Af hatri og fleiru

Ég er ekki mjög hatursfull manneskja, nú hlæja sumir og líklega Halli en ég hló þegar hann titlaði sig alvöru karlmenni, jæja nóg um það (ég elska þig nú samt Pjölli minn). Já það er fátt sem ég hata í alvöru. Ég nota oft harðari orð en mér ber í raun að nota til þess að lýsa ástandinu. Sumt finnst mér óttalega asnalegt og segist þá hata það og sumt fer óttalega í taugarnar á mér og ég segist þá sömuleiðis hata það. En það er eitt sem að ég veit að ég hata, fer í taugarnar á mér og er óttalega asnalegt. Hefst nú frásögnin.
Um daginn var ég á leið minni að hitta Önnu Pálu, stórvinkonu mína með meiru. Ég lagði bílnum mínum hjá Bæjarins Bestu og steig út í indælt sumarkvöldið. Þrír drengir höfðu líka lagt á bílastæðinu, þeir voru allir ónefndir Verslingar (afsakið fordómana) en ég kippti mér ekkert upp við það og læsti bílnum. Þegar ég gekk af stað í átt að Austurstræti voru drengirnir þrír á undan mér. Og þá sá ég það. Einn þeirra, sem var í miðjunni, var í röndóttri skyrtu og gallabuxum. Nei, hann var ekki í neinum venjulegum gallabuxum heldur var hann í pissurassabuxum! Helvítis andskotans djöfulsins! Í huganum dró ég upp penna sem á stóð "Demni colour. Hides any fucking stupid fashion mistakes", hljóp að drengnum og felldi hann niður í jörðina svo að pissurassinn snéri upp og tússaði yfir svo að gallabuxurnar virtust vera eðlilegar. Það var eins og drengurinn vaknaði út transi, hann vissi hvorki stað né stund en þegar vinir hans útskýrðu fyrir honum hvað gerst hafði þá þakkaði hann mér kærlega fyrir björgunina. Þegar ég hitti svo loksins Önnu Pálu þá var ég fokill og bunaði út úr mér hinum og þessum ástæðum fyrir því að þetta væri asnalegt.

1. Þetta er ljótt.
2. Ef að buxurnar myndi eyðast þá myndu þær ekki eyðast bara þarna á rassinum og ekki svona mikið
3. Þetta er ljótt
4. Buxurnar virðast fara upp í rassaskoru
5. Þetta er ljótt
6. Rassinn verður afmyndaður og asnalegur
7. Þetta er ljótt

Jæja og þá er reiðiræðan búin í dag. En það er annað að frétta að ég komst inn í Ljósmyndaskóla Sissu og er afskaplega hamingjusöm yfir því. Nú er bara spurningin hvernig ég á að fá pening.

Fjarvera sökum vinnu

Ég hef útnefnt sjálfa mig aumingjabloggara enda ekki bloggað í 4 daga. En ég hef haft mínar ástæður, ég hef unnið alla daga síðustu viku að fráskildum einum og munu næstu vikur ekki innihalda frí (húrra fyrir miklum péning), Þolinmóður er búin að koma í heimsókn, með og án foreldra, Karól var að fá kettlinga, Boga og Gígju (ég kann ekki að skrifa nafnið hennar) og ég hef verið dauðþreytt þegar ég hef komið heim, stundum eftir einn bjór eða svo.

Á föstudaginn var Lionsklúbburin Njörður 109-b í konukvöldsmat hjá mér. Ég er örugglega að brjóta einhver lög, þ.e. má ekki vera svona nákvæm á gestina, en það ætla ég nú að gera samt. Ég hef ekki þjónað Íslendingum í langan tíma og var hreinlega búin að gleyma hversu leiðinlegir þeir geta verið. Og þetta annars ágæta föstudagskvöld, þjónaði ég dónalegasta manni sem ég hef nokkur tíman þjónað. Ég ætla ekki að fara í smáatriðin, en svo dónalegur var maðurinn að ég þurfti að fara út til þess að jafna mig og halda aftur af mér svo að ég myndi ekki hella rauðvíni eða vatnaskönnu eða sósu eða kaffi eða einhverju yfir hann. Allt kvöldið var ég að plotta upp hinar og þessar leiðir sem að ég ætlaði að nota til þess að hefna mín. Plebbaíslendingar virðast ekki skilja enn að

a. þrælahald hefur verið afnumið á Íslandi og staða þjóns er ekki lengur sú sama og breska brytanns hér á árum áður
b. á fáum, e.t.v. engum veitingahúsum í Reykjavík vinna hundar, flaut og smell virkar ekki

Þrátt fyrir að svo illa hafi gengið hjá mér á föstudaginn þar sem ég afhenti kúkamanninum rauðvínsflösku með orðunum "Ég afsaka innilega fávisku mína" þó að fáviskan væri hans og væri viss um að nú yrði ég rekinn, var ég samt útnefnd hetja kvöldsins í gær fyrir hin ýmsu störf mín á sviði reddinga (a.k.a. plögg).

