Frekar lélegt partýblogg

Já, frekar gott kvöld í gær. Það var mikið dansað og ég fullyrði að vafalaust þónokkrir sáu upp undir pilsið mitt sökum þess að það lyftist mjög hátt þegar ég sný mér í hringi. Og ég var svona aðallega að snúa mér í hringi á dansgólfinu. Altarnir rústuðu öllum atriðum liðins árs. Það fullyrði ég. Þar með eru þær komnar í þriðja sæti yfir bestu atriði kórgöngu minnar. Listinn er svo hljóðandi:

3. sæti Altar í kórpatýi hjá Tobba
2. sæti Altar í kórpartýi hjá mér 2002 "Ég er masókisti"
1. sæti Sópranar á árshátíð 2003 (s.s vidjóið)

Mér er sama þó að einhver sé ekki sammála, þetta finnst mér. En engu að síður, gott partý. Trúnópakkinn var tekinn með trompi með hinum og þessum aðillum. Ég og Kári æfðum harmónikkusporin, ég og Guðmundur Einar erum vinir og Sigurður Unnar leyfði mér að reykja eplatóbakið sitt sem lét mig næstum því fara að gráta (á góðan hátt). Og þó að partýið hafi verið gott þá var það líka á tíðum frekar fokkt. T.d. þegar Leifur kallaði mig "Helvítis druslu" af engri ástæðu, þegar Maggi og Gummi Hola fóru að slást í garðinum (hver slæst eiginlega við Magga?) og þegar ég sagði hálfvitalega hluti við vitlausa aðila. En skemmtilegt partý, skemmtilegir fullir tvíburar (og nóg af þeim) og skemmtilegt að mæta í vinnuna þremur tímum eftir að ég fór heim. Bless

Djöfull er ömurlegt að vera í svona langri fýlu. Sérstaklega vegna þess að ég er að reyna að vera ekki í fýlu. Það gengur misvel, en ég reyni þó að hugsa um hluti eins og Eistland, T in the Park og framandi útlandaferðir á komandi ári (sem er reyndar frekar langt í). Allavega.. ég ætla að fara að vera áfram í fýlu. Bless.

Sautjándi júní

Ég átti bara þó nokkuð skemmtilegan sautjánda júní. Venjulega á ég öngvan sautjánda júní sökum þess að ég vinn allan daginn. En í dag vann ég bara frá tvö til átta og þá mátti ég bara fara. Það fannst mér gaman. Til þess að bæta upp fyrir síðustu fjóra sautjánda júní þá fékk ég mér tvisvar kandíflos og eitt snuð. Reyndar fannst mér og BjörgU snuðin ekki svo saklaus líkt og þau voru í gamla daga. Okkur hlotnaðist líka gasblaðra ókeypis. Íþróttafélagið Valur gaf okkur hana og vildi endilega að hún héti Valur (gasblaðran sko, sem var í líki gíraffa). En við vorum svo móðgaðar að Valur hefði stolið öllum dósunum okkar að við skírðum gíraffan Hamma (sem er stytting á Hamrahlíðarkórinn). En það var pottþétt tvennt sem var skemmtilegast..
Glymskrattarnir voru alveg ógeðslega rosalega viðbjóðslega skemmtilegir. Ég tel að hér sé komin arftaki Hrekkjusvínanna og þessháttar hljómsveita. Og þannig hljómsveitir þykja mér gífurlega skemmtilegar. Og það er svo auðvelt að dilla sér með tónlistinni og brosa og hlægja. Auk þess er allt fólkið í hljómsveitinni svo fallegt og hæfileikaríkt. Þau eru dæmd til frægðar.
Harmónikkuballið í Ráðhúsinu var ákaflega góð skemmtun. Þangað fór ég í fylgd með góðu fólki (Guðmundur Einar meðtalinn). Ég og Kári, Björg (sem var þá í þjóðbúning) og Tyrfingur tókum m.a.s. sporið. Fyrst ætluðum við reyndar ekki að þora út á gólf vegna þess að við héldum að einhverskanr sjóv væri í gangi. Svo reyndist ekki vera. En við vorum auðvitað rosalega góð að dansa, svo góð að allt hitt fólkið var alltaf að rekast utan í okkur (ekki öfugt sko) og reyna að bola okkur út af dansgólfinu. Ég og Kári vorum reyndar alveg rosaleg, þó ég segi sjálf frá. Fólk stóð alveg agndofa..

Ég hlakka satt að segja til þess að fara í þjóðbúninginn minn á morgunn. Hann er afskaplega fagur. Og nú ætla ég að sofa. Bless

Ég er í fýlu

Það virðist sem ekkert geti læknað hana því að ég er m.a.s. búin að kaupa mér skó og það virkaði ekki. Kannski þarf ég að kaupa mér annað par af skóm.

Vinnublogg

Ég er búin að vera afskaplega dugleg í dag. Ég fór í leikfimi með mömmu minni í morgun. Það var hressandi en leiðinlegt vegna þess að þetta var pallatími. Ég skil þetta bara ekki "Og mambó stelpur!" "Jeij! 16, 15, 14..." "Og þrefalt hné!" "Jeij 16, 15, 14..." "Er þríhöfðin farinn að taka á?" "Já" "Ha! Þá gerið þið milljón æfingar í viðbót!"
Og ég er manneskjan sem er alltaf að hoppa út um allt á pallinum og gera eitthvað allt annað. Og allir hinir hlægja að mér..

En þetta er víst vinnublogg. Í vinnunni í dag gerði ég.. ósköp lítið. Við pældum aðallega í hvaða strákur væru sætir. Þeir voru:
... garðyrkjumaðurinn sem er að laga öll beðinn í kringum húsið. Stelpurnar voru víst að spá í að rífa upp öll blómin sem hann hafði plantað svo að hann þyrfti að vera lengur
... gaur sem vinnur líka í portinu. Hann var ekki sætur í fyrra
... útlendingur sem kom einn út að borða. Hann fékk súpu með rjóma, rjóminn var í laginu eins og hjarta.

En því miður reyndi enginn þeirra við okkur. Sá eini sem gerði það í allt kvöld var rúmlega níðræður gamall ljótur kall sem var í fylgd með 16 blindfullum Japönum. Það hljómar skemmtilega, en er það ekki. Eftir rúmlega 0.05 af brennivínsskoti var kallinn farinn að teygja sig í okkur, blikka ákaft og kalla okkur hinum og þessum misskemmtilegum nöfnum. Á einhvern undraverðan hátt tókst honum að toga samstarfskonu mína í kjöltu sér og klípa í brjóstið á henni (já, ef þið eruð rugluð, þetta gerðist í vköld, á mánudagskvöldi). Þegar ég fór voru Japarnir búnir að smyrja hann allan í framan með ís..

Já, fólk er ekki alltaf dannað..

Númer 300

Þessi póstur er númer 300. Það þýðir að 300 sinnum hef ég talið mig hafa eitthvað mikilvægt að segja. Ólíkt Guðmundi nokkrum Einari (tenór fyrir þá sem enn ekki kveikja) hef ég þó í nokkur skipti haft eitthvað mikilvægt að segja.

Annars hef ég nokkuð mikilvægt að tilkynna hér á blogginu.

Ég hef lokið þriðja stigi á slagverk. Ég fékk 10 á fyrstu tveimur stigsprófunum mínum og 9 á því þriðja. Ég var mjög góð á pákur og trommukennarinn hafði aldrei kennt neinum sem höndlaði burstana jafn vel og ég. Sama hvað hver segir þá hef ég lokið þriðja stigi á slagverk með glæsibrag.

Takk fyrir bless

Ég mundi skyndilega eftir listanum sem ég bjó til síðasta sumar. Á honum tók ég fram hinar ýmsu listir sem ég ætlaði að vera búin að fullkomna að ári liðnu. Listinn er svo hljóðandi:

Margvíslegar ólærðar listir

Að ári liðnu ætla ég að geta...
... jugglað með 4-5 boltum
... gengið á stultum
... gengið á höndum
... tekið ofurstökksnúning í loftinu þar sem haus fer fyrir neðan lappir
... spúið eldi
... snúið postulíndiski á puttanum
... farið í handahlaup og/eða flikk flakk
... klifrað upp í allt sem mig langar að klifra upp í
... spilað fullkomlega á gítar og norska munnhörpu
... smellt fingrum almennilega
... snúið penna og trommukjuðum fullkomlega um fingur mér
... húllað í a.m.k. 40 min. með húllahring

Segjum sem svo að ég kroti nú yfir þær listir sem ég er búin að fullkomna. Hann lítur svona út (sjá lista hér að ofan). Þessi listi var birtur 20 ágúst 2003. Það er því augljóst að sumarið fram undan mun verða undirlagt löngu og ströngu æfingarferli. Sérstaklega í ljósi þess að:

a) ég á bara 3 juggle bolta
b) ég á ekki stultur
c) fólkið sem ætlar að kenna mér að spúa eldi er í Noregi
d) ég á ekki postulínsdisk
e) ég hef fátt að klifra upp í
f) norksa munnharpan mín er týnd
g) trommukjuðarnir mínir eru týndir
h) ég á ekki húllahring

Annars er ég að vinna að listanum sem ég ætla að fullkomna í sumar. Fyrst er ég að búa til boðskort í barnaafmælið mitt (ég neita að vera gömul). Og að lokum hef ég búið til nýtt myndaalbúm. Myndaalbúmið er tileinkað fólkinu sem verður aldrei tengdaforeldrar mínir, þó það óski þess heitast. Alda og Jóhannes, Ég er ljót gjöriði svo vel.

Samræðublogg

Mótorhjólasamræður í heitapottinum

Tribaltattúveraði gaur: "Sko mér finnst bara að það þurfi að leggja þessum nýju gaurum línurnar"
Gaur með tígrisdýratattú: "Já einmitt. Segja þeim bara að ef þeir vilja djóna klúbbinn þá spítta þeir ekkert fram út okkur!"
Tribaltattúveraði gaur: "Um daginn þegar við vorum að keyra að Þingvallar vatni þá tók Gunni fram úr mér. Og í beygju í þokkabót, þegar ég var að prjóna og ætlaði að skera í beygjuna. Næst þegar við stoppuðum þá sagði ég bara við hann "Þú tekur ALDREI aftur fram úr mér! Er það skilið?" (hér otar tribalgaurinn puttanum æst út í loftið) En auðvitað gerði hann það svo. Djöfulsins fífl!"
Gaur með tígrisdýratattú: "Svo er hann bara að keyra á einhverri beyglu sko. Hann er ekki einu sinni á túrbó R-C768 racertype eða neitt. Þessir gaurar verða bara að skilja að þeir taka ekkert fram úr okkur. Þeir fara ekki á meira en 100 km. hraða. Bara eins og með stelpurnar. Svo bíðum við bara eftir þeim í næsta stoppi"
Gella með tribaltattú á mjöðminni: "Einmitt"

Af samræðunum að dæma virtist mér að þetta væru Guð, Jesú og María Mey mótorhjólasamfélagsins á Íslandi. Að öðru leyti fannst mér þau bara asnaleg.

Afasamræður á spítalanum

Hins vegar er afi minn ekki asnalegur. Ó nei, hann er bara snillingur. Um þessar mundir er hann á spítala. Þegar ég og mamma komum að heimsækja hann í gær þá var hann hinn hressasti

Mamma: "Pabbi minn, viltu ekki raka þig?"
Afi: "Tja, ég get svo sem alveg gert það en ég ætlaði nú ekki í neina kelerísferð"
Mamma: "Jæja, hér er allaveg bjallan fyrir hjúkkuna"
Afi: "Ég læt þær nú aldrei snúast neitt um mig. Það er frekar að ég taki þær upp í einn snúning"

Vinnublogg

Ójá börnin góð. Sumarið er komið með blóm í haga, rækjusölu og vinnubloggum. Og hefst nú lesturinn.

Saga eitt
Tveir útlendingar sem hafa nýlokið snæðingi eru að spyrja yfirþjóninn spjörunum úr. Það er of mikið að gera til þess að yfirþjónninn geti haldið uppi vitsmunalega og staðreyndarréttum samræðum.

Kona eitt: "So what do you so in the wintertime"
Yfirþjónn: "We work in our gardens for example"
Kona tvö: "Really? What about all the snow and frost"
Yfirþjónn: (hefur nú áttað sig á spurningunni og mistökunum) "Well, we have heated gardens"

Saga tvö
Húsið er fullt en eins og venjulega hefur verið tekið á það ráð að dæla þeim útlendingum sem ekki geta fengið sæti inni á Brekku úr í hið margarómaða fiskihlaðborð. Fjórir frakkar standa í hurðinni og yfirþjóninn reynir af miklum mætti að útskýra fyrir þeim hvað fiskihlaðborðið er.

Yfirþjónn: "We have a fish buffet"
Frakkarnir sem skilja ekki ensku: "?"
Yfirþjónn: "It´s a table with a lot of fish on it"
Frakkarnir sem skilja ekki ensku: "?"
Yfirþjónn: "Fish buffet, you can eat as much as you can. Buffet, fish buffet, food buffet"

Ekki virðist útskýringin ganga vel. Fyrir aftan yfirþjóninn stendur annar þjónn. Hann hallar sér að yfirþjóninum og hvíslar "Phoebe Buffay"

Yfirþjónn: "Yes, Phoebe Buffay!"

