Mig langar rosalega til þess að vera í hljómsveit. Helst rokkhljómsveit. Mig langar líka til þess að vera í svona 3-5 manna píkupopphljómsveit sem dansar samhæfða dansa í næstum því eins fötum (ég og Steini ræddum einu sinni um stofnun slíkrar hljómsveitar en ekkert varð af því). Svo langar mig líka að syngja í bigbandi og djazz með lítilli hljómsveit. Og mig langar að vera í svona 12 radda acapella raddsveit sem flytur allskonar hittara. En mest samt í rokkhjómsveit.

Ef ég réði öllu...
... þá væri ég í rokkhljómsveit, bigbandi, lítilri djazzsveit, stórri acapella sveit og píkupoppshljómsveit.

Og svo langar mig að starta nýjum lið. Mér finnst fastir liðir mjög skemmtilegir, hef t.d mjög gaman að beygingarmynd dagsins hjá Unu sem og fávísa útlendingnum hjá Steinari. Þegar mér finnst tilefni til þá ætla ég að útnefna Snillinga. Hefst nú útnefning.

Snillingur eitt
Nafna mín Gröndal. Ég var að kaupa diskinn hennar og hún er bara alger snillingur. Ég fer næstum því að gráta af hrifningu í hvert skipti sem ég hlusta. Þetta er bara eitthvað óeðlilegt.

Snillingur tvö
Jakob sem er einlægasti strákur í heimi. Ég hugsa stundum í alvöru að hann sé með of stórt hjarta. Ef ég mætti ráða myndi ég minnka hann og geyma hann í vasanum mínum og ef ég væri leið þá myndi ég taka hann upp og þá færi ég að brosa.

(Snillingar er bara vinnuheiti þar til að ég finn endanlegt nafn á þennan lið)

Góða nótt

Ætli karlmenn væru fallegri yfir höfuð ef það viðgengist að þeir notuðu maskara?

Ruglumbull í draumalandi

Í nótt dreymdi mig að nýji ríkistjóri Kaliforníu, Arnold Schwarzenegger, væri úti að borða hjá mér. Af einhverjum ástæðum þvertók ég fyrir að þjóna honum en var neydd til þess að yfirþjóninum. Svo kveikti ég óvart í honum þegar ég opnaði rauðvínsflösku sem var ónýt. Og þegar ég náði í nýja þá skaust korktappinn í augað á honum. Samt tipsaði hann mig geðveikt mikið. Þá vaknaði ég.

Að gefnu tilefni langar mig að birta hér blogg sem að ég birti fyrir einu ári og einum degi síðan. Þetta blogg er einmitt svona smá sýnishorn af bókinni sem ég er að skrifi sem ber vinnutitlana "Listin að vera góður viðskiptavinur" og "Dining Out For Dummies".

10 reglur þegar borðað er í hlaðborði

1. Það á alltaf að vera til nóg af mat þannig að enginn þarf að örvænta að koma síðastur og þá verði allt búið. Þetta kerfi kallast áfyllingar.
2. Það á ekki, ég endurtek, alls ekki að fara aftur að borðinu fyrr en allir hafa farið einu sinni. Þetta kerfi kallast kurteisi. Einnig er ekki ráðlagt að allir fari í einu. Séu t.d. 78 manns saman í jólahlaðborði þá þýðir það einfaldlega að fólk bíður í langri röð í langan tíma. Best er að 5-7 manns séu við hlaðborðið hverju sinni.
3. Ef það er súpa í boði þá er hún nær alltaf til þess að borða fyrst, ekki síðast á eftir öllu.
4. Það er nóg að taka 2-3 tegundir á diskinn í hvert skipti en ekki graflax, nautatungu, kalkún, rauðvínssósu, eplaköku, rúgbrauð, súpu, skinku, grænar baunir, síld, grjónagraut, kartöflusalat, brauð, andalundir, berneisósu, hreindýrakjöt, purusteik, vanillusósu og ost og hræra öllu saman. Í hlaðborði er ætlast til þess að fólk sé á stöðugu rápi fram og til baka úr hlaðborðinu í þó nokkurn tíma.
5. Ef að búið er að klára allan mat á disknum og þess er óskað að diskurinn sér fjarlægður þá er tvennt hægt að gera í stöðunni:
a) Láta hnífapörin vísa á kl. 3
b) Leggja hnífapörin á servéttuna
Hins vegar skal taka fram að það er ekki bráðnausynlegt að fá sér nýjan disk. Hafi t.d. eitt laufabrauð verið snætt af disknum þá má nota hann aftur.
6. Ef tvenn sett af hnífapörum eru þegar lögð á borðið skal muna að taka hnífapörin af disknum ef aðeins eitt sett er eftir og áframhaldandi át er á dagskrá. Hinsvegar er sjálfsagt að útvega ný hnífapör er hinn notuðu eru kámug og ógeðsleg.
7. Sé önnur ferð áætluð í hlaðborðið og diskurinn hefur enn ekki verið fjarlægður þá á að vera nóg að standa upp frá borðinu. Það er ekki æskilegt að taka diskinn með og leita þjóninn uppi til þess að afhenda honum óhreina diskinn. Það er þó enginn regla sem segir að diskurinn skuli aðeins notast einu sinni.
8. Öllum ber að njóta þess að borða góðan mat. Það á því helst að borða hann hægt og rólega en ekki skófla öllu í sig með skeiðinni sem fylgdi súpuskálinni.
9. Öllum ber að njóta þess að drekka gott borðvín. Borðvín er kallað borðvín vegna þess að það er til þess að skola niður mat og gefa annað og öðruvísi eftirbragð, örva bragðlaukana til þess að njóta matarins betur. Borðvín á því ekki að svolgra af stút um leið og flaskan kemur á borðið. Borðvín er ekki landi. Þetta virðist vera algengur miskilningur hérlendis
10. Ávallt skal sýna þjóninum mikla virðingu. Hann er viðkvæm sál. Í langflestum tilfellum má rekja dónalega og leiðinlega þjónstu til þess að viðskiptavinurinn er dónalegur og leiðinlegur.

Takk fyrir.

Ég geri eins og Atli Bollason og mæli með pólitíska áttavitanum. Hins vegar kann ég ekki að birta myndina af áttavitanum sjálfum en hún var nú ekkert ólík Atla mynd. Ég er s.s.

Economic Left/Right: -5.62
Libertarian/Authoritarian: -4.31

Já já, gaman að þessu. Annars er lífið bara þó nokkuð gott þessa dagana.

Af hinu og þessu

Ég bjó til nýyrði um daginn. Það er eiginlega ekki nýyrði heldur frekar hugtak eða orðasamband. Að vera gargandi fullur þýðir að vera í því áfengisástandi að öskra allt sem maður segir. Þetta er heldur leiðigjarnt ástand.
Þetta er tileinkað Sillu og Korku og samræðum okkar síðasta föstudagskvöld á Dillon

Á meðan Anna át Boxy strokleðrið sitt át ég ónýtt jógúrt. Uppúr sex eða sjö á miðvikudagsmorguninn vaknaði ég ákaflega svöng og ákvað að fá mér jógúrt til að geta sofið meira. Ég var svo þreytt að ég nennti ekki að opna augun almennilega. Ég gerði það reyndar þegar ég hafi tekið fyrstu skeiðina af jógúrtinu, ónýta jógúrtinu. Og ég glaðvaknaði og svaf ekki mikið meira, skiljanlega.

Bless, farin að framkalla og stækka subbumyndir af Elínu og Atla. Þær verða skondnar.

Mamma mín

Um daginn þurfti mamma mín að hringja í móður eins nemanda síns. Ekki veit ég hvert erindið var né hvað móðirin eða sonurinn/nemandinn hétu. Köllum þau bara Rósu og Gunnar. Samtalið byrjaði víst á þessa leið:

Mamma mín: "Sæl Rósa, ég heiti Steinunn og er mamma hans Gunnars"
Rósa: "Já, komdu sæl"

Þessi (freudísku?) mismæli uppgötuðust ekki fyrr en mamma (mín þá) var búin að leggja á og samkennari hennar benti henni þá þetta. Eitthvað fær mig um að efast um að Rósa hafi í alvöru verið að hlusta.

Internetið stækkar

Ég bætti við nýjum sem og gömlum bloggurum á linkalistann. Þeir eru allir úr MH og fá smá umsögn í tilefni dagsins (fyrir þá sem ekki vita þá er mánudagur)

Í Hall of Fame fara:
- Níels Garlakall sem er í Rússlandi og á eitt skemmtilegast blogg í heimi. Ég fer alltaf að hlægja þegar ég les það. Gaman gaman
- Steini Tík sem er uppáhalds skáldið mitt. Hann hefur reyndar ekki gefið út bók en hann samdi t.d. einu sinni ljóð um fluguna sem dó og hitti Guð. Meira gaman gaman!

Í Gott blogg fara:
- Edda Kentish sem er orðheppin ung hnáta sem dansar mikið á milli þess sem hún málar auglýsingar
- Halldóra fiðlustelpa sem er af Nesinu. Við spiluðum saman á fiðlu í mörg ár og ég man helst eftir því þegar ég hjólaði heiman frá henni, um 6 ára aldurinn, á bleiku þríhjóli sem var allt of lítið fyrir mig.
- Inga Rolla sem er skáti með mikið krullað hár og spilar á gítar. Það lýsir henni best
- Orri gítarstrákur sem er merkilegur maður. Einu sinni klippti ég á honum hárið og honum fannst það svo ljótt að hann fór aftur í klippingu hjá alvöru klippikonu.
- Þura Pura sem er í einhverju flóknu námi í Háskólanum. Ég á sönnun á því að hún gæti verið lifandi eftirmynd Gretu Garbo ef rétt er horft á hana.

Megi bloggið ykkar lifa vel og lengi!

Tími fyrir meira mas

Um helgina reyndi ég með erfiði að rifja upp restina af vísunni "Grýla píla". Það tókst að lokum en nú get ég ómögulega munað hvernig leikurinn við vísuna er. Er einhver sem man?

Annars heyrði ég skondna sögu um helgina. Vouge var að taka myndir hér í sumar uppi á jökli og ljósmyndarinn og stílistinn (báðir ákaflega miklar hommsur) voru klæddir í nýjustu tísku (lesist: voru illa klæddir fyrir íslenskt veður). Þeir héldu sig víst inni í bíl alla tökuna, með miðstöðina í fullt og gáfu skipanir í gegnum ofurlitla rifu á glugganum. Skipanir stílistans voru á þessa leið: "Darling, the less you wear the more I care" sem og "The higher heel, the better I feel"

P.S. Fyrir þá sem ekki muna
"Grýla píla, appelsína/skítafýla
missti skóinn, ofaní sjóinn
þegar hann koma að landi, var skórinn fullur af sandi/hlandi
vaknaðu Grýla píla, appelsína/skítafýla"

Í dag er ár liðið frá því að Ragnheiður kom sem hlýr vorblær um miðjan vetur inn í líf lesandans. Það er nokkuð augljóst að fögur fyrirheit mín um að mitt daglega mas myndi minnka með tilkomu þessa bloggs hafa ekki staðist. Ef eitthvað er þá held ég að mitt daglega mas hafi aukist eilítið.

En, ég á allavega platafmæli í dag svo að nú mega allir kyssa tölvuskjáinn bloggsíðunni til heiðurs.

Að panta pítsu

Ef maður á heima í blokk og pantar pítsu, hvort lætur maður þá pítsasendilinn hlaupa upp með pítsuna eða hleypur niður og sækir pítsuna?

Víkend

Helgin er búin að vera nokkuð skrautleg. Ég lenti í því, í þriðja skitpið á jafn mörgum mánuðum, að keyra í bíl með sprungnu dekki. Reyndar var þetta ekki minn bíll eins og í hin tvö skiptin (og ber að taka fram að í fyrra skiptið þá skipti ég á dekkinu á meðan Andrarnir tveir horfðu á.. þeir hjálpuðu bara ofurlítið til). Bíllinn var í eigu yfirþjónsins míns sem var að skutla mér heim. Ekkert var vandamálið þar sem við vorum báðar þrautþjálfar í að skipta um dekk. Okkur var hrósað mikið af nokkrum leigubílstjórum sem söguðst núna trúa á konur og yfirþjónninn hótaði þreumur fullum unglingum með felgulykli því að þeir ætluðu sér inn í bílinn. Allavega kom smá babb í bátinn, bílinn nýr, dekkinn fest á á verkstæði og dekkið vildi ekki af. Voða læti, löggann kom og við vorum litar vitlausar stúlkukindur í þeirra augum.

Á laugardaginn var hið margumtalaða kórpartý. Allt byrjaði vel og skemmtunin var mikil. Ég var ákaflega hress. Svo hress að ég var heldur leiðinleg við alt og alta. Þær áttu nú atriðið alveg skilið en ég missti mig svolítið mikið eftir aðtriðið (Skördí, friðurinn sem við unnum svo hart að í fyrra var brotinn í fyrsta kórpartý vetrarins, því miður af þínum röddum). En núna held ég að við séum kvittar og ég gef öltum skotleyfi á mig í næsta partýi. Ég verð glöð ef atriðið fjallar bara um mig. Núna er ég að vinna í "The Black list of alcohol". Þar eru efstir drykkirnir Sambvuca (skamm Skúli, ég versla bara bjór fyrir þig héðan í frá), freyðivín og hot'n'sweet.

Það var ákaflega lítið að gera á Brekkunni í gær svo að starfsmennirnir eyddu kvöldinu í að grína. Ógeðsdrykkurinn "Kúkablesi" var búin til handa öllum starfsmönnum, Baileys-Amarettokakó, kokkarnir voru sendir fram með mat handa viðskiptavinunum, yfirkokkurinn bjó til karakterinn Hreggvið, sem var með plömmer, rangeyður og smámæltur og reyndi við alla starfsmennina. Skemmtilegast þótti okkur stelpunum þó sæti Ameríkaninn og ég verð hissa ef drengurinn var ekki ánægður með þjónustuna. Húns snérist nefnilega eingönu um hann á tímabili. Eftir vaktina fengum við okkur öll sjeik og súkkulaðiköku (sem ég mæli einstaklega með, því hefur jafnvel verið haldið fram að hún sé betri en kynlíf) og sönnuðu þar með kokkarnir hjartagæsku sína.