Nú ætla ég að fara í Kolaportið, fimm tímum seinna en ég lofaði konunni (hey, hún var ekki að vinna langt fram á nótt í gær, auk þess hefur Ragnheiðarbelti stundum fáránlega brenglaða tímaskekkju) og kaupa mér afar fallegan jakka.

Bless, kex, ekkert rex

Um tíma og rúm

Eftir viðamiklar rannsóknir hef ég komist að þeirri niðurstöðu að þó að ég búi á Íslandi, þá búi ég í raun ekki á Íslandi. Já kæru lesendur, þetta getur líklega verið flókið, en svo er eigi. Lofið mér að útskýra mál mitt.
Það fasta land sem ég hef undir fótum heitir Ísland og ég er jú, eins og flestir sem einnig hafa þetta land undir fótum, stoltur og þjóðernissinnaður Íslendingur. Það sannast t.d. með því að mér finnst Thule auglýsingarnar gífurlega fyndnar og er undir niðri sammála því sem þjóðrembu Íslendingarnir eru að segja í auglýsingunum. Ég hef m.a.s. gengið svo langt, ásamt nokkrum öðrum Íslendingum, að reyna að útskýra fyrir saklausum útlendingi hvers vegna auglýsingin sé fyndin. Ég var reyndar búin að innbyrða talsvert magn af gullleitum vökva. En áfram af rannsókninni. Ég hef s.s. komist að þeirri niðurstöðu að jafnvel þó að ég snerti sama land og aðrir Íslendingar þá bý ég ekki í sama tímabeltu og aðrir Íslendingar. Minn eigin tími er ekki stöðugur en er alltaf 5 til 10 min. á eftir hinum íslenska tíma. Svo virðist sem þessi tímakekkja hafi ekki áhrif á annað í kringum mig. Ég get t.d. átt samtal við manneskju í öðru tímabelti en allt virðist skila sér á réttum tíma. Ég er þess vegna ekki óstundvís, ég hrærist bara í öðru tímabelti en annað fólk í kringum mig og hefur þetta tímabelti verið nefnt Ragnheiðarbelti. Húrra fyrir því!

Hjartaklamydía

Á föstudaginn fór ég í mitt fyrsta eldrikórspartý. Það var þó nokkuð frábrugðið öllum hinum kórpartýum sem ég hef farið í, enda verður maður víst dannaðari með aldrinum. Ég, Karól og Skúli (og svo seinna Bragi) fórum í teiknileik þar sem Skúli vildi endilega teikna orka og alls kyns illar verur, eitthvað í anda Warhammer nörda, en ég og Karól gerðum okkar besta til að teikna blóm, hjörtu og eyrnalokka á skrímslin.
Seinna um kvöldið fórum við svo á Ölstofuna, þar var mikið um drukkna karlmenn sem vildu ólmir kynnast ungum konum. Karól á tvímælalaust setningu kvöldsins og verður lífið lengu séð út frá þessari setningu "Við erum öll með klamydíu í hjartanu" Eftir nánari samræður um sjúkdómin höfum við, ásamt Kalla og Hjalta komist að réttri sjúkdómsgreiningu.
Allir eru með klamydíu í hjartanu Hjartaklamydía orsakar það að enginn er í raun og veru fær um að elska. Sjúkdómurinn smitast með samræðum við annað fólk. Ef að svo ólíklega vill til að þú ert ekki með klamydíu og ert ávörpuð/ávarpaður af smitbera þá ert þú smituð/smitaður. Sumir eru jafnvel með enn verri sjúkdóma, t.d. herpes og kynfæravörtur. Eina sem slævir sjúkdóminn er áfengi. Undir áhrifum áfengis telja margir að þeir séu í raun orðnir færir um að elska, en látið eigi blekkjast, þið eruð enn með klamydíu. Þó þarf ekki að örvænta því að það er hægt að finna einhvern sem maður getur elskað. Þetta virkar nokkrun vegin eins og rafmagn, plús og mínus. Þannig að örfáir einstaklingar eru færir um að elska þig og þú um að elska þá.
Nú er bara spurninging, þarf að skrifa þetta á heilsublaðið fyrir Filippseyjar?