Hér áttar yfirþjóninn sig á því að hún hefur verið göbbuð

Meira bland í poka

Litli strákurinn á efri hæðinni á hlaupahjól. Hann notar það aldrei og ég hef þess vegna tekið það í mínar hendur. Ég er nánast búin að eyðileggja sólann á einum skónum mínum vegna þessa. Það er samt frekar fínt að vera á svona hlaupahjóli sko. Væri alveg til í að eiga svona rautt með hvítum hjólum. Svo finnst mér ég bara eitthvað svo kúl á hlaupahjólin. Annars er ég bara kúl yfir höfuð sko.

Konan við hliðin á mér hefur þann vana að setjast út í garð þegar sólin skín. Það er svo sem ekkert merkilegt fyrir utan það að hún sest alltaf í garðinn fyrir framan húsið sitt eða bara eifaldlega út í stiga. Sem er heldur svo sem ekkert merkilegt fyrir utan það að hún er oftast á brjósthaldaranum og stundum án hans. Sem væri allt í lagi ef hún væri ekki komin langt á níræðisaldurinn og með stærri brjóst en ég (nei Atli, ég er ekki að grínast!). Það er samt frekar fyndið. Maður er orðinn vanur að heilsa henni hálfnaktri. Enda er hún ákfalega brún.

En talandi um brjóst. Ég tók einmitt nokkrar brjóstamyndir á kóramótinu. Og er einmit búinn að skella þeim á netið hér ásamt fleiri myndum. Mér finnst þær alveg frekar skemmtilegar. Nú er svona keppni. Allar myndirnar af okkur lýsa ákveðinni tilfinningu eða gjörðum. Þannig að þið kommentið á myndirnar hvaða tilfinning myndin lýsir. Svo skal ég segja ykkur hvað er hin eiginlega tilfinning.

Takk fyrir bless.

Helgin

Hef ákveðið að gera hana að plús og mínus lista sem virðist vera að breytast í hefð hjá mér.

Plúsar
+ Opnunin á útskriftarsýningunni okkar (stendur til 7. júní á Laugavegi 25, 3. hæð, opið frá 14-20 alla daga)
+ Tapasbarinn eftir opnunina, hressa fólkið þar, sérstaklega þau sem kláruðu hvítvínið uppi í stúdíói.
+ Að sofa út á laugardeginum
+ Kórpartýið hjá Jónasi. Hann er án efa besti tenór sem kórinn hefur átt.
+ Eiginmannalistinn
+ Saumaklúbburinn okkar Bjargar, Salóme og Valdísar. Afskaplega stundvís
+ Sundferðin okkar Bjargar og reddingardagurinn
+ Allt hitt með Björgu
+ Brjóstakeppninn, eingöngu sýnileg keppendum
+ Bitchfightið, fyrir þá sem horfðu á og höfðu gaman af
+ Þegar Marta festi sig í kofanum í bakgarðinum hjá Jónasi. Það var mjöööög fyndið.
+ Trúnóið
+ Ég í gyminu á mánudagsmorgunin í tvo tíma, síðan í sund á eftir
+ Brúnkan sem er að láta sjá sig
+ Susanna Baca. Hef aldrei vitað að fólk geti hreyft sig í slow motion í alvöru, þá án þess að leika
+ Rupert að vinna Survivor. Ég vissi það fyrir en felldi engu að síður nokkur tár.. nei ég er ekki að djóka!

Mínusar
- Augljóslega hræðilegu fréttirnar
- Tæknimennirnir á Susanna Baca sem fokkuðu einhverju upp
- Kokkurinn í vinnunni sem virðist vera að byrja á túr
- Allt hitt fólkið í vinnunni sem virðist líka vera á túr
- Sandkassinn á róluvellinum sem ég virðist hafa hirt með mér í skónum og sokkunum
- Fólk sem skilur ekki OC

Eitt að lokum. Við Jóhannes erum frekar hress á því eitt og tvö

Klukkan er rúmlega 5.30, við erum nýkomnar úr kórpartýi. Björg er að segja mér sögu af vinkonu sinni, algerlega óskild kórnum, rækjum, Þorgerði, strákum og kremi. Ég er full og þreytt

Björg: "Þannig að ég skil bara ekki afhverju hann sagði mér þetta ekki!"
Ragnheiður: "En Björg, Þorgerður hringdi í hann og sagðist bara alls ekki geta tekið fleiri rækjupoka"
Björg: "Ha?"
Ragnheiður: "Já, kannski ættu strákarnir bara að fara inn á bað að bera á sig krem"

Mér er svo illt í hjartanu

Ég ætlaði að blogga um hvað helgina hefði verið skemmtileg og hvað ég væri glöð en svo hlustaði ég á fréttirnar. Nú líður mér svo illa að ég er næst því að fara að gráta. Aumingja aumingja litla stelpa og aumingja strákurinn. Mig langar að fara og halda utan um hann, strjúka kollinn hans og kyssa hann á ennið.

Ég trúi ekki hvað heimurinn er oft orðinn vondur.

Hamingjuljóð

Djöfull er ég þreytt.
Djöfull er mér kalt.
Djöfull er mér illt í fótunum.
Djöfull var ömurlegt að þurfa að vaka í 23 tíma í gær.
Djöfull er ömurlegt að hafa skorið í puttann minn með dúkahníf.
Djöfull getur fólk verið leiðinlegt.
Djöfull getur fólk verið dónalegt.

En mér er alveg sama því að ég er svo glöð og stolt og ánægð.

Eftirfarandi texti er ekki hluti af Hamingjuljóðinu
Þetta er ljótt ljóð en mér er sama. Ég er bara hamingjusöm

Til hamingju

Sjáið ljósið og haldið hátíðlega upp á hinn alþjóðlega Hanson´s dag. Margt á þessum lista er líka enn við gildi. Stig enn fáanleg.

Þetta er ég í dag í sólinni niðri í bæ í . Ég er með nýju gleraugun mín. Eru þau ekki falleg?
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Það er eitthvað við skriftina sem fær mig til að efast um að hann hafi sjálfur áritað þessa mynd. Hvað segir þú?

Núna á ég svona gedveika myndavél! Þetta erum vid Nökkvi Páll úti á palli í dag. Og med tessum ordum lofa ég hljód-, texta- og myndaupdatei frá Eistlandi og T in the Park. Hallelúja. Ég á afmæli eftir tvo daga. Og ég er á kóræfingu. Takk fyrir, bless.
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Í dag eru fjórir dagar þangað til að ég verð gömul. Fyrir þá sem ekki vita þá býst ég við að fá staf frá einhverjum í afmælisgjöf.

Pæling
Ég eigna okkur Karól hana

Það er að sjálfsögðu mögulegt að kona verði ólétt eftir tvo karlmenn sömu nóttina. Það er ólíklegt en mögulegt (svo er mér allavega sagt). Reyndar er svo alltaf spurning hvort að konan fatti að sitthvor maðurinn á sitthvort barnið. En ef hún fattar það þá er þetta frekar flókin staða. Viljiði pæla í því hvað það er flókið fyrir börnin. Satt að segja held ég að þegar börnin verði komin til vits og ára þá láti þau útbúa lítil spjöld þar sem ýtarleg skýring kemur fram. Það dugar ekki að segja bara "Já, sko við fæddumst alveg á sama tíma og allt það, en við erum ekki tvíburar. Við erum ekki einu sinni alsystkyni!"

Ugla fer í próf

Í fyrsta lagi: Tyrfingur og Ingi fá mikið hæ fæv fyrir góðan gleðskap (sama er kannski ekki að segja um fatlafólið í gleðskapnum hjá Inga en þða er önnur saga).

Í öðru lagi: Ég er svo löt að ekkert merkilegt gerist í lífinu. Ég dey úr leti með þessu áframhaldi. Og ef ég dey þá vil ég lýsa því opinberlega yfir að Tobbi mun erfa T in The Park miðann minn. Og þar sem ég er svo löt og hef ekkert skemmtilegt að segja þá ákveð ég bara að segja frekar góða sögu af Uglu.

Þegar Ugla bjó enn á voru ísa kalda landi gekk hún Hamrahlíðarmenntaveginn. Á þeim menntaveginn mátti hún sitja íslenskutíma. Það ber svo til að nemendur eru látnir lesa bókina Mávahlátur. Í framhaldi af því horfir bekkurinn saman á myndina Mávahlátur og eru síðar látnir þreyta ritgerðarpróf úr myndinni. Spurningarnar eru eitthvað á þessa leið: "Lýsið túlkun Margrétar Vilhjálmsdóttur á persónunni Freyju. O.s.frv." Og ein af spruningunum fjallar um að lýsa túlkun á persónunni Öggu. Og Agga þessi er einmitt túlkuð af Uglu Jóhönnu Egilsdóttur. Ugla ákveður að sjálfsögðu að skrifa um túlkun sína á Öggu. Leiðin að hárri einkunn getur ekki veirð greiðari þar sem kennarinn getur hreinlega ekki andmælt henni í einu né neinu (nema e.t.v. stafsetningarvillum). Þetta þykir mér skemmtileg saga.
Bless

Ugla er beðin um að laga staðreyndarvillur í þessum texta

Elsku Óli prez

Fyrst langar mig að segja, innilega til hammara með ammara. Ég skil vel að þú viljir ekki vera í útlöndum á ammlinu þínu. Ég flaggaði þér til heiðurs og til heiðurs Mæju og Frikka. Ég á reyndar ekki flaggstöng né danska fánann svo að ég hengi tvo litla fána út á snúru, íslenska fánann og norksa fánann sem á að koma í stað danska fánans.

Ég hefði samt alveg getað farið í brúðkaupið fyrir þig. Ég var m.a.s. í dönsku fánalitunum til heiðurs brúðhjónunum! Þú mannst það bara næst. Mér datt líka svolítið í hug. Ég var að tala við strák sem ég þekki sem heitir Steinar. Við vorum sammála um það að Íslandi vantaði svona brúðkaup sem allir gætu horft á. Svo að ég var að hugsa hvort að það væri ekki sniðugt að við myndum sleppa því að halda forsetakosningar í vor í ljósi þess að þær eru allt of dýrar fyrir þjóðina og Hamrahlíðarkórinn verður í Eistlandi. Í staðinn mynduð þið Dorrit gifta ykkur aftur í krikjubrúðkaupi og því yrði sjónvarpað! Þá yrði gaman.

Ekki láta Dabba særa þig. Hann er bara svona, hann leggur alla í einelti. Á meðan þú varst í burtu þá hafði hann engann til þess að stríða svo að hann reyndi að fá klíkuna sína til þess að banna Jóa Bónus að vera með í fótbolta, bara vegna þess að Jói er góður í fótbolta, á allskonar fótboltagræjur en ekki Dabbi.

Og svo bara eitt enn. Átti nokkuð svona Rubik´s Cube sem að ég gæti fengið lánaðann í smá stund?

Bæ, Ragga Plögg

Á einhver svona Rubik's Cube sem sá hinn sami getur lánað mér í svona fjórar vikur? Afar mikilvægt í listrænum skilningi. Ég ætla reyndar ekki að gera eitthvað svona klikkað. Og þetta er líka frekar klikkað. Allavega, ef einhver býr svo vel, vinsamlegast hafið samband.

13 dagar í ellina

Sjáiði hvað ég er sæt!


Which O.C. Character Are You? Find out @ She's Crafty

Tobbi er frábær fyrir að hafa ákveðið að læra ekki en finna þetta í staðinn. Og Tobbi er Seth sem þýðir þá væntanlega að hann kemst beina leið inn á eiginmannalistann. Og ólíkt Tobba þá ætla ég EKKI að hætta að ljóstra upp áhuga mínum á gjálífi ríkisbubba í Appelsínusýslu (hvorki Ryan né pabbi Seth eru upphaflega ríkisbubbar sko).

Annars er ég farin að hafa áhyggjur af sjálfri mér. Ég er orðin alltof háð Survivor. Og ég er farin að taka þetta alltof persónulega. Ég æsti mig svo mikið um daginn að ég fékk rosalegan hjarstlátt.. ekki gott mál. En ég sver engu að síður að ég skemmi eitthvað ef að Rob vinnur. Helvítis kúkalabbi.

Fjórtán dagar í ellina

Ellin bíður, þung og hrörleg

Breytingar eru ekki alltaf til góðs...

Konan við hliðiná okkur hefur átt gamla hvíta Toyota Corolla í a.m.k. 18 ár (hér hef ég búið í 18 ár). Nú er hún búin að fá sér nýjan bíl. Og hann er á litinn eins og blátt naglalakk sem ég átti þegar ég var 14 ára gelgja! Ég er ekki mjög sátt við þetta nýja tæki.

Garðurinn minn er samliggjandi öðrum garði. Húsið í þeim garði er þó í annari götu þannig að "húsbökin" snúa saman. Aldrei, í 18 ár hef ég áttað mig á því að miðgluggin í einni íbúðinni sé baðherbergið. Það er líklegast vegna þess að aldrei, í 18 ár hef ég séð nágranna minn baða sig, allsnaktan eins og venja ber þegar fólk baðast. Það er líklegast til vegna þess að aðrir, sem hafa búið í íbúðinni, ákváðu að hafa gluggatjöld í glugganum. Þessu vildi ég ekki komast að.

Í gær fórum ég og Karól út á róló. Í gamla daga var þessu róló miðstöð alls í hverfinu. Í gær varð okkur Karól bumbult af því að róla og vega salt. Það voru ekki breytingar til góðs..

