Vinnublogg

Ef einhver segir við mig að unglingar séu til skammar þegar þeir eru fullir þá ætla ég að slá hinn sama. Allavega hrista hausinn og hnussa.

Í gær beið ég eftir því að geta lokað vegna þess að uppi sátu tvenn hjón. Þau þekktust ekkert en voru á hörkuspjalli, öll vel íðí. Umræðurnar snérust aðallega um börnin þeirra

Mamma eitt: "Hann Gunni sonur okkar hann er alveg æðislegur. Hann er alveg eins og pabbi sinn nema bara ljóshærður. Við keyptum sko Hjóndæ handa honum þegar hann fékk bílprófið og hann er rosa duglegur að keyra. Svo er hann svo sætur, enda alveg eins og pabbi sinn!"
Mamma tvö: "Já hún Rán okkar hún er sko svo sæt að allir strákarnir eru alveg að deyja. Við ætlum sko að gefa henni bíl þegar hún klárar bílprófið. Hún er alveg æði hún Rán"

Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna

Mamma eitt: "Hún Sigga dóttir okkar, hún er sko systir hans Gunna, sonar okkar. (Innskot frá bloggara: Það getur bara ekki verið!) Hún er sko að æfa á harmonikku og er algjör snillingur. Gunni verður örugglega sagnfræðingur. Allavega, Gunni þolir ekki þegar hún fer að æfa sig. Samt sækir hann hana alltaf í tónlistarskólann. Oh, hann er alveg æði. Viltu ekki bara láta hann giftast henni Rán?"
Mamma tvö: "Já heyrðu, það er frábært!"

Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan

Svo fóru þau að kalla börnin tengdason og tendadóttur og stuttu síðar var verðandi tengdafaðir stelpunnar látinn hringja í Gunna og tilkynna honum ráðahaginn.

Hálftíma seinna

Mamma eitt: "Hann Gunni er alltof dekraður. Hann fær sko allt. Hann á [setja inn fullt af dýru græjudóti hér] og svo er hann alltaf að heimta meira. Ég meina við búum fjögur í 350 fermetra húsi og samt segir hann að herbergið sitt sé of lítið. En ég læt auðvitað allt eftir honum. Hann er frumburðinn minn!"
Mamma tvö: "Já Rán er líka svona. Hún fór að gráta um daginn því að ég vildi ekki láta hana hafa pening fyrir gervinöglum. Svo gerði ég það auðvitað. En hún er algjör frekja. Ég skil þetta ekki!"
Mamma eitt: "Nei, ekki ég heldur!"

Og svo böbbluðu þau þangað til að þau höfðu ekki rænu né úthald í meira og stauluðust heim. Bjánafólk.

Þetta var svo sem alveg fyndið. En í kvöld beið ég aftur í klukkutíma eftir fólki sem var uppi. Þau voru að hnakkrífast um að einhver hefði lekið einhverjum upplýsingum í fjölmiðla og einhver hefði ekki gert það. Þau hnakkrifust um eitthvað sem gerðist árið 1997 (í alvöru!) og um hver fengi nú að vera í stjórn og hver ekki. Þau rifust um að einhver hefði segt að eitthvað símanúmer væri annað símanúmer og að einhver hefði sagt að þessi væri asnalegur og vitlaus. Og þau voru svo barnaleg að það hálfa væri nóg.

"Þú segir mér ekkert að þegja og vertu ekki að grípa fram í fyrir mér!"
"Víst segi ég þér að þegja. Þegiðu bara"
"Nei, þegi þú"
"Þegiðu bara sjálfur!"
"Ég er að tala og viltu þegja"
"Þegið þú bara. Ég ætla ekkert að þegja!"
"Já ég ætla heldur ekki að þegja. Þegi þú".. and on and on and on!

Jæja, að hanga yfir blindafullu fullorðnu (að einhverju leiti) fólki er afar þreytandi. Ég er farin að sofa.

Bland í poka

Þó að ég sé sjálf ákaflega óskipulögð þá er nokkuð augljóst að líkaminn minn er það eigi. Líkt og allar aðrar konur þá skipuleggur hann mánaðarlegan kvennleika hjá mér en nú hefur hann tekið upp á skipuleggja einnig mánaðarlegt kvef. Sjá hér sem og hér.

Mamma mín er í mikilli ónáð. Ég á ljótasta dress í geimi. Það er svo ljótt að það myndi gera mig drottningu, konung, prinsessu, prins, butler, hirfífl og eldabusku ljótufatanna. Og ég er að fara í ljótufatapartý og mamma mín telur sig hafa hent ljótasta dressi í geimi. Ljóta mamma.

Og í mínum huga vann Borgarholtsskóli. Og afi minn sagði að Verslingar létu eins og börn á fermingaraldri og hann er sko 96 ára og veit meira en öll Gettu Betur lið heimsins samanlagt. Auk þess er hann merkilegri en flest allt.

Og nú er ég búin að tjá mig bless.

Ég er ímyndunarveik

Afhverju þarf skólinn minn að vera staðsettur í skuggalegu porti á Laugaveginum? Það gerir það einfaldlega að verkum að þegar ég er þar ein að vinna fram á nótt þá þori ég aldrei að fara út vegna þess að ég er viss um að allir ljótu kallar Íslands séu að bíða eftir mér og róninn sem að ég trúi stöðugt að búi í ruslakompunni. Einning er ég viss um að einhver eigi eftir að brjótast inn á meðan ég er þarna. En möguleikarnir eru öngvir vegna þess að

a) skólinn er í kjallara með engum gluggum. Það veit því enginn af mér.
b) maður þarf tvo mismunandi lykla til þess að komast inn.
c) ef svo ólíklega vildi til að einhver myndi brjótast inn um efri horuðina þá er neðri hurðinn úr einhverjum rosalegum málmi svo að vondi kallinn þyrfti að hafa rosalegt tæki til þess að komast inn.

Og ég er svo ímyndunarveik að í gærnótt gargaði ég á stöðumælatæki vegna þess að ég hélt að það væri vondur kall, sem það var að sjálfsögðu ekki.

Yfirlýsingar
- Ingi er bestur.
- Ég er líka best og dugleg. Skilaði stóru verkefni í kvöld og það var klappað fyrir mér einni. Takk fyrir
- Á ég pappír, snýtupappír, því úr nös, rennur slímug á.

Kórárshátíð

Plúsar
+ Litli sæti kokkurinn og góði maturinn
+ Ljóta konan
+ Hljómsveitin Hljómsveitin leikur fyrir dansi sem lék fyrir dansi
+ Allar skemmtilegu myndirnar okkar Karólar
+ Björg fyrir bjarstýni
+ Mummi fyrir björgunina
+ Mummi fyrir ævintýrið
+ Trúnóið okkar Atla stóra
+ Einar fyrir að skríða inn um gluggann
+ Skemmtilegu skemmtiatriðin
+ Skemmtilega árshátíðin
+ Skemmtilega fólkið
+ Þegar dansinn dunaði
+ Dr. DerX fyrir að finna perluarmbandið mitt
+ Samóle fyrir að prumpa á mig
+ Fallegu háhæluðu skórnir mínir
+ Brjóstin okkar Valdísar að detta upp úr kjólnum

Mínusar
- Brjóstin okkar Valdísar að detta upp úr kjólnum
- Fallegu háhæluðu skórnir mínir
- Sokkabuxurnar mínar
- Að drekka bjór og hoppa svo stanslaust og verða illt í mallanum
- Ástandið eftir árshátíðina (sem reddaðist svo, sjá plúsar)
- Leiðinlegu skemmtiatriðin

Mikilvægir og ómikilvægir hlutir

Mig langaði bara að benda á það að afmælisdagurinn minn er ekki einungis merkilegur fyrir þær sakir að ég fæddist og frelsaði heiminn. Ó nei! Þessi merkisdagur er einnig alþjóðlega Hanson's dagurinn! Já kæru lesendur, tvöföld ástæða til þess að hlakka til og byrja að undirbúa viðburðina!

Svo vil ég segja að mér finnst nýja ljóðið hans Steina óggisla skemmtilegt og mér finnst geðveikt skemmtilegt að Ingi "rokk" hafi notað orðið "mallanum" (þá talandi um meltingarfærin í sjálfum sér) og bangsa sem tók sér bólfestu þar.

Svo vil ég líka segja að ég er búin að taka milljón filmur í þessari viku og í fyrramálið ætla ég að taka tvo rhingi með Þristinum og documenta strætóbílstjóra.

Svo ætla ég núna að hætta að tala og fara að sofa. Bless.

Þetta er skemmtilegt

- Ég var búin að ákveða að þrjár filmur sem að ég hafði loksins druslast til þess að taka væru ónýtar, þær voru allar grár og ljótar og leiðinlegar. Í framhaldi af því fékk ég engar hugmyndir að neinum verkefnum og í framhaldi af því fannst mér allt sem ég hafði nokkur tíman tekið ógeðslega ljótt og leiðinlegt. Ég var s.s. búin að dauðadæma sjálfan mig sem ljósmyndanema en fékk svo vænt spark í rassinn frá kennaranum sem þeytti mér yfir "allt sem ég geri er ljótt og leiðinlegt" tímabilið. Svo afrekaði ég bara heilan helling í gær og er á leiðinni að gera slíkt hið sama í dag. Það var nú bara svolítið skemmtilegt

- Mamma mín er svolítið skemmtilegt, oftast. Hún kann t.d. ekki að halda ræður en er ólm í að gera það í öllum veislum sem hún heldur (þær hafa nú reydnar ekki verið margar, tvær fermingarveislur og ein stúdentsveisla). Fyrir þá sem ekki voru í stúdentsveislunni minni þá er ykkur að segja að hún hélt ræðu þar sem hún ýjaði að því á undarlegan hátt að það væri nú aldeilis sorglegt þetta kærastaleysi á mér. Já, gott ef hún sjálf ætlaði ekki að finna handa mér mann. Síðan þá höfum við ákveðið hina og þessa vænlega tengdasyni handa móður minni. T.d. Orlando Bloom (valinn af sjálfri mér að sjálfsögðu), söngvarinn í Starsailor, einhver maður sem var í sjónvarpinu o.s.frv. Hún er þó búin að sætta sig við einn ákveðinn pistalhöfund hér í bæ og í hvert sinn sem greinar eftir hann birtast í blöðum eða eru fluttir í útvarpinu þá lýsir hún yfir að tengdasonurinn sé að láta í sér kveða. Ég er svo sem alveg sátt við þann tengdason, sem heitir víst Guðmundur Steingrímsson, hann er nefnilega rosalega fyndinn. Það er bara verst að hann er víst giftur og á barn. Mamma segir að það geti alltaf breyst. Já það er nú skemmtilegt.

- Og mamma mín er ennþá skemmtilegri. Í Bandaríkjunum væri hún vænlegur sjúklingur road rage og væri líklega á lyfjum. Á mínum yngri árum gekk nýyrði um grunnskólann. Það hafði mamma öskrað að einum bílstjóra sem hafði, að hennar sögn, svínað á hana. Ég hló heil ósköp og sagði vinum mínum frá þessu sem ákvaðu bara að taka upp blótsyrðið "apatyppi". Það er nú skemmtilegt.

Fullnæingarsvipurinn
... veit ekki alveg hvort að þetta er viðeigandi

Ég hef uppgötað (og sjálfsagt fleiri sem tjá sig ekki um það) að tónlistarmenn setja upp fullnæingarsvipinn þegar þeir gleyma sér á vissum hápunktun í lögum. Þetta á þó sérstaklega við um fólk í allskonar böndum, rokk- og poppböndum. Og stundum þegar ég er á tónleikum og hugsa um þetta þá finnst mér bara satt að segja óþægilegt að horfa því að mér líður eins og ég sé að fylgjast með einhverju sem að ég á ekki að sjá. Það er þó verst að fylgjast með fiðluleikurum sem mynda undirhöku með fiðlunni og láta eins og þeir séu að fara í trans. Þá getur maður einfaldlega ekki notið spilerísins.

Fokking Atið í gær

Steini var búin að vara mig við, það var á mute og ég var ekki að horfa. Engu að síður sat ég og hryllti mig og öskarði yfir fokking krakkanum sem fannst undravert að braka í öllum heimsins líkamspörtum. Helvítis andskotans!

Mér er skítsama um rigninguna. Mæli svo með Borgarholtsskóla.

P.S. Ég er satt að segja ekki viss hvernig maður skrifar fullnæingarsvipur og uppgöta. Ráðleggingar eru vel þegnar.

Plúsar dagsins í dag

- Sólin, að sjálfsögðu
- Uppáhaldslagið mitt í útvarpinu fjórum sinnum í dag
- Jamie Oliver
- Change nærfatabúðin í Smáralind
- St. Patricks Day
- Djúpsteiktur Camenbert og nóg af honum
- Kvennleiki
- Orlando Bloom og Viggo elskan
- Kúluís
- Allir svo rosalega ofsalega ótrúlega hamingjusamir í sólinni

Mínusar dagsins í dag

- Seltirningar sem kunna ekki að keyra

Takk fyrir og góða nótt

Topp tíu lélegustu bíómyndir sem að ég hef séð
Þessi listi er gerður í flýti og því ekki öruggar heimildir

10. Home Alone 3
9. 2Fast 2Furious
8. Spice World
7. Sugar & Spice
6. Scream 3
5. Ævintýri dóttur litlu hafameyjunnar (man ekki hvað hún heitir)
4. Grease 2
3. Íslenska bíómyndin sem að ég man ekki hvað heitir
2. Kate and Leopold
1. Nurse Betty

Ég hef hinsvegar ekki séð Gigli, Glitter né Crossroads en ég ef ekki að þær myndi komast inn á listann.

Vandræðalegt augnablik...
... fyrir aðra en mig

Um daginn stóð ég í anddyrinu í Baðhúsinu (já, maður er sko byrjaður í ræktinni!). Á stól í miðri hurðinni stóð eini karlmaðurinn í húsinu, rafvirkinn sem var að yfirfara öll ljós. Stanslaus straumur var af konum að koma í leikfimi, konum að fara í tækjasalinn, konum að fara úr tækjasalnum, konum að fara í tíma og fleiri konum. Eftir þó nokkurn tíma stansar ein kona fyrir framan rafvirkjann og mumlar eitthvað að honum. Ekki virðist hann heyra hvað konan er að segja svo að hún endurtekur, hátt og skýrt "Þú ert með opna buxnaklauf". Ég komst ekki hjá því að hlægja.