Þolinmóður er voða vær ennþá, hann sefur bara mikið en fékk pínu ponsu gulu. Ég er líka full af kvefi og vil því ekki heimsækja hann, en langar þó drífa í því. Mamma mín og mamma hans segja að hann stækki mikið. Mamma mín hélt því fram að hann væri farin að segja "mamma" en ég er ekki nógu vitlaus til þess að trúa því. Ég veit að öll lítil börn segja "Halldór Laxnes var mesta skáld Íslans" þegar þau byrja að tala um 3 daga aldurinn, en ekki "Mamma"

Þolinmóði drengurinn

Ég hef ákveðið að kalla hann frekar Þolinmóður, svona eins og Þormóður, vona þó að hann verði ekki skírður Þormóður.
Þolinmóður var 15 merkur við fæðingu og 55 cm. Hann er hraustur að flestu leiti en er þó með skarð í vör, en þrátt fyrir það er hann ósköp ósköp lítill og sætur. Í gær fórum við að bjóða hann velkominn í fjölskylduna. Ég er ekki frá því að nýbökuðu amman hafi fellt tár, sérstaklega þegar hún sá að Þolinmóður er með rautt hár (ef hár mætti kalla). Þannig er mál með vexti að þegar við systurnar vorum litlar átti hún það iðulega til að rýna í hárið á okkur, sleikja á sér puttann og renna honum yfir hárið (hjátrú um að þá verði hárið rautt) og kalla síðan á föður minn "Sturla, ég sé glitta í smá rautt hár hérna". Pabbi var farin að segja bara "Já, já, flott". Hvorugar urðum við rauðhærðar (allavega ekki af náttúrunnar hendi) og var móðir mín því mjög hamingjusöm og stolt af Þolinmóði hinum rauðhærða. Ég kemst ekki hjá því að finna ósköp mikið til með litla greyinu. Hann er svo óvanur heiminum að ef sængin er blíðlega tekin af honum þá bregður honum all svakalega. Og ég finn ósköp mikið til með honum því að hann þarf að fara í aðgerð út af vörinni sem bráðast. Hann er ný kominn í heiminn eftir ansi börsulega lendingu (fékk smá sár á hausinn og fleira), allir eru að koma við hann og þá á að senda hann í aðgerð. Ég skil bara ósköp vel að hann hafi viljað vera á þægilegu floti í allan þennan tíma.
En hann er mjög vær og góður og mér þykir svakalega vænt um hann og hlakka mikið til þegar hann verður eldri og mín löleg afsökun í barnaleikhús og þrjúbíó.

Niðurteljarinn mun brátt loka, þá mun bjórskuldari taka við, því margir skulda mér einn til þrjá bjóra og vil ég gjarnan minna þá á það, fyrir hönd hins fátækanámsmanns.

Ég er farin að halda áfram að vera móðursystir...

Áðan, kl. 23.55 nákvæmlega, fæddists drengurinn loksins! Hann var x stór og x langur (fréttirnar um að hann sé fæddur eru svo nýjar að meira gat Andrés greyið ekki sagt). Hér sit ég, nýbökuð móðursystir, amma (lesist fyrir mig, mamma) var að bjóða afa (lesist fyrir mig, pabba) góða nótt. Aumingja systir mín er víst búin að vera að í 24 klukkutíma. Ég hugsa að ég þori ekki að verða ólétt. Ég hugsa líka að ég sofi lítið í nótt því að mig langar svo að sjá þennan þolinmóða dreng, sem mun verða kallaður Þolinmóði drengurinn (í anda Nönnu) þangað til að alvöru nafn festist við hann. Loksins loksins segi ég bara...

Þó að það passi ekki við þá kemst ég ekki hjá því að tala um nýju auglýsingarnar á strætóskýlunum. Mér finnst Verslingar ekkert verri en annað fólk, að sjálfsögðu ekki, alveg rétt eins og mér finnst bakarar ekkert verri en annað fólk. En mér finnst hins vegar auglýsingarnar frá þeim verri en aðrar auglýsingar. Ég myndi líklegast segjast vera í FSU ef að MH myndi auglýsa svona. "Stefndu hærra" með fullt af sætu, mjóu fólki gerir einfaldelga svo lítið úr öðrum skólum. Að sjálfsögðu er Versló besti verslunarskólinn, enda sá eini á landinu, rétt eins og Stýrimannaskólinn er sá besti í sínu fagi. Ég á allavega ekki til orð, mér finnst þetta alveg helvíti hallærislegt.