Ingi fjölkynngi og bláberjalyngi á afmæli í dag og er því opinberlega orðin hundgamall. Það verð ég einnig eftir nákvæmlega 2 vikur (afmælið mitt er 25. maí fyrir þá sem ekki vissu og eru því ekki bryjaðir að undirbúa daginn).
Bless

Nafngift

Ég og Kári erum að ræða (á MSN sko) hvað það yrði kómískt að skíra barnið sitt tveimur nöfnum sem ríma. Ef að Kári héti t.d. Kári Smári eða ég héti Ragnheiður Bjarnheiður. Asnalegt væri líka að heita Páll Njáll, Themla Selma eða Aldís Valdís. Það væri samt svolítið skondið að heita Haukur Gaukur Hauksson. Við fundum samt ekkert nafn sem stuðlar og rímar.. nema bara leiðinleg nöfn. Líney Laufey Lárusdóttir. Ef einhver heitir nafni sem rímar og stuðlar, vinsamlegast kommentið.
Skemmtilegasta nafnið er þó án efa Karen Maren Sörensen.

Tyrfingur persónugerfingur og kelduhverfingur, innilega til hamingju með afmælið! Húrra! Húrra! Húrra! Ég elska pestó (hint) og einhver Hollendingur heldur að þú sért kærastinn minn.

Fyrir þá sem hafa ekki áttað sig á því þá var þessi færsla í boði Rímorðaleitar

Eiginmannalistinn í fljótu bragði...
Fullgerðari útkoma mun koma síðar

- Adam Brody. Hann þyrfti þó að leika Seth Cohen allt sitt líf. Það er fínt mín vegna.
- Guðmundur Steingrímsson að ósk móður minnar
- J T. Ég útskýri þetta ekki frekar.
- Orlando Bloom. Hann er bara eitthvað svo klikkaður.
- Þorleifur Örn Arnasson, tilnefndur og samþykktur af móður minni. Þessi grein fær mig þó til þess að efast, nema ég sé ætleidd.

Ég er bara svo mikil pjölla í hjartanu!

Nu get ég gert svona! Ta tykir mér tilefni til ad tilkynna ad ég mun fara a T in the Park med Inga. Eins og ég sagdi, Ingi er bestur (og rikur)!

SMS blog sent by me myself
Powered by Hex Blogphone

Pól í tík

Hahaha! Ég spái því að Anna Pála muni bráðlega segja upp elskhuga sínum. Ég áttaði mig skyndilega á þessu bráðsnjalla ráðabruggi hennar. Elskhuginn er víst blár í meira lagi en Anna Pála græn og "lögfræðingur litla mannsins". Síðan rakst ég á þetta á síðu elskhugans og þá uppdagaði ég að Anna Pála er að beita kynþokka sínum og bólförum til þess að snúa mönnum. Það virðist hafa gengið og tel ég því víst að innan skamms muni elskhuginn vera flokksbundinn í vinstri sinnað flokk með meiru og kærustulaus í þokkabót. Anna Pála er nú meira kvendið.

Annars er ég strax farin að hugsa til næstu kosninga. Svo virðist að ég muni bara kjósa sjálfa mig með þessu áframhaldi. Hef allavega notað útilokunaraðferðina við að ákveða hvert mitt atkvæði mun fara. Sem vinstri kona hef ég að sjálfsögðu ekki um margt að velja en tók stóran túss og tússaði yfir einn vinstri flokkinn í dag. Flokkurinn minn á að heita eitthvað skemmtilegt. Blogga um það síðar.

Annars vil ég segja að þeir sem kommentuðu ekki á síðustu fræsluna mína eru ekki jafn fullkomið sköpunarverk himnaherrans og ég er.

Sjitt hvað ég er að vera upptekin af sjálfri mér! Hef ég alltaf verið svona?

Yfirlýsing frá höfuðstöðvunum
Varúð! Egóstuðull í þessari færslu er hár... mjög hár

Þó að ég kunni ekki líffræði þá er ég ógeðslega klár. Ég get t.d. stækkað litmyndir (frá og með gærdeginum) og ég kann allskonar trix út allskonar brönsum. Ég get verið mjög fyndin, skemmtileg og áhugaverð. Ég hef í mér mikið móðureðli og ég get eldað góðan mat. Það er ekki að ástæðulausu að ég er kölluð Ragga Plögg því ég hef mjög góð sambönd þegar þess gerist þörf. Ég er opin og oftast jákvæð. Ég er líka gjafmild og hjálpsöm og ég hef mikla réttlætiskennd fyrir stóra sem smáa. Ég er sannfærð um að innst inni við beinin mín er ég góð manneskja.

Já, ekki slæmt það. Takk fyrir.

Helvítis djöfulsins

Ég get aldrei lagt nógu mikla áherslu á hvað þetta er ömurlegt fyrirtæki. Fólk virðist halda að þetta sé eina framköllunarfyrirtækið á Íslandi en svo er eigi. Nei börnin góð. Það eru til miklu fleiri, jafngóð (jafnvel betri) og MIKLU ódýrari fyrirtæki. Og venjulega þá er þjónustan þar miklu betri. Til dæmis eitt fyrirtæki sem heitir Pixlar og eru miklu ódýrara og almennilegra. Og gæðin eru alveg jafn góð.

Og ef við breytum þessu í samlíkingar. Í MH væri Hans Petersen skrifstofukonurnar á vondum degi. Í þjóðfélaginu væri Hans Petersen skattstofan á vondum degi. Í æsku minni væri Hans Petersen leiðinlega kellingin sem skammaði mann alltaf fyrir að vera úti að leika sér. Í strætó væri Hans Petersen nöldurstrætóbílstjórinn. Á alþingi væri Hans Petersen Dabbi, Bjössi og Dóri í fýlu.

Og útaf Hans Petersen þá er ég aftur farin í fýlu. Helvítis djöfulsins.

Vei vei
Þó ekki eins og í eistneska laginu

Fyrir ykkur sem ekki vissuð þá er Ingi bestur. Vegna þess að Ingi er til þá fékk ég ókeypis sæti, á besta stað í húsinu (í alvöru) á Tangódansarann. Hann var nú ekkert lélegur að dansa sko (tangógaurinn, ekki Ingi) og ég hefði eflaust notið sjóvsins í botn hefði ég ekki þurft að pissa allan tímann. Í uppklappinu gat ég ekki einu sinni staðið upp því að ég var svo hrædd um að ég myndi pissa í mig. En þar er alltaf gaman að horfa á kynþokkafullu karlmenn svitna og vera kynþokkafullir.

Hér ætlaði ég að skrifa meiri texta en fattaði þá að ég var bara leiðinleg. Blogga um lífverði seinna.

Bless og risastór blautur koss til Inga frá gellunni sem var með geðveikan háls og að missa niður um sig bolinn.

Kjánalegt líf

Pæliði í því hvað lífið getur verið ósanngjarnt. Ég kann ekki að spila hakkísakk (er reyndar að vinna í því) en ég veit um strák sem er einfættur og getur spilað hakkísakk. Mér finnst mjög ósanngjarnt að ég geti ekki spilað hakkísakk. Og mér finnst ótrúlega ósanngjarnt að hann sé einfættur. Svo finnst mér líka ósanngjarnt að það séu stríð í heiminum, að lítil börn deyji úr hungri og séu látin vinna þrælavinnu, að fólk sé hneppt í kynlífsþrældóm, að fólk þurfi að upplifa ofbeldi daglega o.fl.

Annars er frekar illt í efni vegna þess að ég var sú eina af The Ts sem fékk miða. The Ts (sem hefði samastaðið af sjálfri mér, Bó, Þorleifi og Herra Beikoni hefði allt farið samkvæmt óskum) átti sko að vera bjórklúbbur sem hittist reglulega, drakk bjór og hlustaði á bönd í line-uppinu til þess að hita sig upp fyrir T in the Park. En núna á ég s.s. miða og ætla ekki ein. Vill einhver kaupa miðann eða fara með mér?

Og í gær sá ég mann í sjónvarpinu sem söng hærra en ég á besta degi. Og á virkilega góðum degi næ ég upp á h (það hefur reyndar bara gerst tvisvar, en gerst engu að síður).

Annars ætla ég að lýsa því opinberlega yfir að ég ætla aldrei aftur að taka myndir í fermingarveislu. Allavega ekki fram að næstu fermingum. Verð að fara að sofa svo að ég geti klárað þetta ******* albúm. Bless

Í gær fór ég í myndatöku fyrir útskriftarsýninguna í skólanum. Við vorum öll í galafötum og fórum niður í bláa húsið í móti Héðinshúsinu. Myndin var í anda Annie Leibovitz og verður bara frekar töff held ég. Síðan fórum við á Tapas barinn en þar er einmitt besti matur í heimi. Og núna er ég í svo mikilli fýlu að ég held að ég sé að springa.

Ég mæli með:
... Tapasbarnum eins og áður kemur fram.
... kjöööt svipnum, opna brjóstin og herðablöðin saman
... að hanga niðri í Bláa húsinu að bíða eftir sófa og sötra bjór
... kaffi

Ég mæli ekki með:
... að vera á háum hælum í Bláa húsinu að klöngrast út um allt
... öllum sprautunálunum í Bláa húsinu
... að fylgja ekki eftir planinu "Skynsemin ræður"
... fokking tussu fýlunni sem ég er í

Hamingja

Jú jú.. bara væmin blogg í dag. Kannski er það vegna þess að ég var að byrja í megrun. Einhver hromónabreyting eða eitthvað!

Það er svo ótrúlega mikið af góðu, skemmtilegu og yndislegu fólki í heiminum. Og ég er nokkuð viss um að ég þekki svona 50% af öllu þessu fólki. Ef að væntumþykjan væri sjáanleg gul birta þá væri ég örugglega að kafna úr henni núna. Það er bara svo mikið af fólki sem að mér þykir svo vænt um.

Og mér þykir alveg ótrúlega rosalega gríðarlega vænt um T in The Park miðann sem að ég var að kaupa rétt í þessu. Tobbi orðaði þetta vel þegar hann líkti þessu við rússíbana.
Djöfull verður þetta feeeeeiiiit!

Skin og skúrir

Í gær ætlaði ég að blogga um hvað lífið væri yndislegt. Ég ætlaði mér að segja: "Lífið er svo yndislegt stundum að maður gæti bara grátið."

Þegar ég var búin að vera í vinnunni í svona fjóra tíma þá fannst mér lífið bara ekkert yndislegt lengur.
a) Ég var búin að vinna vínsölukeppnina. Keppnin fólst í því að selja ákveðið mikið af tveimur tegundum af víni. Ég var búin að selja átta flöskur af þessum tveimur tegundum. Svo svindlaði ein stelpan og ég tapaði.
b) Sextíu og plúsa ára kall var búin að vera að reyna við mig allt kvöldið. Og svona frekar ógseðslega. Og það var ekki lengur fyndið
c) 12 bisnesskallar frá tipsþjóð Norðurlandanna, Noregi, voru búnir að vera afskaplega grand á því. Tvöfaldur Koníak X.O. á þá alla með kaffinu, humar út í eitt og einar sjö hvítvínsflöskur,, svo að ég tali nú ekki um allt annað sem þeir fengu. Ég var búin að brosa mínu blíðasta og gera nánast allt sem þeir báðu um. Ég fékk nákvæmlega núll krónur í tipps.
Þá ætlaði ég mér að blogga um hvað lífið væri asnalegt. Ég ætlaði mér e.t.v. að segja: "Fólk er stundum svo asnalegt að það er asnalegt"

Eftir lokun var lífið aftur orðið gott. Ég fékk latte með hjarta.. og við erum ekkert að tala um neitt smá hjarta. Og svo fékk ég tvo bjóra fyrir að vera í öðru sæti í vínsölukeppninni + hráskinku og geitaost. "Stundum er lífið bara alveg yndislegt"

Og í morgun var lífið aftur ömurlegt. Það er fokking uppselt! En e.t.v. verður lífið gott aftur ef að við kaupum miða á þennan viðburð. "Ég bíð spennt!"

Muna í framtíðinni: Ekki drekka sterkan latte eftir vinnu kl. 0.00 á leiðinni heima að sofa.

Er samt búin að vera mjög dugleg í þessu koffínhæpi. Fullt af myndum komnar og fleiri á leiðinni.. allavega á að færa þær.

Jess, ég geispaði. Góða nótt.

Endurminningablogg um bloggið mitt

Bráðum þarf ég að byrja að læra. Ég var einmitt að skoða nokkrar lærdómsfærslurnar frá því í fyrra. Og sumar þeirra finnst mér svolítið skondar. Hér meika ég alveg sens. Og ég skil ekki alveg hvernig mér tókst að klára Super Mario Bros í huganum hérna þar sem ég átti ekki Nintendo í gamla daga. Hér er ég augljóslega að missa vitið og Topp tíu listinn yfir hluti sem að maður gerir þegar maður á að vera læra en enn við gildi. En um komandi próf vil ég eingöngu segja þetta: Fokking helvítis djöfulsins andskotans helvítis prumpu gubbu (til heiðurs Uglu) tussu ógeðs ömurlega andskotans drasl.

Já þá er það komið út úr systeminu takk fyrir. Og í tilefni dagsins langar mig að birta dimmisjónfærsluna mína frá því í fyrra. Ég var augljóslega miklu hressari en Björg var í dag. Og fyrir þá sem ekki vita þá var ég svona Human Cannonball

föstudagur, apríl 25, 2003

Ég var að dimitera. Stjörnuljósið var lengi að brenna og ég beið lengi. Svo fór e´g niður í bæ og drakk bjór. Núna ætla ég að fara heita pottinn hjá Karól af því að ég lykta eins og gras (ég veit ekki afhverju, hef ekkert verið að velta mér upp´úr frási, aðallega aldið mig við gangstéttina..)
Bless bless og hafiði það gott um páskana.. Já ég fékk brot af pa´ska eggi áðan á meðan ég pómnudi litlu kisuna til þess að vera hjá mér. Æ greyoið!