Neikvæða færslan
Alert! Negativity is at a high rate in the following text

Það eru allir að tala um eitthvað vor sem á víst að vera komið. Hjá mér er ekkert vor komið. Það rignir bara allan dagin langan, hárið á mér stendur alltaf beint út í loftið sökum roksins og það er aldrei veður til þess að vera í háhæluðum skóm. Það sagði mamma mín allavega en ég sagði henni að það væri alltaf veður og tími fyrir kvennleika.
Og guð minn góður hvað mér leiðist þegar rokið feykir manni hálfa leiðina til Dalvíkur og rigningin gerir sléttujárnið afskaplega óþarft (hvort að slétt hár sé hluti af kvenleika má deila um).

Það er líka óþolandi að fólk keyrir eins og bjánar (og örugglega ég meðtalin). Ég er að hugsa um að gefa út bók fyrir Íslendinga sem útskýrir bara muninn á hægri og vinstri akgrein. Bara svona til þess að koma pirringnum á framfæri. Og fyrir þá sem vita ekki þá er vinstri akgrein fyrir þá sem ætla sér að keyra örlítið hraðar og hægri fyrir þá sem ætla að keyra hægt. Takk fyrir.

Og í skólanum mínum er maður sem að lætur alltaf braka í hálsinum á sér. Fyrir þá sem ekki vita þá hata ég fátt jafn mikið og brak í puttum, hálsi og öllum líkamshlutum. Og það barnalegasta sem ég veit er þegar ég bið fólk um að gera þetta ekki og það fer að braka í öllu framan í mér til þess að reyna að pirra mig. Og ég hef áður sagt þetta en endurtek til þess að leggja áherslu á orð mín; því er haldið fram að ég gæti verið pínd til dauða með þessu hljóði einu saman. Engu að síður, þessi maður gerir þetta nokkrum sinnum í hverjum tíma. Og mér finnst þetta svo ógeðslegt að mér verður í alvöru óglatt og ég missi alla einbeitingu því að ég er svo hrædd um að hann geri þetta aftur. Ég skil svo sem alveg að hann þurfi að gera þetta en ég er samt búin að útskýra fyrir honum að ég sé í raun með algera fóbíu fyrir þessu, ef svo má að orði komast. Hann svarar mér bara "Sko, ég er búin að gera þetta í þrettán ár þannig að ég fer ekkert að hætta þessu núna". Svo hlær hann alltaf þegar hann gerir þetta og ég fæ svona hroll og ógeðstilfinningu. Ég er að hugsa um ða pissa eða gubba á hann og segja svo við hann "Sorrý, ég hef sko pissað/gubbað í bráðum 21 ár. Ég fer ekkert að hætta því núna". Hvað ætli hann segi þá, ha?

Vinnublogg og prófablogg

Ellefu tíma vinnudagur í dag lýsti sér svona

- Ökukennarar með fund. Fékk borgað fyrir að stara út í loftið og brosa.
- Gamalmennakökuboð, 75 ára afmæli, nánustu ættingjar mættir. Aftur borgað fyrir að stara út í loftið og brosa. Lærði hinsvegar ákaflega margt um fjölskylduna
- Kvöldið endað með trompi. 104 ákaflega hressir og háværir Hollendingar komust í græjurnar og spiluðu einhverskonar mixtúru af eurotrash/reif/teknó tónlist sem minnti samt á Eurovision. Stóð í heila fimm tíma ásamt mikilli drykkju Majónesfólksins. Ágæt upplifun en engu að síður ekki málið á sunnudagskvöldi.

Og að lokum, þetta er ég:

You are Gloria Steinem. You are the McDonalds(tm)
of liberal feminism, though you used to expouse
some pretty radical ideas, you ended up working
the system. Because it's easier? Maybe. But
thanks for the only mainstream feminist
magazine and for heading one of the most
significant feminist lobbys in the history of
the US. We wouldn't be where we are without NOW
and Ms., as much as some of us are loathe to
admit it.


Which Western feminist icon are you?
brought to you by Quizilla

Óganglegar persónulegar upplýsingar

Fyrir ekki svo löngu síðan drap ég heittelskaða kaffikönnu okkar mæðgnanna með því að gleyma henni einfaldlega á hellunni. Útlimir bráðnuðu, líkaminn ofhitnaði og hún gubbaði öllu innihaldi sínu yfir alla eldavélina. Núna stendur hún nakin og dáin úti á svölum. Við keyptum að sjálfsögðu nýja könnu. Ég gaf henni hinsvegar vægt sjokk hérna áðan því að hún er heldur hraðvirkari en ég hafði búist við. Kaffið brann og er ónýtt. Enginn varnalegur skaði hlaust af en hún er að jafna sig á eldhúsvasknum áður en hún verður brúkuð á ný eftir örfáar mínútur.
Og ég veit ekkert afhverju ég er segja alheiminum frá þessu ómerkilega atviki.

Og ætli ég haldi ekki áfram á ógagnlegu nótunum. Ég sá hjá Skúla skemmtilegt símtal sem hann átti (ekki misskilja Skúli, þú ert ekki ógagnlegur). Ég átti einmitt eitt slíkt um daginn þar sem ég hringdi í vitlaust númer.

Karlmaður: Halló
Ég: Halló? Bíddu, þú ert ekki pabbi minn!
Karlmaður: Nei það held ég nú ekki. Ég á allavega enga dóttur svo að ég viti til
Ég: Já þá ertu ekki pabbi minn. Ég er ekki óskilgetin sko.
Karlmaður: Nú jæja, það er nú gott
Ég: Heyrðu, afsakaðu ónæðið bara. Bless.
Karlmaður: Bless bless

Og nú ætla ég að hjúkra kaffikönnunni og fá mér kaffi. Bless

Af dramatík

Á yngri árum grét ég yfir öllum bíómyndum. Ef að heimilishundurinn varð veikur þá grét ég. Ef að 4 manna forrík fjölskylda missti sumarhúsið sitt í bruna þá grét ég. En á seinni árum hefur þessi hæfileiki (ef að svo má kalla) vaxið af mér. Ég grét t.d. ekki yfir neinni Lord Of The Rings mynd (annað en flest allar aðrar konur, hvort sem það er sökum dramatískra atriði eða fegurð karlmanna í myndinni). Og síðasta mynd sem að ég grét yfir var Lilya-4-ever. Ég veit reyndar um ósköp fáa sem grétu ekki yfir myndinni, en það er annað og stærra mál.
Engu að síður virðist sem svo að ég hafi fengið þennan hæfileika á ný. Og nú erum við ekki að tala um neinar viðurkenndar grenjumyndir, ó nei. Við erum að tala um alvöru sjónvarp, illa leikna sakamálaþætti og annað slíkt. Ég grenjaði í dag yfir hræðilegum örlögum 17 ára stúlku í Dr. Phil og þetta er ekki í fyrsta sinn sem að ég grenja yfir Dr. Phil. Ó nei (enda er maðurinn að sjálfsögu bara snillingur! Hann er að lækna alla Ameríku á örfáum mínútum!) Ég felldi nokkur tár yfir Survivor þegar Jenna fór heim rétt í tæka tíð áður en mamma hennar dó. Ég hef grátið yfir Law & Order, Nikolaj og Julie, The O.C. og m.a.s. dramatísku atriði í A Queer Eye For The Straight Guy! Og ég horfi ekki einu sinni það mikið á sjónvarp! Spurningin er hvort að ég sé að ganga aftur í barndóm eða taka út afskaplega ótímabært og alltof snemmt breytingarskeið!

This and that about me, myself and I

- Mér finnst eitthvað smá pervertískt þegar karlmenn gerast kvennsjúkdómalæknar.
- Ég kann ekki á bæji eins og Kópavog og Garðabæ, sérstaklega Garðabæ. Það eitt að kaupa mér kók verður alltaf mikið vandamál. Ef einhver á leiðbeiningabækling (helst fyrir túrista), þá vil ég endilega fá einn svoleiðis.
- Ég er núverandi heimsmethafi í aumingjakeppni okkar Andra Fagra.
- Ég er fullviss um að ef strætókerfi Íslands væri bætt þá myndu Íslendingar hægt og smátt hætta að eiga tvo bíla á fjölskyldu (það er kominn mars, ég má vera ögn pólitísk).
- Ég elska Ítalíu, hef engu að síður aldrei komið þangað.
- Ég er ógeðslega þreytt og ætla að fara að glápa á vídjó og hreyfa mig ekkert.

Bömmer

Það eru a.m.k. tveir hlutir í þjóðfélaginu sem að fær fólkið á bakvið hlutin til þess að fara á bömmer. Þetta hef ég uppgötað síðust daga. Þessir hlutir eru reyndar að verða óskaplega hversdagslegir (kannski einum of hversdagslegir).

Bömmer eitt
Að vera rithöfundur og sjá bókina sem að þú gafst út fyrir jólin á útsölu á 70% afslætti. Sérstaklega ef að þú hélst að þetta væri virkilega góð bók sem væri bara að seljast alveg þokkalega.

Bömmer tvö
Að vera foreldri og barnið þitt, yfir átján, tekur þá sjálfstæðu ákvörðum að fara í lýtaaðgerð. Ég færi allavega á bömmer yfir því að krakkabjáninn sé ekki ánægður með sköpun mína. Svona rétt eins og Eva hefði kannski sagt "Djöfull er asnalegt að vera með hendina hér. Ég ætla að skipta og setja hendurnar þar sem lappirnar eru og lappirnar þar sem hendurnar eru". Þá held ég að Guð hefði farið á bömmer.

Ég hef mjög líklega brotið lög
Ég fullyrði að starf mitt sem ljósmyndari hefst ekki vel

Í dag fór ég í fyrstu tökuna fyrir blað sem ég er byrjuð að vinna aðeins fyrir. Myndatakan átti að fara fram í Laugarnesskóla og þeir sem hafa þangað komið vita eflaust að allar útidyrnar eru alveg eins. Fyrir "útlending" eins og mig er erfitt að átta sig á því hvaða dyr maður á að nota. Ég ákvað bara að elta einhverja litla stráka sem voru að koma út leikfimi og gekk því inn í skólann. Á veggnum hékk miði sem á stóð "Allir úr skónum!" og ég gerði mig líklega til þess að renna niður stígvélunum. Á því augnabliki rak ég augun í ungan dreng sem stóð á móti mér og starði á mig skelkaður. Og rúmlega hálfu augnabiliki síðar rak ég augun í leikfimiklefann sem að ég stóð nánast inni í og var fullur af hálfberrösuðum drengjum á grunnskólaaldri, og með grunnskólaaldri meina ég 9 ára og yngri. Ég hafði því ekki elt stráka sem voru að koma úr leikfimi heldur unga saklausa drengi sem voru á leiðinni í leikfimi. Ég dreif mig að sjálfsögðu út þegar ég hafði áttað mig á þessum vandræðalegu (og vafalaust ólöglegu) aðstæðum sem að ég hafði komið mér í. Hurðin var hafði varla lokast þegar heyrðist kallað hátt og snjallt "Oj! Það var kona hérna inni". Ég flúði öskrin sem á eftir fylgdu.
Ég vona innilega að enginn hafi hlotið varanlegan andlegan skaða af og að enginn muni segja foreldrum sínum frá þessu með nákvæmum útlistlýsingum á mér.

Krónísk ritvilla

Ég stend í bankanum klukkan 15.59, eina mínúta í lokun. Ég sé að bankakonan er hundfúl út í mig fyrir að hafa ekki farið í annan banka þar sem er lokað klukkan 17.30. Í flýti krota ég nafnið mitt á framsalið á ávísunni. Ég verð nokkuð hissa við útkomunan. Þetta er ekki nafnið mitt, þetta er eitthvað allt annað nafn sem að ég skil ekki. Þarna standa saman Ghnaiðure Tórlistutudr í einhverri óskiljanlegri klessu og ég reyni í flýti að lagfæra párið svo að það líti nokkurn vegin út eins og nafnið mitt. Ég er svo hissa á þessu stafarugli að ég gleymi seinni hluta kennitölunnar, hvort kemur 7 fyrst eða 9? Og eftir þetta er mér svo um og ó að ég skrifa óvart húsnúmerið hjá Karól en ekki sjálfri mér. Ég krota yfir 23 og set 33 í staðinn. Og ég verð ekki hissa þegar bankakonan tekur við ávísuninni með ákaflega vafasömum svip, lítur á mig augnablik, slær inn kennitölu og biður mig svo um skilríki.
Ætli ég sé á freudískann hátt að afneita nafni mínu og ekki í fyrsta sinn!

Annars verð ég að bæta einu inn á æskulistann minn. Ég mundi þetta eftir nýlegt blogg hjá Tobba

- Smarties auglýsingin Það var einhver krakki sem ætlaði að fá sér Smarties en í staðinn fann hann risastóran Smartieshólk, fór inn í hann og inni fyrir var rosa diskótek. Allir voru í geðveikt flottum 80's fötum með tagl til hliðar og svoleiðis. Mér fannst þetta alveg geðveikt og vildi endilega fara á svona Smarties diskótek. Einnig man ég vel eftir litlu Smartieskössunum sem að voru í öllum barnaafmælum.

Man einhvern annar gamlingi á mínum aldri eftir þessu?