Þá er þessi færsla búin, hún var heldur lúinn, enda helgin afar snúinn...

Að verða fullorðinn

Síðustu tvo morgna hef ég verið að passa litla strákinn á efri hæðinni. Hann er sjö ára og við erum búin að leika okkur mjög mikið. Mér finnst mjög gaman að leika mér og er í raun ekkert góð barnapía því að ég svindla þegar við erum að spila og við fáum okkur stundum nammi áður en við borðum mat. Í morgun gerðist samt nokkuð merkilegt þar sem ég sat og las Morgunblaðið.

"Ragnheiður, lestu oft Morgunblaðið?"
"Já, eiginlega alla morgna sko"
"Horfirðu á fréttirnar líka?"
"Já stundum"
"En drekkurðu kaffi?"
"Já ég drekk kaffi"
"Oj ömurlegt. Aumingja þú."
"Nú, afhverju?"
"Afþví að þú ert orðin fullorðinn"

Það liggur afar myrk framtíð fyrir mér ef marka má svipinn á drengnum og tóninn í röddinni. Ömurlegt líf fyrir mig.

ahbú í bili

Af líffræði og æðri endunum

Ég er búin í 2/3 af líffræðiprófinu. Restin er á mánudagsmorguninn. Það er svosem ekkert merkilegt um það að segja, gekk ágætlega (og þá er það bara Mörtu og DerX að þakka, þau kommentuðu, þið hin eruð bara ömurlegt pakk).

Það er hinsvegar gaman að segja frá því að í líffræðibókinni minni er setning sem hljóðar svo, sé hún beinþýdd "Þvag er aðalútflutningvara mannslíkamans". Ég er að hugsa um að stofa litla búð í Englandi sem heitir "First Class Urine" og svo undir skiltinu stendur "Produce with the finest water around, pure Icelandic water, and clean fresh air".
Í prófinu sjálfu, sem fór fram úti í skúr í MH, ákvað prófdómarinn (sem var nafnlaus eldri latínukennar) aðeins að ganga fram. Hann gerði sér hinsvegar ekki grein fyrir því að það bergmálaði um allan skúrinn þegar hann prumpaði, hátt og sjallt, þrisvar sinnum. Æ já barnalegt en fyndið engu að síður.

Bless

Ég er búin að vera alveg ótrúlega dugleg að öllu, nema læra. Bara í dag er ég t.d. búin að klára að skanna inn 118 myndir frá Filippseyjum, setja þær allar inn á netið, raða þeim í rétta röð og skíra þær allar. Er ég ekki dugleg? Endilega segiði mér hvað ykkur finnst um myndirnar. Það mun hjálpa mér í gegnum líffræðiprófið, ég er viss um það!

Til Sindra

Ég tek áskoruninni aðeins gegn því að þú semjir fyrstu tvær línurnar uppá nýtt og hafir nú stuðla og höfuðstafi (sjá t.d. ljóðasíðu Skúlafs). Þá skal ég svo sannarlega taka mér lærdómspásu og yrkja aðeins fyrir þig!

Annars vil ég lýsa yfir ánægju minni með árangur verðandi eiginmanns míns á MTV verðlaununum í gær. Einnig var þetta alveg frábært með Sigurrós.

Takk fyrir og góða nótt

Ágæti lesandi

Frá og með deginum i dag er ég farin í bloggpásu fram til 17. nóvember. Eitthvað gæti birst hér á síðunni en það verður þá eins þurrt og leiðinlegt og síðustu færslur.

Góðar stundir
Ragnheiður

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir tvö

Kæra Ragnheiður!
Ég held ég sé farinn að sjá illa. Það er alltaf erfiðara og erfiðara að lesa af tölvuskjánum, og bara lesa yfirhöfuð. Ég sofna oftast yfir bíómyndum og bókum og grunar að það stafi af verri sjón en fyrr. Hvað leggurðu til ráða?!
Ungur maður á þrítugsaldri

Kæri ungi maður á þrítugsaldri

ó jú, þetta er algengt vandamál. Þannig er það nú að sjónin á oft til með að versna þegar aldurinn færist yfir mann. Ég hef rannsakað bakgrunn þinn rækilega og komist að því að þú þarft engar áhyggjur að hafa. Þú ert í raun ekki á þrítugsaldri. Þú ert vel kominn á sextugsaldurinn (staðreynd sem foreldrar þínir hafa haldið frá þér allt frá ættleiðingu). Þess vegna þarftu engar áhyggjur að hafa af því að sjónin versnandi fer. Farðu bara til augnlæknis og fáðu þér gleraugu.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Þetta er alveg merkilegt. Í kvöld var maður sem kallaði mig "alvöru hörku kvennsu" og "rokkkonu af besta klassa" vegna þess að ég er ekki í viðskiptafræði né lögfræði. Það er þó allavega betra en humarsamlíkingin (þó að ég hafi alls ekkert á móti stelpum í viðskiptafræði eða lögfræði).

Af endajöxlunum er flest hið sama að frétta. Ég held reyndar að ég sé eitthvað undarleg vegna þess að fólk tekur andköf þegar ég segi að þeir hafi allir verið fjarlægðir í einu, verður hissa þegar ég segi að það hafi ekki verið vont og það hafi ekki bólgnað mikið (ég leit bara út eins og ég hefði bætt á mig smá kílóum og heldur mér því frá nammi og kóki) og trúir mér ekki þegar ég segi að það hafti tekið 5 min. Annars hef ég það bara fínt. Fæ reyndar pínu harðsperrur í munninn ef ég tala of mikið og er þess vegna alltaf með pínu harðsperrur. Það hlaut reyndar að koma að því einhvern daginn að ég fengi harðsperrur (er þetta skrifað svona?) í munnin af tali.


A major - you love to live life to the full. You
have a vibrant social life and are not afraid
to take life as it comes. You are content,
bright and often spontaneous.


what key signature are you?
brought to you by Quizilla

Já, ég er bara eins og flest allir aðrir.

Í kvöld var maður sem gaf mér undir fótinn með því að líkja mér við humar. Ekki veit ég hvernig honum datt í hug að það myndi hrífa mig (kannski var það vegna rauðvínsflöskunnar sem hann var búinn með) en það er allavega nokkuð ljóst að hrósið virkaði ekki sem skildi. Mér finnst humar ekki "exteremly beautiful".

Annars er það helst að frétta að ég er minni manneskja en áður. Ég er fjórum tönnum fátækari og á nú einungis 28 tennur í stað 32. Reyndar kom tannlæknirinn fram með endajaxlana í litlu glæru boxi og spurði hvort að ég vildi eiga þá. Ég vildi það ekki.

Bendi á þetta.

Svo er ég farin að sofa.

Af ýmsu

Ég var að koma heim eftir tólf tíma í myrkrakompunni. Þar af eyddi ég þremur tímum með Þjóðverja sem býr hér á landi og leigir aðstöðuna í skólanum. Við ræddum allt milli himins og jarðar; iPod-inn hans, ljósmyndaverslanir í Reykjavík, verðlagningu, vatnið á Íslandi, ferðalög um heiminn, auglýsingagerð, mismunandi staðla eftir heimsálfum, hvað fólk gerir til þess að lifa af mánuðinn o.s.frv. Hins vega hef ég ekki grænan grun um hvað maðurinn heitir. Það barst aldrei til tals.

Kötturinn minn er örugglega orðinn þunglyndur. Hann vil éta allan daginn. Fyrir stuttu hélt ég að hann væri með alzheimer en svo virðist ekki vera því að hann vælir alltaf enn aumingjalegra og hærra eftir því sem maður nálgast eldhúsið (má jafnvel líkja þessu við feluleikinn "Heitt og kalt") og róast allur og steinheldur kjafti þegar honum hefur verið gefið að borða.

Já og ég er er að ná því að juggla í stöðugri hreyfingu með þremur boltum. Húrra fyrir því!

Eftir að ég byrjaði á Lækjarbrekku þá gerði ég mér grein fyrir því að í fáum stéttum landsins er lagt jafnmikið upp úr því að hrekkja fólk og í veitingarbransanum. Ég var t.d. einu sinni beðin um að fara út og kveikja á útikertinu. Rokið var svo mikið að eitt tréið bak við Lækjarbrekku hafði fokið um koll. Og ég féll á heimskuprófinu og fór að leita að kerti. En þetta er afskaplega lítið miðað við þá hrekki sem við ræddum í gær eftir vinnu.

Ein stelpa sem var nýbyrjuð á vetingastað hér í bæ, var send út í frysti að skúra hann, með mjög heitu vatni... sem hún og gerði.

Á Glaumbar var nýtt fólk einu sinni alltaf beðið um að fara niður á Gauk að láta lækka í græjunum. Einnig höfðu eldri starfsmenn fundið upp ímyndað tæki ætlað til þess að ná upp limesneiðinni úr Corona flöskunum eftir að bjórinn hafði verið drukkinn og nýja fólkið var iðulega sent hingað og þangað að ná í þetta tæki. Þeim var líka alltaf sagt að dj-inn væru á bak við stóra spegilinn og í flest öllum tilfellum mátti sjá nýja fólkið liggja og banka á spegilinn í von um að fá óskalag.

Á Café Óperu var nýr þjónanemi einu sinni sendur upp á loft og látinn leita í tæpa fimm klukkutíma að svokölluðum "vinstrihandarbollum"

Á Lækjarbrekku var nýr þjónanemi einu sinni beðinn um að smakka nýtt konfekt sem var í rauninni súkkulaðihjúpaður hákarl. Eftir það var hann alltaf kallaður Moli. Fátt toppar þó drenginn sem ætlaði sér að læra þjóninn og féll fyrir öllum brögðunum. Hann var, á einum degi, sendur á Humarhúsið að ná í vakúm því að það þurfti að vakúmpakka mat sem einhver ætlaði að taka með sér. Hann hljóp út um allan bæ í leit að "desertpressu". Hún var til á Caruso. Stuttu seinna hljóp hann aftur út um allan bæ í leit að "pizzabótum". Þær reyndist einstaklega erfitt að fá, enda ekki furða.

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir eitt

Mér fannst algerlega nauðsynlegt að lesendur, sem ekki skoða kommentinn, sæju hve auðveldlega ég leysi hvaða vandamál sem er. Borist hafa tvö vandamál.

Ég er á túr. Leystu það...
Margrét Maack

Kæra Margrét

Best er að kaupa sér tæplega 24 pakka af pillunni. Pillan er hormónapilla fyrir konur sem gerir það að verkum að þær verða ófrjóar tímabundið. Taka skal eina töflu á dag, alltaf virka töflu (á sumum spjöldum eru nefnilega gervitöflur). Þegar spjaldið klárast þá byrjar þú strax á næsta spjaldi (og ef gervitöflur eru á spjaldinu þá skaltu sleppa þeim). Þetta skaltu gera við alla pakkana. Þá ferðu ekki á túr a.m.k. næstu 6 árin. Þá ættirðu að vera tilbúin til þess að eignast barn og getur þessvegna hætt á pillunni tímabundið.

Ef það virkar ekki þá skaltu einfaldlega fjarlægja eggjastokkana.

Annars verður þú örugglega í fangelsi fyrir að hafa hellt hundruðir unglinga blindfull í teiti þar sem engin var yfir tvítugt og þá átti skilið að fara á túr, það stendur í lögum

Gangi þér vel!
Ragnheiður

____________________________________

Kæra Ragnheiður.
Ég týni öllu! Núna er ég búin að týna (á síðustu þremur vikum) símanum mínum, úlpunni minni, kortinu mínu, uppáhalds flíspeysunni minni, lyklunum að skátaheimilinu mínu, ökuskírteininu mínu.... og svo mætti allt of lengi telja.
Hvað finnst þér að ég ætti að gera?
Inga Rolla

Kæra Inga Rolla.

Ég hefi lengi átt við þetta vandamál að stríða. Ég er með tvær lausnir fyrir þig.

Lausn A
Fáðu þér hlý og góð ullarnærföt. Brækurnar þurfa að vera þannig gerðar að hægt sér að fara á klósettið án þess að fara úr þeim. Síðan skaltu fá þér mikið af góðum vír.
Þú byrjar á því að standa algerlega nakin og bera á þig mikið af teppalími. Síðan ferðu í ullarnærfötin. Nú tekur þú vírinn og bindur öll þau föt, sem þú getur hugsanlega gengið í á hverjum degi, föst við ullarnærfötinn. Síðan velurðu úr þeim hópi þau föt sem þú þarft. Því næst tekurðu símann, ökuskírteinið, kortið þitt, lyklana og annað sem þú þarft að nota og lóðar einn vír fastan við hvern hlut. Því næst festir þú hinn endann á vírnum í vasann á úlpunni þinni (þessari nýju þar sem hin er týnd).
Gleraugun á líka að líma föst við andlitið.

Virki þetta ekki þá skaltu snúa þér að næstu lausn

Lausn B
Ekki ganga í neinu, ekki eiga neitt, ekki vera í skátunum, hættu að keyra, borgaðu tæpar 4 milljónir fyrirfram í Bónus og hættu þar með að þurfa pening í lausaféi. Búðu svo í lundi í Öskjukhlíðinni svo að þú læsist aldrei úti.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Enn geta lesendur leitað til mín. Ég tek á hvaða vandamáli sem er.

Alhliða fagráðgjöf

Er vandamál með bílinn? Þvoðiru rauðan sokk með hvíta þvottinum og er nú allt bleikt? Deyja rósirnar strax? Datt hællinn af skónum? Færðu oft hausverk? Finnst þér lífið erfitt?