Franska grill- og lokapartý leikfélagsins

Ég hafði lofað að blogga um le parte franscai í gær.. en ég var svo þreytt að ég fór í tveggja tíma fótabað í staðinn (ég á ekki baðkar, bara lítið vaskafat). Ég ætla s.s. að gera partýinu skil í dag.
Ég kom seint því að ég var sveitt við tiltekt á mínu eigin heimili eftir föstudagskvöldið. Þá stóðu Árni og Jakob út á svölum, báðir í aðra tánna (þó serstaklega hinn fiðraði Jakob) að grilla pulsur. Ekki er frá mörgu merkilegu að segja á milli þess sem bjórinn var drukkin og áhrifin fóru að segja til sín, jú Justin Timberlake og Gipsy King fengu að hljóma og nokkrir bjórar duttu niður í garð af svölunum hans Árna (eftir því sem á leið þá bættust fleiri "fallnir" bjórar í hópinn). Þegar flestir voru orðnir nokkuð hífaðir þá skiptumst við Salóme á svæsnum sögum, þeim verður ekki gert skil hér, en það er skemmts frá því að segja að Salóme vann með glæsibrag. Arnar, sem var ansi mikið drukkinn og farðaður, ákvað að grilla sér baunabuff og þá langaði mig að grilla egg. Svo að ég náði í egg og skellti því á grillið. Ekki þótti mér ganga vel svo að ég náði í pönnu og smjör og ákvað svo að hella smá bjór á pönnuna til þess að búa til bjóregg. Þá bættist Jakob í liðið og er ég nokkuð viss um að við höfum komist nálægt því að kveikja í svölunum og sjálfum okkur með því að skvetta u.þ.b. heilum brúsa af grillolíu á kolin, sem loguðu svo dátt, en við vorum einfaldlega eilítið of kennd til þess að taka eftir því. Þegar bjóregg og bjórpuslur voru tilbúnar, átu allir það með bestu lyst, sérstaklega Halli, sem kallaði réttinn Bradybrunch. (Fyrir áhugasama þá er uppskriftin hér að neðan). Við Arnar, Jakob og Salóme fórum í fatapóker, reyndar voru ekki allir sammála því að við hefðum verið í fatapóker, en hvað um það. Arnar var á appelsínugulum nærbuxum og þurfti að pissa (enda var hann búin að drekka mikið og margt um kvöldið) og hljóp fram, ég var eitthvað að væflast frammi í gangi og sá hann standa inni á baði, með galopið inni á bað að pissa. Þegar hann sá mig þá veifaði hann bara, mjög hamingjusamur að kasta vatni. Svo löbbuðum ég og Salómé niður í bæ, ég með túlípana í annar og baguette i hinni, Salómé með hvítvín í annari og blóm í hinni.

Ég laug víst að ykkur í gær, systir mín átti ekkert barn í gær. Í dag er hún hinsvegar farin inn á spítala og mun þetta þolinmóða barn koma á morgun eða hinn. Húrra fyrir því (loksins!)

Bjóregg með pulsum

2-3 egg
2 pulsur
væna klípa af smjöri
rúmlega hálfur bjór
allt girnilegt krydd í skápnum

Byrjið á því að kveikja í grillinu. Setjið eitt heilt egg á grillið og látið bíða á meðan pannan og smjörið eru sótt. Eggið er fjarlægt af grillinu og pönnunni komið fyrir. Smjörið er látið bráðna og þá er bjórnum hellt yfir. Þá er grillvökva svekkt á svo að logarnir standi langt upp í loft. Þegar vökvinn byrjar að krauma er eggið brotið útí. Bíðið þar til eggið er orðið hvítt og hræðið þá í. Þá er einu eða tveimur eggjum bætt í að þau einnig látinn hvítna. Pulsurnar eru rifnar með berum höndum og þeim hennt út í. Þegar allur bjórinn er nánast gufaður upp er hrært duglega í og öllu kryddinu bætt út í. Áður en rétturinn er borinn fram er hann settur í sigti til þess að enginn soðinn bjór sé eftir.
Verði ykkur að góðu!

Ég gleymdi tvennu, ég fékk líka lén í afmælisgjöf.. http://www.rokkdrusla.tk og einnig nafnbótina Ragnheiður Rokkdrusla. Þetta hlaut ég frá meðlimum Ókindar. Ég met þetta mikils en er enn að melta nafnið..

Einnig tróð ég Oddi nokkrum í skottið á bílnum hans Árna og við lofuðum að linka á hvort annað, sem við og höfum gert. Takk fyrir að plögga bjórnum Oddur minn, gott plögg!