Innanbæjarpólitík

Allt í lagi, þetta er síðasta færslan í febrúarmánuði sem fjallar eingöngu um pólitík en ég bara get ekki orða bundist! Nú hef ég búið rúmlega 85% af ævinni á Seltjarnarnesinu. Ég er reyndar ekki hin týpíski Seltjarnarnesbúi. Ég er ekki í Gróttu og mér hefur ekki einu sinni komið til hugar að ganga til liðs við Gróttu. Ég hef aldrei verið í lúðrasveitinni. Ég styrki ekki Gróttu um dósir, ég kaupi ekki af þeim klósettpappír (versla hann af Hamrahlíðarkórnum), ég fer ekki á þorrablót, konukvöld, kökubasar, golfdag eða neitt slíkt. Ég hef aldrei verið í Nesfréttum og ég veit ekki hvað allir á Nesinu heita. Og síðast en ekki síst þá er ég ekki hægrisinnuð. Það er hins vegar stór hluti bæjarbúa. Og í Nesfréttum, sem kom inn um lúguna í dag, skrifar fyrrverandi forseti bæjarstjórnar grein sem er svo uppfull af staðreyndarvillum að það er alveg ótrúlegt. Það má reyndar deila um hvort þær séu staðreyndar villur eður ei, en að mínu mati eru þær það. Og hér kemur dæmi:

"Það er flestum ljóst sem búa hér í bæ að um stjórnvölinn heldur traustur og öflugur meirihluti í bæjarstjórn. Framkvæmdir bera þess merki að hann fer að óskum bæjarbúa og vinnur skipulega að því að gera góðan bæ betri. [...] Unnið er markvisst að endurbótum á ýmsum málaflokkum eins á skóla- og öldrunarmálum"

Skólamálið hef ég lítillega minnst á áður. En bara svo allt sé á hreinu þá ætla ég að fræða ykkur lítillega um það. Bæjarstjórn (eða réttarasagt þessi trausti og öflugi meirihluti bæjarstjórnar) , ákvað að sameina skildi báða skólana. Þetta ákvað bæjarstjórnin án þess að gerð yrði nokkur athugun á því að þetta myndi ganga. Og þetta ákvað bæjarstjórnin án þess að bera þetta undir skólastjórana, kennarana né nokkura starfsmenn skólanna. Þessa ákvörðun sína rökstuddi bæjarstjórn með broti úr setningu sem tekin er úr skýrslu um skólana sem gerð var fyrir fjórum árum. Þar segir "... jafnvel má athuga nánara samstarf skólanna". Eins og gefur að skilja eru kennarar og bæjarbúar yfir höfuð heldur ósáttir við ákvörðunina. En engu að síður skal hún standa, skólastjórarnir reknir og einn skólastjóri ráðinn í staðinn. Þetta væri e.t.v. skiljanlegt ef að tilgangurinn væri að spara en svo á víst ekki að vera. Þess vegna þykir mér merkilegt að fyrrverandi forseti bæjarstjórnar þori að fara með slíka staðreyndarvillu í mest lesna fréttablaði Seltjarnarness
þar sem oft hefur komið fram að ósk bæjarbúa er að gerð verði rannsókn á málinu áður en skólarnir verða sameinaðir.

Seinna í greininni fer þessi ágæti fyrrverandi forseti að tala um fólksfækkun á Nesinu og stafi hún af því að yngra fólkið er að flytjast á brott (ekki skrítið miðað við fasteigna- og leiguverð) og eldra fólkið sitji eftir. Eitthvað þurfi að gera fyrir eldra fólkið.

"Það er mjög athyglisvert hvernig Jónmundur Guðmarsson, bæjarstjóri, hefur lagt til lausn á byggingu hjúkrunarheimilis handa öldruðum bæjarbúum sem sem þurfa góða umhyggju. Hann hefur lagt til að slíkt heimili verði beyggt með Reykjarvíkurborg, Íslenskum aðalverktökum og fleiri aðilum á Lýsislóðinni við Eiðisgranda. Með þessum hætti er hægt að koma í veg fyrir að bærinn myndi sligast undan kostnaði við að byggja og reka of lítið og óhagstætt heimili innanbæjar."

Málið er s.s. það að það er alltof dýrt að hugsa um einhverja gamla kalla og kellingar, þau standi ekki undir kostnaði og þess vegna er bara fínt að skella þessu öllu á Reykjarvíkurborg. Þá losnum við endanlega við þetta gamla pakk. Áhugavert, sérstaklega í ljósi þess að þessi forseti var að tala um fólksfækkun í bænum fyrr í greininni. Flytjum bara alla yfir 67 ára á brott. Þá getur e.t.v. hraðari og fjölbreyttari fólksfjölgun átt sér stað. Ef að ég hefði búið að Seltjarnarnesi mestan hluta ævinnar, væri kominn á hin svokallaða elliheimilisaldur, hefði borgað skatta til bæjarins alla mína tíð og e.t.v. gefið Gróttu dósir, þá myndi ég vilja fá að flytja á elliheimili á Seltjarnarnesi. Ég myndi ekki vilja flytja til Reykjavíkur, sérstaklega á jafn óspennandi stað og við hliðina á JL húsinu.

Ég gæti haldið áfram í alla nótt því að mér þykir þetta svo kjánalegt. Það kostar blóð, svita og tár að búa á Nesinu börnin góð. Anna, ég heimta komment frá þér!
Bless

Guð minn góður!

Þið verðið að afsaka allt það magn af færslum sem að ég hef ritað síðustu daga! Andinn og hugmyndaflugið er bara gjörsamlega að drepa mig!

Takk fyrir og bless.

Ef að ég réði öllu...

Ojú.. þetta var og er fastur liður hér á síðunni. E.t.v. ekki regulegur en fastur liður engu að síður. Og nú verður hann fluttur með örlitlu pólitísku ívafi.

- Ef að ég réði öllu þá myndi ég láta byggja stórt og fallegt tónlistarhús í Reykjavík. Það yrði svo stórt og fallegt að óperuhúsið í Sydney yrði ekki lengur merkilegt. Og hvernig ætla ég svo að hafa efni á þessu, gætir þú, ágæti lesandi verið að spyrja þig. Jú, ég ætla bara ekki að byggja fleiri íþróttahallir né gervigrasvelli í bili. Ekki það að ég vanmeti íþróttir, síður en svo, mikilvægt fyrir heilsuna. En mér finnst bara ósanngjarnt að íþróttafólk eigi a.m.k. 40 íþróttahús en tónlistarfólk einungis eitt tónlistarhús í Kópavogi (húrra fyrir Kópavogi).
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég stytta grunnskólanám. Ég hef örsjaldan heyrt fólk kvarta undan því að því leiðist menntalega séð í menntaskóla. Hins vegar kvartar þriðja hver manneskja sem ég þekki undan því að hafa leiðst í grunnskóla.
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég lækka virðisaukaskatt á íslenskri tónlist líkt og gert hefur verið við íslenskar bókmenntir.
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég búa til plan til þess að útrýma öllru hungri og fátækt í þriðja heiminum. Já já, ég veit, feugðrardrottingarloforðið. En plan mitt yrði svo stórkoslegt að það myndi virka og þriðji heimurinn myndi að lokum hætta að framleiða föt sem eru seld í "fyrsta heiminum" fyrir andvirði margra vikna launa í "þriðja heiminum". Þriðji heimurinn yrði bara að "fyrsta heimi" líka. Það væri nú aldeilis prýðilegt!
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég fara og sparka í sköflunginn á George W. Bush áður en ég sparkaði honum úr stóli. Þar að auki myndi ég skipta Bandaríkjunum niður í lönd, hver sýsla yrði land, með eigin forseta o.s.frv. Þar eru reyndar nokkrir íslenskir stjórnmálamenn sem að ég myndi líka sparka í sköfluginn á sem og sparka úr stóli, en þeir verða ónafngreindir hér.
Ef að ég réði öllu þá myndi ég flytja til Brasilíu og lifa á ljósmyndun.

Takk fyrir og bless.

Einhver leitaði að vegatable sex og síðan mín kom upp. Og a.m.k. fimm sinnum í viku eru einhverjir sem leita að ragga og fá mína síðu einnig upp. Mig langar afskaplega mikið að vita hvað ragga þýðir og hvaða tungumál þetta er.

Annars blogga ég á morgun. Var að kaupa skó og er að æfa mig að labba á þeim (hællinn er sko 9 cm.) Nei, ég á ekki of mikið af skóm, ég á aldrei nóg af skóm!

Æskan líður ung og fjörleg..

Ég ætlaði mér reyndar að blogga um hvernig ég væri ef að ég væri karlkyns en ég geymi það bara þar til seinna. Í dag eru tæpir 110 dagar þangað til að ég verð 21 árs. Ég kalla það Bandaríkjaaldurinn. Þá má ég kaupa áfengi í þeim löndum sem fara eftir Bandarísku lagakerfi. Ég má nánast gera allt nema e.t.v. fara inn á strippstaði og kannski að bjóða mig fram til forseta í sumum löndum. Engu að síðar er ég að nálgast fremur háan aldur. Það er að verða æði langt síðan ég var smákrakki, með hor í nös í gráum eitís snjógalla að renna mér á skíðum í Plútóbrekku (ég er reyndar enn með hor í nös en það er önnur saga). Og ég fór að hugsa hvað einkenndi mín æskuár. Og hér er listi yfir nokkra hluti sem einkenndi mín æsku- sem og unglingsár. Þó ekki í neinni númeraröð heldur bara í tilviljunnakenndri (er það eitt orð?) upprifjunnarröð.

- Kærleiksbirnirnir Ég var reyndar ekki með Stöð tvö en ég sá myndina alveg ótrúlega oft. A.m.k. 6 sinnum undanfarin ár hef ég líkt einhverjum sem ég þekki eða er að kynnast við vonda strákinn með rauðu augun. Innst inni, eftir að hann varð góður, var ég skotin í honum.
- Little Twin Stars Ég átti aldrei mikið af Hello Kitty dóti, bara þessa litlu engla.
- Oilily Já, ég var lítið bleikt Oilily barn. Ég var bleik, ég var mjög bleik.
- Uppblásið dót Ég átti t.d. kodda, tungl, maríuhænu (sem að Skúli erfði í sumar), myndaramma, blómavasa og hægindarstól.
- Hvítur eyeliner Bodyshop og Wet And Wilde (þökk sé foreldrum Maju) tröllriðu unglingsstúlkunum. Ég get ekki sagt að mér finnist þetta eins flott í dag og mér fannst það þá. Þá var þetta nefnilega ógisslia flott!
- HeartBreak High Mitt líf og yndi. Ef eitthvað var stöðugt í lífinu þá var það ég fyrir framan sjónvarpið á föstudögum kl. 19.00 (ef ég man rétt). Og Drazic var verðandi eiginmaður minn.
- Snuð og annað drasl úr plasti Flestir gengu með nokkur kíló um hálsinn. Ég átti reyndar bara örfá
- Loðið dót T.d. loðnar dagbækur (helst fjólubláar eða bleikar), geisladiskahulstur, pennar, myndarammar, spennur og fleiri óþarfa hlutir.
- Tamagotchi Þau sigruðu heiminn og ég fékk eitt í Danmörku sumarið 1997. Það var reyndar krakki og ég gleymdi honum í Danmörku, fékk það svo sent til Íslands og þá hafði það dáið af skít og hungri á leiðinni.
- Gangster Paradise Ég hlustaði reyndar ekki á þetta lag og fannst það ógeðslega leiðinlegt en þetta minnir mig alltaf við 7. bekk
- Scatman Þetta lag hlustaði ég hinsvegar oft á. Mjööööög oft. Líklegast til eina lagið sem að ég hlustaði á sumarið 1994 eða 1995. Flestum þætti það leiðinlegt til lengdar en það fannst mér ekki.
- Lukkutröll Vinsælasta afmælisgjöfin í barnaafmælum. Ég átti örfá, bara eitt golftröll ef að ég man rétt.
- Sápukörfurnar úr Bodyshop Vinsælasta afmælisgjöfin þegar barnaafmælin urðu meiri pæjuafmæli. Allar stelpur átti stórt safn að sápum, baðkúlum og körfum. Sápurnar voru reyndar aldrei notaðar og ég man að ég skellti einu sinni öllum baðkúlunum (þessum litlu) í eitt fótabað, ég á nefnilega ekkert baðkar. Ég hef aldrei verið jafn mjúk og illa ilmandi á löppunum.

Ahhh, those were the days. En núna, börnin góð, er klukkan orðin margt og ég þarf að fara að hvíla lúin bein. Af gefnu tilefni vil ég hinsvegar taka fram að ég talaði mun meira í gamla daga. Miklu miklu miklu meira. Þannig að þessi færsla er í rauninni ekkert löng.

Ímyndunarfyllerí gærkvöldsins

Í gær eftir vinnu fórum við nokkur í heimahús til þess að sötra mojito og bjór. Ég fékk reyndar bara óáfengan mojito og sódavatn vegna þess að ég þurfti að keyra liðið heim. Engu að síður tókst mér að..

- skrifa nafnið mitt vitlaust. Ég skrifaði Ragnður en ekki Ragnheiður
- fá svo illt í magann að ég hélt að hann ætlaði að skila sér í heilu lagi
- sofna í sófanum og vakna ekki fyrr en í mig var sparkað

Í morgun fannst mér ég svo vera þunn. Spurning hvort að ég sé orðin svo mikil hæna að ég verði full af eplasafa?

Gagnslaust

Mig langar ofboðslega mikið að læra það gagnlausasta í heiminum. Það væri alveg magnað að geta sagt við fólk að ég væri sérfræðingur í einhverju sem skipti bara alls engu máli. Og þess vegna var ég að velta fyrir mér hvað væri eiginlega gagnslausast í heimi. Ég held að það sé t.d.:

- að vita prósentur fólks í hverju landi í heiminum sem notar hina svokölluðu "réttu fingrasetningu" (það er þá "asdf ælkj") þegar notast er við lyklaborð.
- að eyða fjórum til átta árum í hönnunarskóla og hanna svo hið hefðbundna geisladiskahulstur sem er svo mikið drasl (brotnar alltaf, opnast oft svo að diskarnir detta út o.s.frv.)
- íslenskt strætókerfi.
- að hafa stúderað til fullnustu hvar í heiminum eru seldir pastellitaðar skirfstofuvörur, aðallega heftarar.
- að þróa exi sem er með ótrúlega oddhvössu blaði þegar það er nú þegar búið að finna upp vélsög.

Auðvitað getur eitthvað af þessu verið gagnlegt fyrir einhverjum en mér finnst þetta allt svona frekar gagnslaust. Og nú ætla ég að fara að sofa og finna fleiri gagnslausa hluti. Bless

Það er bara svona!