Nú býðst einstakt tækifæri til þess að leysa hvaða vandamál sem er Ég veiti lausnir á öllum vandamálum sem fyrirfinnast. Hafir þú eitthvað vandamál fram að færa skildu það á eftir á kommentinkerfinu hér fyrir neðan, með nafni eða dulnefni. Ég mun svara flest öllum vandamálum. Ekki missa af þessu tækifæri til þess að leysa öll vandamál á einu bretti. Öll þjónusta er ókeypis og hlúið er að sálarlífi sérhvers manns.

Vantar þig aukapening?

Ég er tvítug, lífsglöð og stundvís stúlka sem óska eftir að flytjast tæpan mánuð fram í tímann. Hafðu samband í síma 847-TÍMI ef þú telur þig hafa lausina. Góður peningur í boði fyrir rétta aðili.

Nökkvi Páll kom hér til okkar í gær. Alveg er það merkilegt hvað manni þykir vænt um svona lítið kríli og hvað manni er hjartanlega sama um allt slef og gubb sem á mann fer.

Annars fer nú bara eitt í taugarnar á mér. Mamma mín og systir eru alveg æstar í að kalla mig móðu þegar einhverju er beint til Nökkva, þ.e. móðursystirin, móðan. Mér finnst þetta bara ekki nógu gott viðurnefni því að það minnir mig svo óneitanlega mikið á gufu og þá finnst mér að Nökkvi muni alast upp við það að halda að ég sé vitlaus.

Gudda gamla

Gudda ljóðskáld (sjá hér og hér) hefur ekki látið í sér heyra alltof lengi. Hún kemur mér til bjargar í dag þar sem ég er andlaus um líf mitt og þarf að gera milljón líffræðiskýrslur. Að því tilefni eru þetta líffræðiljóðinn hennar.

Ljóð eitt

M fyrir mjólkurkirtlar
B fyrir ber brjóst
G fyrir gyllinæð
Líffræði, ég þrái þig
Líffræði, ég þrái þig


The diversity of Life

í dag er enginn líffræði í lífi mínu
ég þokast áfram eins og gamall brunnur
dimmur, rakur og djúpur
þrái fyllingu

hér áður fyrr var líffræði mitt uppáhaldsfag
ég rannsakaði, prófaði og stundaði
ég fór oft í líffræðileik

Rosalega erum við mögnuð og róttæk. Ég lenti í harkalegum rifrildum í vinnunni eftir þessu friðsælu mótmæli (sem má lesa eilítið um hér) Lyktuðu mál svo að eftir að hafa barið allharkalega í uppvasksborðið með bakka og lýst því yfir hátt, snjallt og ákveðið "Jóhannes, ég missi hér með allt álit á þér ef að þú ætlar virkilega að segja mér að þér finnist vændi allt í lagi. Þá ertu þú viðbjóðslegur í mínum augum", þá steinhéldu kokkarnir kjafti utan þess sem þeir sögðu einstaka sinnum þegar ég kom inn í eldhús "Þetta er auðvitað alveg hræðilegt, aumingja fólkið sem lendir í þessu"
Mamma mín var líka að springa út stolti yfir þessu, heyrði þetta víst í hádegisfréttunum hjá RÚV á Akureyri ásamt allri Kvennakirkjunni. Ansi magnað það!
Ef að frumvarpið verður ekki samþykkt þá ætla ég persónulega að fara niður að Alþingishúsi og grýta þá sem eru móti þessu (*hóst*blátt*hóst*) með einhverju ógeðslegu. Ef að ég hef kjark til þess.

Og á enn frekari pólitískum nótum. Oft er sagt að gott sé að búa á Nesinu. Svona allt að því þegar D-listinn tekur sig til og stundar stjórnun sem þekkist einungis í Suður-Ameríku eða á nokkrum stað þar sem einræðisherrar ráða ríkjum. Ég ætla líka að grýta bæjarstjórann hérna ef ég safna kjarki til þess að grýta hina plebbakallana. Og þá ætla ég að grýta hann með allskona skóladóti til þess að leggja áhreslu á mál mitt.

Svo fer ég örugglega í fangelsi í nokkra daga.

Kjánalegar leiðbeiningar

Ég var að pæla í því um daginn afhverju það fylgja leiðbeiningar með hverjum einasta pakka af túrtöppum. Þetta er svo fáránlega mikið magn af pappír og það er ekki eins og maður gleymi því hvernig eigi að nota þetta eða geti notað þetta vitlaust. Og leiðbeiningarar eru líka alveg fáránlegar. Þetta tól er nú bara svona kommon sens í notkun. Mér finnst að það ætti að vera einn pakki sem héti "begginers pack" þá þyrfti ekki að eyða jafn miklum regnskógum í þessar blessuðu leiðbeiningar.
Já og hvað er málið með "Please never foget to remove last tampoon after period has ended?". Ég er nokkuð viss um að það sé til eitthvað lögfræði mál í Ameríku þar sem einhver bara gleymdi þessu og komst að því mánuði seinna.

Ég bara varð að koma þessu frá mér, takk fyrir.

Af vekjaraklukkum

Ég get aldrei vaknað við vekjaraklukkur. Í nótt var ég svo hrædd um að vekjaraklukkan mín myndi ekki hringja að ég vaknaði á hálftímafresti og hélt ég hefði sofið yfir mig. Þegar hún hringdi loksins þá varð ég svo fegin að hún hefði hringt að ég svaf á mínu græna eyra til 9.55. Ég átti að vera mætt í (*******) vinnuna kl. 10.00

Ef að ég réði öllu...

... þá hefði maður alltaf stjórn á sér til þess að borða aðeins nammi á laugardögum og einungis fyrir 100 kr. Eða þá að nammi væri bara ofboðslega hollt fyrir líkamann

... þá myndi rúmið mitt hristast mjög óþægilega þegar ég ætti að vakna svo að ég gæti alls ekki sofið lengur því að ég skoppaði alltaf fram úr. Svakalega er þetta góð uppfinning. Verst að ég get ekki tekið þá í Nýsköpunarkeppninni

... þá gæti ég tekið þátt í Nýsköpunarkeppninni.

Ef ég réði öllu...

... þá myndi mannfólkið ekki fá endajaxla. Þar með væru allir lausir við að kvíða fyrir því að fara einhvertíman í endajaxlatöku, lausir við að láta tannlækninn segja sér í 2 ár að bráðum þyrfti að taka endajaxlana og lausir við það í 3 ár að heyra tannlækninn segja að það ætti að vera löngu búið að taka endajaxlana. Svo þyrfti engin að kvíða fyrir því í 29 daga að nú ætti í alvöru að taka helvítis endajaxlana.

... þá væri sér tími á hverjum degi fyrir fólk sem þarf endilega að keyra á 0.2 km. hraða á vinstri akgrein. Eða jafnvel að það væri sér akrein fyrir mig út um allan bæ. Svo gæti útvalið fólk fengið lánaðar þær akreinar sem ég væri alls ekki að nota þann daginn.

... þá væru mannvonnska, ofbeldi og allt sem flokkast undir það, stríð, græðgi og annað neikvætt kortlagt á gengakortinu hjá Kára í DeCode og öll þau gen fjarlægð úr fóstrum áður en frekari þróun ætti sér stað. Og það væri alveg hægt ef ég réði, sama hvað læknisfræðilegar rannsóknir segja núna þegar ég ræð ekki. Og það er bannað að mótmæla þessu því á þessu bloggi þá ræð ég.

Ég hugsa að þetta verði fastur liður, ég er búin að pæla svo mikið í þessu síðustu daga.

Í talhólfinu mínu...

... hljóma skilaboð á þessa leið: "Sæl Ragnheiður. Óli Björn frændi þinn hérna. Bekkurinn minn er að fara til Englands á næsta ári og við erum að selja klósettpappír og eldhúsrúllur af því tilefni. Hringdu ef þig vantar eitthvað."

Ég var að hugsa um að hringja og bjóða honum að skipta við mig á Hamrahlíðarkórsklóaranum mínum eða að selja hann fyrir mig í leiðinni. Verst er að ég á engan frænda sem heitir Óli Björn og veit því ekkert hvernig ég á að nálgast hann.

Og svona áður en ég hleyp í skólann minn þá vil ég segja að Gling Gló er alveg hreint mögnuð plata. Já og Kristján, a.k.a. DerEx. Afsakaðu böggið bara og takk fyrir myndirnar. Rosalega get ég verið ófótógenísk.

Þessi hluti færslunar er tileinkaður Uglu

Mér er illt í maganum. Ég vona að ég þurfi ekki að gubba.

Þessi hluti færslunnar er ekki tileinkaður Uglu sérstaklega

Ég ætlaði að blogga um hvað ég myndi gera á ef ég réði öllu, en ég er þreytt og ætla bara að láta mig dreyma um hvað ég myndi gera ef að ég réði öllu.

Þetta er skilaboðahluti bloggsins

Skúli fyrirgefðu að ég var dónaleg við þig á föstudaginn.
DereX drífðu í þessu myndadóti maður!
Bragi laga síðuna, ég hef ekkert að lesa.
Bragi eða Kalli hvað er aftur slóðin á Pie kallana?

Þetta er lélegt blogg

Sjá að ofan.

Pæling

Ætli það verði einhvertímann fundin upp ný tegund að fötum? Þá er ég ekki að tala um jakka sem sér um lyfjagjöf eða skó sem ganga sjálfir. Og ég er ekki að tala um eitthvað eins og sokkabrjóstahaldara. Ég meina eitthvað gjörsamlega nýtt. T.d. nefskjól eða geirvörtuhúfa eða puttalopi. Ég trúi ekki að fataiðnin sé svo úrelt og gamaldags að það sé ekki hægt að finna upp nýja flík.

Líf mitt sem ljósmyndanemi

Af gefu tilefni vil ég taka fram að mér finnst þetta hlægilegt og er síður en svo að missa alla von. Ég vildi bara deila þessu með ykkur

- Ég á ekki ljósmæli. Öll verkefnin sem við gerum byggjast á notkun þessa blessaða tækis.
- Þrífóturinn minn er eldri en afi minn og erfiðari í notkun en fyrstu tölvurnar.
- Ég hef nú þegar, eftir tvö próf og tvö verkefni, miskilið eitt próf og eitt verkefni.
- Verkefnin sem ég hef klárað hafa verið frekar venjuleg og hugmyndasnauð.
- Ef Andra Fagra nyti ekki við þá kynni ég ekki að taka myndir á nýju fallegu myndavélina mína.
- Fyrir tæpum 20 min. síðan barði ég sjálfan mig alla harkalega í framan með nýju fallegu myndavélinni minni og sit nú með kaldan gelpoka til að ég bólgni ekki öll upp.

Hver ætlar svo að halda því fram að ég sé ekki efnileg!

Hvað varð um stelpuna sem söng með í "Sólarsamba" (þarna.. "viltu koma út að dansa, dansa villtan sólarsamba, það verður sól og sumar einu sinni enn"... eða eitthvað svoleiðis) í undankeppninni í Júróvisjón fyrir allmörgum árum?

Og hvað varð um litla franska strákinn sem var 4 ára og var búin að gefa út spólu/plötu? Þessi sem var alltaf í gallafötum og með kúrekaklút um hálsinn.. Georgie eða eitthvað svoleiðis.

Ég óska eftir upplýsingum.

Fólk og hlutir vikunnar

Drykkur vikunnar: Heimabruggaða vínið frá mömmu og pabba hans Halla, a.k.a. Pjöllmundur
Meistari í að koma mörgum hlutum í litla uppþvottavél: Halla Púki sem sýndi undraverða takta við að raða öllu snyrtilega í vélina. Það sem ég hefði sett í tvær vélar setti Halla í eina, það var ótrúlegt.
Tónlistarmaður vikunnar: Víkingur Heiðar Ólafsson. Þeir sem misstu af lifa í myrkri þar til hann spilar á ný.
Pjöllustaður aldarinnar: Opus7. Sjaldan hef ég hlegið jafn ótrúlega mikið yfir fólki sem hélt að það væri að dansa guðdómlega en var að dansa svo fáranlega að ég bókstaflega hágrét úr hlátri. Mæli virkilega með þessu.
Afmælisbarn mánaðarins: Systir mín kær sem er 25 ára í dag. Ó mér finnst svo stutt síðan hún var 15 ára.
Ljóskulegasta setning vikunnar: Ónefnt meðklof var að ræða veisluhöld. Gunnar og Gunnsteinn báru á góma og spyr þá einhver: "Hvers vegna ætla Gunnar og Gunnsteinn að halda veislu en ekki Gunnsteinn og Friðrik?" Þá svara meðklofið "Æ af því að það er svo stutt á milli afmæla hjá Gunnar og Gunnsteinn". Fyrir þá sem ekki vita þá er vert að taka fram að Friðrik og Gunnsteinn eru tvíburar og ber afmæli þeirra því upp á sama dag.
Framkvæmdir vikunnar: Niðurrif á veggjum og bor í veggi hér á efri hæðinni sem hefur blessunarlega séð til þess að ég hef ekki sofið lengur en til 10.00 í allnokkra daga.

Nóg af afa mínum í bili.

Hér heima hjá mér eru hátt í 10 ungabörn sem grenja í kór. Og ég er að fara á kóræfingu. Og ég hef ekkert að blogga um.

Þetta er eitt skítugasta herbergi sem ég hef lesið um. Og mér finnst það fyndið.

Afi minn

Afi minn er merkilegasti maður sem ég þekki. Ég fullyrði að ég á magnaðasta afa yfir átrætt í gjörvallri Evrópu.