Bland í poka

Ég væri rosalega til í að sjá manninn sem talar allt fyrir Skjá 1. Ef einhver getur sent mér mynd af honum eða komið mér í samband við hann þá væri það vel þegið.

Sagan gæti e.t.v. ekki hentað viðkvæmum
Ég var að vinna áðan. Það voru ungir strákar úti að borða og þeir voru einir í forsetaherberginu. Þegar ég kom til þess að hreinsa diska hjá þeim þá heimtuðu þeir að ég myndi hlusta á alveg ógeðslega "fyndna sögu". Sagan var s.s. um (saga byrjar) einn þeirra sem hafði verið í einhverri rútu. Allir voru geðveikt fullir og það var brjálað rok og óveðir. Af einhverjum ástæðum voru allir að gubba og það var alltaf verið að gubba á strákinn. Hann gubbaði sjálfur 12 sinnum. Síðan þurfti hann rosalega að kúka en öll klósettin voru upptekin. Allt í einu fór hann að kúgast og svo gubbaði hann. Það versta var að hann kúkaði á sig í leiðinni (saga endar). Síðan fóru þeir að ræða saman "Já, kúkaðir þú ekki einu sinni í svefnpokann hans Jóns?" "Nei það var hann, ég kúkaði í stól hjá Sigga". Næst þegar ég kom inn til þeirra þá vildu þeir endilega að ég myndi koma með þeim eitthvað út og þessi sem kúkaði á sig vildi fá símann hjá mér.
Það var bara eitthvað sem mér fannst ekki alveg nógu heillandi við þá...

Ég sá Kill Bill Vol. 1&2 um daginn og hef bara þrjú orð um það að segja. Djöfulsins fokking snilld. Ég hef ákveðið að læra hundrað mismunandi bardagalistir. Síðan sá ég Elephant um daginn og hún er alveg ógeðslega flott tekin og gerð. Ég mæli s.s. með þessum þremur myndum. Heví gúdd sjitt, líkt og geisladiskurinn hennar Hrafnhildar sem hefur skemmt mér mjög í myrkrakompunni. Er ekki frá því að ég hafi misst nokkur kíló af öllum þessum dansi. Mæli hins vegar ekki jafn mikið með þessari

Nokkrum plúsum þarf að bæta inn.
- Sætu strákarnir á Egilstöðum. Sérstaklega þessi sem ég var í eyekontakti við á tónleikunum. Þegið þið stelpur. Það var víst kemesrtí í gangi!
- "Hver er maðurinn" og öllur önnur umræða í rútunum. Sérstaklega þegar Jesús var maðurinn og ákveðinn söngkennari hér í bæ
- Þegar Salóme fattaði engan vegin "Ég kemst gegnum tollinn..."

Jæja, klukkan er orðin margt og það er af mér táfýla. Bless.

Egilsstaðir
Sorrý ef þetta er leiðinlegt blogg fyrir þá sem ekki voru á Egilstöðum. Útskýringar er hægt að nálgast með einu símtali eða bréfi. Fyrir þá sem vilja bæta við plúsa eða mínusa þá bendi ég á kommentinn. Myndir má nálgast hér

Mínusar
- Varaliturinn í kórkjólnum mínum, móðurinni sjálfri
- Straujárnsdilemmað (ákveðnir aðilar áttu ekki séns í eiginmannalistann eftir það).
- Tíminn sem það tók fyrir baunirnar í latteið okkar Tobba að vaxa og verða að kaffi.
- Fölsku nóturnar
- Það sem ég sá í silkinu. Grenj.
- Prumpuveikinn sem herjaði á kórinn. Árlegt eða hvað?
- Ef rektor heyrði brjóstasamræður okkar Valdísar þá er það stóóóór mínus. Guð gefðu að hann hafi misst heyrnina í hálftíma eða svo. Þá skal ég selja þér rækjur.
- Fokking kuldinn allt um kring.

Plúsar
+ Allt góða fólkið á Egilstöðum, þá sérstaklega maðurinn á litlu rauðu bjöllunni og gamli sæti kallinn sem hóf að tilbiðja Þorgerði að söng Tyrfings.
+ Maturinn og konurnar í mötuneytinu
+ Ljóðaklúbburinn Tabula Rasa
+ Tvíburakeppnin
+ Allar réttu nóturnar
+ Haffi, kærastinn okkar Salóme, Valdísar, Bjargar og Emblu.
+ Öll skiptin sem ég hló of mikið
+ Bossabandið plús rest á kvöldvökunni
+ Eiginmannalistinn (hann er ókláraður)
+ Hinn listinn
+ Við Björg, Ungfrú Ísland '65 og Ungfrú Holland ´69
+ Hákon Bjarnason
+ Brjóstauppgjörið

Heví plúsar
+ Gúdd sjitt dansfélagið
+ Ég í limbó (þeir sem til sáu, vinsamlegast vottið fyrir í kommentum svo að ég hafi sannan
+ Geisladiskurinn hennar Hrafnhildar. Þokkalega mikill plús!
+ Matarklúbburinn með bestu stelpunum og Haffi
+ Yndislegu strákarnir, sérstaklega fimm þeirra.

En fyrst..

... einn kórbrandari.

Í flugvélinni
Ragnheiður: Tobbi, hvaða vatn er þetta?
Tobbi: Ég held að þetta sé Laugarvatn en ég er ekki viss. Halli (Volvo) veistu hver við erum?
Halli Volvo (sönglar): Yfir voru ættarlandi...

Þetta fannst mér fyndið. Og nú fer ég í bíó bless.

Leiðrétting

Myndirnar frá kórárshátíðinni eru hér. Er farin í bíó. Blogga um hina og þessa lista seinna. Bless.

Ég veit, ég veit! Það væri alveg gott mál að vera sofandi núna þar sem ég er að fara í sund og til Egilsstaða í fyrrmálið (hvernig skrifar maður Egilsstaðir? Eitt eða tvö ess? Jóhanna?). En mér fannst bara einhvernvegin tilvalið að skella inn myndunum frá Kórárshátíðinni. Sjáum til hver hressleikinn verður í fyrramálið.

To-do listi

- Kaupa miða á T in The Park. Jeij!
- Kaupa flugmiða
- Vinna mér inn pening
- Kaupa svona

Óskalisti

- Svona myndavél, svona myndavél, svona myndavél, svona myndavél og allt annað á þessari síðu.
- Að fokking Rob M verði kosinn burt úr Survivor, komi til Íslands og ég sparki í rassinn á honum. Hendi honum kannski jafnvel bara niður Gullfoss (NEI! Ég er ekki að lifa mig of mikið inn í þetta!)
- Að Seth úr The O.C. verði kæróinn minn. Já ég er húkked eins og margir, margir fleiri.
- Að hafa fáránlega nettu hljómsveitina Franz Ferdinand í töskunni minni svo að ég geti alltaf hlustað á hana live þegar ég vil.

Þá er linkabloggi kvöldsins lokið...

Barnamenning til þess að grenja yfir
Til öryggis ber að taka fram að þetta er bara upprifjun og líklegt er að bækurnar/spólurnar séu ekki svona hræðilegar í raun og veru.

Depill litli
Blá harðsjalda bók með einmana kanínu framaná
Mesta rasista bók í geimi sem fjallar um litla kanínu sem fæðist doppótt inn í ódoppótta fjölskyldu. Þegar kemur að fjölskylduboði þá er litla doppótta kanínan skilin eftir ein heima afþví að þau skammast sín svo fyrir að hún sé doppótt. Svo strýkur hún til þess að forða fjölskyldunni frá skömminni og finnur doppótta fjölskyldu og allir fara að leita að henni. En ég grenjaði oft yfir þessari bók og var gott ef ekki búin að krota yfir ódoppóttu kanínumömmuna og kanínupabbann. Ég hef enn ekki fundið boðskapinn í sögunni.

Froskurinn sem vildi læra að fljúga
Spóla, hvítt cover með grænum froski (væntanlega!)
Froskurinn vill læra að fljúga eins og bréfdúfan. Farið er með hann til einhver læknis sem græðir á hann vængi. Svo er allt ömurlegt og það rignir á hann endlaust. Þá fer hann að væla (og ég með) og lætur fjarlægja vængina. Boðskapurinn væntanlega sá að grasið er ekki grænna hinu megin.

Píla Pína
Spóla og bók, bæði gul með mynd af mús af fljóta á hrossaskít niður á
Píla Pína á æðislega fjölskyldu en flýtur í burt niður á á hrossaskít. Reyndar kemst hún heim aftur en "Hvar er litla Píla Pína? Sárt er að missa sína." með Röggu Gísla er bara algert grenjulag. Á væntanlega að vera forvörn svo að krakkar týnist ekki eða strjúki að heiman.

Græna höndin
Bók og spóla, einnig gul. Mynd af krökkum í hring með kerti framan á
Virkilega ógeðsleg hryllingsbók sem segir t.d. frá börnum sem gleyma að kaupa lifri í matinn. Þá muna þau eftir líki gamallrar frænku sem er nýdáin og er geymd uppi á lofti og skera bara lifrina út því (lítill börn kunna að sjálfsögðu að kryfja). Frænka gengur að sjálfsögðu aftur með orðunum "Hver tók lifrina mína? Hver tók lifrina mína?" og sker úr þeim lifrina og drepur þau. Einnig er saga um pabba sem kaupir dúkku handa dætrum sínum og svo myrðir dúkkan allar dæturnar. S.s. Virkilega ógeðslega bók og maður grenjar eingöngu af hræðslu. Boðskapurinn e.t.v. að kenna börnum að skera ekki lifrina úr frænkum sínum?

Afi minn
Grá bók með ljósmynd af afa og stelpu framaná
Afi er bestur í heimi, ýtir alltaf í rólunni o.s.frv. Svo deyr hann. Augljóslega skrifðu til þess að láta mann fara að gráta. Ég las hana ekki alla. Þegar afinn dó grenjaði ég svo mikið að hún hefur verið geymd út í skúr æ síðan. Borðskapurinn þó líklegast að kenna börnum að sættast við dauðann.

ér drukkin
rakk fyrir belss

Örblogg

Um daginn hélt ég að ég væri að deyja úr kvefi. Nú veit ég að ég er að deyja úr harðsperrum. Ég get varla fengið mér vatn það er svo vont. Það er því eins og ég segi, leikfimi gerir manni ekkert gott. Maður getur bara lent á spítala.

Annars heyrði ég gott komment um daginn. Afhverju er ekki búið að skýra eina Smáragötuna í Kópavoginum Eið Smára. "Ég bý í Eið Smára 2".

Takk bless

Vinnublogg

Ef einhver segir við mig að unglingar séu til skammar þegar þeir eru fullir þá ætla ég að slá hinn sama. Allavega hrista hausinn og hnussa.

Í gær beið ég eftir því að geta lokað vegna þess að uppi sátu tvenn hjón. Þau þekktust ekkert en voru á hörkuspjalli, öll vel íðí. Umræðurnar snérust aðallega um börnin þeirra

Mamma eitt: "Hann Gunni sonur okkar hann er alveg æðislegur. Hann er alveg eins og pabbi sinn nema bara ljóshærður. Við keyptum sko Hjóndæ handa honum þegar hann fékk bílprófið og hann er rosa duglegur að keyra. Svo er hann svo sætur, enda alveg eins og pabbi sinn!"
Mamma tvö: "Já hún Rán okkar hún er sko svo sæt að allir strákarnir eru alveg að deyja. Við ætlum sko að gefa henni bíl þegar hún klárar bílprófið. Hún er alveg æði hún Rán"

Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna

Mamma eitt: "Hún Sigga dóttir okkar, hún er sko systir hans Gunna, sonar okkar. (Innskot frá bloggara: Það getur bara ekki verið!) Hún er sko að æfa á harmonikku og er algjör snillingur. Gunni verður örugglega sagnfræðingur. Allavega, Gunni þolir ekki þegar hún fer að æfa sig. Samt sækir hann hana alltaf í tónlistarskólann. Oh, hann er alveg æði. Viltu ekki bara láta hann giftast henni Rán?"
Mamma tvö: "Já heyrðu, það er frábært!"

Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan

Svo fóru þau að kalla börnin tengdason og tendadóttur og stuttu síðar var verðandi tengdafaðir stelpunnar látinn hringja í Gunna og tilkynna honum ráðahaginn.

Hálftíma seinna

Mamma eitt: "Hann Gunni er alltof dekraður. Hann fær sko allt. Hann á [setja inn fullt af dýru græjudóti hér] og svo er hann alltaf að heimta meira. Ég meina við búum fjögur í 350 fermetra húsi og samt segir hann að herbergið sitt sé of lítið. En ég læt auðvitað allt eftir honum. Hann er frumburðinn minn!"
Mamma tvö: "Já Rán er líka svona. Hún fór að gráta um daginn því að ég vildi ekki láta hana hafa pening fyrir gervinöglum. Svo gerði ég það auðvitað. En hún er algjör frekja. Ég skil þetta ekki!"
Mamma eitt: "Nei, ekki ég heldur!"

Og svo böbbluðu þau þangað til að þau höfðu ekki rænu né úthald í meira og stauluðust heim. Bjánafólk.