Honum fannst hugmyndirnar mínar að hljóðverkum bara ekkert skemmtilegar. Honum fannst hins vegar að konur að öskra við fæðingu, til þess að leggja áherslu á hvað það væri vont, væri mjög góð hugmynd. Og mér finnst það bara ekkert því að ég á (vonandi) eftir að eignast barn og ég vil ekkert heyra hvað það er vont! Mér fannst hins vegar ein hugmynd skemmtilegust. Þið megið bara halda að það hafi verið mín hugmynd. Í heila viku, einu sinni á dag, tekur maður upp veðurfréttirnar. Svo getur maður bara alltaf átt þær á geisladisk því að þær skipta hvort sem er engu máli!

Á morgun klukkan 20.00 mun ég verða fræg. Ferill minn sem ljósmyndari mun vaxa og verða stærsti í alheiminum... ég held allavega að það sé klukkan 20.00. Fylgist með á bestu sjónvarpstöð Íslendinga.

Snillingur fjögur
Það eru allir frekar andlausir þessa dagana. Engir bloggar um neitt merkilegt, nema Andri sem bloggaði snilldina eina undir nafninu Ryk hlífir húsgögnunum. Og Andri bloggar alltaf skemmtilega. Og Andri er alltaf skemmtilegur og góður. Og Andri verður snillingur í mínum augum ævilangt.

Mistök dagsins

Ég eyddi deginum í myrkrinu og nú ilma ég öll af framkallara og fixer. Við vorum tvær saman og vorum búnar að hafa það náðugt og leyfðum heittelskuðum Miles Davis að skapa stemmningu. Um kvöldmatarleytið ákváðum við að fara og fá okkur að borða, kjúlingasataysalat á Vegamótum sem er besta máltíð sem finnst í Reykjavík, sérstaklega ef beðið er um ost á hvítlauksbrauðið. Við snérum aftur í myrkraherbergið með kaffi í hönd og gleði í hjarta. Þegar við nálguðumst dyrnar heyrðum við eitthvað óma í fjarlægð, eitthvað sem boðaði ekki gott. Og þegar við opnuðum dyrnar barst á móti okkur hljómur liðinna tíma. Hljómur verri tíma. Fleetwood Mac í allri sinni "dýrð". Og við áttum ekki annars kosta völ en að hlusta á. Þau sem valið höfðu tónlistina fannst Miles Davis leiðinlegur. Næst þegar ég fer í mat, þá ætla ég að setja miða á geislaspilarann þar sem á stendur "Ragnheiður var hér fyrst, hún ræður". Þá getur ekki verið að þessi mistök eigi sér stað aftur.

Annars finnst mér þetta fyndið.

The return of the Plogger on the Blogger

Þessi vika hefur verið merkileg. Mig hefur t.d. dreymt mjög furðulega drauma. Mig dreymdi fyrst að Birgitta Haukdal væri fáklædd framan á kvennréttindablaðinu Vera. Sem hluthafi í blaðinu, bæði í alvöru og í draumnum, varð ég alveg brjáluð og öskraði eitthvað rugl það sem eftirlifði draumsins. Síðan dreymdi mig að ég væri á Hawaii. Ég var á leiðinni á dansnámskeið með Andra E þegar hann hóf viðreynslu við mig sem var ákaflega fyndin. Andri vildi eftirá meina að þetta væru freudískar þrár hjá mér. Og í nótt dreymdi mig að ónefndur kórfélagi hefði fitnað svo rosalega að hann var á við fjóra feita Ameríkana. Hann komst ekki í gegnum dyr. Draumurinn snérist um það að kærastan hans vissi ekki hvernig hún ætti að segja honum upp. Þetta var allt frekar súrt satt að segja. Og í kvöld sá ég einmitt sýruna Lísa í Undralandi í uppsetningu LFMH. Magnað leikrit en aldrei hefði mér dottið í hug að ég ætti eftir að sjá Halla í spandexgalla. Ja hérna, þetta er alveg!

Nú eru liðnir tæpir 23 dagar af þessu nýja ári og ég hef ekki ritað svo mikið sem einn lista. Þeir eru víst í tísku samkvæmt Bollasyni og Beikoni. Það er einmitt skemmtilegt frá því að segja að ég lít alltaf á þá drengi sem bloggtvífara. Ég var m.a.s. á tímabili farin að íhuga alvarlega að breyta linkunum þeirra í Atla Beikon og Pétur Bollason. Svo fannst mér það bara ekkert fyndið. En ég vil vera í tísku og ég ætla að semja einn lista. Í vikunni sem leið fengum við gestakennara. Hann heitir Spessi, er mjög spes og setti okkur fyrir það verkefni að gera hljóðverk. Og listinn fjallar einmitt um það.

Topp fjögur hljóðverkin mín

1. Prumpusinfónían (skýrir sig nú sjálft, ekki satt?)
2. Hin mikilfenglega mannsrödd (hér þyrfti ég að fá fullt af fólki til þess að gera allskonar asnaleg búkhljóð og mixa þau síðan saman)
3. Píkupoppsveit Íslands (ég myndi gera görlband og görlbandlag í anda Sugarbabes, Atomic Kitten og Destiny's Child. Síðan myndi ég helst senda það á FM og gera myndband með viftu og senda það á PoppTíví)
4. Ragnheiðar-rapsody (hér myndi ég stela einhverju klassíksu kvartett- eða kvinntettverki , fá strengjafólk í lið með mér til þess að spila það en í staðinn fyrir að spila það fallega þá myndi ég láta alla sarga á hljóðfærin. Það yrði án efa vinsælt hjá klassískum tónlistarmönnum landsins)

Síðan var ég bara með leiðinlegar hugmyndir. Og nú er þessi færsla að vera leiðinleg. Bless

P.S. Takk Silla fyrir áhugann. Þið hin eruð bara ömurleg

Bless. Ég er farin í vikupásu.

Árshátíð Lækjarbrekku eftir 2 tíma. Ég mun syngja "I Want It That Way" með Backstreet Boys í Idolkeppninni. Má í raun segja að ég muni tileinka þetta lag Filipsseyjum og flippinu.

Mitt versta ofbeldisverk

Ég sá loksins Kill Bill, Vol. 1 og hún var alveg mögnuð. Og ég fór að hugsa hvert mitt versta ofbeldisverk væri. Ég hef nú svo sem aldrei verið ofbeldishneigð en ég á þó eitt frekar gróft ofbeldisverk að baki (fyrir utan nokkra verðskuldaða löðrunga sem nokkrir drengir hafa hlotið). Það eina sem ég man eftir.

Þegar ég var tæplega fjögura ára bað mamma mín þrjár stelpur að passa mig. Þær voru nú ekki svo gamlar sjálfar, öruggleg á milli tíu og tólf ára. Ég man ekki hvað mamma mín var að fara að gera sem var merkilegra en ég, en ég man að þessar þrjár stelpur voru alls ekki leiðinlegar. Eftir einhvern tíma ákváðu þær að fara í sund, án mín. Sú ákvörðun reyndist algerlega röng í ljósi þess að þær áttu að vera að passa mig, ég vildi alls ekki vera ein og var frekar ákveðin (lesist frek) ung stelpa. Og þess vegna reyndist þessi ákvörðun líka mjög afdrifarík. Ég grenjaði heil ósköp. Ég grátbað þær um að fara ekki eða taka mig með í sund. En þær vildu hvorugt. Og þar sem ég var ákveðin, úrræðalaus og í hvítum klossum, þá greip ég á það ráð að sparka af mér öðrum klossanum. Ekki vildi betur til en svo að hann lenti framan í einni, allharkalega. Þannig að þær fóru og skildu mig eftir hágrenjandi, nánast farin að öskra og ein þeirra grenjandi ef sársauka. Eftir sat ég og grenjaði úr mér augun. Litli púkinn inni í mér var þó ánægður því, let's face it, þær áttu þetta skilið.

Þetta er ótrúlegasti húðlitur sem ég hef séð í langan tíma. Sjá nánar hér.

Forvarnir

Ég hef komist að því, eftir röð tilviljanna og vísindarlegar rannsóknir, að bíllinn minn heittelskaði og Andrarnir tveir eiga ekki saman. Í sumar sprakk á dekkinu þegar ég var að sækja þá. Í dag var bílinn minn rafmagnslaus á Grettisgötunni. Andri E hafði keyrt okkur að bílnum og Andri Ó ætlaði að fá far með mér. Ég hef þess vegna ákveðið að héðan í frá mun ég ekki leyfa þeim að vera báðum í einu í rúmlega eins metra radíus frá bílnum mínum. Allur er varinn góður!

Annars er ég afskaplega glöð að sjá að ég prýði atlividar.com. Ég er víst þessi nakta þarna til hliðar, eða svo er sagt.

Textagetraunin

Talandi um lélega íslenska dægurlagatexta. Þessi er ekkert skárri á íslensku..

Ó barnið barnið,
hvernig átti ég að vita
að eitthvað væri að hérna

Ó barnið barnið,
ég hefði ekki átt að sleppa þér
og núna ertu úr augsýn.

Sýndu mér, hvernig þetta á að vera
Segðu mér barnið, því ég verð að vita það
Af því bara!

Einmanleikinn er að drepa mig
og ég
ég verð að játa að ég trúi enn
ég trúi enn!

Þegar þú er ekki með mér
ég týni huganum
gefðu mér skilti
og berðu mig, barnið, einu sinni enn

Ugludagur, Beikon og væmni

Ég neita því ekki, þetta hlýjaði mér um hjartarætur og innst inni fannst mér ég oggupínu mikilvæg. Allavega einn fílar mig! Takk elsku Pétur Beikon. Jú ar vonderfúl.

Í dag fer Ugla Rugla til Malasíu . Ég ætla þess vegna að gera eins og Anna Tryggva benti öllum á að gera og tileinka þessum degi (hjá mér er ennþá 8. janúar) Uglu. Mér fannst tilvalið að segja ykkur gubbusögu en ákvað svo að hún væri ekki nógu merkilegt. Þess vegna ætla ég bara að senda Uglu skilaboð.

Elsku Ugla!
Fyrirgefðu hvað ég hef stundum verið vond við þig. Ég vona að þú hafir það gott í Malasíu. Ég lofa að skrifa til þín bréf við fyrsta tækifæri. Er heimilisfangið ekki Ugla Egilsdóttir, Malasía? Það er auðvitað bara ein Ugla í Malasíu!
Þú ert nú alveg, stelpa!
Koss og knús
Ragnheiður

Ég er komin heim. Þó að ég hafi stoppað stutt þá var ég búin að gleyma því hvað Íslendingar eru geðveikir, kaupasjúkir, óþolinmóðir og dónalegir. En það er allt gott og blessað. Ef einhver er á leiðinni til Svíþjóðar þá skal hafa eftirfarandi tvo hluti í huga:

... það er í tísku hjá stelpunum að vera í loðnum Moonboots
... allir eiga töff úlpur með loðkraga. Þær kosta tæpan 30.000 kall

Annars dansaði ég ekki uppi á þartilgerðu borði á skemmtistaðnum Atli minn en manaði hinsvegar vínkonur mínar til þess á meðan ég skrapp á barinn. Þær hefðu getað valið úr strákafjöldanum sem safnaðist saman í kringum þær.

Er farin að borða Pízzu, bless
Ragnheiður

Lungt!

Varud fyrir tha sem eru vidkvaemir fyrir stafsetningavillum. Thetta er oyfirfarinn postur.

Og enn a ny koma heitustu frjettir hjedan fra nagronnum okkar. Tho frekar althjodlegar frjettir. Thessa sidustu 9 daga hef jeg laert ymislegt nytt. Lithaenar halda t.d. ad thad sje haegt ad keyra fra Islandi til Svithjodar og fyrst thad er ekki haegt tha er nu allavega haegt ad taka lestina. Finnar laera i skolabokum sinum ad a Islandi eigi allir tvo bila ut af eldgosunum. Ef thad byrjar ad gjosa tha er madur fljotari ad koma sjer i burtu. Og Kanadamenn halda ad thad sjeu ekki til pizzur a Islandi.

Jeg er buin ad fara og fa mjer bjor, vondan saenskan bjor. Fyrst for jeg a stad sem jeg kys ad kalla "Ripp Off Sirkus" vegna thess ad hann leit ut alveg eins og Sirkur en innandyra voru engir hasshausar og tonlistin var algerlega andstaed vid Sirkus. A laugardaginn for jeg svo a alveg hreint frabaeran pjollustad og hitti thar fyrir mann sem dansadi alveg eins og Mikjall Jonsson. Thar sa jeg lika alla breiddina i nyjustu tisku Svithjodar, t.d. perlubindi, butasaumsbuxur og plastpokapils. Einnig uppgotvadi jeg a i Svithjod er kul ad dansa uppi a svidum og eru thar til gerd svid stadsett ut um allt. Med thvi ad dansa uppi a svidinu er nanast gerenterad ad thu hosslir. Gaerdagurinn var magnadur. Fyrst forum vid a alternative kaffihus. Dj sofnadi i sma stund. Sidan forum vid i billjard og that naest forum vid a bar sem heitir Pub Anchor (eda akkerisbarinn) og var Hard Core stadur. Nema thetta kvold. Tha var hann Hard Core Kareoke stadur. Mjog svo merkilegt thad!

Nuna aetla jeg ad drifa mig a versla.
Hejdå

Ragnheidur

Hejsan!

Hjer sit jeg i Sviaveldi. Hjer er stundum akaflega kalt og stundum thaegilega kalt. Jeg er buin ad laera a nedanjardarlestina hofum vid stulkukindurnar tekid upp vidurnefnid Andamamma og ungarnir thar sem jeg fer oftast fyrir hopnum og thaer koma i halarofu a eftir. Thad er sidan helst ad frjetta ad jeg hef, undanfarnadaga..

... horft a bada flugeldana sem ad Sviar skjota upp a aramotunum.
... farid i alvoru finnska saunu hjer i Svithjod og velt mjer nakinn upp ur snjonum a eftir. Jeg var tho sidprud og var med handklaedi utan um i saununni og einungis stulkur veltu sjer upp ur snjonum.
... braett hestaskeifu, hellt henni i vatn og lesid ut ur henni hvad nyja arid ber i skauti sjer.
... keypt mjer allskonar fallega doppotta hluti.
... og margt margt fleira..