Afmælisveislupartý

Það var nú sérdeilis rosalega gaman heima hjá mér á föstudagin, það þótti mér allavega. Margt skemmtilegt (og sumt óskemmtilegt) átti sér stað. Skemmtilegt var þegar hljómsveitin Gaur spilaði (næstum því bara fyrir mig vil ég meina) og megi hljómsveitarmeðlimir miklar þakkir hafa, skemmtilegt var einnig þegar ég, Anna Pála, Karól og Hildigunnur bjuggum til brennikjúkling í kvöldmat. Kjúklingurinn átti að vera undursamlegur, sem hann og var, en af einhverjum duldum efnum sem komust í sósuna þá varð hann alveg brennisterkur. Skemmtilegt var þegar mínir (nú)heittelskuðu Andri og Andri sungu sig inn í kjarna hjarta míns með kassagítar, hristu, undurfríðum söngröddum og t.d. öðru af uppáhaldslaginu mínu Fly Me To The Moon. Ef ég væri væmin (sem ég er ekki) þá hefði ég örugglega farið að gráta, svo vænt þótti mér um þetta. Skemmtilegt var þegar sápukúluvélin sem Helgi á, fór í gang úti á svölum og baðaði allt í uppþvottalegi. Skemmtilegt var þegar Anna Pála sigraði glæsilega Egóbústið (sem hefur farið hamförum um bloggheimana, þessi ókunnuga nafna mín og þessi ókunnugi maður hafa bæði minnst á egóbústið mitt á bloggum sínum. Þakka ykkur fyrir :) Anna Pála gaf mér hvorki meira né minna en 14 gjafir af egóbústinu og hlýtur hún því nafnbótina, Anna Pála Egóbúst-einvaldur. Annars fékk ég margt og mikið af listanum, þrjá þakkláta syni (einn mjög mjög kærkomin), fullt af gáfulegum bókum, járnauglýsingu (takk enn og aftur Karól), mikið af hlutum sem eru ekki neitt, live skemmtiatriði (sigh), glingur og eyrnalokka, tösku og margt margt margt margt fleira. Og það þótti mér ofsalega gífurlega gaman
Það var óskemmtilegt þegar löggann kom, m.a.s. fólkinu á efri hæðinni fannst það óskemmtilegt (en þau eru alveg yndisleg, konan bað mig m.a.s. að spila Eurovision svo að hún gæti dansað með í stofunni sinni!). Þegar móðir mín og faðir komu heim frá Ítalíu þá varð móðir mín alveg snælduvitlaus og ætlar að fara niður á löggustöð og heimta að fá að vita hver kallaði á lögregluna, kl. 00.00 á föstudagskvöldi. Ræðan hljómaði eitthvað á þessa leið "Ég á heima hérna, ég á þessa lóð og þetta hús og ég hef búið hér í 17 ár við hliðina á þessu fólki og ég vil barasta ekki hafa þetta rugl!" Og nú stendur hún í útidyrahurðinni og ræðir þetta af miklum móð við efrihæðarkonuna.
En allt var annars skemmtilegt og ég þakka öllum kærlega fyrir mig með harðsperrur í kinnum eftir mikið bros.

Systir mín er ennþá ólétt en í dag á hún að eignast barn, læknarnir eru m.a.s. orðnir óþreyjufullir. Ég var farin að segja fólki að hún yrði í alvöru ólétt það sem eftir lifði ævinnar.
Seinna í dag blogga ég um le dramaparte francais..

Ragnheiður B og móðir mín eru efstar í egóbúst keppninni. Móðir mín hefur þegar gefið mér

... rauðu skóna í Kron
... fullt af fötum
... pjéning

Ragnheiður B er þó einu skrefi framar því að hún hefur gefið mér

... einthvað sem er ekki neitt og er gjörsamlega ónothæft
... bók í bókahilluna sem fær fólk til að halda að ég sé ofurgáfuð (það var rússneska svindlbókin um Harry Potter stelpuna, á rússnesku!)
... skemmtilega mynd af bjöllu bíl í Tékklandi

Björg er að sjálfsögðu ofarlega á listanum því að hún gaf mér svo mikið af ótrúlegasta dóti í heimi sem er svo ótrúlega flott og ég barasta elska.
Ég er farin í bankann áður en handrukkarar verða sendir til fráfarandi gjaldkera LFMH 2002-2003. Já og þetta blessaða barn ætlar aldrei að koma. Aumingja systir mín verður bara að vera tvær manneskjur það sem eftir lifir ævinnar!