Afi minn er fæddur 1908 og er þess vegna talinn frekar aldraður. Það er hann hins vegar ekki. Fólk tekur yfirleitt andköf þegar það heyrir hvað hann er gamall vegna þess að það hafði áætlað að hann væri 70-75 ára. Og afi er sprækur og hefur örugglega meira úthald en ég. Um daginn var ég að fara með hann til læknis. Á leiðinni niður stigann á elliheimilinu var hann ólmur í að sýna mér hvernig maður sveiflar sér niður stigann á handriðinu. Fyrirgangur í honum var svo mikill að gamla fólkið sem var á leiðinni upp stigann snéri skelkað bakinu í vegginn til þess að víkja úr vegi fyrir afa mínum. Í níræðisafmælisgjöf fékk hann þrekhjól og á tímabili horfði hann ekki á sjónvarp nema að hjóla 3-4 km. í leiðinni.

Afi hefur unun af því að stríða fólki. Einu sinni var hann sá eini í röðinni í mötuneytinu sem gat lesið á matseðilinn. "Já hurðu, það er blaðlúsasúpa (blaðlaukssúpa) og taðreykt ýsa (soðin ýsa) í hádegismatinn". Og afþví að allt gamla fólkið var orðið svo sjóndapurt þá tók það smá tíma að fatta að afi var bara að grínast. Einu sinni var hann frekar veikur og ég fór að rölta með hann um ganginn. Þar mættum við forstöðukonunni sem spyr hvað hún geti nú gert fyrir karlinn svo honum batni "Ja, ég veit nú hvað myndi lækna mig. Að komast á almennilegt harmonikku dansiball!" Og svo tók hann fyrir hana nokkur dansspor, en það gerir hann nokkrum sinnum á dag og er sú sjón sú kostuglegasta sem ég hef upplifað. Hann þarf að taka hjartapillur en hann heldur því statt og stöðugt fram að þær pillur eigi hann að taka ef hann ætli að fara að biðja sér konu. Tja, þá verður maður svo stressaður.
Besti vinur hans heitir Lilli og er afar skondinn kall. Afi og Lilli eru yfirleitt kallaðir Gög og Gokke sökum þess sem þeir taka upp á. Eitt sumarið þegar var verið að mála húsið þá var þeim bannað að fara út að tala við málarana vegna þess að þeir héldu svo mikið show fyrir málarana að þeir gátu ekki unnið vegna þess að þeir veltust um af hlátri yfir afa mínum og Lilla.

Þegar eru haldin harmonikku böll þá hefur afi ekki undan að dansa við allar ekkjurnar. Þær eru víst flest allar eitthvað skotnar í honum. Það er sagt að þegar hann flutti inn þá umbreyttist elliheimilið, til mun betri vegar. Og afi minn er þrjóskar og frekari en nokkur maður sem ég þekki.

Þetta er einungis brotabrot af öllu sem afi minn hefur tekið upp á. Ef einhver telur sig þekkja magnaðari afa enn hann afa minn þá vil ég fá a.m.k. tíu atriði sem slá út afa minn. En það mun aldrei gerast.

Leikkonan þarna til hliðar á víst að vera nauðalík mér. Ég hef fengið ófáa e-mail þess efnis í dag. Ekki þykir mér það þó og sé fátt líkt með okkur, að utanskildum toppnum en hann getur þó ekki verið ástæða þess að við eigum að teljast líkar. Fólkið sem segir mér frá þessu hefur nefnilega ekki séð mig í 1 ár a.m.k. og þá var ég ekki með topp. Svona er ég á hlið...

Ég er með Filippseyjakvef og get borðað hvað sem mig langar til, jafnvel hlaupbúðing með sellerí og pínötbötter eins og kaninn gerir víst, því að ég finn lítið sem ekkert bragð.

Hér sit ég og hef ekkert að skrifa um. En það bar til um þessar mundir (eins og Stony myndi segja) að allir fluttust af Ísalandi brott og eftirlifandi konur stofnuðu saumaklúbbinn "Þær sem urðu eftir veturinn 2003-2004" (þó aðeins vinnuheiti) og grétu sáran, sáran. Ég er að skanna inn myndirnar mínar frá Filippseyjum. Afrakstur verður birtur síðar.

Og þar sem ég hef ekkert að skrifa um þá ætla ég að viðra hér pælingu sem fæddist sumarið 1997 í Kongens Köbenhávn. Þá reið mikill prumpuhúmor yfir okkur vinina.
Ef að maður þyrfti að prumpa öllu því lofti á einni til tveimur sekúndum sem meðalmanneskja prumpar yfir ævina, hvort myndi maður þá springa eða fljúga í loft upp? Hvað haldið þið?

Simon og Garfunkel minna mig óneitanlega mikið á Karíus og Baktus. Annars er ég svo ung að ég er viss um að þessu hefur verið fleygt fram áður, fyrir mína tíð.

Hér á heimilinu höfum ég og móðir mín hafið herferðin "Nefsprey í nefið og kvefið burt!". Þetta er hin hefðbundna rútína hins venjulega Íslendings á haustinn og er að mörgu leiti ekki merkileg utan þess að móðir mín hefur ofur trú á hinum og þessum vítamínum. Morgunmatur hjá mér samanstendur því af miklu magni náttúruefnum í föstu formi. Ristað brauð á ekki sitt pláss í maganum eftir alla vítamíntökuna. Ekki virðist þó ganga sem skyldi en ég vona hið besta. Leyni einhver á handhægum og gagnlegum ráðum gegn kvefi þá má sá hinn sami gjarnan kvitta hér í kommentkerfinu.

Ég hef hafið líf sem háttvirtur ljósmyndanemi. Það er mjög gaman og ég á nýja undursamlega myndavél... me beby. Og ég á nýja skó sem eru afar skemmtilegir. Og núna ætla ég á fara að fá mér vítamínpillur í morgunmat.

Al-le-lu-ja

Ég er komin heim í kalda klakan ég er komin heim með hellu í eyrum, og brosandi út að eyrum og með bauga frá eyrum. Síðustu daga hef ég:

... farið til Kuala Lumpur, Manilla, Laguna, Koda Kina Balu, London og fleiri stórborga
... sungið mikið og svitnað mikið í þjóðbúningnum
... verið í rútu í lögreglufylgd með löggum sem áttu M-16 riffla
... farið í kareoke
... keypt mikið fyrir engan pening
... séð móttökur fyrir Hamrahlíðarkórinn sem forseti myndi ekki fá á Íslandi (í fullri alvöru, kórfélagar vinsamlegast vottið á kommentum)
... haft fólk til þess að stjana við alla mína tíu fingur og tíu tær
... fengið hrós fyrir að vera undursamlega falleg (lesist: hvít) á degi þar sem ég var glær vegna hita og kvefs
... lært að meta blævængi og opna skó til fullnustu
... gert mér grein fyrir því að enginn telur sig fullkominn. Hér notum við brúnkukrem, í austurlöndum er notað hvítunarkrem
... pissað í háþróað holuklósett
... borðað mikið mikið mikið af hænsnum og hrisgrjónum
... smakkað dúfu og kolkrabba
... tekið þátt í hátíðarhöldum á þjóðhátíðardegi Malasíu
... heyrt setningarnar "yes ma'm" og "Já en ég varð að kaupa þetta! Þetta er svo fáránlega ódýrt miðað við ísland" mjög oft
... samið lag um kvart og kvein sem ég skal flytja hverjum sem vill við tækifæri
... lært að spila á flautu, þrjú lög, og orðið betri með hverri mínútu
... kynnst mestu kurteisi í öllum heimi
... gefið hundrað milljón eiginhandaráritanir
... fengið eningis eitt moskítobit (héðan í frá eru Filipsseyjar uppáhaldslandið mitt móstkítólega séð)
... gert margt margt fleira skemmtilegt og merkilegt sem að ég nenni ekki að segja frá núna

Það undursamlegasta sem maður getur gert er að sjá heiminn og það hef ég gert að litlu leiti. Og ég er sko hamingjusöm.

Ég er farin til London, Kuala Lumpur og Filippseyja. Mér finnst að allir eigi að gera eins og Skördí og semja ljóð.

Dreymdi mig oft daga þá
deginum ég eyddi
Á fagurri Filipsseyjatá
og faðminn minn út breiddi.

Syngjandi mun ég stíga á land
sólin geilsar á kórinn
Komin í mitt kæra draumland
k(h)var mig dreymdi um vórinn*

Viljiði biðja Uglu um að senda mér sms með heimilisfangi svo að hún fái nú bréfið gæskann.
Takk og bless

*Færeyskt orð yfir þá mánuði þegar sumar og vor mætast

Obligatory vinnufrásögn

Sumarið endar hjá mér þegar ég kem heim frá Filipsseyjum og þess vegna er síðasta vinnukvöldi sumarsins á Lækjarbrekku lokið. Það var í marga staði merkilegt.
Í fyrsta lagi þá var dip kvöldins, eða ,,amuse bouchée" eins og fróðar konur kalla það, hrefnukjöt, pönnu steikt og marinerað í austurlenskri sósu. Það voru ófáir Íslendingarnir sem afþökkuðu en ekki einn einasti útlendingur. Útlendingarnir voru alveg heillaðir af "minkwhale" og sumir báðu m.a.s. um að fá meira.
Í öðru lagi þá voru flest allir mínir viðskiptavinir dönskumælandi. Fjögur borð voru aldönsk, eitt átta manna karla borð þar sem dönsku víkingarnir (sem voru nýkomnir út ævintýraför frá Grænlandi) hófu kvöldið á að lofsama fegurð íslensks kvennpenings, blikkuðu okkur stúlkurnar svo ákaft og flautuðu "áhugastefið" hvor í kapp við annann. Það þótti mér fyndið. Hin borðin voru ekki svo merkileg að utanskildu einu. Þar voru vinkonur tvær, sem báðar eru að nálgast sextugt býst ég við. Önnur var alíslensk en hin var dönsk en hafði verið búsett á Íslandi augljóslega í all-langan tíma. Hún var alveg mögnuð. Hárið var uppsett í sixties greiðsu, eyrnalokkarnir náðu langt niður á axlir, hún var í fjólubláu átfitti og hún tala íslenskdönsku t.d. "Ja og svo bare gik jeg ind i svefnværelset!" "Nej, við ska bare sitja hér fordi at vi höfum det svo fint hér"
Í þriðja lagi þá fékk ég einn Brynjólf í tips frá Íslendingum! Það hefur ekki gerst í mörg ár!

Ég er farin að skjálfa af kaffiskorti og mig langar að snúa disknum mínum meira. Ykkur til gleði bendi ég á þessa frábæru mynd af Bjarna og Mumma sem og fleiri frá Braga Snaga

Hamingjuóskir dagsins

Innilega til hamingju. Þetta tímabil hefur verið lengi að líða. Það hefur verið strembið. Stundum fyllt gleði og stundum fyllt reiði. Ég tel mig hafa gengið í gengum hreinsunareldinn, framtíð mín er skýrari en áður var. Ég tel mig hafa þroskast og misþroskast sem manneskju og ég tel að þetta hafi einungis verið mér til góðs. Í dag lýkur sumri og í dag lýkur sumri, sérhvers vinnandi kvennmanns. Og á morgun skín Filippseyjasól, Filippseyjasól Hamrahlíðarkórsins. Og í dag er síðasti vinnudagurinn minn í langan langan tíma.
Til hamingju Ragnheiður.

Þetta bull var tileinkað sjálfri mér og Lækjarbrekku með gleði og hatur í huga

Ýkti feministinn myndi halda því fram að það væri ójafnrétti í almenningsklósettunum í Lækjargötu. Karlaklósettið er nefnilega Stjórnarráðsmegin og það hlýtur jú að teljast betri staðsettning.

Ég verð flinkari með hverjum deginum sem líður. Núna get ég allaveg jugglað pínu pons með 3 boltum og skil aðeins betur hvernig þessi list fer fram. Hins vegar er ég að verða fáránlega góð í því að snúa diski á priki. Bráðum verð ég eins og þessi gaur. Ég skal sýna ykkur það við tækifæri ef þess er óskað.

Kannski stofna ég bara sirkus!

Ég og Karól vorum að horfa á Harry Potter 2 í gær. Ég skil ekki alveg eitt. Í hverju húsi eru tíu krakkar í hverju ári. Það þýðir þá að í öllu árinu eru 40 krakkar. Þá þýðir að 40 sinnum 7 (fyrir árin 7) eru 280. S.s. að 210 krakkar eru í Hogwarts. En í myndinni virðist vera svona 75.280 krakkar. Ég er að pæla í að hringja í framleiðendur eða bara Rowling.

En fyrst ætla ég að kaupa mér Juggle bolta. Mummi og Anna, we need to talk. Karól og Árni, til hamingju.

Margvíslegar ólærðar listir

Að ári liðnu ætla ég að geta...
... jugglað með 4-5 boltum
... gengið á stultum
... gengið á höndum
... tekið ofurstökksnúning í loftinu þar sem haus fer fyrir neðan lappir
... spúið eldi
... snúið postulíndiski á puttanum
... farið í handahlaup og/eða flikk flakk
... klifrað upp í allt sem mig langar að klifra upp í
... spilað fullkomlega á gítar og norska munnhörpu
... smellt fingrum almennilega
... snúið penna og trommukjuðum fullkomlega um fingur mér
... húllað í a.m.k. 40 min. með húllahring

Þjálfari óskast til þess að takmarkið náist. Umsóknir berist í komment kerfi með upplýsingum um aldur, reynslu, fyrri störf, útlit og launakröfur.

Takk fyrir

Ég elska útlendinga

Það er svo sem satt. Suma daga þá hef ég algjöra viðurstyggð á útlendingum. Sérstaklega þegar þeir tala ekki orð í ensku og verða móðgaðir þegar ég afsaka mig og segist ekki tala hollensku/frönsku/þýsku/arabísku/afrísku. Mér þykir það nokkuð gróft þar sem ég hef lagt mig fram við að læra að segja lundi, fiskur, gæs, karfi, lamb, hnífur, gaffall o.fl. á hinum ýmsu tungumálum.
En aðra daga elska ég útlendinga. Ég elska þá svo mikið að ég legg mig fram við að stjana við þá í bak og fyrir, uppfræða þá allt um skyr og brennivín, segi þeim að á einum degi geti veðrið breyst frá glampandi sól í grenjandi rigningu og þaðan í þoku. Ég segi þeim allt um húsið Lækjarbrekku, hver byggði það og hvernig það var hitað í gamla daga. Ég uppfræði þá um vora ágætu fiskimenningu og þá merkilegu staðreynd að íslenskur humar sé minni en annar humar. Ég kenni þeim að þakka fyrir sig á íslensku og hvernig á að svara ef einhver þakkar manni. Ég beyti mínu blíðasta brosi og ljúfasta skapi.