Ha det bra!

Gleðileg jól

Og jafnvel fyrir þá sem vilja, gleðileg brasilísk jól.

Ég fann flugmiðann minn svo að ég kemst til útlanda á sunnudaginn. Byrja að pakka bráðum.

Aftur óska ég lesendum um land allt gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári (Svona til þess að hafa þetta nú sem formlegast).

Af jólahlaðborðum

Þau eru búin í bili. Og skötuhlaðborðin líka. Og skata er ógeðsleg eins og áður hefur komið fram. Hápunktar vinnudagsins voru þrír. Eitthvað verður að lífga upp á tilveruna.

a) Litla barnið (rúmlega eins árs) í Burberry snjógallanum. Ég hélt að ég yrði ekki eldri.

b) Litlu strákarnir sem ætluðu að vera kúl og kaupa sér bjór. Ég bað um skilríki og annar þeirra dró upp debetkort frá bekkarfélaga mínum til sjö ára. Mér leið allt í einu eins og dyraverði.

c) "Mamma, var þessi búð til eftir að ég var lifandi"
"Þú ert lifandi núna ætla ég að vona"
"En mamma, er Istanbúl ekki á Ítalíu?"
"Nei, fyrir hvað fékkst þú eiginlega 9 í landafræði?"

Jólagjafirnar bíða eftir að komast í pappír. Jólakveðjan kemur á morgun. Góða nótt

Í gær fékk ég formlega hvíta húfu á hausinn. Vei! Lalli rektor sagði "Til hamingju Ragnheiður mín" og það vakti mikla lukku. Og Jón Hannesson var of seinn til þess að vera almennilegur maður. Það var fyndið.

Annars er lífið bara dásamlegt. Allir eru góðir og ég á iPod. Hann er svo fallegur að ég gæti grátið. Og bestir í heimi eru Andrarnir tveir og Steini. Fallega fallega líf eins og Skördí segir.

Stundum trúi ég því að ég sé heimsins besti lygari. Svo man ég að ég er að ljúga að sjálfri mér.

Annars var ég að enda við að bjóða svona 50 manns í "stúndentsveisluna" mína. Í stressinu gleymdi ég að lesa yfir fyrirsögnina. Mér finnst þetta bara fyndið!

Afskiptaleysi og kaldhæðni

Þar sem við gengnum tvær eftir skóla á leið í kvöldkaffi og ræddum um jólagjafir og komandi verkefni mættu okkur fleiri rónar en venjulega. Og þegar við beygðum inn Pósthússtrætið komu þrír gangandi á móti okkur og innan skamms voru tveir þeirra farnir að berja þann þriðja. Fólkið sem sat inni á Kaffi París horfði á út um gluggann og fylgdist með og hélt svo áfram að ræða um hvaða jólagjafir það átti eftir að kaupa. Svo virtist vera sem að okkur hefði einum dottið í hug að hringja á lögregluna. Það tók þrjár til fjórar mínútur að fá samband í gegnum 112, það tók alls sex hringingar þar til lögreglan svaraði og þá tók hana fimm mínútur að skilja að við þekktum mennina ekki neitt heldur vildum bara tilkynna að verið væri að berja mann í Pósthússtrætinu fyrir utan Apótekið. Þá var þriðji maðurinn orðinn alblóðugur og lá í götunni þar sem hinir tveir stóðu yfir honum og spörkuðu ákaft í andlitið á honum og maga. Tíu mínútum seinna kom lögreglan. Þá höfðu þessir tveir fengið útrás sinni fullnægt og voru horfnir á braut. Sá þriðji hafði staulast burt út í myrkrið á Austurvelli, haltrandi og blóðugur. Stéttin og húsið voru útötuð í blóði og fólk fór hinu megin við götuna til þess að skíta ekki út jólaskónna. Það var nú aldeilis gott að það var rigning svo að blóðið skolaðist burt og enginn rann á rassinn í blóðpollunum, svona mitt í jólastressinu!

Gyllynæð og geðklofi

Við vorum að ræða það í vinnunni hvaða sjúkdómar eru algengastir hjá þjónum. Samkvæmt okkar sjúkdómsgreiningu eru þjónar líklegir til þess að fá gyllinæð (þeir standa nánast allan daginn) eða verða alkahólistar (það er nú örugglega sannað nú þegar að þjónar og kokkar eru upp til hópa alkahólistar). En þjónar eru þó líklegastir til þess að þjást af geðklofa. Starfið ýtir einfaldlega undir að geðklofi byrji smátt og smátt að þróast. Tökum dæmi, skástrikaði textinn er hugsun þjónsins við afgreiðslu.

Þjóninn: Jæja, hver vill smakka rauðvínið?
Feiti ljóti kallinn: Auðvitað ég, konan mín drekkur ekki
Þjóninn: Gjörðu svo vel. Hvernig átti ég að vita það fíflið þitt?
Feiti ljóti kallinn: Oj bara, þetta er versta vín sem ég hef smakkað
Þjóninn: Nú? Þú átt bara að athuga hvort að það sé skemmt asninn þinn, þú ert búinn að panta flöskuna. Finnst þér það skemmt á bragðið? Ég lyktaði af því frammi og það er ekki ónýtt. Ég er fjórfaldur íslandsmeistari barþjóna takk fyrir. Djöfull geturðu verið heimskur
Feiti ljóti kallinn: Það er örugglega skemmt, það er bara ógeðslegt
Þjóninn: Nú, ég afsaka innilega, mér er svo skítsama. Ég skal bara koma með nýja flösku. Djöfull ætla ég að umhella húsvíninu í flöskuna svo að þú þurfir að borga þúsundkalli meira fyrir vínið sem er ekki skemmt

Nú og svona lætur maður líka þegar vaðið er yfir mann. Annars er þetta nú ansi ýkt dæmi og svona er eingöngu látið á slæmum kvöldum. En þrátt fyrir það eru mörg svona keis á hverjum degi. Enda eru Íslendingar ákfalega dónalegir. Og þá er ég búin að koma því frá mér í þrjúhundruðasta skiptið.

Snillingar þrjú
Elsku Ska og Sko, snillingarnir í Frakklandi. Áðan þegar ég las síðuna þeirra þá fann ég hvað ég saknaði þeirra bara voðalega mikið og langaði mest af öllu að hlaupa á Ölstofuna og fá mér einn öllara með þeim eins og í sumar. Æ þær eru alveg, þessar stelpur.

Góða nótt (eða Bon nuit eins og ég held að maður segi í France)

Ég held að ég sé komin með einhverja veiki í hendurnar. Svona "hella niður, brjóta eitthvað hendi". Kannski hafa þær bara öðlast sjálfstæðan vilja og leika sér að því að gera mig vandræðalega með því að brjóta eitthvað "óvart" eða hella einhverju "óvart" niður. Allavega hef ég sjaldan hellt jafn miklu niður og brotið jafn mikið á jafn stuttum tíma.

Ég var að skoða geisladiskana sem Lækjarbrekka á og eru stundum í spilun. Þar mátti meðal annars finna:

The most requested Love sings of '93
The synthesizers moods ásamt fleiri diskum úr þessari seríu, t.d.
The piano moods, The guitar moods, The pan pipe moods og er enginn þeirra spilaður á hljóðfærið sjálft heldur hljóðgervil
The twilight orchestra plays Phil Colins
The twilight orchestra plays Whitney Huston
Kenny G

Ég veit ekki um ykkur en mér fannst þetta ekki alveg málið

Mig langar rosalega til þess að vera í hljómsveit. Helst rokkhljómsveit. Mig langar líka til þess að vera í svona 3-5 manna píkupopphljómsveit sem dansar samhæfða dansa í næstum því eins fötum (ég og Steini ræddum einu sinni um stofnun slíkrar hljómsveitar en ekkert varð af því). Svo langar mig líka að syngja í bigbandi og djazz með lítilli hljómsveit. Og mig langar að vera í svona 12 radda acapella raddsveit sem flytur allskonar hittara. En mest samt í rokkhjómsveit.

Ef ég réði öllu...
... þá væri ég í rokkhljómsveit, bigbandi, lítilri djazzsveit, stórri acapella sveit og píkupoppshljómsveit.

Og svo langar mig að starta nýjum lið. Mér finnst fastir liðir mjög skemmtilegir, hef t.d mjög gaman að beygingarmynd dagsins hjá Unu sem og fávísa útlendingnum hjá Steinari. Þegar mér finnst tilefni til þá ætla ég að útnefna Snillinga. Hefst nú útnefning.

Snillingur eitt
Nafna mín Gröndal. Ég var að kaupa diskinn hennar og hún er bara alger snillingur. Ég fer næstum því að gráta af hrifningu í hvert skipti sem ég hlusta. Þetta er bara eitthvað óeðlilegt.

Snillingur tvö
Jakob sem er einlægasti strákur í heimi. Ég hugsa stundum í alvöru að hann sé með of stórt hjarta. Ef ég mætti ráða myndi ég minnka hann og geyma hann í vasanum mínum og ef ég væri leið þá myndi ég taka hann upp og þá færi ég að brosa.

(Snillingar er bara vinnuheiti þar til að ég finn endanlegt nafn á þennan lið)

Góða nótt

Ætli karlmenn væru fallegri yfir höfuð ef það viðgengist að þeir notuðu maskara?

Ruglumbull í draumalandi

Í nótt dreymdi mig að nýji ríkistjóri Kaliforníu, Arnold Schwarzenegger, væri úti að borða hjá mér. Af einhverjum ástæðum þvertók ég fyrir að þjóna honum en var neydd til þess að yfirþjóninum. Svo kveikti ég óvart í honum þegar ég opnaði rauðvínsflösku sem var ónýt. Og þegar ég náði í nýja þá skaust korktappinn í augað á honum. Samt tipsaði hann mig geðveikt mikið. Þá vaknaði ég.

Að gefnu tilefni langar mig að birta hér blogg sem að ég birti fyrir einu ári og einum degi síðan. Þetta blogg er einmitt svona smá sýnishorn af bókinni sem ég er að skrifi sem ber vinnutitlana "Listin að vera góður viðskiptavinur" og "Dining Out For Dummies".

10 reglur þegar borðað er í hlaðborði

1. Það á alltaf að vera til nóg af mat þannig að enginn þarf að örvænta að koma síðastur og þá verði allt búið. Þetta kerfi kallast áfyllingar.
2. Það á ekki, ég endurtek, alls ekki að fara aftur að borðinu fyrr en allir hafa farið einu sinni. Þetta kerfi kallast kurteisi. Einnig er ekki ráðlagt að allir fari í einu. Séu t.d. 78 manns saman í jólahlaðborði þá þýðir það einfaldlega að fólk bíður í langri röð í langan tíma. Best er að 5-7 manns séu við hlaðborðið hverju sinni.
3. Ef það er súpa í boði þá er hún nær alltaf til þess að borða fyrst, ekki síðast á eftir öllu.
4. Það er nóg að taka 2-3 tegundir á diskinn í hvert skipti en ekki graflax, nautatungu, kalkún, rauðvínssósu, eplaköku, rúgbrauð, súpu, skinku, grænar baunir, síld, grjónagraut, kartöflusalat, brauð, andalundir, berneisósu, hreindýrakjöt, purusteik, vanillusósu og ost og hræra öllu saman. Í hlaðborði er ætlast til þess að fólk sé á stöðugu rápi fram og til baka úr hlaðborðinu í þó nokkurn tíma.
5. Ef að búið er að klára allan mat á disknum og þess er óskað að diskurinn sér fjarlægður þá er tvennt hægt að gera í stöðunni:
a) Láta hnífapörin vísa á kl. 3
b) Leggja hnífapörin á servéttuna
Hins vegar skal taka fram að það er ekki bráðnausynlegt að fá sér nýjan disk. Hafi t.d. eitt laufabrauð verið snætt af disknum þá má nota hann aftur.
6. Ef tvenn sett af hnífapörum eru þegar lögð á borðið skal muna að taka hnífapörin af disknum ef aðeins eitt sett er eftir og áframhaldandi át er á dagskrá. Hinsvegar er sjálfsagt að útvega ný hnífapör er hinn notuðu eru kámug og ógeðsleg.
7. Sé önnur ferð áætluð í hlaðborðið og diskurinn hefur enn ekki verið fjarlægður þá á að vera nóg að standa upp frá borðinu. Það er ekki æskilegt að taka diskinn með og leita þjóninn uppi til þess að afhenda honum óhreina diskinn. Það er þó enginn regla sem segir að diskurinn skuli aðeins notast einu sinni.
8. Öllum ber að njóta þess að borða góðan mat. Það á því helst að borða hann hægt og rólega en ekki skófla öllu í sig með skeiðinni sem fylgdi súpuskálinni.
9. Öllum ber að njóta þess að drekka gott borðvín. Borðvín er kallað borðvín vegna þess að það er til þess að skola niður mat og gefa annað og öðruvísi eftirbragð, örva bragðlaukana til þess að njóta matarins betur. Borðvín á því ekki að svolgra af stút um leið og flaskan kemur á borðið. Borðvín er ekki landi. Þetta virðist vera algengur miskilningur hérlendis
10. Ávallt skal sýna þjóninum mikla virðingu. Hann er viðkvæm sál. Í langflestum tilfellum má rekja dónalega og leiðinlega þjónstu til þess að viðskiptavinurinn er dónalegur og leiðinlegur.

Takk fyrir.

Ég geri eins og Atli Bollason og mæli með pólitíska áttavitanum. Hins vegar kann ég ekki að birta myndina af áttavitanum sjálfum en hún var nú ekkert ólík Atla mynd. Ég er s.s.

Economic Left/Right: -5.62
Libertarian/Authoritarian: -4.31

Já já, gaman að þessu. Annars er lífið bara þó nokkuð gott þessa dagana.