Vinnan mín

Ég má til með að blogga eilítið um vinnuna mína. Hún heitir Lækjarbrekka en ég kalla hana alltaf Streamhill. Ég hef unnið þar við þjónustustörf í bráðum fjögur ár, allan ársins hring og á tímum atvinnuleysis jafnaldra minna þá er ég mjög ánægð með þetta starf sem er vaktalaust, háttlaunað og frjálst. Vinnulíf mitt skiptist í fimm tímabil:
Tímabil eitt: Árshátíðir og fullir íslendingar
Tímabil tvö: Kökuhlaðborð, fermingar og fullir íslendingar
Tímabil þrjú: Fiskihlaðborð, túristar og fullir íslendingar
Tímabil fjögur: Fullir íslendingar
Tímabil fimm: Jólahlaðborð, skötuhlaðborð og fullir íslendingar
Ég á kvenkynsútgáfu af íslenska karlaþjóðbúningum (nýja) sem að ég nota í vinnunna.
Ég hef þann leiða ávana að nota vinnuorð eins og transera (skera læri, svínaköt eða annað kjötkyns), bomma (pöntun fyrir mat sem fer inn í eldhús), dekka (leggja á borð), pólera (þurrka af hnífapörum) og að vera á floti (hafa of mikið að gera) vinum mínum til mikillar mæðu og oft eftir að ég segi "Já og það var allt á skítafloti" fæ ég svarið "Bíddu, og hvað gerðu gestirnar á meðan allt flæddi þarna, voru þetta þá vaskarnir eða?"
Jólin hjá mér koma með uppháum kokkahúfum, eins og ég hef áður nefnt, því að enginn kokkur er með kokkahúfur í eldhúsinu. Bara þegar þeir eru að transera í jólahlaðborðum og þess vegna minna þær mig alltaf á jólin. Auk þess eru flestir kokkarnir sköllóttir, bara einn með hár og hann er stundum með kollhúfu.
Eftir fjögra ára starfsferill hef ég heyrt um 50% allra þjóna og kokka sem hafa einhvertíman starfað á Íslandi. Ég held líka að ég þekki þá alla, það er algegnur miskilningur meðal þjóna.
Ég hef lært að:

... þjóðverjar tipsa ALDREI
... íslendingar eru dónalegir, alltaf
... fáir íslendingar kunna í alvöru að fara út að borða
... japanar drekka ekki vín
... frakkar setja brauð útum allt
... svíar sem koma til Íslands eru oftast mjög ríkir
... bandaríkjamenn eru oftast mjög mjög hamingjusamir "thank you so much, this was just great, I just love this place and the food was lovely and the table was so nice and the water is amazing! Iceland is so great"
... og margt margt margt fleira

Meira af mögnuðu kórpartýi

Svo virðist sem J-Timberlake fan club innan kórsins fjöldi ört. Ég og Siggi T höfum í þó nokkurn tíma verið í miðsjtórn J-T aðdáendaklúbbsins (sem var einnig um tíma með grænmetisætuívafi en það hefur nú verið gefið upp á bátinn), Pétur segist hafa stofnað annað og Dagga enn annað. Ég legg til að þau verði öll sameinuð, svo lengi sem allir aðrir séu samþykkir og beri virðingu fyrir núverandi og fyrrverandi grænmetisætum.

Í kórpartýum er ætíð gaman og var föstudagurinn enginn endantekning. Ég fullyrði að Sóparanar áttu (aftur) besta atriðið. Ég er hamingjusöm, takmarkinu er náð, sópraninn rokkar (ásamt öltunum að sjálfsögðu!). En topp 5 listinn yfir atriði kórpartýsins er svohljóðandi

1. Sópranar
2. Bassalingar
3. Blöðrukisi úti í garði
4. Tenórus
5. Altar

Jónas býr í einu mesta partýhúsi sem ég að hef augum litið; tvö klósett, eitt í nokkru ólagi og ekki hægt að læsa, dauðaherbergi, stofa með píanói, gosbrunnur, diskóherbergi með flúorljósi sem gerði alla ógeðslega, bekkur til að reykja á, sandkassi, garðhúsgögn, garður bakvið húsið.. og svo mætti lengi telja. Ég framdi áhættuatriði, skreið undir bílskúrshurðina til að forðast Halla Volvo og á meðan ég var að skríða í burt, þá setti einhver hurðina í gang. Í smá stund hélt ég að ég myndi deyja.
Ég mun vera í ævilangri fýlu út í A&A fyrir að skilja mig eftir hjá Skúla. Hann er ekkert hræðilegur, en það er hærðilegt að vakna við það að pabbi hans Skúla stendur, í boxer og stuttermabol að breiða ofan á mann sæng.
Skítkastið fá öldungarnir Skördí og Marta fyrir að mæta ekki í síðasta kórpartýið okkar sem meðlimir í yngri kórnum. Stúdentsveislur er er ekki afsökun, Ingunn kom!
Ég segi þrefalt húrra fyrir Jónasi, þakka fyrir magnað partý (fannstu nokkuð hvítan bol? Ég á hann nefnilega)