Þetta var svo sem alveg fyndið. En í kvöld beið ég aftur í klukkutíma eftir fólki sem var uppi. Þau voru að hnakkrífast um að einhver hefði lekið einhverjum upplýsingum í fjölmiðla og einhver hefði ekki gert það. Þau hnakkrifust um eitthvað sem gerðist árið 1997 (í alvöru!) og um hver fengi nú að vera í stjórn og hver ekki. Þau rifust um að einhver hefði segt að eitthvað símanúmer væri annað símanúmer og að einhver hefði sagt að þessi væri asnalegur og vitlaus. Og þau voru svo barnaleg að það hálfa væri nóg.

"Þú segir mér ekkert að þegja og vertu ekki að grípa fram í fyrir mér!"
"Víst segi ég þér að þegja. Þegiðu bara"
"Nei, þegi þú"
"Þegiðu bara sjálfur!"
"Ég er að tala og viltu þegja"
"Þegið þú bara. Ég ætla ekkert að þegja!"
"Já ég ætla heldur ekki að þegja. Þegi þú".. and on and on and on!

Jæja, að hanga yfir blindafullu fullorðnu (að einhverju leiti) fólki er afar þreytandi. Ég er farin að sofa.

Bland í poka

Þó að ég sé sjálf ákaflega óskipulögð þá er nokkuð augljóst að líkaminn minn er það eigi. Líkt og allar aðrar konur þá skipuleggur hann mánaðarlegan kvennleika hjá mér en nú hefur hann tekið upp á skipuleggja einnig mánaðarlegt kvef. Sjá hér sem og hér.

Mamma mín er í mikilli ónáð. Ég á ljótasta dress í geimi. Það er svo ljótt að það myndi gera mig drottningu, konung, prinsessu, prins, butler, hirfífl og eldabusku ljótufatanna. Og ég er að fara í ljótufatapartý og mamma mín telur sig hafa hent ljótasta dressi í geimi. Ljóta mamma.

Og í mínum huga vann Borgarholtsskóli. Og afi minn sagði að Verslingar létu eins og börn á fermingaraldri og hann er sko 96 ára og veit meira en öll Gettu Betur lið heimsins samanlagt. Auk þess er hann merkilegri en flest allt.

Og nú er ég búin að tjá mig bless.

Ég er ímyndunarveik

Afhverju þarf skólinn minn að vera staðsettur í skuggalegu porti á Laugaveginum? Það gerir það einfaldlega að verkum að þegar ég er þar ein að vinna fram á nótt þá þori ég aldrei að fara út vegna þess að ég er viss um að allir ljótu kallar Íslands séu að bíða eftir mér og róninn sem að ég trúi stöðugt að búi í ruslakompunni. Einning er ég viss um að einhver eigi eftir að brjótast inn á meðan ég er þarna. En möguleikarnir eru öngvir vegna þess að

a) skólinn er í kjallara með engum gluggum. Það veit því enginn af mér.
b) maður þarf tvo mismunandi lykla til þess að komast inn.
c) ef svo ólíklega vildi til að einhver myndi brjótast inn um efri horuðina þá er neðri hurðinn úr einhverjum rosalegum málmi svo að vondi kallinn þyrfti að hafa rosalegt tæki til þess að komast inn.

Og ég er svo ímyndunarveik að í gærnótt gargaði ég á stöðumælatæki vegna þess að ég hélt að það væri vondur kall, sem það var að sjálfsögðu ekki.

Yfirlýsingar
- Ingi er bestur.
- Ég er líka best og dugleg. Skilaði stóru verkefni í kvöld og það var klappað fyrir mér einni. Takk fyrir
- Á ég pappír, snýtupappír, því úr nös, rennur slímug á.

Kórárshátíð

Plúsar
+ Litli sæti kokkurinn og góði maturinn
+ Ljóta konan
+ Hljómsveitin Hljómsveitin leikur fyrir dansi sem lék fyrir dansi
+ Allar skemmtilegu myndirnar okkar Karólar
+ Björg fyrir bjarstýni
+ Mummi fyrir björgunina
+ Mummi fyrir ævintýrið
+ Trúnóið okkar Atla stóra
+ Einar fyrir að skríða inn um gluggann
+ Skemmtilegu skemmtiatriðin
+ Skemmtilega árshátíðin
+ Skemmtilega fólkið
+ Þegar dansinn dunaði
+ Dr. DerX fyrir að finna perluarmbandið mitt
+ Samóle fyrir að prumpa á mig
+ Fallegu háhæluðu skórnir mínir
+ Brjóstin okkar Valdísar að detta upp úr kjólnum

Mínusar
- Brjóstin okkar Valdísar að detta upp úr kjólnum
- Fallegu háhæluðu skórnir mínir
- Sokkabuxurnar mínar
- Að drekka bjór og hoppa svo stanslaust og verða illt í mallanum
- Ástandið eftir árshátíðina (sem reddaðist svo, sjá plúsar)
- Leiðinlegu skemmtiatriðin

Mikilvægir og ómikilvægir hlutir

Mig langaði bara að benda á það að afmælisdagurinn minn er ekki einungis merkilegur fyrir þær sakir að ég fæddist og frelsaði heiminn. Ó nei! Þessi merkisdagur er einnig alþjóðlega Hanson's dagurinn! Já kæru lesendur, tvöföld ástæða til þess að hlakka til og byrja að undirbúa viðburðina!

Svo vil ég segja að mér finnst nýja ljóðið hans Steina óggisla skemmtilegt og mér finnst geðveikt skemmtilegt að Ingi "rokk" hafi notað orðið "mallanum" (þá talandi um meltingarfærin í sjálfum sér) og bangsa sem tók sér bólfestu þar.

Svo vil ég líka segja að ég er búin að taka milljón filmur í þessari viku og í fyrramálið ætla ég að taka tvo rhingi með Þristinum og documenta strætóbílstjóra.

Svo ætla ég núna að hætta að tala og fara að sofa. Bless.

Þetta er skemmtilegt

- Ég var búin að ákveða að þrjár filmur sem að ég hafði loksins druslast til þess að taka væru ónýtar, þær voru allar grár og ljótar og leiðinlegar. Í framhaldi af því fékk ég engar hugmyndir að neinum verkefnum og í framhaldi af því fannst mér allt sem ég hafði nokkur tíman tekið ógeðslega ljótt og leiðinlegt. Ég var s.s. búin að dauðadæma sjálfan mig sem ljósmyndanema en fékk svo vænt spark í rassinn frá kennaranum sem þeytti mér yfir "allt sem ég geri er ljótt og leiðinlegt" tímabilið. Svo afrekaði ég bara heilan helling í gær og er á leiðinni að gera slíkt hið sama í dag. Það var nú bara svolítið skemmtilegt

- Mamma mín er svolítið skemmtilegt, oftast. Hún kann t.d. ekki að halda ræður en er ólm í að gera það í öllum veislum sem hún heldur (þær hafa nú reydnar ekki verið margar, tvær fermingarveislur og ein stúdentsveisla). Fyrir þá sem ekki voru í stúdentsveislunni minni þá er ykkur að segja að hún hélt ræðu þar sem hún ýjaði að því á undarlegan hátt að það væri nú aldeilis sorglegt þetta kærastaleysi á mér. Já, gott ef hún sjálf ætlaði ekki að finna handa mér mann. Síðan þá höfum við ákveðið hina og þessa vænlega tengdasyni handa móður minni. T.d. Orlando Bloom (valinn af sjálfri mér að sjálfsögðu), söngvarinn í Starsailor, einhver maður sem var í sjónvarpinu o.s.frv. Hún er þó búin að sætta sig við einn ákveðinn pistalhöfund hér í bæ og í hvert sinn sem greinar eftir hann birtast í blöðum eða eru fluttir í útvarpinu þá lýsir hún yfir að tengdasonurinn sé að láta í sér kveða. Ég er svo sem alveg sátt við þann tengdason, sem heitir víst Guðmundur Steingrímsson, hann er nefnilega rosalega fyndinn. Það er bara verst að hann er víst giftur og á barn. Mamma segir að það geti alltaf breyst. Já það er nú skemmtilegt.

- Og mamma mín er ennþá skemmtilegri. Í Bandaríkjunum væri hún vænlegur sjúklingur road rage og væri líklega á lyfjum. Á mínum yngri árum gekk nýyrði um grunnskólann. Það hafði mamma öskrað að einum bílstjóra sem hafði, að hennar sögn, svínað á hana. Ég hló heil ósköp og sagði vinum mínum frá þessu sem ákvaðu bara að taka upp blótsyrðið "apatyppi". Það er nú skemmtilegt.

Fullnæingarsvipurinn
... veit ekki alveg hvort að þetta er viðeigandi

Ég hef uppgötað (og sjálfsagt fleiri sem tjá sig ekki um það) að tónlistarmenn setja upp fullnæingarsvipinn þegar þeir gleyma sér á vissum hápunktun í lögum. Þetta á þó sérstaklega við um fólk í allskonar böndum, rokk- og poppböndum. Og stundum þegar ég er á tónleikum og hugsa um þetta þá finnst mér bara satt að segja óþægilegt að horfa því að mér líður eins og ég sé að fylgjast með einhverju sem að ég á ekki að sjá. Það er þó verst að fylgjast með fiðluleikurum sem mynda undirhöku með fiðlunni og láta eins og þeir séu að fara í trans. Þá getur maður einfaldlega ekki notið spilerísins.

Fokking Atið í gær

Steini var búin að vara mig við, það var á mute og ég var ekki að horfa. Engu að síður sat ég og hryllti mig og öskarði yfir fokking krakkanum sem fannst undravert að braka í öllum heimsins líkamspörtum. Helvítis andskotans!

Mér er skítsama um rigninguna. Mæli svo með Borgarholtsskóla.

P.S. Ég er satt að segja ekki viss hvernig maður skrifar fullnæingarsvipur og uppgöta. Ráðleggingar eru vel þegnar.

Plúsar dagsins í dag

- Sólin, að sjálfsögðu
- Uppáhaldslagið mitt í útvarpinu fjórum sinnum í dag
- Jamie Oliver
- Change nærfatabúðin í Smáralind
- St. Patricks Day
- Djúpsteiktur Camenbert og nóg af honum
- Kvennleiki
- Orlando Bloom og Viggo elskan
- Kúluís
- Allir svo rosalega ofsalega ótrúlega hamingjusamir í sólinni

Mínusar dagsins í dag

- Seltirningar sem kunna ekki að keyra

Takk fyrir og góða nótt

Topp tíu lélegustu bíómyndir sem að ég hef séð
Þessi listi er gerður í flýti og því ekki öruggar heimildir

10. Home Alone 3
9. 2Fast 2Furious
8. Spice World
7. Sugar & Spice
6. Scream 3
5. Ævintýri dóttur litlu hafameyjunnar (man ekki hvað hún heitir)
4. Grease 2
3. Íslenska bíómyndin sem að ég man ekki hvað heitir
2. Kate and Leopold
1. Nurse Betty

Ég hef hinsvegar ekki séð Gigli, Glitter né Crossroads en ég ef ekki að þær myndi komast inn á listann.

Vandræðalegt augnablik...
... fyrir aðra en mig

Um daginn stóð ég í anddyrinu í Baðhúsinu (já, maður er sko byrjaður í ræktinni!). Á stól í miðri hurðinni stóð eini karlmaðurinn í húsinu, rafvirkinn sem var að yfirfara öll ljós. Stanslaus straumur var af konum að koma í leikfimi, konum að fara í tækjasalinn, konum að fara úr tækjasalnum, konum að fara í tíma og fleiri konum. Eftir þó nokkurn tíma stansar ein kona fyrir framan rafvirkjann og mumlar eitthvað að honum. Ekki virðist hann heyra hvað konan er að segja svo að hún endurtekur, hátt og skýrt "Þú ert með opna buxnaklauf". Ég komst ekki hjá því að hlægja.

Neikvæða færslan
Alert! Negativity is at a high rate in the following text

Það eru allir að tala um eitthvað vor sem á víst að vera komið. Hjá mér er ekkert vor komið. Það rignir bara allan dagin langan, hárið á mér stendur alltaf beint út í loftið sökum roksins og það er aldrei veður til þess að vera í háhæluðum skóm. Það sagði mamma mín allavega en ég sagði henni að það væri alltaf veður og tími fyrir kvennleika.
Og guð minn góður hvað mér leiðist þegar rokið feykir manni hálfa leiðina til Dalvíkur og rigningin gerir sléttujárnið afskaplega óþarft (hvort að slétt hár sé hluti af kvenleika má deila um).

Það er líka óþolandi að fólk keyrir eins og bjánar (og örugglega ég meðtalin). Ég er að hugsa um að gefa út bók fyrir Íslendinga sem útskýrir bara muninn á hægri og vinstri akgrein. Bara svona til þess að koma pirringnum á framfæri. Og fyrir þá sem vita ekki þá er vinstri akgrein fyrir þá sem ætla sér að keyra örlítið hraðar og hægri fyrir þá sem ætla að keyra hægt. Takk fyrir.