Af hinu og þessu

Ég bjó til nýyrði um daginn. Það er eiginlega ekki nýyrði heldur frekar hugtak eða orðasamband. Að vera gargandi fullur þýðir að vera í því áfengisástandi að öskra allt sem maður segir. Þetta er heldur leiðigjarnt ástand.
Þetta er tileinkað Sillu og Korku og samræðum okkar síðasta föstudagskvöld á Dillon

Á meðan Anna át Boxy strokleðrið sitt át ég ónýtt jógúrt. Uppúr sex eða sjö á miðvikudagsmorguninn vaknaði ég ákaflega svöng og ákvað að fá mér jógúrt til að geta sofið meira. Ég var svo þreytt að ég nennti ekki að opna augun almennilega. Ég gerði það reyndar þegar ég hafi tekið fyrstu skeiðina af jógúrtinu, ónýta jógúrtinu. Og ég glaðvaknaði og svaf ekki mikið meira, skiljanlega.

Bless, farin að framkalla og stækka subbumyndir af Elínu og Atla. Þær verða skondnar.

Mamma mín

Um daginn þurfti mamma mín að hringja í móður eins nemanda síns. Ekki veit ég hvert erindið var né hvað móðirin eða sonurinn/nemandinn hétu. Köllum þau bara Rósu og Gunnar. Samtalið byrjaði víst á þessa leið:

Mamma mín: "Sæl Rósa, ég heiti Steinunn og er mamma hans Gunnars"
Rósa: "Já, komdu sæl"

Þessi (freudísku?) mismæli uppgötuðust ekki fyrr en mamma (mín þá) var búin að leggja á og samkennari hennar benti henni þá þetta. Eitthvað fær mig um að efast um að Rósa hafi í alvöru verið að hlusta.

Internetið stækkar

Ég bætti við nýjum sem og gömlum bloggurum á linkalistann. Þeir eru allir úr MH og fá smá umsögn í tilefni dagsins (fyrir þá sem ekki vita þá er mánudagur)

Í Hall of Fame fara:
- Níels Garlakall sem er í Rússlandi og á eitt skemmtilegast blogg í heimi. Ég fer alltaf að hlægja þegar ég les það. Gaman gaman
- Steini Tík sem er uppáhalds skáldið mitt. Hann hefur reyndar ekki gefið út bók en hann samdi t.d. einu sinni ljóð um fluguna sem dó og hitti Guð. Meira gaman gaman!

Í Gott blogg fara:
- Edda Kentish sem er orðheppin ung hnáta sem dansar mikið á milli þess sem hún málar auglýsingar
- Halldóra fiðlustelpa sem er af Nesinu. Við spiluðum saman á fiðlu í mörg ár og ég man helst eftir því þegar ég hjólaði heiman frá henni, um 6 ára aldurinn, á bleiku þríhjóli sem var allt of lítið fyrir mig.
- Inga Rolla sem er skáti með mikið krullað hár og spilar á gítar. Það lýsir henni best
- Orri gítarstrákur sem er merkilegur maður. Einu sinni klippti ég á honum hárið og honum fannst það svo ljótt að hann fór aftur í klippingu hjá alvöru klippikonu.
- Þura Pura sem er í einhverju flóknu námi í Háskólanum. Ég á sönnun á því að hún gæti verið lifandi eftirmynd Gretu Garbo ef rétt er horft á hana.

Megi bloggið ykkar lifa vel og lengi!

Tími fyrir meira mas

Um helgina reyndi ég með erfiði að rifja upp restina af vísunni "Grýla píla". Það tókst að lokum en nú get ég ómögulega munað hvernig leikurinn við vísuna er. Er einhver sem man?

Annars heyrði ég skondna sögu um helgina. Vouge var að taka myndir hér í sumar uppi á jökli og ljósmyndarinn og stílistinn (báðir ákaflega miklar hommsur) voru klæddir í nýjustu tísku (lesist: voru illa klæddir fyrir íslenskt veður). Þeir héldu sig víst inni í bíl alla tökuna, með miðstöðina í fullt og gáfu skipanir í gegnum ofurlitla rifu á glugganum. Skipanir stílistans voru á þessa leið: "Darling, the less you wear the more I care" sem og "The higher heel, the better I feel"

P.S. Fyrir þá sem ekki muna
"Grýla píla, appelsína/skítafýla
missti skóinn, ofaní sjóinn
þegar hann koma að landi, var skórinn fullur af sandi/hlandi
vaknaðu Grýla píla, appelsína/skítafýla"

Í dag er ár liðið frá því að Ragnheiður kom sem hlýr vorblær um miðjan vetur inn í líf lesandans. Það er nokkuð augljóst að fögur fyrirheit mín um að mitt daglega mas myndi minnka með tilkomu þessa bloggs hafa ekki staðist. Ef eitthvað er þá held ég að mitt daglega mas hafi aukist eilítið.

En, ég á allavega platafmæli í dag svo að nú mega allir kyssa tölvuskjáinn bloggsíðunni til heiðurs.

Að panta pítsu

Ef maður á heima í blokk og pantar pítsu, hvort lætur maður þá pítsasendilinn hlaupa upp með pítsuna eða hleypur niður og sækir pítsuna?

Víkend

Helgin er búin að vera nokkuð skrautleg. Ég lenti í því, í þriðja skitpið á jafn mörgum mánuðum, að keyra í bíl með sprungnu dekki. Reyndar var þetta ekki minn bíll eins og í hin tvö skiptin (og ber að taka fram að í fyrra skiptið þá skipti ég á dekkinu á meðan Andrarnir tveir horfðu á.. þeir hjálpuðu bara ofurlítið til). Bíllinn var í eigu yfirþjónsins míns sem var að skutla mér heim. Ekkert var vandamálið þar sem við vorum báðar þrautþjálfar í að skipta um dekk. Okkur var hrósað mikið af nokkrum leigubílstjórum sem söguðst núna trúa á konur og yfirþjónninn hótaði þreumur fullum unglingum með felgulykli því að þeir ætluðu sér inn í bílinn. Allavega kom smá babb í bátinn, bílinn nýr, dekkinn fest á á verkstæði og dekkið vildi ekki af. Voða læti, löggann kom og við vorum litar vitlausar stúlkukindur í þeirra augum.

Á laugardaginn var hið margumtalaða kórpartý. Allt byrjaði vel og skemmtunin var mikil. Ég var ákaflega hress. Svo hress að ég var heldur leiðinleg við alt og alta. Þær áttu nú atriðið alveg skilið en ég missti mig svolítið mikið eftir aðtriðið (Skördí, friðurinn sem við unnum svo hart að í fyrra var brotinn í fyrsta kórpartý vetrarins, því miður af þínum röddum). En núna held ég að við séum kvittar og ég gef öltum skotleyfi á mig í næsta partýi. Ég verð glöð ef atriðið fjallar bara um mig. Núna er ég að vinna í "The Black list of alcohol". Þar eru efstir drykkirnir Sambvuca (skamm Skúli, ég versla bara bjór fyrir þig héðan í frá), freyðivín og hot'n'sweet.

Það var ákaflega lítið að gera á Brekkunni í gær svo að starfsmennirnir eyddu kvöldinu í að grína. Ógeðsdrykkurinn "Kúkablesi" var búin til handa öllum starfsmönnum, Baileys-Amarettokakó, kokkarnir voru sendir fram með mat handa viðskiptavinunum, yfirkokkurinn bjó til karakterinn Hreggvið, sem var með plömmer, rangeyður og smámæltur og reyndi við alla starfsmennina. Skemmtilegast þótti okkur stelpunum þó sæti Ameríkaninn og ég verð hissa ef drengurinn var ekki ánægður með þjónustuna. Húns snérist nefnilega eingönu um hann á tímabili. Eftir vaktina fengum við okkur öll sjeik og súkkulaðiköku (sem ég mæli einstaklega með, því hefur jafnvel verið haldið fram að hún sé betri en kynlíf) og sönnuðu þar með kokkarnir hjartagæsku sína.

Þá er þessi færsla búin, hún var heldur lúinn, enda helgin afar snúinn...

Að verða fullorðinn

Síðustu tvo morgna hef ég verið að passa litla strákinn á efri hæðinni. Hann er sjö ára og við erum búin að leika okkur mjög mikið. Mér finnst mjög gaman að leika mér og er í raun ekkert góð barnapía því að ég svindla þegar við erum að spila og við fáum okkur stundum nammi áður en við borðum mat. Í morgun gerðist samt nokkuð merkilegt þar sem ég sat og las Morgunblaðið.

"Ragnheiður, lestu oft Morgunblaðið?"
"Já, eiginlega alla morgna sko"
"Horfirðu á fréttirnar líka?"
"Já stundum"
"En drekkurðu kaffi?"
"Já ég drekk kaffi"
"Oj ömurlegt. Aumingja þú."
"Nú, afhverju?"
"Afþví að þú ert orðin fullorðinn"

Það liggur afar myrk framtíð fyrir mér ef marka má svipinn á drengnum og tóninn í röddinni. Ömurlegt líf fyrir mig.

ahbú í bili

Af líffræði og æðri endunum

Ég er búin í 2/3 af líffræðiprófinu. Restin er á mánudagsmorguninn. Það er svosem ekkert merkilegt um það að segja, gekk ágætlega (og þá er það bara Mörtu og DerX að þakka, þau kommentuðu, þið hin eruð bara ömurlegt pakk).

Það er hinsvegar gaman að segja frá því að í líffræðibókinni minni er setning sem hljóðar svo, sé hún beinþýdd "Þvag er aðalútflutningvara mannslíkamans". Ég er að hugsa um að stofa litla búð í Englandi sem heitir "First Class Urine" og svo undir skiltinu stendur "Produce with the finest water around, pure Icelandic water, and clean fresh air".
Í prófinu sjálfu, sem fór fram úti í skúr í MH, ákvað prófdómarinn (sem var nafnlaus eldri latínukennar) aðeins að ganga fram. Hann gerði sér hinsvegar ekki grein fyrir því að það bergmálaði um allan skúrinn þegar hann prumpaði, hátt og sjallt, þrisvar sinnum. Æ já barnalegt en fyndið engu að síður.

Bless

Ég er búin að vera alveg ótrúlega dugleg að öllu, nema læra. Bara í dag er ég t.d. búin að klára að skanna inn 118 myndir frá Filippseyjum, setja þær allar inn á netið, raða þeim í rétta röð og skíra þær allar. Er ég ekki dugleg? Endilega segiði mér hvað ykkur finnst um myndirnar. Það mun hjálpa mér í gegnum líffræðiprófið, ég er viss um það!

Til Sindra

Ég tek áskoruninni aðeins gegn því að þú semjir fyrstu tvær línurnar uppá nýtt og hafir nú stuðla og höfuðstafi (sjá t.d. ljóðasíðu Skúlafs). Þá skal ég svo sannarlega taka mér lærdómspásu og yrkja aðeins fyrir þig!

Annars vil ég lýsa yfir ánægju minni með árangur verðandi eiginmanns míns á MTV verðlaununum í gær. Einnig var þetta alveg frábært með Sigurrós.

Takk fyrir og góða nótt

Ágæti lesandi

Frá og með deginum i dag er ég farin í bloggpásu fram til 17. nóvember. Eitthvað gæti birst hér á síðunni en það verður þá eins þurrt og leiðinlegt og síðustu færslur.

Góðar stundir
Ragnheiður

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir tvö

Kæra Ragnheiður!
Ég held ég sé farinn að sjá illa. Það er alltaf erfiðara og erfiðara að lesa af tölvuskjánum, og bara lesa yfirhöfuð. Ég sofna oftast yfir bíómyndum og bókum og grunar að það stafi af verri sjón en fyrr. Hvað leggurðu til ráða?!
Ungur maður á þrítugsaldri

Kæri ungi maður á þrítugsaldri

ó jú, þetta er algengt vandamál. Þannig er það nú að sjónin á oft til með að versna þegar aldurinn færist yfir mann. Ég hef rannsakað bakgrunn þinn rækilega og komist að því að þú þarft engar áhyggjur að hafa. Þú ert í raun ekki á þrítugsaldri. Þú ert vel kominn á sextugsaldurinn (staðreynd sem foreldrar þínir hafa haldið frá þér allt frá ættleiðingu). Þess vegna þarftu engar áhyggjur að hafa af því að sjónin versnandi fer. Farðu bara til augnlæknis og fáðu þér gleraugu.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Þetta er alveg merkilegt. Í kvöld var maður sem kallaði mig "alvöru hörku kvennsu" og "rokkkonu af besta klassa" vegna þess að ég er ekki í viðskiptafræði né lögfræði. Það er þó allavega betra en humarsamlíkingin (þó að ég hafi alls ekkert á móti stelpum í viðskiptafræði eða lögfræði).

Af endajöxlunum er flest hið sama að frétta. Ég held reyndar að ég sé eitthvað undarleg vegna þess að fólk tekur andköf þegar ég segi að þeir hafi allir verið fjarlægðir í einu, verður hissa þegar ég segi að það hafi ekki verið vont og það hafi ekki bólgnað mikið (ég leit bara út eins og ég hefði bætt á mig smá kílóum og heldur mér því frá nammi og kóki) og trúir mér ekki þegar ég segi að það hafti tekið 5 min. Annars hef ég það bara fínt. Fæ reyndar pínu harðsperrur í munninn ef ég tala of mikið og er þess vegna alltaf með pínu harðsperrur. Það hlaut reyndar að koma að því einhvern daginn að ég fengi harðsperrur (er þetta skrifað svona?) í munnin af tali.


A major - you love to live life to the full. You
have a vibrant social life and are not afraid
to take life as it comes. You are content,
bright and often spontaneous.


what key signature are you?
brought to you by Quizilla

Já, ég er bara eins og flest allir aðrir.

Í kvöld var maður sem gaf mér undir fótinn með því að líkja mér við humar. Ekki veit ég hvernig honum datt í hug að það myndi hrífa mig (kannski var það vegna rauðvínsflöskunnar sem hann var búinn með) en það er allavega nokkuð ljóst að hrósið virkaði ekki sem skildi. Mér finnst humar ekki "exteremly beautiful".

Annars er það helst að frétta að ég er minni manneskja en áður. Ég er fjórum tönnum fátækari og á nú einungis 28 tennur í stað 32. Reyndar kom tannlæknirinn fram með endajaxlana í litlu glæru boxi og spurði hvort að ég vildi eiga þá. Ég vildi það ekki.

Bendi á þetta.

Svo er ég farin að sofa.