Og ég andskoti fölsk en í staðin get ég unnið mér inn allt að 15-20.000 kr. aukalega á viku. Þ.e.a.s. ef að útlendingarnir hafa ekki gerst svo heimskir að lesa Iceland Review í flugvélinni og lesið þar að "in Iceland people do not tips. It is included in the price" Helvítis Flugleiðir!

"Þetta ku vera leiðinlegt blogg" - Episode three

Djísös, krádið varð gjörsamlega nöts þegar ég tilkynnti að þáttaröðin væri að hætta (krádið samanstóð af tveimur). Auk þess var ég farin að skemmta mér yfir þessu og með þessu móti get ég einbeitt mér algerlega að handbókinni. Neðst getið þið séð leiðindareinkunn. Bloggið getur verið allt að sjöstjörnu leiðinlegt, endilega takið þátt og látið mig vita ef að ég hef skemmt mér of vel (s.s. 7 stjörnur, afar leiðinlegt, 0 stjörnur afar skemmtilegt o.s.frv.) Bragi, takk fyrir hvatninguna.

Í mínu daglega lífi þá hef ég ýmsar venjur. Hluti af hreinlætisvenjum mínum er svo:

Á morgnana byrja ég alltaf á því að þvo mér í framan með vatni og þvottapoka. Síðan þvæ ég mér í framan með Creamy soap (hún er frá Kanebo). Ég bursta í mér tennurnar, nota tannkrem og tannbursta frá NuSkin, mamma hefur einhverjar svakalegar sérþarfir í þessu. Síðan ber ég á mig andlitsvatn frá Kanebo með bómull. Á meðan það er að þorna byrja ég að skola munninn með flúorskoli sem er framleitt hér á landi. Það tekur tvær til þrjár min. Síðan ber ég á mig andlistkrem frá Kanebo og svitalyktaeyði frá fyrirtækinu sem auglýsir þvottaefni með rauðhærðum börnum og hvítum handklæðum.

Áður en ég fer út þá bursta ég tennurnar aftur og set smá maskara frá Kanebo á augnhárin. Ég nota alltaf lei frá Armani og er mjög háð ilmvatninu mínu. Ég hef notað það í fjögur ár.

Ef að ég hef verið að vinna, þá byrja ég alltaf á því að þvo mér rækilega um hendurnar þegar ég kem heim. Þegar ég geng til náða byrja ég á því að ná maskaranum af. Það er mjög einfalt, ég nota einfaldlega heitt vatn og þvottapoka. Síðan þvæ ég mér í framan með cleansing oil frá Kanebo og síðan nota ég creamy soap frá Kanebo. Ég nota alltaf tannþráð á kvöldin og svo bursta ég tennurnar. Áður en ég nota andlistvatnið frá Kanebo þá nota ég flúorskolið og ég laga stundum augabrúnirnar með því að plokka burt eitt og eitt hár. Síðan ber ég á mig andlistkremið frá Kanebo.

Leiðindarstjörnugjöf
******1/2 eða 6 og hálf af 7 mögulegum

OK, andskotinn hafi það.

Ég gafst upp á því að halda uppi þáttaröðinni óspennandi "Þetta ku vera leiðinlegt blogg". Líf mitt er svo snautt öllu öðru en vinnu að ég hef ekki einu sinni neitt leiðinlegt að skrifa um. Í staðinn hef ég ákveðið að nota kraftana í eitthvað annað og hef hafist handa við að skrifa handbók. Handbók þessi hefur enn ekki hlotið nafn en er byggð á mínu innihaldslausa lífi þessa dagana.
(Eftirfarandi texti er lesinn með röddu sem hljómar líkt og röddin í konunni sem les alltaf upp vinningana í Éttu Betur) Handbókin er leiðari fyrir hinn almenna íslending um hvað má og má ekki sem viðskiptavinur á veitingarhúsum. Bókinni er skipt niður í kafla með myndskreytingum og ljósmyndum til þess að gera hinum almenna borgara kleift að skilja til fullnustu þá list sem felst í því að vera viðskiptavinur. Plöggútgáfur gefa bókina.(Hér hættir svo Éttu betur vinninga röddin)
Ég hef verið dugleg við það að krota niður undanfarna daga hvað viðskiptavinir hafa gert rangt eða rétt. Blokkin mín, sem venjulega er öll notuð til þess að skrifa niður pantanir, er nú skipt í tvennt, fremri hluti er brúkaður til upprunalegs tilgangs og aftari til þess að vinna að handbókinni. Bíði spennt, kæru lesendur, röflið mun brátt koma á prenti...

"Þetta ku vera leiðinlegt blogg" - Episode two

Um dagin fóru mamma og pabbi í sumarbústað. Ég setti svört föt í þvottavélina. Þvottavélin þvoði í meira en 24 tíma, hún var örugglega biluð. Þegar ég tók úr þvottavélinni þá sá ég að bláar nærbuxur höfðu flækst með og þær voru nú orðnar gráar og teygjan var ógeðslega ljót. Mér er samt alveg sama því að það á enginn að sjá nærbuxurnar og ef einhver á að sjá þær þá á maður að vera í flottum nærbuxum. Ég hef samt aldrei litað hvítan þvott bleikann en einu sinni, þegar ég var í Danmörku í sumarbúðum, þá var strákur sem setti alla liti saman í vélina. Svo hætti hann að þvo og fór bara að fara í öllum fötunum sínum í sturtu. Svo fór hann bara úr hægt og smátt alveg þangað til að öll fötin höfðu verið skoluð nóg og hann var orðin ber. Þá átti víst allt að verða orðið hreint. Annars veit ég ekkert um það.

"Þetta ku vera leiðinlegt blogg" - Episode One

Í gegnum tíðina hefur mér þótt gott að borða

- steiktar soðnar kartöflur í smjöri með skinku
- eina brauðsneið með osti, grillaða
- sprite með grenadine
- sprite og appelsínusafa með grenadine
- sprite, appelsínusafa og ananassafa með grenadine
- nutella súkkulaði á ristuðu brauði (very hard to get)
- blómkál dýft í vogaídýfu
- gúrkur dýfðar í vogaídýfu
- english breakfast te og ristað brauð með osti
- peanutbutter'n'jelly samlokur
- nachos með osti, beint úr örbyljguofninum
- bjúgu
- ristað brauð með dönskum súkkulaðiplötum (very hard to get)
- brasilískt ostabrauð (very very very hard to get)
- paprikupestó og austurríkisbrauð
- falafel (very hard to get á Íslandi, þ.e.a.s. gott falafel)
- hummus (very hard to get eins og mér finnst það best)
- Snickers (varð mikið æði eftir ferð mín til USA)
- hvítlauksbrauð með osti
- amerískar pönnukökur
- Devitos pizzur með fullt af hvítlauksolíu

Takk fyrir

Viðskiptavinir athugið

Sökum þess að líf mitt er innihaldslaust og leiðinlegt þessa dagana hef ég ákveðið að hefja þáttaröðina "Þetta ku vera leiðinlegt blogg" þar til eitthvað spennandi gerist. Mun þáttaröðin samanstanda af einstaklega ómikilvægum og leiðinlegum frásögnum af mínu hversdagslífi. Ég vona að fólk muni skemmta sér illa yfir lestrinum. Takk fyrir, vondar stundir

Ragnheiður Sturludóttir önnur.

5 minútna heimsfrægð

Endur fyrir löngu, eða fyrir rúmum fjórum árum síðan, var ég stödd í Bandaríkjunum. Þar var ég í sumarbúðum á vegum CISV sem JC (ég nenni ekki að útskýra þetta fyrir ykkur, lesið ykkur bara til um þetta). Af einhverjum ástæðum var ég send í útvarpsviðtal. Ég man ekki hvað þátturinn hét en ég býst við að hann hafi heitað "Ya'll folks doin' fine?" eða álíka. Ég man samt að útvarpsmaðurinn talaði rosalega hratt, rosalega mikið og með rosalega miklum Elebema hreim. Og hér fer sagan af mér í útvarpinu (E er útvarpsmaðurinn, E stendur fyrir Elebema. Í er ég og í stendur fyrir íslendingur)

E: So miss in the middle, what´s your name?
Í: Mæ neim iss Ragnheiður
E: Aragnid? That means a spider here in the States!
Í: Vell, nó itss ektjsúllí öö hérna..
E: So, Aragnid, where are you from?
Í: Æm fromm Æsland
E: So you´re a big fan of Bedjork (átti víst að vera Björk)
Í: Vell nott rillí, æ mín.. (hér átti að koma: Æ læk hör, bött æm not a bigg fen)
E: So you don´t like her! Now that´s strange! Anyhow, what´s Iceland like? Cold?
Í: Nó, nott olveis, ví hev sön end it dossnt snó all jír bött it reins kvæt.. (a lott átti ég eftir að segja. Ég meina, hann spurði um veðrið!)
E: Anyways, what do you find the biggest difference between Iceland and The States
Í: (Hér var ég komin í bobba. Ekki gat ég sagt við manninn að mér finndist fólkið ógeðslega feitt, ofverndað og yfirborðskennt. Eða að allur maturinn væri genabættur og óhollur. Það eina sem að mér datt í hug var) ðö tóíletts..
E: What on earth do you mean? The toilets?
Í: Jess, jú dónt hev ení seats (Hér skal tekið fram að ég gisti í skóla. Þar voru klósett eins og á Leifstöð, setan nær ekki allan hringinn, er eins og skeifa, það er ekkert lok og allt sturtast niður í einu, klósettið tæmist algjörlega. Þetta þóti mér asnalegt)
E: Yes we do have seats!
Í: Vell, æ mín, jú dónt hev ení.. öö kovers. End ðö tóíletts ar verrí bigg.

Hér endaði maðurinn viðtalið. Það þarf vart að taka fram að ég fékk marga klósettbrandara það sem eftirlifði sumars. Og ég drap mín 5 mínútna heimsfrægð, allavega í Tennesee og nágrannafylkjum.

Sönglandi

Ég, 25% af tenglafélögum mínum og heill hópur af öðru fólki eyðum nú miklum tíma í söng, umræður um pening, tilraunir til þess fá pening og annað sem tengist okkar merku ferð til Filippseyja. Og í gær komu læknar sem potuðu með nál í handleggi allra þeirra sem á þurftu að halda.

Og talandi um söng. Þegar ég hef haldið á Nökkva Páli undanfarið hef ég verið að raula Smávinir fagrir. Núna áðan var ég að reyna að svæfa hann og setti lagið á fóninn. Þá hætti drengurinn alveg við að sofna og fór að hjala með laginu, líkt og hann væri að syngja. Það þótti mér efnilegt. Annars oftúlkar maður víst allt svona.

Stelpa sem er að vinna með mér á hund. Hann syngur. Hún getur t.d. ekki hlustað á Moulin Rouge soundtrackið því að þá vælir hundurinn svo hátt með að hún heyrir ekki í tónlistinni.

Og núna á ég ennþá fleiri skó. Ég hlýt að þurfa að fá einhverjar pillur við þessu. Ég hef allavega ekki efni á þessu ef ég held áfram að kaupa mér þrjú pör á viku í ágúst.

Merkileg helgi

Síðustu dagar hafa verið alveg hreint magnaðir. Ég hef
- farið á kreisí tónleika, Innipúkann
- farið á skemmtistaði sem ég hef ekki farið á áður og dansað gat á skónna mín
- gengið í átt að Nauthólsvík og lagt krók á leið mína á tánum yfir brenninetluengi
- farið að synda á einna af 10 bestu baðströndum Evrópu, kl. 7.00 um morgun, ennþá full
- stolið handklæðum frá FM-hnökkum sem vildu bara spila fótbolta
- hjólað í sund, beint eftir baðsprettinn í sjónum
- unnið ansi mikið
- fengið mikið af ókeypis áfengi einfaldlega vegna þess að ég vinn á Lækjarbrekku
- dansað ennþá meira á öðrum ókunnungum stöðum
- fengið blóðnasir yfir mig alla
- stofnað til tjillpartýs í tröppunum fyrir utan Japis á Laugarvegi
- heilsað upp á endurnar á tjörninni
- pissað á bak við margan ruslagáminn og þakkað fyrir að geyma nokkrar kassakvittanir í veskinu mínu
- djammað til a.m.k. 11.00 laugardag og sunnudag
- þjónað Emmu Thompson og afskaplega myndarlega manninum hennar, Greg Wise

Ég er þessvegna afskaplega þreytt og ætla að sofa langþráðum svefni.

P.S. hef til sölu sígarettustubba, afganga af Kir Royale, notað glas, hnífapörin sem þau brúkuðu, kreditkortakvittun og fleira frá fræga fólkinu.

Af kraftaverkum

Ég hef jafnað mig að nokkru leiti eftir myndina. Ekki alveg, en að nokkru leiti þó. Allavega hef ég tekið gleði mína á ný en hef ákveðið að lesa mér til um þetta mál.

Hið undarlega gerðist á fimmtudaginn að ég hóf að tala þýsku. Jú jú, ég hef svo sem skilið málið en ekki getað talað það. En allt kom fyrir ekki og ég útskýrði fyrir þjóðverjum sem ekki höfðu lagt stund á hið yndislega mál, engilsaxnesku, að þeir væru að borða reyktan og grafin lunda og reykta gæs, karfa (já ég sagði það m.a.s. á þýsku) í humarsósu, húsvínin væru bæði meðalvín, ekki of sæt og ekki of þurr, rauðvínsglas og bjór kostaði 1350 kr. og úbbossí! Þú ert bara með 1150 kr. og það vantar 200 kr uppá. Í gær talaði ég svo ítölsku.