Og í skólanum mínum er maður sem að lætur alltaf braka í hálsinum á sér. Fyrir þá sem ekki vita þá hata ég fátt jafn mikið og brak í puttum, hálsi og öllum líkamshlutum. Og það barnalegasta sem ég veit er þegar ég bið fólk um að gera þetta ekki og það fer að braka í öllu framan í mér til þess að reyna að pirra mig. Og ég hef áður sagt þetta en endurtek til þess að leggja áherslu á orð mín; því er haldið fram að ég gæti verið pínd til dauða með þessu hljóði einu saman. Engu að síður, þessi maður gerir þetta nokkrum sinnum í hverjum tíma. Og mér finnst þetta svo ógeðslegt að mér verður í alvöru óglatt og ég missi alla einbeitingu því að ég er svo hrædd um að hann geri þetta aftur. Ég skil svo sem alveg að hann þurfi að gera þetta en ég er samt búin að útskýra fyrir honum að ég sé í raun með algera fóbíu fyrir þessu, ef svo má að orði komast. Hann svarar mér bara "Sko, ég er búin að gera þetta í þrettán ár þannig að ég fer ekkert að hætta þessu núna". Svo hlær hann alltaf þegar hann gerir þetta og ég fæ svona hroll og ógeðstilfinningu. Ég er að hugsa um ða pissa eða gubba á hann og segja svo við hann "Sorrý, ég hef sko pissað/gubbað í bráðum 21 ár. Ég fer ekkert að hætta því núna". Hvað ætli hann segi þá, ha?

Vinnublogg og prófablogg

Ellefu tíma vinnudagur í dag lýsti sér svona

- Ökukennarar með fund. Fékk borgað fyrir að stara út í loftið og brosa.
- Gamalmennakökuboð, 75 ára afmæli, nánustu ættingjar mættir. Aftur borgað fyrir að stara út í loftið og brosa. Lærði hinsvegar ákaflega margt um fjölskylduna
- Kvöldið endað með trompi. 104 ákaflega hressir og háværir Hollendingar komust í græjurnar og spiluðu einhverskonar mixtúru af eurotrash/reif/teknó tónlist sem minnti samt á Eurovision. Stóð í heila fimm tíma ásamt mikilli drykkju Majónesfólksins. Ágæt upplifun en engu að síður ekki málið á sunnudagskvöldi.

Og að lokum, þetta er ég:

You are Gloria Steinem. You are the McDonalds(tm)
of liberal feminism, though you used to expouse
some pretty radical ideas, you ended up working
the system. Because it's easier? Maybe. But
thanks for the only mainstream feminist
magazine and for heading one of the most
significant feminist lobbys in the history of
the US. We wouldn't be where we are without NOW
and Ms., as much as some of us are loathe to
admit it.


Which Western feminist icon are you?
brought to you by Quizilla

Óganglegar persónulegar upplýsingar

Fyrir ekki svo löngu síðan drap ég heittelskaða kaffikönnu okkar mæðgnanna með því að gleyma henni einfaldlega á hellunni. Útlimir bráðnuðu, líkaminn ofhitnaði og hún gubbaði öllu innihaldi sínu yfir alla eldavélina. Núna stendur hún nakin og dáin úti á svölum. Við keyptum að sjálfsögðu nýja könnu. Ég gaf henni hinsvegar vægt sjokk hérna áðan því að hún er heldur hraðvirkari en ég hafði búist við. Kaffið brann og er ónýtt. Enginn varnalegur skaði hlaust af en hún er að jafna sig á eldhúsvasknum áður en hún verður brúkuð á ný eftir örfáar mínútur.
Og ég veit ekkert afhverju ég er segja alheiminum frá þessu ómerkilega atviki.

Og ætli ég haldi ekki áfram á ógagnlegu nótunum. Ég sá hjá Skúla skemmtilegt símtal sem hann átti (ekki misskilja Skúli, þú ert ekki ógagnlegur). Ég átti einmitt eitt slíkt um daginn þar sem ég hringdi í vitlaust númer.

Karlmaður: Halló
Ég: Halló? Bíddu, þú ert ekki pabbi minn!
Karlmaður: Nei það held ég nú ekki. Ég á allavega enga dóttur svo að ég viti til
Ég: Já þá ertu ekki pabbi minn. Ég er ekki óskilgetin sko.
Karlmaður: Nú jæja, það er nú gott
Ég: Heyrðu, afsakaðu ónæðið bara. Bless.
Karlmaður: Bless bless

Og nú ætla ég að hjúkra kaffikönnunni og fá mér kaffi. Bless

Af dramatík

Á yngri árum grét ég yfir öllum bíómyndum. Ef að heimilishundurinn varð veikur þá grét ég. Ef að 4 manna forrík fjölskylda missti sumarhúsið sitt í bruna þá grét ég. En á seinni árum hefur þessi hæfileiki (ef að svo má kalla) vaxið af mér. Ég grét t.d. ekki yfir neinni Lord Of The Rings mynd (annað en flest allar aðrar konur, hvort sem það er sökum dramatískra atriði eða fegurð karlmanna í myndinni). Og síðasta mynd sem að ég grét yfir var Lilya-4-ever. Ég veit reyndar um ósköp fáa sem grétu ekki yfir myndinni, en það er annað og stærra mál.
Engu að síður virðist sem svo að ég hafi fengið þennan hæfileika á ný. Og nú erum við ekki að tala um neinar viðurkenndar grenjumyndir, ó nei. Við erum að tala um alvöru sjónvarp, illa leikna sakamálaþætti og annað slíkt. Ég grenjaði í dag yfir hræðilegum örlögum 17 ára stúlku í Dr. Phil og þetta er ekki í fyrsta sinn sem að ég grenja yfir Dr. Phil. Ó nei (enda er maðurinn að sjálfsögu bara snillingur! Hann er að lækna alla Ameríku á örfáum mínútum!) Ég felldi nokkur tár yfir Survivor þegar Jenna fór heim rétt í tæka tíð áður en mamma hennar dó. Ég hef grátið yfir Law & Order, Nikolaj og Julie, The O.C. og m.a.s. dramatísku atriði í A Queer Eye For The Straight Guy! Og ég horfi ekki einu sinni það mikið á sjónvarp! Spurningin er hvort að ég sé að ganga aftur í barndóm eða taka út afskaplega ótímabært og alltof snemmt breytingarskeið!

This and that about me, myself and I

- Mér finnst eitthvað smá pervertískt þegar karlmenn gerast kvennsjúkdómalæknar.
- Ég kann ekki á bæji eins og Kópavog og Garðabæ, sérstaklega Garðabæ. Það eitt að kaupa mér kók verður alltaf mikið vandamál. Ef einhver á leiðbeiningabækling (helst fyrir túrista), þá vil ég endilega fá einn svoleiðis.
- Ég er núverandi heimsmethafi í aumingjakeppni okkar Andra Fagra.
- Ég er fullviss um að ef strætókerfi Íslands væri bætt þá myndu Íslendingar hægt og smátt hætta að eiga tvo bíla á fjölskyldu (það er kominn mars, ég má vera ögn pólitísk).
- Ég elska Ítalíu, hef engu að síður aldrei komið þangað.
- Ég er ógeðslega þreytt og ætla að fara að glápa á vídjó og hreyfa mig ekkert.

Bömmer

Það eru a.m.k. tveir hlutir í þjóðfélaginu sem að fær fólkið á bakvið hlutin til þess að fara á bömmer. Þetta hef ég uppgötað síðust daga. Þessir hlutir eru reyndar að verða óskaplega hversdagslegir (kannski einum of hversdagslegir).

Bömmer eitt
Að vera rithöfundur og sjá bókina sem að þú gafst út fyrir jólin á útsölu á 70% afslætti. Sérstaklega ef að þú hélst að þetta væri virkilega góð bók sem væri bara að seljast alveg þokkalega.

Bömmer tvö
Að vera foreldri og barnið þitt, yfir átján, tekur þá sjálfstæðu ákvörðum að fara í lýtaaðgerð. Ég færi allavega á bömmer yfir því að krakkabjáninn sé ekki ánægður með sköpun mína. Svona rétt eins og Eva hefði kannski sagt "Djöfull er asnalegt að vera með hendina hér. Ég ætla að skipta og setja hendurnar þar sem lappirnar eru og lappirnar þar sem hendurnar eru". Þá held ég að Guð hefði farið á bömmer.

Ég hef mjög líklega brotið lög
Ég fullyrði að starf mitt sem ljósmyndari hefst ekki vel

Í dag fór ég í fyrstu tökuna fyrir blað sem ég er byrjuð að vinna aðeins fyrir. Myndatakan átti að fara fram í Laugarnesskóla og þeir sem hafa þangað komið vita eflaust að allar útidyrnar eru alveg eins. Fyrir "útlending" eins og mig er erfitt að átta sig á því hvaða dyr maður á að nota. Ég ákvað bara að elta einhverja litla stráka sem voru að koma út leikfimi og gekk því inn í skólann. Á veggnum hékk miði sem á stóð "Allir úr skónum!" og ég gerði mig líklega til þess að renna niður stígvélunum. Á því augnabliki rak ég augun í ungan dreng sem stóð á móti mér og starði á mig skelkaður. Og rúmlega hálfu augnabiliki síðar rak ég augun í leikfimiklefann sem að ég stóð nánast inni í og var fullur af hálfberrösuðum drengjum á grunnskólaaldri, og með grunnskólaaldri meina ég 9 ára og yngri. Ég hafði því ekki elt stráka sem voru að koma úr leikfimi heldur unga saklausa drengi sem voru á leiðinni í leikfimi. Ég dreif mig að sjálfsögðu út þegar ég hafði áttað mig á þessum vandræðalegu (og vafalaust ólöglegu) aðstæðum sem að ég hafði komið mér í. Hurðin var hafði varla lokast þegar heyrðist kallað hátt og snjallt "Oj! Það var kona hérna inni". Ég flúði öskrin sem á eftir fylgdu.
Ég vona innilega að enginn hafi hlotið varanlegan andlegan skaða af og að enginn muni segja foreldrum sínum frá þessu með nákvæmum útlistlýsingum á mér.

Krónísk ritvilla

Ég stend í bankanum klukkan 15.59, eina mínúta í lokun. Ég sé að bankakonan er hundfúl út í mig fyrir að hafa ekki farið í annan banka þar sem er lokað klukkan 17.30. Í flýti krota ég nafnið mitt á framsalið á ávísunni. Ég verð nokkuð hissa við útkomunan. Þetta er ekki nafnið mitt, þetta er eitthvað allt annað nafn sem að ég skil ekki. Þarna standa saman Ghnaiðure Tórlistutudr í einhverri óskiljanlegri klessu og ég reyni í flýti að lagfæra párið svo að það líti nokkurn vegin út eins og nafnið mitt. Ég er svo hissa á þessu stafarugli að ég gleymi seinni hluta kennitölunnar, hvort kemur 7 fyrst eða 9? Og eftir þetta er mér svo um og ó að ég skrifa óvart húsnúmerið hjá Karól en ekki sjálfri mér. Ég krota yfir 23 og set 33 í staðinn. Og ég verð ekki hissa þegar bankakonan tekur við ávísuninni með ákaflega vafasömum svip, lítur á mig augnablik, slær inn kennitölu og biður mig svo um skilríki.
Ætli ég sé á freudískann hátt að afneita nafni mínu og ekki í fyrsta sinn!

Annars verð ég að bæta einu inn á æskulistann minn. Ég mundi þetta eftir nýlegt blogg hjá Tobba

- Smarties auglýsingin Það var einhver krakki sem ætlaði að fá sér Smarties en í staðinn fann hann risastóran Smartieshólk, fór inn í hann og inni fyrir var rosa diskótek. Allir voru í geðveikt flottum 80's fötum með tagl til hliðar og svoleiðis. Mér fannst þetta alveg geðveikt og vildi endilega fara á svona Smarties diskótek. Einnig man ég vel eftir litlu Smartieskössunum sem að voru í öllum barnaafmælum.

Man einhvern annar gamlingi á mínum aldri eftir þessu?

Innanbæjarpólitík

Allt í lagi, þetta er síðasta færslan í febrúarmánuði sem fjallar eingöngu um pólitík en ég bara get ekki orða bundist! Nú hef ég búið rúmlega 85% af ævinni á Seltjarnarnesinu. Ég er reyndar ekki hin týpíski Seltjarnarnesbúi. Ég er ekki í Gróttu og mér hefur ekki einu sinni komið til hugar að ganga til liðs við Gróttu. Ég hef aldrei verið í lúðrasveitinni. Ég styrki ekki Gróttu um dósir, ég kaupi ekki af þeim klósettpappír (versla hann af Hamrahlíðarkórnum), ég fer ekki á þorrablót, konukvöld, kökubasar, golfdag eða neitt slíkt. Ég hef aldrei verið í Nesfréttum og ég veit ekki hvað allir á Nesinu heita. Og síðast en ekki síst þá er ég ekki hægrisinnuð. Það er hins vegar stór hluti bæjarbúa. Og í Nesfréttum, sem kom inn um lúguna í dag, skrifar fyrrverandi forseti bæjarstjórnar grein sem er svo uppfull af staðreyndarvillum að það er alveg ótrúlegt. Það má reyndar deila um hvort þær séu staðreyndar villur eður ei, en að mínu mati eru þær það. Og hér kemur dæmi:

"Það er flestum ljóst sem búa hér í bæ að um stjórnvölinn heldur traustur og öflugur meirihluti í bæjarstjórn. Framkvæmdir bera þess merki að hann fer að óskum bæjarbúa og vinnur skipulega að því að gera góðan bæ betri. [...] Unnið er markvisst að endurbótum á ýmsum málaflokkum eins á skóla- og öldrunarmálum"

Skólamálið hef ég lítillega minnst á áður. En bara svo allt sé á hreinu þá ætla ég að fræða ykkur lítillega um það. Bæjarstjórn (eða réttarasagt þessi trausti og öflugi meirihluti bæjarstjórnar) , ákvað að sameina skildi báða skólana. Þetta ákvað bæjarstjórnin án þess að gerð yrði nokkur athugun á því að þetta myndi ganga. Og þetta ákvað bæjarstjórnin án þess að bera þetta undir skólastjórana, kennarana né nokkura starfsmenn skólanna. Þessa ákvörðun sína rökstuddi bæjarstjórn með broti úr setningu sem tekin er úr skýrslu um skólana sem gerð var fyrir fjórum árum. Þar segir "... jafnvel má athuga nánara samstarf skólanna". Eins og gefur að skilja eru kennarar og bæjarbúar yfir höfuð heldur ósáttir við ákvörðunina. En engu að síður skal hún standa, skólastjórarnir reknir og einn skólastjóri ráðinn í staðinn. Þetta væri e.t.v. skiljanlegt ef að tilgangurinn væri að spara en svo á víst ekki að vera. Þess vegna þykir mér merkilegt að fyrrverandi forseti bæjarstjórnar þori að fara með slíka staðreyndarvillu í mest lesna fréttablaði Seltjarnarness
þar sem oft hefur komið fram að ósk bæjarbúa er að gerð verði rannsókn á málinu áður en skólarnir verða sameinaðir.