Af ýmsu

Ég var að koma heim eftir tólf tíma í myrkrakompunni. Þar af eyddi ég þremur tímum með Þjóðverja sem býr hér á landi og leigir aðstöðuna í skólanum. Við ræddum allt milli himins og jarðar; iPod-inn hans, ljósmyndaverslanir í Reykjavík, verðlagningu, vatnið á Íslandi, ferðalög um heiminn, auglýsingagerð, mismunandi staðla eftir heimsálfum, hvað fólk gerir til þess að lifa af mánuðinn o.s.frv. Hins vega hef ég ekki grænan grun um hvað maðurinn heitir. Það barst aldrei til tals.

Kötturinn minn er örugglega orðinn þunglyndur. Hann vil éta allan daginn. Fyrir stuttu hélt ég að hann væri með alzheimer en svo virðist ekki vera því að hann vælir alltaf enn aumingjalegra og hærra eftir því sem maður nálgast eldhúsið (má jafnvel líkja þessu við feluleikinn "Heitt og kalt") og róast allur og steinheldur kjafti þegar honum hefur verið gefið að borða.

Já og ég er er að ná því að juggla í stöðugri hreyfingu með þremur boltum. Húrra fyrir því!

Eftir að ég byrjaði á Lækjarbrekku þá gerði ég mér grein fyrir því að í fáum stéttum landsins er lagt jafnmikið upp úr því að hrekkja fólk og í veitingarbransanum. Ég var t.d. einu sinni beðin um að fara út og kveikja á útikertinu. Rokið var svo mikið að eitt tréið bak við Lækjarbrekku hafði fokið um koll. Og ég féll á heimskuprófinu og fór að leita að kerti. En þetta er afskaplega lítið miðað við þá hrekki sem við ræddum í gær eftir vinnu.

Ein stelpa sem var nýbyrjuð á vetingastað hér í bæ, var send út í frysti að skúra hann, með mjög heitu vatni... sem hún og gerði.

Á Glaumbar var nýtt fólk einu sinni alltaf beðið um að fara niður á Gauk að láta lækka í græjunum. Einnig höfðu eldri starfsmenn fundið upp ímyndað tæki ætlað til þess að ná upp limesneiðinni úr Corona flöskunum eftir að bjórinn hafði verið drukkinn og nýja fólkið var iðulega sent hingað og þangað að ná í þetta tæki. Þeim var líka alltaf sagt að dj-inn væru á bak við stóra spegilinn og í flest öllum tilfellum mátti sjá nýja fólkið liggja og banka á spegilinn í von um að fá óskalag.

Á Café Óperu var nýr þjónanemi einu sinni sendur upp á loft og látinn leita í tæpa fimm klukkutíma að svokölluðum "vinstrihandarbollum"

Á Lækjarbrekku var nýr þjónanemi einu sinni beðinn um að smakka nýtt konfekt sem var í rauninni súkkulaðihjúpaður hákarl. Eftir það var hann alltaf kallaður Moli. Fátt toppar þó drenginn sem ætlaði sér að læra þjóninn og féll fyrir öllum brögðunum. Hann var, á einum degi, sendur á Humarhúsið að ná í vakúm því að það þurfti að vakúmpakka mat sem einhver ætlaði að taka með sér. Hann hljóp út um allan bæ í leit að "desertpressu". Hún var til á Caruso. Stuttu seinna hljóp hann aftur út um allan bæ í leit að "pizzabótum". Þær reyndist einstaklega erfitt að fá, enda ekki furða.

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir eitt

Mér fannst algerlega nauðsynlegt að lesendur, sem ekki skoða kommentinn, sæju hve auðveldlega ég leysi hvaða vandamál sem er. Borist hafa tvö vandamál.

Ég er á túr. Leystu það...
Margrét Maack

Kæra Margrét

Best er að kaupa sér tæplega 24 pakka af pillunni. Pillan er hormónapilla fyrir konur sem gerir það að verkum að þær verða ófrjóar tímabundið. Taka skal eina töflu á dag, alltaf virka töflu (á sumum spjöldum eru nefnilega gervitöflur). Þegar spjaldið klárast þá byrjar þú strax á næsta spjaldi (og ef gervitöflur eru á spjaldinu þá skaltu sleppa þeim). Þetta skaltu gera við alla pakkana. Þá ferðu ekki á túr a.m.k. næstu 6 árin. Þá ættirðu að vera tilbúin til þess að eignast barn og getur þessvegna hætt á pillunni tímabundið.

Ef það virkar ekki þá skaltu einfaldlega fjarlægja eggjastokkana.

Annars verður þú örugglega í fangelsi fyrir að hafa hellt hundruðir unglinga blindfull í teiti þar sem engin var yfir tvítugt og þá átti skilið að fara á túr, það stendur í lögum

Gangi þér vel!
Ragnheiður

____________________________________

Kæra Ragnheiður.
Ég týni öllu! Núna er ég búin að týna (á síðustu þremur vikum) símanum mínum, úlpunni minni, kortinu mínu, uppáhalds flíspeysunni minni, lyklunum að skátaheimilinu mínu, ökuskírteininu mínu.... og svo mætti allt of lengi telja.
Hvað finnst þér að ég ætti að gera?
Inga Rolla

Kæra Inga Rolla.

Ég hefi lengi átt við þetta vandamál að stríða. Ég er með tvær lausnir fyrir þig.

Lausn A
Fáðu þér hlý og góð ullarnærföt. Brækurnar þurfa að vera þannig gerðar að hægt sér að fara á klósettið án þess að fara úr þeim. Síðan skaltu fá þér mikið af góðum vír.
Þú byrjar á því að standa algerlega nakin og bera á þig mikið af teppalími. Síðan ferðu í ullarnærfötin. Nú tekur þú vírinn og bindur öll þau föt, sem þú getur hugsanlega gengið í á hverjum degi, föst við ullarnærfötinn. Síðan velurðu úr þeim hópi þau föt sem þú þarft. Því næst tekurðu símann, ökuskírteinið, kortið þitt, lyklana og annað sem þú þarft að nota og lóðar einn vír fastan við hvern hlut. Því næst festir þú hinn endann á vírnum í vasann á úlpunni þinni (þessari nýju þar sem hin er týnd).
Gleraugun á líka að líma föst við andlitið.

Virki þetta ekki þá skaltu snúa þér að næstu lausn

Lausn B
Ekki ganga í neinu, ekki eiga neitt, ekki vera í skátunum, hættu að keyra, borgaðu tæpar 4 milljónir fyrirfram í Bónus og hættu þar með að þurfa pening í lausaféi. Búðu svo í lundi í Öskjukhlíðinni svo að þú læsist aldrei úti.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Enn geta lesendur leitað til mín. Ég tek á hvaða vandamáli sem er.

Alhliða fagráðgjöf

Er vandamál með bílinn? Þvoðiru rauðan sokk með hvíta þvottinum og er nú allt bleikt? Deyja rósirnar strax? Datt hællinn af skónum? Færðu oft hausverk? Finnst þér lífið erfitt?

Nú býðst einstakt tækifæri til þess að leysa hvaða vandamál sem er Ég veiti lausnir á öllum vandamálum sem fyrirfinnast. Hafir þú eitthvað vandamál fram að færa skildu það á eftir á kommentinkerfinu hér fyrir neðan, með nafni eða dulnefni. Ég mun svara flest öllum vandamálum. Ekki missa af þessu tækifæri til þess að leysa öll vandamál á einu bretti. Öll þjónusta er ókeypis og hlúið er að sálarlífi sérhvers manns.

Vantar þig aukapening?

Ég er tvítug, lífsglöð og stundvís stúlka sem óska eftir að flytjast tæpan mánuð fram í tímann. Hafðu samband í síma 847-TÍMI ef þú telur þig hafa lausina. Góður peningur í boði fyrir rétta aðili.

Nökkvi Páll kom hér til okkar í gær. Alveg er það merkilegt hvað manni þykir vænt um svona lítið kríli og hvað manni er hjartanlega sama um allt slef og gubb sem á mann fer.

Annars fer nú bara eitt í taugarnar á mér. Mamma mín og systir eru alveg æstar í að kalla mig móðu þegar einhverju er beint til Nökkva, þ.e. móðursystirin, móðan. Mér finnst þetta bara ekki nógu gott viðurnefni því að það minnir mig svo óneitanlega mikið á gufu og þá finnst mér að Nökkvi muni alast upp við það að halda að ég sé vitlaus.

Gudda gamla

Gudda ljóðskáld (sjá hér og hér) hefur ekki látið í sér heyra alltof lengi. Hún kemur mér til bjargar í dag þar sem ég er andlaus um líf mitt og þarf að gera milljón líffræðiskýrslur. Að því tilefni eru þetta líffræðiljóðinn hennar.

Ljóð eitt

M fyrir mjólkurkirtlar
B fyrir ber brjóst
G fyrir gyllinæð
Líffræði, ég þrái þig
Líffræði, ég þrái þig


The diversity of Life

í dag er enginn líffræði í lífi mínu
ég þokast áfram eins og gamall brunnur
dimmur, rakur og djúpur
þrái fyllingu

hér áður fyrr var líffræði mitt uppáhaldsfag
ég rannsakaði, prófaði og stundaði
ég fór oft í líffræðileik

Rosalega erum við mögnuð og róttæk. Ég lenti í harkalegum rifrildum í vinnunni eftir þessu friðsælu mótmæli (sem má lesa eilítið um hér) Lyktuðu mál svo að eftir að hafa barið allharkalega í uppvasksborðið með bakka og lýst því yfir hátt, snjallt og ákveðið "Jóhannes, ég missi hér með allt álit á þér ef að þú ætlar virkilega að segja mér að þér finnist vændi allt í lagi. Þá ertu þú viðbjóðslegur í mínum augum", þá steinhéldu kokkarnir kjafti utan þess sem þeir sögðu einstaka sinnum þegar ég kom inn í eldhús "Þetta er auðvitað alveg hræðilegt, aumingja fólkið sem lendir í þessu"
Mamma mín var líka að springa út stolti yfir þessu, heyrði þetta víst í hádegisfréttunum hjá RÚV á Akureyri ásamt allri Kvennakirkjunni. Ansi magnað það!
Ef að frumvarpið verður ekki samþykkt þá ætla ég persónulega að fara niður að Alþingishúsi og grýta þá sem eru móti þessu (*hóst*blátt*hóst*) með einhverju ógeðslegu. Ef að ég hef kjark til þess.

Og á enn frekari pólitískum nótum. Oft er sagt að gott sé að búa á Nesinu. Svona allt að því þegar D-listinn tekur sig til og stundar stjórnun sem þekkist einungis í Suður-Ameríku eða á nokkrum stað þar sem einræðisherrar ráða ríkjum. Ég ætla líka að grýta bæjarstjórann hérna ef ég safna kjarki til þess að grýta hina plebbakallana. Og þá ætla ég að grýta hann með allskona skóladóti til þess að leggja áhreslu á mál mitt.

Svo fer ég örugglega í fangelsi í nokkra daga.

Kjánalegar leiðbeiningar

Ég var að pæla í því um daginn afhverju það fylgja leiðbeiningar með hverjum einasta pakka af túrtöppum. Þetta er svo fáránlega mikið magn af pappír og það er ekki eins og maður gleymi því hvernig eigi að nota þetta eða geti notað þetta vitlaust. Og leiðbeiningarar eru líka alveg fáránlegar. Þetta tól er nú bara svona kommon sens í notkun. Mér finnst að það ætti að vera einn pakki sem héti "begginers pack" þá þyrfti ekki að eyða jafn miklum regnskógum í þessar blessuðu leiðbeiningar.
Já og hvað er málið með "Please never foget to remove last tampoon after period has ended?". Ég er nokkuð viss um að það sé til eitthvað lögfræði mál í Ameríku þar sem einhver bara gleymdi þessu og komst að því mánuði seinna.

Ég bara varð að koma þessu frá mér, takk fyrir.

Af vekjaraklukkum

Ég get aldrei vaknað við vekjaraklukkur. Í nótt var ég svo hrædd um að vekjaraklukkan mín myndi ekki hringja að ég vaknaði á hálftímafresti og hélt ég hefði sofið yfir mig. Þegar hún hringdi loksins þá varð ég svo fegin að hún hefði hringt að ég svaf á mínu græna eyra til 9.55. Ég átti að vera mætt í (*******) vinnuna kl. 10.00

Ef að ég réði öllu...

... þá hefði maður alltaf stjórn á sér til þess að borða aðeins nammi á laugardögum og einungis fyrir 100 kr. Eða þá að nammi væri bara ofboðslega hollt fyrir líkamann

... þá myndi rúmið mitt hristast mjög óþægilega þegar ég ætti að vakna svo að ég gæti alls ekki sofið lengur því að ég skoppaði alltaf fram úr. Svakalega er þetta góð uppfinning. Verst að ég get ekki tekið þá í Nýsköpunarkeppninni

... þá gæti ég tekið þátt í Nýsköpunarkeppninni.

Ef ég réði öllu...

... þá myndi mannfólkið ekki fá endajaxla. Þar með væru allir lausir við að kvíða fyrir því að fara einhvertíman í endajaxlatöku, lausir við að láta tannlækninn segja sér í 2 ár að bráðum þyrfti að taka endajaxlana og lausir við það í 3 ár að heyra tannlækninn segja að það ætti að vera löngu búið að taka endajaxlana. Svo þyrfti engin að kvíða fyrir því í 29 daga að nú ætti í alvöru að taka helvítis endajaxlana.

... þá væri sér tími á hverjum degi fyrir fólk sem þarf endilega að keyra á 0.2 km. hraða á vinstri akgrein. Eða jafnvel að það væri sér akrein fyrir mig út um allan bæ. Svo gæti útvalið fólk fengið lánaðar þær akreinar sem ég væri alls ekki að nota þann daginn.

... þá væru mannvonnska, ofbeldi og allt sem flokkast undir það, stríð, græðgi og annað neikvætt kortlagt á gengakortinu hjá Kára í DeCode og öll þau gen fjarlægð úr fóstrum áður en frekari þróun ætti sér stað. Og það væri alveg hægt ef ég réði, sama hvað læknisfræðilegar rannsóknir segja núna þegar ég ræð ekki. Og það er bannað að mótmæla þessu því á þessu bloggi þá ræð ég.