Djammandi djammandi

Eftir vinnu á miðvikudaginn vildi ég djamma. Því var haldið til Söndru þar sem hvítvín, bjór og ostar voru borin á borð. Anna Pála, Vigga og Dagga voru líka í ostaveislunni ásamt Sigga hennar Söndru og mömmu hennar og litla bróður. Næst var haldið niður í bæ og fyrsta stopp gert á Kaffibrennslunni. Það var stutt. Síðan var haldið upp Bankastrætið og hljóp ég inná mína heittelskuðu Lækjarbrekku til að skrifa á mig annan gullvökva (lesist bjór). Yfirþjóninum mínum leist svo rosalega vel á þennan stúlkaskara sem stóð í portinu og beið eftir mér að hann heimtaði að þær myndi koma inn og bauð öllum bjór og epplasnafs. Þá var ég öfunduð af góðum vinnustað, hahaha! Allavega, Anna Pála var, sökum amors litla, alveg sjúk í að fara inn á Ara í Ögri. Hinar þrjár stungu af á Dillon án okkar vitundar og sat ég ein eftir með Önnu Pálu og amornum hennar. Ég átti því ekki annan kost en að leika mér í reiknivélinni minni ásamt því að tala illa um IB við Kristófer hin hálfbreska sem er líka á IB. Ég heimtaði brottför þegar úthaldið var á enda og þá var haldið á Glaumbar. Eftir eitt J-T lag fór ég. Anna Pála var upptekin af öðru. Ferðinni var heitið á Vegamót en þar átti Yngvi víst að vera. Hann reyndst þó vera á Sólon. Á leiðinni til baka hitti ég tvo pilta sem voru að baksa við að binda bindishnút. Þeir voru báðir drukknir og greip ég á það ráð að binda hnútinn fyrir þá, við mikinn fögnuð nærstaddra. Ég dró þá af stað með mér á Sólon, því að ég nennti ekki að labba ein, og kom þá í ljós að þeir þekktust ekkert og höfðu aldrei sést áður. Á Sólon keypti Yngvi bjór handa mér og fór svo, þannig að ég var eftir með belgíska Michelin kokknum, Pieter. Eftir dans í smá tíma héldum við af stað á Boomkikkers. Ég komst reyndar ekki þangað því að ég hitti dreng sem hafði stolið plaststólpa í Bankastrætinu og var hann svo ánægður að löggann hefði ekki stoppað hann að hann ákvað að kalla stólpann friðartáknið sitt. Við röltum upp á Vesturgötu þar sem ég fékk að pissa í mjög fallegri kommúnu. Síðan fórum ég og friðardrengurinn í göngutúr um gamla kirkjugarðinn og svo labbaði ég heim. Megnið af leiðinni var býfluga samferða mér en hún vildi ekki tala við mig. Þegar ég kom heim, um 7.00 þá uppgötvaði ég að ég var læst úti. Ég vildi ekki vekja foreldra mína að svo stöddu svo að ég lagið mig bara í sólinni í hallargarðinum mínum (lesist: fyrir utan útidyrahurðina). Vaknaði svo kl. 9.30 við vekjaraklukkuna inni hjá mér, ég var þó ennþá úti og kl 10.00 bankaði ég á klósettgluggann og bað um að mér yrði hleypt inn. Og þar með endar djammsagan.

Ég hef verið útnefnd upplýsingamálaráðherra fjölskyldunnar og þarf því að svara fyrirspurnum og símtölum varðandi ófædda drenginn. Einnig þarf ég að hringja í alla fjölskylduna þegar hann loksins fæðist og tilkynna um fæðingartíma, stærð, þyngd og heilbrigði. Þetta er einflaldega vegna þess að móðir mín og faðir eru að fara af landi brott í viku og getur því enginn annar sinnt starfinu. Í nótt vonaði ég heitt og innilega að hann væri að fæðast, reyndi m.a.s. að tala systur mína inná að að hlaupa 20 sinnum upp og niður stigann hér fyrir utan.. það gekk ekki.

Hundrað milljón þúsund skrilljón billjón rokkstig fær Björgin mín eina fyrir bestu og flottustu gjöf í heimi og geimi. Brosið er ennþá á, kjólinn passar og þessi magnaði maríuhænuhattur! I love you! P.S. er búin að plögga kaffi hjá Mumma þegar þú kemur heim.

Bílnum okkar var stolið í vetur. Ég og mamma settum sófann, alla borðstofustóla og hægindarstóla (þó að þeir séu nú engir rosalegir hægindarstólar) inn í forstofu því að á stolnu lyklakippunni var ekki einungis bíllykill heldur einnig húslykill. Ég ákvað líka að láta fat með hnífapörum halda jafnvægi á hálfopinni hurð svo að ef hurðinn yrði hreyfð þá myndi allt húsið vakna við barmlið í hnífapörunum. Þegar bílinn fannst (nánast tómur að innan, ruplararnir tóku m.a.s. sundskýluna hans pabba!) ákváðum við að fá okkur öryggiskerfi. Það var sett upp í dag af tveimur mönnum sem tóku andköf þegar þeir sáu köttinn minn og flautuðu svo á hann, við afar dræmar undirtektir Mola, sem er kötturinn, og hélt hann móðgaður á brott. Ég er nokkuð viss um að hann hugsaði "Ég er ekki hundur". Þessir kallar nú ekkert rosalega merkilegir fyrir utan það að þeir tóku símann þrisvar úr sambandi á meðan ég átti í langlínusamræðum við Björgu í Brussel. Aumingja maðurinn varð alveg miður sín þegar ég kallaði utan af palli (því að þeir voru líka að bora í veggi svo að það reyndist erfitt að tala í símann) "Aftur, dísös kræst, ég er að tala til Belgíu!".
Kerfið er hinsvegar alveg hreint snilldarlegt því að það talar við mann, þokkafull tölvukonurödd sem tilkynnir að nú sé kerfið "Ready to arm" og svo er líka hægt að taka upp skilaboð til annara fjölskyldumeðlima "Fór í sund, kem heim kl 18.00" þó ég efist nú um að mamma mín muni nokkur tíman læra á þessa skilaboðaskjóðu.