Seinna í greininni fer þessi ágæti fyrrverandi forseti að tala um fólksfækkun á Nesinu og stafi hún af því að yngra fólkið er að flytjast á brott (ekki skrítið miðað við fasteigna- og leiguverð) og eldra fólkið sitji eftir. Eitthvað þurfi að gera fyrir eldra fólkið.

"Það er mjög athyglisvert hvernig Jónmundur Guðmarsson, bæjarstjóri, hefur lagt til lausn á byggingu hjúkrunarheimilis handa öldruðum bæjarbúum sem sem þurfa góða umhyggju. Hann hefur lagt til að slíkt heimili verði beyggt með Reykjarvíkurborg, Íslenskum aðalverktökum og fleiri aðilum á Lýsislóðinni við Eiðisgranda. Með þessum hætti er hægt að koma í veg fyrir að bærinn myndi sligast undan kostnaði við að byggja og reka of lítið og óhagstætt heimili innanbæjar."

Málið er s.s. það að það er alltof dýrt að hugsa um einhverja gamla kalla og kellingar, þau standi ekki undir kostnaði og þess vegna er bara fínt að skella þessu öllu á Reykjarvíkurborg. Þá losnum við endanlega við þetta gamla pakk. Áhugavert, sérstaklega í ljósi þess að þessi forseti var að tala um fólksfækkun í bænum fyrr í greininni. Flytjum bara alla yfir 67 ára á brott. Þá getur e.t.v. hraðari og fjölbreyttari fólksfjölgun átt sér stað. Ef að ég hefði búið að Seltjarnarnesi mestan hluta ævinnar, væri kominn á hin svokallaða elliheimilisaldur, hefði borgað skatta til bæjarins alla mína tíð og e.t.v. gefið Gróttu dósir, þá myndi ég vilja fá að flytja á elliheimili á Seltjarnarnesi. Ég myndi ekki vilja flytja til Reykjavíkur, sérstaklega á jafn óspennandi stað og við hliðina á JL húsinu.

Ég gæti haldið áfram í alla nótt því að mér þykir þetta svo kjánalegt. Það kostar blóð, svita og tár að búa á Nesinu börnin góð. Anna, ég heimta komment frá þér!
Bless

Guð minn góður!

Þið verðið að afsaka allt það magn af færslum sem að ég hef ritað síðustu daga! Andinn og hugmyndaflugið er bara gjörsamlega að drepa mig!

Takk fyrir og bless.

Ef að ég réði öllu...

Ojú.. þetta var og er fastur liður hér á síðunni. E.t.v. ekki regulegur en fastur liður engu að síður. Og nú verður hann fluttur með örlitlu pólitísku ívafi.

- Ef að ég réði öllu þá myndi ég láta byggja stórt og fallegt tónlistarhús í Reykjavík. Það yrði svo stórt og fallegt að óperuhúsið í Sydney yrði ekki lengur merkilegt. Og hvernig ætla ég svo að hafa efni á þessu, gætir þú, ágæti lesandi verið að spyrja þig. Jú, ég ætla bara ekki að byggja fleiri íþróttahallir né gervigrasvelli í bili. Ekki það að ég vanmeti íþróttir, síður en svo, mikilvægt fyrir heilsuna. En mér finnst bara ósanngjarnt að íþróttafólk eigi a.m.k. 40 íþróttahús en tónlistarfólk einungis eitt tónlistarhús í Kópavogi (húrra fyrir Kópavogi).
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég stytta grunnskólanám. Ég hef örsjaldan heyrt fólk kvarta undan því að því leiðist menntalega séð í menntaskóla. Hins vegar kvartar þriðja hver manneskja sem ég þekki undan því að hafa leiðst í grunnskóla.
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég lækka virðisaukaskatt á íslenskri tónlist líkt og gert hefur verið við íslenskar bókmenntir.
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég búa til plan til þess að útrýma öllru hungri og fátækt í þriðja heiminum. Já já, ég veit, feugðrardrottingarloforðið. En plan mitt yrði svo stórkoslegt að það myndi virka og þriðji heimurinn myndi að lokum hætta að framleiða föt sem eru seld í "fyrsta heiminum" fyrir andvirði margra vikna launa í "þriðja heiminum". Þriðji heimurinn yrði bara að "fyrsta heimi" líka. Það væri nú aldeilis prýðilegt!
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég fara og sparka í sköflunginn á George W. Bush áður en ég sparkaði honum úr stóli. Þar að auki myndi ég skipta Bandaríkjunum niður í lönd, hver sýsla yrði land, með eigin forseta o.s.frv. Þar eru reyndar nokkrir íslenskir stjórnmálamenn sem að ég myndi líka sparka í sköfluginn á sem og sparka úr stóli, en þeir verða ónafngreindir hér.
Ef að ég réði öllu þá myndi ég flytja til Brasilíu og lifa á ljósmyndun.

Takk fyrir og bless.

Einhver leitaði að vegatable sex og síðan mín kom upp. Og a.m.k. fimm sinnum í viku eru einhverjir sem leita að ragga og fá mína síðu einnig upp. Mig langar afskaplega mikið að vita hvað ragga þýðir og hvaða tungumál þetta er.

Annars blogga ég á morgun. Var að kaupa skó og er að æfa mig að labba á þeim (hællinn er sko 9 cm.) Nei, ég á ekki of mikið af skóm, ég á aldrei nóg af skóm!

Æskan líður ung og fjörleg..

Ég ætlaði mér reyndar að blogga um hvernig ég væri ef að ég væri karlkyns en ég geymi það bara þar til seinna. Í dag eru tæpir 110 dagar þangað til að ég verð 21 árs. Ég kalla það Bandaríkjaaldurinn. Þá má ég kaupa áfengi í þeim löndum sem fara eftir Bandarísku lagakerfi. Ég má nánast gera allt nema e.t.v. fara inn á strippstaði og kannski að bjóða mig fram til forseta í sumum löndum. Engu að síðar er ég að nálgast fremur háan aldur. Það er að verða æði langt síðan ég var smákrakki, með hor í nös í gráum eitís snjógalla að renna mér á skíðum í Plútóbrekku (ég er reyndar enn með hor í nös en það er önnur saga). Og ég fór að hugsa hvað einkenndi mín æskuár. Og hér er listi yfir nokkra hluti sem einkenndi mín æsku- sem og unglingsár. Þó ekki í neinni númeraröð heldur bara í tilviljunnakenndri (er það eitt orð?) upprifjunnarröð.

- Kærleiksbirnirnir Ég var reyndar ekki með Stöð tvö en ég sá myndina alveg ótrúlega oft. A.m.k. 6 sinnum undanfarin ár hef ég líkt einhverjum sem ég þekki eða er að kynnast við vonda strákinn með rauðu augun. Innst inni, eftir að hann varð góður, var ég skotin í honum.
- Little Twin Stars Ég átti aldrei mikið af Hello Kitty dóti, bara þessa litlu engla.
- Oilily Já, ég var lítið bleikt Oilily barn. Ég var bleik, ég var mjög bleik.
- Uppblásið dót Ég átti t.d. kodda, tungl, maríuhænu (sem að Skúli erfði í sumar), myndaramma, blómavasa og hægindarstól.
- Hvítur eyeliner Bodyshop og Wet And Wilde (þökk sé foreldrum Maju) tröllriðu unglingsstúlkunum. Ég get ekki sagt að mér finnist þetta eins flott í dag og mér fannst það þá. Þá var þetta nefnilega ógisslia flott!
- HeartBreak High Mitt líf og yndi. Ef eitthvað var stöðugt í lífinu þá var það ég fyrir framan sjónvarpið á föstudögum kl. 19.00 (ef ég man rétt). Og Drazic var verðandi eiginmaður minn.
- Snuð og annað drasl úr plasti Flestir gengu með nokkur kíló um hálsinn. Ég átti reyndar bara örfá
- Loðið dót T.d. loðnar dagbækur (helst fjólubláar eða bleikar), geisladiskahulstur, pennar, myndarammar, spennur og fleiri óþarfa hlutir.
- Tamagotchi Þau sigruðu heiminn og ég fékk eitt í Danmörku sumarið 1997. Það var reyndar krakki og ég gleymdi honum í Danmörku, fékk það svo sent til Íslands og þá hafði það dáið af skít og hungri á leiðinni.
- Gangster Paradise Ég hlustaði reyndar ekki á þetta lag og fannst það ógeðslega leiðinlegt en þetta minnir mig alltaf við 7. bekk
- Scatman Þetta lag hlustaði ég hinsvegar oft á. Mjööööög oft. Líklegast til eina lagið sem að ég hlustaði á sumarið 1994 eða 1995. Flestum þætti það leiðinlegt til lengdar en það fannst mér ekki.
- Lukkutröll Vinsælasta afmælisgjöfin í barnaafmælum. Ég átti örfá, bara eitt golftröll ef að ég man rétt.
- Sápukörfurnar úr Bodyshop Vinsælasta afmælisgjöfin þegar barnaafmælin urðu meiri pæjuafmæli. Allar stelpur átti stórt safn að sápum, baðkúlum og körfum. Sápurnar voru reyndar aldrei notaðar og ég man að ég skellti einu sinni öllum baðkúlunum (þessum litlu) í eitt fótabað, ég á nefnilega ekkert baðkar. Ég hef aldrei verið jafn mjúk og illa ilmandi á löppunum.

Ahhh, those were the days. En núna, börnin góð, er klukkan orðin margt og ég þarf að fara að hvíla lúin bein. Af gefnu tilefni vil ég hinsvegar taka fram að ég talaði mun meira í gamla daga. Miklu miklu miklu meira. Þannig að þessi færsla er í rauninni ekkert löng.

Ímyndunarfyllerí gærkvöldsins

Í gær eftir vinnu fórum við nokkur í heimahús til þess að sötra mojito og bjór. Ég fékk reyndar bara óáfengan mojito og sódavatn vegna þess að ég þurfti að keyra liðið heim. Engu að síður tókst mér að..

- skrifa nafnið mitt vitlaust. Ég skrifaði Ragnður en ekki Ragnheiður
- fá svo illt í magann að ég hélt að hann ætlaði að skila sér í heilu lagi
- sofna í sófanum og vakna ekki fyrr en í mig var sparkað

Í morgun fannst mér ég svo vera þunn. Spurning hvort að ég sé orðin svo mikil hæna að ég verði full af eplasafa?

Gagnslaust

Mig langar ofboðslega mikið að læra það gagnlausasta í heiminum. Það væri alveg magnað að geta sagt við fólk að ég væri sérfræðingur í einhverju sem skipti bara alls engu máli. Og þess vegna var ég að velta fyrir mér hvað væri eiginlega gagnslausast í heimi. Ég held að það sé t.d.:

- að vita prósentur fólks í hverju landi í heiminum sem notar hina svokölluðu "réttu fingrasetningu" (það er þá "asdf ælkj") þegar notast er við lyklaborð.
- að eyða fjórum til átta árum í hönnunarskóla og hanna svo hið hefðbundna geisladiskahulstur sem er svo mikið drasl (brotnar alltaf, opnast oft svo að diskarnir detta út o.s.frv.)
- íslenskt strætókerfi.
- að hafa stúderað til fullnustu hvar í heiminum eru seldir pastellitaðar skirfstofuvörur, aðallega heftarar.
- að þróa exi sem er með ótrúlega oddhvössu blaði þegar það er nú þegar búið að finna upp vélsög.

Auðvitað getur eitthvað af þessu verið gagnlegt fyrir einhverjum en mér finnst þetta allt svona frekar gagnslaust. Og nú ætla ég að fara að sofa og finna fleiri gagnslausa hluti. Bless

Það er bara svona!

Honum fannst hugmyndirnar mínar að hljóðverkum bara ekkert skemmtilegar. Honum fannst hins vegar að konur að öskra við fæðingu, til þess að leggja áherslu á hvað það væri vont, væri mjög góð hugmynd. Og mér finnst það bara ekkert því að ég á (vonandi) eftir að eignast barn og ég vil ekkert heyra hvað það er vont! Mér fannst hins vegar ein hugmynd skemmtilegust. Þið megið bara halda að það hafi verið mín hugmynd. Í heila viku, einu sinni á dag, tekur maður upp veðurfréttirnar. Svo getur maður bara alltaf átt þær á geisladisk því að þær skipta hvort sem er engu máli!

Á morgun klukkan 20.00 mun ég verða fræg. Ferill minn sem ljósmyndari mun vaxa og verða stærsti í alheiminum... ég held allavega að það sé klukkan 20.00. Fylgist með á bestu sjónvarpstöð Íslendinga.