Ég hugsa að þetta verði fastur liður, ég er búin að pæla svo mikið í þessu síðustu daga.

Í talhólfinu mínu...

... hljóma skilaboð á þessa leið: "Sæl Ragnheiður. Óli Björn frændi þinn hérna. Bekkurinn minn er að fara til Englands á næsta ári og við erum að selja klósettpappír og eldhúsrúllur af því tilefni. Hringdu ef þig vantar eitthvað."

Ég var að hugsa um að hringja og bjóða honum að skipta við mig á Hamrahlíðarkórsklóaranum mínum eða að selja hann fyrir mig í leiðinni. Verst er að ég á engan frænda sem heitir Óli Björn og veit því ekkert hvernig ég á að nálgast hann.

Og svona áður en ég hleyp í skólann minn þá vil ég segja að Gling Gló er alveg hreint mögnuð plata. Já og Kristján, a.k.a. DerEx. Afsakaðu böggið bara og takk fyrir myndirnar. Rosalega get ég verið ófótógenísk.

Þessi hluti færslunar er tileinkaður Uglu

Mér er illt í maganum. Ég vona að ég þurfi ekki að gubba.

Þessi hluti færslunnar er ekki tileinkaður Uglu sérstaklega

Ég ætlaði að blogga um hvað ég myndi gera á ef ég réði öllu, en ég er þreytt og ætla bara að láta mig dreyma um hvað ég myndi gera ef að ég réði öllu.

Þetta er skilaboðahluti bloggsins

Skúli fyrirgefðu að ég var dónaleg við þig á föstudaginn.
DereX drífðu í þessu myndadóti maður!
Bragi laga síðuna, ég hef ekkert að lesa.
Bragi eða Kalli hvað er aftur slóðin á Pie kallana?

Þetta er lélegt blogg

Sjá að ofan.

Pæling

Ætli það verði einhvertímann fundin upp ný tegund að fötum? Þá er ég ekki að tala um jakka sem sér um lyfjagjöf eða skó sem ganga sjálfir. Og ég er ekki að tala um eitthvað eins og sokkabrjóstahaldara. Ég meina eitthvað gjörsamlega nýtt. T.d. nefskjól eða geirvörtuhúfa eða puttalopi. Ég trúi ekki að fataiðnin sé svo úrelt og gamaldags að það sé ekki hægt að finna upp nýja flík.

Líf mitt sem ljósmyndanemi

Af gefu tilefni vil ég taka fram að mér finnst þetta hlægilegt og er síður en svo að missa alla von. Ég vildi bara deila þessu með ykkur

- Ég á ekki ljósmæli. Öll verkefnin sem við gerum byggjast á notkun þessa blessaða tækis.
- Þrífóturinn minn er eldri en afi minn og erfiðari í notkun en fyrstu tölvurnar.
- Ég hef nú þegar, eftir tvö próf og tvö verkefni, miskilið eitt próf og eitt verkefni.
- Verkefnin sem ég hef klárað hafa verið frekar venjuleg og hugmyndasnauð.
- Ef Andra Fagra nyti ekki við þá kynni ég ekki að taka myndir á nýju fallegu myndavélina mína.
- Fyrir tæpum 20 min. síðan barði ég sjálfan mig alla harkalega í framan með nýju fallegu myndavélinni minni og sit nú með kaldan gelpoka til að ég bólgni ekki öll upp.

Hver ætlar svo að halda því fram að ég sé ekki efnileg!

Hvað varð um stelpuna sem söng með í "Sólarsamba" (þarna.. "viltu koma út að dansa, dansa villtan sólarsamba, það verður sól og sumar einu sinni enn"... eða eitthvað svoleiðis) í undankeppninni í Júróvisjón fyrir allmörgum árum?

Og hvað varð um litla franska strákinn sem var 4 ára og var búin að gefa út spólu/plötu? Þessi sem var alltaf í gallafötum og með kúrekaklút um hálsinn.. Georgie eða eitthvað svoleiðis.

Ég óska eftir upplýsingum.

Fólk og hlutir vikunnar

Drykkur vikunnar: Heimabruggaða vínið frá mömmu og pabba hans Halla, a.k.a. Pjöllmundur
Meistari í að koma mörgum hlutum í litla uppþvottavél: Halla Púki sem sýndi undraverða takta við að raða öllu snyrtilega í vélina. Það sem ég hefði sett í tvær vélar setti Halla í eina, það var ótrúlegt.
Tónlistarmaður vikunnar: Víkingur Heiðar Ólafsson. Þeir sem misstu af lifa í myrkri þar til hann spilar á ný.
Pjöllustaður aldarinnar: Opus7. Sjaldan hef ég hlegið jafn ótrúlega mikið yfir fólki sem hélt að það væri að dansa guðdómlega en var að dansa svo fáranlega að ég bókstaflega hágrét úr hlátri. Mæli virkilega með þessu.
Afmælisbarn mánaðarins: Systir mín kær sem er 25 ára í dag. Ó mér finnst svo stutt síðan hún var 15 ára.
Ljóskulegasta setning vikunnar: Ónefnt meðklof var að ræða veisluhöld. Gunnar og Gunnsteinn báru á góma og spyr þá einhver: "Hvers vegna ætla Gunnar og Gunnsteinn að halda veislu en ekki Gunnsteinn og Friðrik?" Þá svara meðklofið "Æ af því að það er svo stutt á milli afmæla hjá Gunnar og Gunnsteinn". Fyrir þá sem ekki vita þá er vert að taka fram að Friðrik og Gunnsteinn eru tvíburar og ber afmæli þeirra því upp á sama dag.
Framkvæmdir vikunnar: Niðurrif á veggjum og bor í veggi hér á efri hæðinni sem hefur blessunarlega séð til þess að ég hef ekki sofið lengur en til 10.00 í allnokkra daga.

Nóg af afa mínum í bili.

Hér heima hjá mér eru hátt í 10 ungabörn sem grenja í kór. Og ég er að fara á kóræfingu. Og ég hef ekkert að blogga um.

Þetta er eitt skítugasta herbergi sem ég hef lesið um. Og mér finnst það fyndið.

Afi minn

Afi minn er merkilegasti maður sem ég þekki. Ég fullyrði að ég á magnaðasta afa yfir átrætt í gjörvallri Evrópu.

Afi minn er fæddur 1908 og er þess vegna talinn frekar aldraður. Það er hann hins vegar ekki. Fólk tekur yfirleitt andköf þegar það heyrir hvað hann er gamall vegna þess að það hafði áætlað að hann væri 70-75 ára. Og afi er sprækur og hefur örugglega meira úthald en ég. Um daginn var ég að fara með hann til læknis. Á leiðinni niður stigann á elliheimilinu var hann ólmur í að sýna mér hvernig maður sveiflar sér niður stigann á handriðinu. Fyrirgangur í honum var svo mikill að gamla fólkið sem var á leiðinni upp stigann snéri skelkað bakinu í vegginn til þess að víkja úr vegi fyrir afa mínum. Í níræðisafmælisgjöf fékk hann þrekhjól og á tímabili horfði hann ekki á sjónvarp nema að hjóla 3-4 km. í leiðinni.

Afi hefur unun af því að stríða fólki. Einu sinni var hann sá eini í röðinni í mötuneytinu sem gat lesið á matseðilinn. "Já hurðu, það er blaðlúsasúpa (blaðlaukssúpa) og taðreykt ýsa (soðin ýsa) í hádegismatinn". Og afþví að allt gamla fólkið var orðið svo sjóndapurt þá tók það smá tíma að fatta að afi var bara að grínast. Einu sinni var hann frekar veikur og ég fór að rölta með hann um ganginn. Þar mættum við forstöðukonunni sem spyr hvað hún geti nú gert fyrir karlinn svo honum batni "Ja, ég veit nú hvað myndi lækna mig. Að komast á almennilegt harmonikku dansiball!" Og svo tók hann fyrir hana nokkur dansspor, en það gerir hann nokkrum sinnum á dag og er sú sjón sú kostuglegasta sem ég hef upplifað. Hann þarf að taka hjartapillur en hann heldur því statt og stöðugt fram að þær pillur eigi hann að taka ef hann ætli að fara að biðja sér konu. Tja, þá verður maður svo stressaður.
Besti vinur hans heitir Lilli og er afar skondinn kall. Afi og Lilli eru yfirleitt kallaðir Gög og Gokke sökum þess sem þeir taka upp á. Eitt sumarið þegar var verið að mála húsið þá var þeim bannað að fara út að tala við málarana vegna þess að þeir héldu svo mikið show fyrir málarana að þeir gátu ekki unnið vegna þess að þeir veltust um af hlátri yfir afa mínum og Lilla.

Þegar eru haldin harmonikku böll þá hefur afi ekki undan að dansa við allar ekkjurnar. Þær eru víst flest allar eitthvað skotnar í honum. Það er sagt að þegar hann flutti inn þá umbreyttist elliheimilið, til mun betri vegar. Og afi minn er þrjóskar og frekari en nokkur maður sem ég þekki.

Þetta er einungis brotabrot af öllu sem afi minn hefur tekið upp á. Ef einhver telur sig þekkja magnaðari afa enn hann afa minn þá vil ég fá a.m.k. tíu atriði sem slá út afa minn. En það mun aldrei gerast.

Leikkonan þarna til hliðar á víst að vera nauðalík mér. Ég hef fengið ófáa e-mail þess efnis í dag. Ekki þykir mér það þó og sé fátt líkt með okkur, að utanskildum toppnum en hann getur þó ekki verið ástæða þess að við eigum að teljast líkar. Fólkið sem segir mér frá þessu hefur nefnilega ekki séð mig í 1 ár a.m.k. og þá var ég ekki með topp. Svona er ég á hlið...

Ég er með Filippseyjakvef og get borðað hvað sem mig langar til, jafnvel hlaupbúðing með sellerí og pínötbötter eins og kaninn gerir víst, því að ég finn lítið sem ekkert bragð.

Hér sit ég og hef ekkert að skrifa um. En það bar til um þessar mundir (eins og Stony myndi segja) að allir fluttust af Ísalandi brott og eftirlifandi konur stofnuðu saumaklúbbinn "Þær sem urðu eftir veturinn 2003-2004" (þó aðeins vinnuheiti) og grétu sáran, sáran. Ég er að skanna inn myndirnar mínar frá Filippseyjum. Afrakstur verður birtur síðar.

Og þar sem ég hef ekkert að skrifa um þá ætla ég að viðra hér pælingu sem fæddist sumarið 1997 í Kongens Köbenhávn. Þá reið mikill prumpuhúmor yfir okkur vinina.
Ef að maður þyrfti að prumpa öllu því lofti á einni til tveimur sekúndum sem meðalmanneskja prumpar yfir ævina, hvort myndi maður þá springa eða fljúga í loft upp? Hvað haldið þið?

Simon og Garfunkel minna mig óneitanlega mikið á Karíus og Baktus. Annars er ég svo ung að ég er viss um að þessu hefur verið fleygt fram áður, fyrir mína tíð.

Hér á heimilinu höfum ég og móðir mín hafið herferðin "Nefsprey í nefið og kvefið burt!". Þetta er hin hefðbundna rútína hins venjulega Íslendings á haustinn og er að mörgu leiti ekki merkileg utan þess að móðir mín hefur ofur trú á hinum og þessum vítamínum. Morgunmatur hjá mér samanstendur því af miklu magni náttúruefnum í föstu formi. Ristað brauð á ekki sitt pláss í maganum eftir alla vítamíntökuna. Ekki virðist þó ganga sem skyldi en ég vona hið besta. Leyni einhver á handhægum og gagnlegum ráðum gegn kvefi þá má sá hinn sami gjarnan kvitta hér í kommentkerfinu.

Ég hef hafið líf sem háttvirtur ljósmyndanemi. Það er mjög gaman og ég á nýja undursamlega myndavél... me beby. Og ég á nýja skó sem eru afar skemmtilegir. Og núna ætla ég á fara að fá mér vítamínpillur í morgunmat.

Al-le-lu-ja

Ég er komin heim í kalda klakan ég er komin heim með hellu í eyrum, og brosandi út að eyrum og með bauga frá eyrum. Síðustu daga hef ég:

... farið til Kuala Lumpur, Manilla, Laguna, Koda Kina Balu, London og fleiri stórborga
... sungið mikið og svitnað mikið í þjóðbúningnum
... verið í rútu í lögreglufylgd með löggum sem áttu M-16 riffla
... farið í kareoke
... keypt mikið fyrir engan pening
... séð móttökur fyrir Hamrahlíðarkórinn sem forseti myndi ekki fá á Íslandi (í fullri alvöru, kórfélagar vinsamlegast vottið á kommentum)
... haft fólk til þess að stjana við alla mína tíu fingur og tíu tær
... fengið hrós fyrir að vera undursamlega falleg (lesist: hvít) á degi þar sem ég var glær vegna hita og kvefs
... lært að meta blævængi og opna skó til fullnustu
... gert mér grein fyrir því að enginn telur sig fullkominn. Hér notum við brúnkukrem, í austurlöndum er notað hvítunarkrem
... pissað í háþróað holuklósett
... borðað mikið mikið mikið af hænsnum og hrisgrjónum
... smakkað dúfu og kolkrabba
... tekið þátt í hátíðarhöldum á þjóðhátíðardegi Malasíu
... heyrt setningarnar "yes ma'm" og "Já en ég varð að kaupa þetta! Þetta er svo fáránlega ódýrt miðað við ísland" mjög oft
... samið lag um kvart og kvein sem ég skal flytja hverjum sem vill við tækifæri
... lært að spila á flautu, þrjú lög, og orðið betri með hverri mínútu
... kynnst mestu kurteisi í öllum heimi
... gefið hundrað milljón eiginhandaráritanir
... fengið eningis eitt moskítobit (héðan í frá eru Filipsseyjar uppáhaldslandið mitt móstkítólega séð)
... gert margt margt fleira skemmtilegt og merkilegt sem að ég nenni ekki að segja frá núna

Það undursamlegasta sem maður getur gert er að sjá heiminn og það hef ég gert að litlu leiti. Og ég er sko hamingjusöm.