Skó(lista)safnið mitt (eins og Anna Pála kýs að kalla það) telur nú hátt í XX pör og lítur allt út fyrir að eitt enn parið muni bætast við um leið og ég hef fengið útborgað (fæ aldrei útborgað fyrr en 3. hvers mánaðar. Frekar fáránlegt kerfi). Í gær bættust allavega við tvö en hefðu verið þrjú ef buddann hefði leyft. Nóg af því. Ég var farin að njóta lífsins.

Mannvonska

Ég get ekki bloggað eins og er. Ég horfði á þessa mynd í gær og mér er svo illt í hjartanu. Mér finnst ég svo lítill og tilgangslaus. Ég felldi ekki tár yfir myndinni, ég grét úr mér augun. Núna verð ég að horfa á þessa mynd. Kaldhæðnin er því sú að ég ligg undir flísteppi og grenja yfir óförum annara og óréttlæti heimsins. Í heilan dag líður mér illa en leigi svo bara vídjó svo að mér líði betur. Á öðrum stað í heiminum er án efa stelpa, kannski ekki svo ólík mér, sem lifir því lífi sem ég grenjaði yfir í gær. Og henni líður örugglega illa í lengri tíma en einn dag. Henni líður örugglega illa á hverjum einasta degi. Ég vona að enginn móðgist þegar ég segi að á hverjum degi verð ég sannfærðari um að Guð sé ekki til.

Mér finnst fólk sem sendir mér e-mail þess efnis að hotmailinu mínu verði eytt ef að ég sendi bréfið ekki til 20 annara afskaplega heimskt. Ef að ég væri ekki að nota hotmailinn minn þá væri búið að eyða honum nú þegar. Muniði? Ef að þú notar hann ekki í 30 daga þá eyðist hann sjálfkrafa.. er að hugsa um að gera það að keðjubréfi.

Ég er að fara að kaupa skó og er þreytt í hendinni. Hélt á Nökkva í þrjá tíma samfleytt. Dulleg.

Mummi, hvurning má það vera að 28 heimsóknir í gær hafi komið af þinni síðu? Þetta hlýtur að teljast met því að þó að þú sért nú oftast efstur þá hefurðu sjaldan farið ofar en 6 heimsóknir á dag!

Annars er ég farin að sjá rammskakkt af því að lesa öll blogg Íslands síðustu tímana. Hvers vegna nota ég ekki bara gleraugun mín? Eða fer bara að sofa? Eða eitthvað?

Bráðskemmtileg mismæli og aðrar sögur

Þó að þjónar séu skólagengnir upp til hópa þá eru þeir oft ekki eins sleipir í enskunni og vera ber. Hér eru nokkur dæmi (útskýringar fylgja ef þess er þörf).

Would you like a beer from the crein or in a bottle?
Do you want kleiks in your coke?
Yes, I will bring you new knifepairs?
And how would you like your meat steikt?
This is our food table. (sem átti víst að þýða hlaðborð)
Yes, please take of your clothes over there (átti að vera; please take off your coats over there)
Here is the buffay, please go ahead and eat yourselves (ástæður fyrir þessu mismæli eru óljósar, en afar skemmtilegt mismæli þó)

Misskilningur er líka merkilegur og oftar en ekki berst maður við að útskýra fyrir fólki mat. Dæmi
"Here is your desert mam" (ís sem er t.d. skreyttur blæjuberi)
"Sorry miss, why is there a tomato on my icecream?"

"Yes, here is a photo of the puffin" (held á póstkorti með mynd af lunda)
"Oh, I didn´t know it was a fish"
"Eee.."

Og um daginn lenti ég í því að leika helminginn af dýrunum í villibráðarsalatinu.
"Goose, bird" (Blaka vængjunum) "A bit like duck, quack quack, but bigger" (sýni muninn með höndunum) "Reindeer, a bit like horse, gobbidee gobbidee, but with horns" (Mynda horn með höndunum) "You know Santa Clause? He has Rudolf? Yes, this is Rudolf"
Og þau skildu loksins hvað þau voru að borða.

Svo vil ég koma því á framfæri til allra þeirra sem hringdu í mig í morgun að ég er ekki löt, var bara að vinna í rúmlega 14 tíma á sunnudaginn, koma heim kl. 2.00 og vildi sofa út. Takk fyrir og góða nótt

Forsaga
Eigandi Lækjarbrekku er skyldur konunni hans Lárusar Rektors. Mamma eigandans vinnur við uppvask og annað á Lækjarbrekku (til að fyrirbyggja allan misskilning þá heimtar hún að vinna við það, sama hvað býðst). Einu sinni kom Lárus ásamt fleirum úr fjölskyldunni í mat og fórum ég og Sigríður (mamman) að ræða um tengsl okkar við fjölskylduna og ég segi "Já ég var nú einmitt með dóttur þinni í Skotlandi" en segir Sigríður þá "Sólrúnu? Nei hún er ekki dóttir mín, hún er dóttir systur minnar". Ég tók því bara og hélt áfram að vinna.

Miskilningur mánaðarins
Það var ekki mikið að gera á þessum ljúfa sunnudegi, ágætt en ekki of mikið þó. Ég er eilítið þunn, afskaplega þreytt og mjög nývöknuð. Ég stend við uppvaskið og er að tína glös í grindurnar. Sigríður stendur við þvottavélina og segir sposk á svip
- "Jah, nú er Sólrún bara komin með kærasta!"
- "Nú nú" segi ég, enda of rugluð svona í morgunsárið til þess að gera mér grein fyrir hvað konan er að tala um.
- "Já, hann er sko enskur, hún kynntist honum bara í London"
- "Já er það" segi ég og reyni að muna hver Sólrún sé. Jú bíddu, var það ekki konan hans Lárusar? Ekki getur verið að hún sé komin með enskt viðhald í London og Sigríður sé að segja mér það yfir uppvaskinu?
- "Já, mamma hennar er m.a.s. búin að fara út að skoða hann. Hann er sko 10 árum eldri en hún"
- "Já og hún er aftur..?" ég reyni í neyð að fá upp úr konunni hver þessi blessaða Sólrún sé sem mig á að varða um kærastaskipti.
- "Já hún er 22 ára"
- "Haha, já alveg rétt.."
- "Bíddu hvernig kynntist þú henni eiginlega? Hittust þið í London eða?"
- "Ha?" segi ég en hugsa "Fokk sjitt fokk sjitt fokk sjitt fokk sjitt"
- "Já, hittust þið í London eða kynntust þið hérna?" Ó nei, nú er ég komin í klípu, allsvakalega klípu. Það eina sem ég get gert er að hlægja aðeins, ypta öxlum og segja
- "Veistu ég man það ekki" svo dríf ég mig fram að þjóna þessum eina manni sem er að borða hádegismat. Restin af deginum er afskaplega vandræðaleg og mér er mikið létt þegar Sigríður fer heim. Þá man ég líka að konan hans Lárusar heitir víst Særún... held ég!

ó mæ! It möst bí medjikk!

Ég var búin að skrifa blogg en fór að gera annað og slökkti óvart á explorer.. stúpid stúpid.. ég blogga seinna bless

Ryllefí

Fíeryll lyrelfí fríeyll yllefrí ylfríel.. o.s.frv. Ég fór nú reyndar ekki á alvöru fyllerí í kórpartýi sem haldið var í gær. Hins vegar voru ansi margir sem tóku kröftuglega í flöskuna og má þar m.a. nefna Stefán sem gat ekki gengið á gangstéttarkantinum, Magnús sem benti glaður hingað og þangað, Halli Volvo sem klifraði upp í öll tré í garðinum, móðurinni í mér til mikillar mæðu og svo að sjálfsögðu Steini litli hægrisinnaði sem svaf þyrnirósarsvefni í rúmi heimasætunnar og ældi svo duglega á götuna fyrir framan húsið. Tenórarnir átti tvímælalaust besta atriðið, sópranar og altar þar á eftir (enda soðið saman og 2-0,2 min.) og bassarnir.. þetta kemur á eindanum elskurnar. Einhverjum fannst gaman í hengirúminu, einhverjir voru of fullir til að spila fótboltaspil, einhverjir voru boðflennur og einhverjir ætluðu í bað í uppblásnu sundlauginni í garðinum.

Og nú ætlum við og Karól á ryllefí, grillandi kjúllaleggi, drekkandi hina og þessa kokteila og rauðvín og báðar með slétt hár.

Blessó

P.S. Skúli dír.. hvernig get ég komið bjóraurum til þín?

Af atburðum liðinna daga

Hér sit ég, ansi seint um nótt, andvaka. Ég er ekki alveg viss hver ástæða andvökunnar sé en ég er nokkuð viss um að hún sé tiltekt morgundagsins. Ég hef verið alein í kotinu síðustu daga og er að undra mig á því hvernig mér tókst að koma húsinu í það ástand sem það er í. Þannig er mál með vexti að ég hef verið að vinna, á tónleikum, að selja kökur, mála skilti, djamma eða annað og eytt innan við 8 tímum í húsinu, þ.e.a.s. á fótum. En húsið lítur út eins og hér hafi verið haldið 287 manna rússneskt matarboð, í 4 daga. Og á morgun þarf ég að taka til.

Já sem minnir mig á ansi skemmtilega sögu. Einu sinni sem sjaldnar (vil ég meina) var mamma mín að benda að það væri hrúga of fötum á gólfinu inni hjá mér. Undraðist konan hvort að þau ætti að vera þar eður ei. Eitthvað grínuðumst við með þetta og segir þá mamma "Já þetta er kannski vegna þess að hún Svetlana hefur ekki komið svo lengi". Ekki skildi ég hvað hún meinti og spyr því hver Svetlana sé "Nú, konan sem þrífur hérna! Hún Svetlana frá Úkraínu" Ekki skildi ég enn því að síðast þegar ég vissi þá vorum það við heimilisfólkið sem þrifum húsið. Að lokum komst ég að því að hin úkraínska Svetlana er karakter sem mamma bjó til í gríni því að henni finnst svo leiðinlegt að þrífa. Ég á einmitt vinnukarakter sem er mjög indæl, undirgefin, brosmild og ljúf. Hún heitir Kamilla.

Nóg um það. Síðustu daga hefur margt merkilegt og ómerkilegt á daga mína drifið. Á föstudaginn fór ég á gay pride ball og það var gríðarlega skemmtilegt. Ég fann líka mjög ljótan leðurjakka í blómabeði og ef einhver þekkir Snædísi Þráinsdóttur, 200885-2609, vill hinn sami þá skila til hennar að ég sé með jakkan sem og debetkortið sem var í vasanum. Á laugardaginn fór ég á magnaða tónleika með Nöfnu minni Gröndal. Ja hérna, ef ég bara væri hún. Á sunnudaginn seldi ég kökur, á mánudaginn fór ég í paintball, út að borða og í karókí, á þriðjudaginn var ég oggulítið þunn, öll út í ókunnugum sárum og marblettum og undarlega hölt sem leiddi til rándýrrar heimsóknar á slysó um kvöldið. Í dag gerði ég svo ekki neitt nema vinna.

Þið þurfið ekkert að lesa meira, ég er nefnilega búin að reyna trixið með að lesa bók þangað til að ég sofna svo að ég ætla að reyna að skrifa þangað til að ég sofna..

ég nenni ekki að blogga eins og er. Sit þunn hérna heima og tel marbletti og sár sem ég man ekki hvaðan koma. Annars vil ég spyrja, er einhver sem getur lesið eitthvað af því sem þessi stelpa skrifar? Ég er mjög hamingjusöm að við íslendingar förum ekki svona illa með okkar ástkæra ylhýra tungumál.

P.s. ég er mjög ánægð með bjórskuldaraviðbrögðintakkfyrir

Af bakstri

Hér sit ég, eftir ansi langt kvöld með þingi Tælands og frönsku og rússnesku steggjapartý fyrir 20 sem kostaði hátt á þriðja hundrað þúsund, eilítið í tánna á leiðinni í sturtu og að fara að baka brauð. Ég málaði hið fínasta skilti í dag en Mummi var hvergi nokkur staðar sjáanlegur. Auk þess vil ég koma því á framfæri að mér finnst nafnið mitt ekki nógu gott til þess að verða frægt. Ragnheiður Sturludóttir, iss piss. Mér finnst t.d. Karól Kvaran alveg fullkomið nafn til þess að öðlast frægðar fyrir hvað sem er og Hildigunnur Einardóttir er mjög söngkonulegt nafn, líka Sigríður Thorlasius.. eða hvernig sem það er skrifað. Já, svo finnst mér líka flugmenn sem hringja í mann skemmtilegir. Jæja, brauðið og sturtan bíða. Góða nótt. P.S. Nanna, takk fyrir uppskriftina, ég er að fara að baka eftir henni (eða allavega einhverri sem ég fann í Gestgjafanum og er frá þér).

Af merkingum

Í kvöld, eftir vinnu, keyrði ég út næstum því öll Beneventumblöðin sem ég átti að keyra út. Hvaða vitleysingar númera ekki húsin sín? Mér finnst þetta alveg gríðarlega kjánalegt. Eina skýringing sem að ég gat fundið á þessu er sú að húsanúmersplötur eru einfaldlega of dýrar og þessvegna hugsa þeir á númer 13 "Æ ég meina, númer 15 merkti sitt hús og númer 11, svo að fólk hlýtur að fatta að við erum númer 13". Annars gæti þetta bara verið í tísku, þetta er svo algengt.

Nei Mummi, ég fór ekki að mála skiltið í dag sökum ófyrirsjáanlegra aðstæðna. Nökkvi Páll kom í heimsókn og ég var að dást að honum alveg þangað til að ég fór í vinnuna. Mér finnst mjög gaman að dást að honum, sérstaklega þegar hann er vakandi. En ég ætla að mála skiltið á morgun, það er alveg á hreinu því að margt er á Plögglistanum á morgun. Auk þess vil ég bara að við séum vel merkt.