Snillingur fjögur
Það eru allir frekar andlausir þessa dagana. Engir bloggar um neitt merkilegt, nema Andri sem bloggaði snilldina eina undir nafninu Ryk hlífir húsgögnunum. Og Andri bloggar alltaf skemmtilega. Og Andri er alltaf skemmtilegur og góður. Og Andri verður snillingur í mínum augum ævilangt.

Mistök dagsins

Ég eyddi deginum í myrkrinu og nú ilma ég öll af framkallara og fixer. Við vorum tvær saman og vorum búnar að hafa það náðugt og leyfðum heittelskuðum Miles Davis að skapa stemmningu. Um kvöldmatarleytið ákváðum við að fara og fá okkur að borða, kjúlingasataysalat á Vegamótum sem er besta máltíð sem finnst í Reykjavík, sérstaklega ef beðið er um ost á hvítlauksbrauðið. Við snérum aftur í myrkraherbergið með kaffi í hönd og gleði í hjarta. Þegar við nálguðumst dyrnar heyrðum við eitthvað óma í fjarlægð, eitthvað sem boðaði ekki gott. Og þegar við opnuðum dyrnar barst á móti okkur hljómur liðinna tíma. Hljómur verri tíma. Fleetwood Mac í allri sinni "dýrð". Og við áttum ekki annars kosta völ en að hlusta á. Þau sem valið höfðu tónlistina fannst Miles Davis leiðinlegur. Næst þegar ég fer í mat, þá ætla ég að setja miða á geislaspilarann þar sem á stendur "Ragnheiður var hér fyrst, hún ræður". Þá getur ekki verið að þessi mistök eigi sér stað aftur.

Annars finnst mér þetta fyndið.

The return of the Plogger on the Blogger

Þessi vika hefur verið merkileg. Mig hefur t.d. dreymt mjög furðulega drauma. Mig dreymdi fyrst að Birgitta Haukdal væri fáklædd framan á kvennréttindablaðinu Vera. Sem hluthafi í blaðinu, bæði í alvöru og í draumnum, varð ég alveg brjáluð og öskraði eitthvað rugl það sem eftirlifði draumsins. Síðan dreymdi mig að ég væri á Hawaii. Ég var á leiðinni á dansnámskeið með Andra E þegar hann hóf viðreynslu við mig sem var ákaflega fyndin. Andri vildi eftirá meina að þetta væru freudískar þrár hjá mér. Og í nótt dreymdi mig að ónefndur kórfélagi hefði fitnað svo rosalega að hann var á við fjóra feita Ameríkana. Hann komst ekki í gegnum dyr. Draumurinn snérist um það að kærastan hans vissi ekki hvernig hún ætti að segja honum upp. Þetta var allt frekar súrt satt að segja. Og í kvöld sá ég einmitt sýruna Lísa í Undralandi í uppsetningu LFMH. Magnað leikrit en aldrei hefði mér dottið í hug að ég ætti eftir að sjá Halla í spandexgalla. Ja hérna, þetta er alveg!

Nú eru liðnir tæpir 23 dagar af þessu nýja ári og ég hef ekki ritað svo mikið sem einn lista. Þeir eru víst í tísku samkvæmt Bollasyni og Beikoni. Það er einmitt skemmtilegt frá því að segja að ég lít alltaf á þá drengi sem bloggtvífara. Ég var m.a.s. á tímabili farin að íhuga alvarlega að breyta linkunum þeirra í Atla Beikon og Pétur Bollason. Svo fannst mér það bara ekkert fyndið. En ég vil vera í tísku og ég ætla að semja einn lista. Í vikunni sem leið fengum við gestakennara. Hann heitir Spessi, er mjög spes og setti okkur fyrir það verkefni að gera hljóðverk. Og listinn fjallar einmitt um það.

Topp fjögur hljóðverkin mín

1. Prumpusinfónían (skýrir sig nú sjálft, ekki satt?)
2. Hin mikilfenglega mannsrödd (hér þyrfti ég að fá fullt af fólki til þess að gera allskonar asnaleg búkhljóð og mixa þau síðan saman)
3. Píkupoppsveit Íslands (ég myndi gera görlband og görlbandlag í anda Sugarbabes, Atomic Kitten og Destiny's Child. Síðan myndi ég helst senda það á FM og gera myndband með viftu og senda það á PoppTíví)
4. Ragnheiðar-rapsody (hér myndi ég stela einhverju klassíksu kvartett- eða kvinntettverki , fá strengjafólk í lið með mér til þess að spila það en í staðinn fyrir að spila það fallega þá myndi ég láta alla sarga á hljóðfærin. Það yrði án efa vinsælt hjá klassískum tónlistarmönnum landsins)

Síðan var ég bara með leiðinlegar hugmyndir. Og nú er þessi færsla að vera leiðinleg. Bless

P.S. Takk Silla fyrir áhugann. Þið hin eruð bara ömurleg

Bless. Ég er farin í vikupásu.

Árshátíð Lækjarbrekku eftir 2 tíma. Ég mun syngja "I Want It That Way" með Backstreet Boys í Idolkeppninni. Má í raun segja að ég muni tileinka þetta lag Filipsseyjum og flippinu.

Mitt versta ofbeldisverk

Ég sá loksins Kill Bill, Vol. 1 og hún var alveg mögnuð. Og ég fór að hugsa hvert mitt versta ofbeldisverk væri. Ég hef nú svo sem aldrei verið ofbeldishneigð en ég á þó eitt frekar gróft ofbeldisverk að baki (fyrir utan nokkra verðskuldaða löðrunga sem nokkrir drengir hafa hlotið). Það eina sem ég man eftir.

Þegar ég var tæplega fjögura ára bað mamma mín þrjár stelpur að passa mig. Þær voru nú ekki svo gamlar sjálfar, öruggleg á milli tíu og tólf ára. Ég man ekki hvað mamma mín var að fara að gera sem var merkilegra en ég, en ég man að þessar þrjár stelpur voru alls ekki leiðinlegar. Eftir einhvern tíma ákváðu þær að fara í sund, án mín. Sú ákvörðun reyndist algerlega röng í ljósi þess að þær áttu að vera að passa mig, ég vildi alls ekki vera ein og var frekar ákveðin (lesist frek) ung stelpa. Og þess vegna reyndist þessi ákvörðun líka mjög afdrifarík. Ég grenjaði heil ósköp. Ég grátbað þær um að fara ekki eða taka mig með í sund. En þær vildu hvorugt. Og þar sem ég var ákveðin, úrræðalaus og í hvítum klossum, þá greip ég á það ráð að sparka af mér öðrum klossanum. Ekki vildi betur til en svo að hann lenti framan í einni, allharkalega. Þannig að þær fóru og skildu mig eftir hágrenjandi, nánast farin að öskra og ein þeirra grenjandi ef sársauka. Eftir sat ég og grenjaði úr mér augun. Litli púkinn inni í mér var þó ánægður því, let's face it, þær áttu þetta skilið.

Þetta er ótrúlegasti húðlitur sem ég hef séð í langan tíma. Sjá nánar hér.

Forvarnir

Ég hef komist að því, eftir röð tilviljanna og vísindarlegar rannsóknir, að bíllinn minn heittelskaði og Andrarnir tveir eiga ekki saman. Í sumar sprakk á dekkinu þegar ég var að sækja þá. Í dag var bílinn minn rafmagnslaus á Grettisgötunni. Andri E hafði keyrt okkur að bílnum og Andri Ó ætlaði að fá far með mér. Ég hef þess vegna ákveðið að héðan í frá mun ég ekki leyfa þeim að vera báðum í einu í rúmlega eins metra radíus frá bílnum mínum. Allur er varinn góður!

Annars er ég afskaplega glöð að sjá að ég prýði atlividar.com. Ég er víst þessi nakta þarna til hliðar, eða svo er sagt.

Textagetraunin

Talandi um lélega íslenska dægurlagatexta. Þessi er ekkert skárri á íslensku..

Ó barnið barnið,
hvernig átti ég að vita
að eitthvað væri að hérna

Ó barnið barnið,
ég hefði ekki átt að sleppa þér
og núna ertu úr augsýn.

Sýndu mér, hvernig þetta á að vera
Segðu mér barnið, því ég verð að vita það
Af því bara!

Einmanleikinn er að drepa mig
og ég
ég verð að játa að ég trúi enn
ég trúi enn!

Þegar þú er ekki með mér
ég týni huganum
gefðu mér skilti
og berðu mig, barnið, einu sinni enn

Ugludagur, Beikon og væmni

Ég neita því ekki, þetta hlýjaði mér um hjartarætur og innst inni fannst mér ég oggupínu mikilvæg. Allavega einn fílar mig! Takk elsku Pétur Beikon. Jú ar vonderfúl.

Í dag fer Ugla Rugla til Malasíu . Ég ætla þess vegna að gera eins og Anna Tryggva benti öllum á að gera og tileinka þessum degi (hjá mér er ennþá 8. janúar) Uglu. Mér fannst tilvalið að segja ykkur gubbusögu en ákvað svo að hún væri ekki nógu merkilegt. Þess vegna ætla ég bara að senda Uglu skilaboð.

Elsku Ugla!
Fyrirgefðu hvað ég hef stundum verið vond við þig. Ég vona að þú hafir það gott í Malasíu. Ég lofa að skrifa til þín bréf við fyrsta tækifæri. Er heimilisfangið ekki Ugla Egilsdóttir, Malasía? Það er auðvitað bara ein Ugla í Malasíu!
Þú ert nú alveg, stelpa!
Koss og knús
Ragnheiður

Ég er komin heim. Þó að ég hafi stoppað stutt þá var ég búin að gleyma því hvað Íslendingar eru geðveikir, kaupasjúkir, óþolinmóðir og dónalegir. En það er allt gott og blessað. Ef einhver er á leiðinni til Svíþjóðar þá skal hafa eftirfarandi tvo hluti í huga:

... það er í tísku hjá stelpunum að vera í loðnum Moonboots
... allir eiga töff úlpur með loðkraga. Þær kosta tæpan 30.000 kall

Annars dansaði ég ekki uppi á þartilgerðu borði á skemmtistaðnum Atli minn en manaði hinsvegar vínkonur mínar til þess á meðan ég skrapp á barinn. Þær hefðu getað valið úr strákafjöldanum sem safnaðist saman í kringum þær.

Er farin að borða Pízzu, bless
Ragnheiður

Lungt!

Varud fyrir tha sem eru vidkvaemir fyrir stafsetningavillum. Thetta er oyfirfarinn postur.

Og enn a ny koma heitustu frjettir hjedan fra nagronnum okkar. Tho frekar althjodlegar frjettir. Thessa sidustu 9 daga hef jeg laert ymislegt nytt. Lithaenar halda t.d. ad thad sje haegt ad keyra fra Islandi til Svithjodar og fyrst thad er ekki haegt tha er nu allavega haegt ad taka lestina. Finnar laera i skolabokum sinum ad a Islandi eigi allir tvo bila ut af eldgosunum. Ef thad byrjar ad gjosa tha er madur fljotari ad koma sjer i burtu. Og Kanadamenn halda ad thad sjeu ekki til pizzur a Islandi.

Jeg er buin ad fara og fa mjer bjor, vondan saenskan bjor. Fyrst for jeg a stad sem jeg kys ad kalla "Ripp Off Sirkus" vegna thess ad hann leit ut alveg eins og Sirkur en innandyra voru engir hasshausar og tonlistin var algerlega andstaed vid Sirkus. A laugardaginn for jeg svo a alveg hreint frabaeran pjollustad og hitti thar fyrir mann sem dansadi alveg eins og Mikjall Jonsson. Thar sa jeg lika alla breiddina i nyjustu tisku Svithjodar, t.d. perlubindi, butasaumsbuxur og plastpokapils. Einnig uppgotvadi jeg a i Svithjod er kul ad dansa uppi a svidum og eru thar til gerd svid stadsett ut um allt. Med thvi ad dansa uppi a svidinu er nanast gerenterad ad thu hosslir. Gaerdagurinn var magnadur. Fyrst forum vid a alternative kaffihus. Dj sofnadi i sma stund. Sidan forum vid i billjard og that naest forum vid a bar sem heitir Pub Anchor (eda akkerisbarinn) og var Hard Core stadur. Nema thetta kvold. Tha var hann Hard Core Kareoke stadur. Mjog svo merkilegt thad!

Nuna aetla jeg ad drifa mig a versla.
Hejdå

Ragnheidur

Hejsan!

Hjer sit jeg i Sviaveldi. Hjer er stundum akaflega kalt og stundum thaegilega kalt. Jeg er buin ad laera a nedanjardarlestina hofum vid stulkukindurnar tekid upp vidurnefnid Andamamma og ungarnir thar sem jeg fer oftast fyrir hopnum og thaer koma i halarofu a eftir. Thad er sidan helst ad frjetta ad jeg hef, undanfarnadaga..

... horft a bada flugeldana sem ad Sviar skjota upp a aramotunum.
... farid i alvoru finnska saunu hjer i Svithjod og velt mjer nakinn upp ur snjonum a eftir. Jeg var tho sidprud og var med handklaedi utan um i saununni og einungis stulkur veltu sjer upp ur snjonum.
... braett hestaskeifu, hellt henni i vatn og lesid ut ur henni hvad nyja arid ber i skauti sjer.
... keypt mjer allskonar fallega doppotta hluti.
... og margt margt fleira..

Ha det bra!