Vá, ég held bara að veðrið fari svona illa með blogghæfileika mína. Á hann ekki að fara að rigna bráðum?

Hér er titill

Og hér er texti. Og hann fjallar ekki um neitt því að í dag naut ég bara sólarinnar í miðbænum með ískaffi í annari. Á morgun vonast ég til þess að gera slíkt hið sama fyrir utan Norðurkjallara þar sem ég ætla að mála skilti fyrir kökubasarinn. Allir velkomnir fyrir hádegi, JT e.t.v. í gangi (Hei kidz (yes you and you, hvenær eigum við að halda næsta fund JTAKKMH? (Justin Timberlake aðdáendaklúbbur kórs menntaskólans við Hamrahlíð) drífum í því!)

Nú sýð ég af reiði

Ætlar enginn að borga mér af bjórskuldaranum, ég bara spyr. Kalli fær mikið klapp á bakið fyrir frábæra frammistöðu. Hinir frá bráðlega kúk í poka með móðu í pósti ef að ekkert gerist hið snarasta.
Þið getið athugað hvort að þið séuð á listanum með því að lesa
<-------------- hér

Annars var ég í Smáralind um daginn og þar stóð í glugga á skóbúð "2 for 1" Mér finnst þetta heldur asnalegt því að þetta skilst frekar sem "Ef þú kaupir einn skó þá færðu annan með í kaupæti" en ekki "tvenn skópör á verði eins"

Fólk og hlutir vikunnar

Viðskiptavinur vikunnar: Skúli Arnlaugsson. Ég bauð honum sjö (eða átta eða níu) plötur og peysu á 1700 kr. en hann heimtaði að borga 2000 kr.
Lúserar vikunnar: Varð einfaldlega að hafa þá tvo. Mínir ástkæru Hr. Hannesson og Hr. Viltu-hnetu?
Kaffi vikunnar: Magnóbragðbættur latte með geðveikasta munstri sem ég hef séð á Kaffitár lagaður af Íslandsmeistarínunna og nærrum því heimsmeistarínunni sjálfri.
Hnakkastaður vikunnar (og allra daga héðan í frá): Sólon. Við Anna Pála hækkuðum meðalaldurinn um 2 ár við innkomu og besta aðferðin til þess að hössla er að beyta digital myndavélinni óspart. Eitthvað ógeðfellt við þetta allt saman.
Heimasíða vikunnar: Bloggið sem Jakob heldur uppi. Ég varð bara klökk.

Að lokum er svo blogg sem ég hef lengi ætlað að segja frá. Í hálft annað ár hef ég læðst um síðuna og skemmt mér alveg konuglega við allan lestur. Stúlkan sem ritar bloggið er einstaklega orðheppin og einstaklega fyndin og það þykir mér fara einstaklega vel saman. Alveg einstakt allt saman. Og ég er alveg einstaklega mikill Íslendingur, sem kann hvorki að hrósa né hæla (ég veit að það er sami hluturinn en ég þurfti að finna eitthvað á eftir hvorki/né) og þykir stundum okkar ástkæra Ísland of lítið til þess. En ég geri það í dag og kynni mína lesendur sem enn ekki þekkja til fyrir Unu, nemanda við Lærða skólann og bloggara með meiru, sem hlotið hefur titilinn ókunnugi bloggari vikunnar síðasta hálfa árið.

Fart-free nammi
Hver kannast ekki við að hafa borðað 2 kg. af hlaupi, lakkrís eða karamellum og leggja af sér ei svo góða lykt daginn eftir? Plöggvörur hf. kynna nýtt efni á markaðnum sem gerir allt nammi, sem og annað matakyns, algerlega fart-free eða prumpulaust. Við ábyrgjumst að vörur sem merktar eru Fart-free bragðast algerlega eins því fart-free efnið er braglaust að öllu leiti.

Taste-free duftið
Ert þú matvandur/matvönd? Líður þér illa í fjölskyldu og- matarboðum vegna sérviskunnar? Plöggvörur hf. kynna byltingarkennt duft sem nefnist taste-free eða Bragðleysa. Duftið lítur út eins og salt og er því einfalt í notkun án þess að upp komist um hin matvanda. Það eina sem þarf að gera er að strá örlitlu dufti yfir matinn, bíða í 10 sek. og mun þá maturinn verða bragðlaus. Plöggvörur hf. munu einnig bráðlega markaðsetja duft sem umbreytir bragðinu. Þannig verður jafnvel hægt að borða kindabjúgu með súkkulaðibragði, fisk með melónubragði eða soðið grænmeti með kjötbragði.

Pantanir í síma 561-PLOGG á milli 25 og 39 alla óvirka daga marsembersmánaðar.

Ástarráðleggingar Röggu Plögg

Drengir: Ekki trúa því að það sé í alvöru til eitthvað sem heitir þriggja daga þagnarreglan eða sjö daga þagnarreglan eða hundrað daga þagnarreglan. Vð erum búnar að sjá þetta of oft í bíó til þess að haldast heitar í þrjá daga, hafðu samband ef þú vilt, það er miklu skemmtilegra. Auk þess er þetta bara fokking asnalegt og pirrandi

Stúlkur: Strákar sem trúa að það sé til eitthvað sem heitir þriggja daga þagnarreglan eða sjö daga þagnarreglan eða hundrað daga þagnarreglan eru fífl. Finndu nýjan sem les bloggið mitt og er nú vitrari maður.

Morgunstund gefur gull í mund

Ég svaf ekki daginn af mér. Húrra fyrir því. Ég fór reyndar ekki í sund (suprise suprise!) heldur vaknaði kl. 10.45 mér til mikillar skelfingar því að 15 min. seinna átti ég að vera stödd á klippistofunni minni, ekki í náttfötum og búin að fara í bankann. Þótt ótrúlegt megi virðast þá tókst það, með miklum hlaupum, hraðaaksti og fataskiptum í bílnum að nokkru leiti. Reyndar kl. 11.01, en þó, á mettíma. Þannig að ég byrjaði daginn í raun í hárþvotti með nýlagaðan latte í annar og The Face í hinni. Dagurinn hefur verið hinn nytsamlegasti, ég hef hringt í alla þá sem ég hef ætlað mér að hringja í, tekið til í fataskápnum mínum, skrifað heilan helling af geisladiskum fyrir Höllu sem er að fara til Svíþjóðar á eftir í eins dæmi og ég var í úti í Egyptarlandi, safnað saman öllu seljanlegu rusli í íbúðinni og svo farið í vinnuna.
Þetta var ótrulegur dagur fyrir mér og þess vegna ætla ég mér slíkt hið sama á morgun. Á morgun ætla ég til læknis í verslunarferð og svo í bílskúrinn okkar að safna saman öllu seljanlegu glingri þar. Ég hvet alla til þess að koma í Kolaportið á laugardaginn og sunnudaginn en þar verður allt seljanlega glingrið til sölu ásamt álíka dóti frá Karól, Döggu og Björt, föt á hreint afbragðsgóðu verði og mörg hundruð árgangar af gömlum J-17, Sugar og Cosmoplitan.

Nana, Selma, Sigga T og Tony eru öll boðin hjartanlega velkomin á linkalistann.

Ég afsaka lélegt blogg og minni aftur á Beneventumlistann.. fleiri að skrifa takk.

Jeremías minn!

Þessi dagur leit út fyrir að verða hinn versti en varð sá besti. Ég svaf nefnilega af mér daginn, ekki var snúið tíma í Ragnheiðarbelti í gær, fór ekki í sund, til læknis, klippingu né hringdi öll þessi hundrað símtöl sem ég þurfti að hringja (Kalli og DereX ekki örvænta, ég var samt að plögga því sem plögga átti fyrir bjórbingóið í dag). Hins vegar varð ég opinber stúdent í dag og hlæ nú miklum hrossahlátri sem ég vona að Jón Hannesson og Lárus Rektor heyri. Ef ekki þá ætla ég að bjóða þeim hnetu.

Ég hef ákveðið að gjöra eins og Daði nokkur og óska eftir
tillögum á atvinnulista fyrir næsta vetur. Kröfur eru eftirfarandi

- má ekki innihalda mikla stærðfræði. Talning er þó í lagi (t.d. ein humarsúpa, tvær humarsúpur...)
- má ekki vera 2-3 af ógreindum vikudögum, þá verð ég í Ljósmyndaskólanum
- a.m.k. 1.140.000 kr á mánuði, eftir skatt (OK, allavega há laun)
- ekki skúringar eða þrif af nokkurri tegnund
- má ekki vera á sama stað og neinn sem ég hef einhvertíman farið bendluð við (t.d. fyrrverandi kærstar og sumarflört)
- má innihalda eftirfarandi; tónlist, börn, listir, samskipti við fólk, framreiðslu, áhættuatriði, kvikmyndagerð, ljósmyndun, ensku-, íslensku eða dönskukunnáttu, skemmtilegt samstarfsfólk, skemmtilega viðskiptavini ef að þeir verða, bækur, listaverk, búa til alvöru kaffi, hreyfingu, skikkanlegan vinnutíma og leiklist

OK, núna ætla ég að fara í fokking sund í fyrramálið.
óver end át
Ragnheiður le student..

P.S. Beneventumlistinn er enn á fullu.. plís sæn

Af engu

Oh, djöfulsins! Hér í Ragnheiðarbelti hefur allur tími farið í rugl. Ég er allavega alveg rugluð og veit ekki hvað snýr upp né niður. Það er ógjörningur fyrir mig að ná í konu sem ég þarf að ná í því að hún svarar símanum aðeins til níu. Þá er ég nýsofnuð og get ekki vaknað, sökum þess að ég þjáist af lygasvefnsyndromi, útskýri hann hér seinna. Mér hefur heldur ekki tekist að ná í aðra konu því hún svarar aðeins símanum til þrjú, þá er ég að vakna. Svo að sólarhringurinn minn er nú þannig að ég vakna á milli þrjú og fjögur og fer í háttinn á milli sex og sjö. Ég sem hélt að ég lifði sældarlífi, sit nú hér með hausverk og reyni að finna út úr því hvernig ég eigi að vakna fyrir tíu í fyrramálið. Sjáið til, kæru lesendur, eftir frekari rannsóknir á Ragnheiðarbelti hef ég komist að því að heilinn í mér framleiðir efni sem er kallað læimin. Þetta er afar sjalgæft en ég hef þó frengir af því að aðrir þjáist einnig af þessum ógnvekjandi sjúkdómi. Hann lýsir sér þannig að læiminið virka einungis þegar verið að reyna að vekja sjúklingin og stoppar læiminið þá alla rökhugsun í heilanum og fær sjúklingin til þess að trúa að allt sem hann segir sé satt. Óskir verða því að veruleika. Tökum dæmi, sjúklingur er nemandi í ónefndum menntaskóla við Hamrahlíð. Þar er einn kennari á ráðstefnu og þegar sjúklingurinn reynir að vakna um morguninn hugsar hann sem svo; "Ef að allir kennararnir mínir væru á ráðstefnu". Læiminið gerir honum ókleift að greina milli lyga og veruleika og sjúklingurinn trúir því í raun og veru að allir kennararnir hans séu á ráðstefnu. Og af þessum sjúkdóm þjáist ég.

Sigga T er byrjuð að blogga hér og ég linka á hana. Einnig vil ég minna fólk aftur á að skrá sig á Beneventumlistann hér. Jæja.. ég er farin að reyna að hræra í tímanum og snúa honum í rétta átt.. gúdd næt

Skyndikaffi

Fór í sjóræningjasumarmatarpartý hjá Önnu Pálu á fimmtudaginn. Stal brauði úr vinnunni, fékk góðan ís og keyrði gubbu Uglu heima sem stóð undir nafni með rentu.
Átti fyrsta frídaginn minn í þúsund klukkutíma á föstudaginn og fór að því tilefni út að borða á Tapasbarnum með Karól. Það var frábært, fengum topp 5 þjónustu, góðan afslátt og ókeypis vín. Partý hjá Matthildi var næsti staður og var það einstaklega gaman. Undarlegt samansafn af fólki sem að ég þekki úr öllum áttum og sumir sem ég hef ekki hitt í mörg ár. Ölstofan var næst á lista, enda ávallt góð. Nana dældi bjór á barnum og við drukkum bjór úr undarlegum glösum. Dísa Skísva, Halla Snjalla og ég ákváðum að sinna erindagjörðum á Nelly's en ekkert varð úr því. Tók leigara heim eftir rómantíska sólarupprás við tjörnina, umkringd gæsum að skrifa símanúmerið mitt með maskara.
Vann á laugardaginn. Fólkið var svo gamalt að við vorum tilbúin að hringja á 112 allt kvöldið. Eftir vinnu skemmti ég mér vel á taflborðinu hjá Lækjarbrekku, á Ölstofunni og í göngutúrum um Reykjavík.

Núna bíður Harry Potter og helvítis sundferðin í fyrramálið (nei, ég fór ekki um daginn!). Minni á Beneventumlistann hér að neðan.. skráið ykkur eða hættið að kvarta. Takk góða nótt

Hér hefur margt gengið á.. ég blogga um það síðar því að ég er að verða of sein í vinnuna.

MH-ingar takið eftir

Vegna mikils kvart frá utanaðkomandi aðilum hef ég ákveðið að hjálpa Beneventum fólkinu að dreifa hinu margrómaða blaði. Ætlun mín er sú að reyna að anna þeirri eftirspurn sem orðið hefur og minnka vanþakklæti þeirra sem ekki hafa þurft að díla við lélegar prentsmiðjur. Ég bið því þá sem óska eftir blaðinu og eiga rétt á því að fá það, þ.e. nemendafélagsklof og limir (stolið frá Skördí) vorönn 2003, að skilja eftir á kommentinu:

Nafn
Götuheiti Húsnúmer
Sveitafélag
GSM númer

Ég mun reyna mitt besta að verða að óskum ykkar.

Með þökk og vinsemd.
Ragnheiður Sturludóttir

Ég hef ekkert til að blogga um nema vinnunna og ég veit að þið nennið nú ekki að lesa endlaust um hana. Auk þess er ég afskaplega þreytt. Ég ætla samt að segja að samstarfskona mín (formlegheitin í fyrirrúmi) eyddi gríðarlega löngum tíma í að gólfdúka háborð og ég þurfti að halda dúknum allan tímann. Þetta gerði hún ekki vegna þess að hún ætti að fara að vinna í kringum háborðið, ónei! Við höfðum nýlokið samtali um menn í einkennisbúningum og hafði hún lýst fyrir vissum tilfininngum sem hún bar til slökkvuliðsmanna. Seinna um kvöldið komst hún að því að á morgun yrði blaðamannafundum á vegum slökkvuliðsins sem hún átti að gera kláran. Hún var því svona lengi að dúka vegna þess að hún vildi ekki að slökkvuliðsmennirnir myndu sitja við illa dúkað borð. Ég sé nú satt að segja ekki fyrir mér að slökkvuliðsmennirnir sjálfir mæti til þess að halda fundinn og ef svo ólíklega vill til þá trúi ég ekki að þeir mæti í fullum skrúða. Nema þá að um breytingu á búningum sé að ræða (og þá vil ég fá búning eins og átti að vera í Löggulíf)

Duftkappótjínó gössovel

Síðustu 24 tímar í tímatöflu

01.00 - kem heim úr vinunni
04.30 - fer að sofa, var að lesa Harry Potter
08.50 - vakna
10.01- mætt í vinunna
12.08- Valgerður Sverrisdóttir kemur í mat ásamt fleiri plebbum og þau fá sér fisk dags (steinbít í flannel sósu) og espressó
13.26- þrátt fyrir rólegt hádegi svitna ég vegna vinnu á við þrjá. Hinir tveir á vaktinni nenna nefnilega ekki að vinna og skipa mér fyrir í gríð og erg
16.14- 24.000 túrsitar búnir að biðja um að fá að nota klósettið
18.02- er skömmuð af yfirþjóninum fyrir að vera ekki búin að gera það sem hann sagði mér að gera vegna þess að ég var að gera eitthvað annað sem hann sagði mér að gera strax og á nú að fara að gera eitthvað annað. Ég kalla manninn hrokafullan og og hóta gafflinum aftur.
18.22- hrokagikkurinn hefur séð rangstöðu sína, gefur mér baknudd og tínir til brauð og dipp fyrir mig og býður sem sáttagjöf
19.07- hef nú þjónað 10 finnum í nokkurn tíma. Þeir eru allir illa lyktandi, 4/5 eru feitir og 1/5 virðast vera af Kleppi. Þessi feitu líta út eins og svín (aðallega vegna mikillar undirhöku) og mér lítur eins og svínahriði
19.54- fæ átta eina krónur í tipps og á erfitt með að fá mig til að setja þær í staffasjóðbaukinn. Heiti því að eyða ekki öllu í einu
22.09- mikið af kærustupörum að ganga í gengum lífsins ljúfu stundir á Lækjarbrekku og mér til mikillar mæðu er mér skipað að vera uppi á bar þar sem turtildúfurnar kúra með rauðvín eða kakó í sófunum. Sker mikið að sítrónum þó að ég viti að þær muni skemmast
23.48- norðamennirnir fara og tippsa helling. Heja Norge!
00.12- sker mig á flösku, eyðilegg glænýjar 1500 kr. sokkarbuxur (þar fór tippsið!) og mikið blæðir. Uppvaskaranum er sá eina sem stendur á sama.
00.16- er sett í að búa til latte handa staffi vegna titilsins "kaffimeistari Brekkunnar" en hef nýlokið við að þrífa vélina og helli af slysni brennheitu vatni yfir puttann á mér
00.17- er farin að halda að þetta sé ekki minn dagur
00.56- búin að stipla mig út, fæ mér kvöldmat, fulla skál að Lucky Charms og nýmjólk.
02.20- er að fara að lesa Harry Potter

Ekki einungis hefur Halla púki hafið skriftir heldur halda Hákon og Stony Skjenstadfólk uppi miklu upplýsinga bloggi um Norðmenn og verðlagningu þar í landi.

Ég er farin til hans Nökkva míns. Bless

P.S. Nýji blogger er ekki á því að endurbæta bjórskuldarann svo að bið verður á því. Sorrý Kalli minn. Annars var ég að velta því fyrir mér... Varstu ekkert hissa þegar ég var að klöngrast upp á ofninn inni á klósetti á Ölstofunni? Ég varð allavega mjög hissa þegar ég mundi eftir því.

Af Þolinmóði og þynkunni

Ég er búin að sitja fyrir framan tölvuna í klukkutíma til þess að lesa öll bloggin sem ég er missa af og hugsaði að ég gæti bara alveg eins bloggað almenninlega fyrst að ég væri nú að hanga hérna. Svo að í kvöld verður í raun alvöru kaffi, ekkert skyndikaffi.

Þolinmóður hlaut nafnið Nökkvi Páll og ber það bara vel. Hann borsti allavega þegar hann var skírður. Það eyðileggur reyndar fyrir mér að skíra barnið mitt Rökkvi og ég var alveg búin að sætta mig við Þolinmóð.. það fer honum bara svo vel.

Ég hef ekki gengið í skrokk á mörgum kokkum undanfarið en mikið hefur verið gert grín að mér fyrir að verða reið um daginn. Þannig er það nú bara. Í kvöld þjónaði ég alveg bjútíföl Könum. Setningar eins og "Now aren´t ya just a doll sweetheart" gerðu það að verkum að ég gleymdi því að ég hefði verið nær dauða en lífi af þynnku fyrr um daginn og hló mikið í staðinn.

Ó já, ég var sko þunn. Af einhverjum ástæðum var ég þynnri en nokkru sinni fyrr. Ég svaf til 18:15 og fór þá í vinnuna. Upphaf þynnkunar átti sér stað í gærvköldi hjá Halldóru þar sem eitt heljarinnar partý var í gangi. Á Ölstofunni hitti ég Kalla og Karól. Kalli verður á eftir fjarlægður af bjórskuldaranum. Nana stóð sig með prýði sem barþjónn og ég laug að misheppnuðum málara sem á Parketsöluna. Hann hélt því fram að Karól liti út eins og æskuástin sín en ég var dugleg að benda honum á það að hann gæti verið pabbi hennar. Auk þess sagði ég honum að hún héti Jónína Karól og væri kærastan han Róberts.. svo talaði hún líka Karólsku svo að hann gæti ekkert haft samskipti við hana. Ég hitti líka Skjöld og bað hann afsökunar á því að hafa kveikt í stundartöflunni minni inni hjá honum fyrir tæpum mánuði síðan. Hann fyrirgaf mér. Af einhverjum fullum ástæðum endaði ég með hópi kvennskælinga, einn blikkaði undarlega. Við röltum niður Laugaveginn þar sem ég barði fólk í gríð og erg með regnhlífinni minni. Og fyrir utan Prikið myndaðist eitt heljarinnar reunion úr Valhúsaskóla. Þarna voru samankomnir einir 8-12 fyrrverandi Valhýsingar. Eftir það dró ég Kristján með mér bak við bílastæði hjá MR þar sem ég lét hann geyma regnhlífina og ég pissaði. Síðan hitti ég norðmann sem söng fyrir mig og öfugt auk þess sem að ég hitti heilan helling af fólki sem að ég þekkti á mínum æskuárum. Nokkuð merkilegt það. Ég sofnaði s.s. blindfull og leið svo sannarlega fyrir. Og nú vil ég bara fara að lesa Harry Potter. Á morgun ætla ég mér að fara í sund. Ég hef reyndar ætlað að gera það í tæplega 3 vikur svo að ég ætla ekki að hafa of fögur orð um það. Góða nótt kæru lesendur, megi bloggið ævilangt lífga upp lífið.

p.s. bókin er fagurblá með upphleyptum stöfum sem glansa. Ég græt næstum.

Allt blogg næstu vikuna verður í skyndiformi eða e.t.v. ekkert. Ég var nefnilega að fá nýju Harry Potter bókina og býst við því að verða mjög þreytt í skírn Þolinmóðs á morgun og muni sjá skakkt því að ég veit ekki um gleraugun mín en ætla mér að lesa frá mér allt vit. Hér er þá fyrsta skyndibloggið.

Kvöldið, ég hef
sparkað í hurð og er nú hölt
+ hamið aftur af mér að henda desert í hrokafullan kokk
+ stungið hrokafullan yfirþjón í rassinn með gaffli
+ fengið nudd
+ fengið mikið af latte
+ þjónað leiðinlegu fólki
+ þjónað læknum
+ þjónað æðislegum dönum
+ fengið loforð um kærasta, gegn því að hætta að reykja
+ fengið Harry Potter í pósti
Ágætt kvöld, sættist við kokkinn.

mikið að gera stopp hér skal vera skírnarveisla á morgun fyrir Þolinmóð stopp mamma er að dugleg að baka stopp líka að skamma mig fyrir að taka ekki til stopp ég þarf að vinna í kvöld stopp veit einhver um kaffisíðu sem kennir að búa til kaffi rétt stopp t.d. kaffi latté kappútjínó mattjíató stopp mikil rifrildi yfir nýju kaffivélinni og þessu í vinunni stopp
Ykkar einlæg stopp
Ragnheiður stopp

Af ævintýri lífs míns

Varúð! Væmnimælir: HÁR

Hér á mínu ísa kalda landi, þar sem sólin og rokið eru bestu vinir, sit ég í eymd og kveinka mér undan peningaleysi, bakverkjum og kvöldvinnu. Mig dreymir um Egyptarland þar sem ég fór aldrei á fætur fyrr en á hádegi því það var einfaldlega of heitt. Þar voru viftur í trjánum sem kældu mig þar sem ég sat í skugganum af stráskýlunum í litlu paradísinni minni og reykti vatnspípu með eplabragði. Í girðingu rétt hjá trjágöngunum var hvítur hestur og við girðinguna var bananatré og mangótré. Þangað læddist ég oft með Jakobi og stal mér ávöxtum sem voru, ólíkt hér á landi, sjóðheitir frá sólinni. Mig dreymir um markaðinn þar sem ég reifst við kryddsala um of hátt verð á saffroni (rúmlega 150 kr. fyrir hált kíló), keypti bestu þurkkuðu apríkósur á hnattkringlunni og sá arabískan albinóa sem vann við það að selja fólki klaka sem hann skar af risastóru klakastykki. Á marðkaðnum vildu allir selja mér skó fyrir 100 kr. og eltu mig jafnvel í korter til þess að fá mig til þess að kaupa. Á markaðnum fékk ég bónorð að meðaltali tvisvar á klukkutíma. Og á markaðnum hittum við brjálaðan kryddsala sem neitaði Miguel að fara úr búðinni og reyndi að draga hann til baka með þeim afleiðingum að hann var nánast rifinn í tvennt af kryddsalanum og Line sem héldu í sitthvora hendina og reyndu að draga hann í sitthvora áttina. Aldrei hef ég séð jafn mikið af glansandi og litríkum hlutum og aldrei hef ég keypt ís úr frystikistu sem var þegar bráðinn undan hitanum. Ég man eftir sléttuhundunum og salamöndrunum í sturtunni og ég man eftir öllum vinkonum mínum, Moskítóflugum. Á hverju kvöldi dönsuðum við í marga klukkutíma og stundum svo mikið að við fórum ekki að sofa fyrr en sólin kom upp og garðyrkjumaðurinn kom til þess að vökva garðinn. Hann gerði það með því að búa til litla sundlaug í grasinu sem var alltaf horfin tveimur tímum seinna. Bak við húsið var róla en á vissum tíma dags var ekki hægt að nota hana vegna þess að sandurinn var of heitur til þess að labba að rólunni. Eina nótt batt Jakob fyrir augun á okkur og leiddi okkur lengst út í eyðimörkina. Þegar hann leyfði okkur að sjá þá leið mér eins og í barnabók. Í minningunni er þetta allt eins og barnabók.

Ég veit eiginlega ekki hversvegna ég er að blogga, ég er í svo miklu sjokki. Og þið viljið vafalaust fá að vita hvers vegna...
Í nótt, klukkan hálf tvö kom ég heim úr vinnunni. Eithvað þótti mér ljósið í forstofunni undarlegt en opna þó dyrnar engu að síður. Þá sé ég hvar allt stendur í ljósum logum, stofan og eldhúsið. Ég vissi ekki hvað ég átti að gera en hleyp hringinn í kringum húsið og ber á glugga foreldra minna til þess að vekja þau og hringi svo í 112. Slökkvuliðið kemur og lögreglan einnig og eru skýrslur teknar, teppi afhent o.s.frv. Að sjálfsögðu var ekki hægt að sofa í íbúðinni og þurftum við því að leita á náðar systur minnar í nótt. Hér sit ég nú, í hennar tölvu, og hef nýlega fengið þær fregnir að allt sem í stofunni og eldhúsinu eyðilagðist algjörlega og eitthvað af svefnherbergis ganginum einnig. Þess vegna situr fjölskyldan nú uppi nánast allslaus. Nú hafa vinir og vandamenn stofnað reikning þar sem tekið verður við fjárframlögum.

Bankareikningur: 1163-05-490593
Kennitala: 250583-5759

Þar sem að foreldrar mínir hafa mjög sérstakan smekk þá afþökkum við allar gjafir sem ekki eru í formi peninga. Jæja, ég verð að fara niður á lögreglustöð.

This story and all events are fictional. No actors or persons were harmed during the making of this story. This story is only published to try and trick you into donating money to the poor student who owns this site and wants to buy a new camera, study photographing and travel to Asia. Copyright by Ragenhaud Corporation