Áðan var ég næstum því búin að keyra á fugl sem ákvað skyldilega að steypa sér fyrir bíl. Þá fór ég að hugsa, ætli fuglar geti líka fengið hjartaáfall? Og ætli þeir geti fengið taugaáfall? Ég meina. það hlýtur að vera nokkuð stressandi að vera fugl. "Oh sjitt, ég þarf að safna prikum og grasi, búa til hreiður, safna ormum til að éta og fljúga suður á bóginn, sem eru nokkur þúsund kílómetrar"

Krílið litla hefur ekki látið á sér kræla, það ríkir mikil spenna á heimilinu

Fussum svei

Ég var að koma af kaffihúsi með Skjenstadkonunni (s.s. kvk tvíbbanum ef að þið náið þessu ekki). Þar ræddum við aðallega um asnaleg nöfn og komumst að þeirri niðurstöðu að það væri asnalegt að það væri hægt að heita Sóley Erla, eða Blóm Fugl en ekki Sóley Ýsa, eða Blóm Fiskur. Og ég hitti hann Alla frænda í dag. Þegar laugardagskvöldið bar á góma þá fór hann að tala um rauðvínsblett í skyrtunni sinni sem hann myndi ekki hvaðan kom. Ég horfði áhugaverðum augum á tærnar á mér á meðan ég útskýrði fyrir honum öll herlegheitin og hann fyrirgaf mér strax. Ég leita hér með að Sigga..
Þakka fólki afmæliskveðjurnar. Vona að allir séu uppteknir af því að vinna Egóbústið (sjá hér neðar).

Ég er að taka þátt í einhverri rannsókn (eins og fleiri ungar stúlkur á mínu reki hér í bæ). Í dag ákvað ég hins vegar að mig langaði ekki að vera í rannsókninni lengur (ástæður verða óútskýrðar vegna þess að karlmenn myndu vorkenna konum svo agalega fyrir að þurfa vera konur, konur myndi fara að gráta við lesturinn, auk þess sem það væri ósiðsamlegt að birta það hér). Ég hringdi niður eftir og sagði "Ég vil hætta í rannsókninni". Konan bað um ástæðu en ég hafði nú kynnt mér rétt minn og tilkynnti henni að ég þyrfti ekki að gefa upp ástæðu. Þá gaf hún mér samband við aðra konu sem var með súkkulaðirödd og sagði að hún væri leið að ég vildi hætta í rannsókninni. Og hún reyndi að ginna mig aftur með því að bjóða mér frían bíómiða fyrir tvo, pening og leigubíl á staðinn! Gott tilboð, en ég vildi nú samt hætta í rannsókninni. Á endanum leið mér eins og Chandler og Ross þegar þeir ætla að hætta í líkamsræktinni og enda með sameiginlegan bankareikning. Fussumsvei! Ósvífnin í fólki!

P.S. niðurteljarinn er enn bilaður en þið getið reiknað þetta út ef að ég átti afmæli 25. maí

Af Hot'n'Sweet og fleiru

Blogger er í fríi, ég get allavega ekki breytt niðurteljaranum svo að staðan er svona:
Tvítugsafmæli: Í DAG!
Von á systursyninum: 2 dagar
Harry Potter: 26 dagar.

Ég bið alla þá sem þurftu að þola drykkjuæsing og annað leiðinlegt frá mér í gær innilegrar velvirðingar. Ég kenni Hot'n'Sweet staupunum í efnafræðiglösunum um. Ég verð alveg óþolandi eftir drykkju þessara efna. Þó aðallega verð ég að biðja tvo afsökunar.
Alli frændi: Rauðvínið var mér að kenna og ég er búin að fyrirgefa þér þetta með heita pottinn, fyrir löngu m.a.s. Skammast mín niður í tær og skil ef þú vilt neita öllum fjölskyldutengslum okkar á milli.
Siggi skeggjaði: Ég biðst aftur afsökunar varðandi bjórinn, ég skulda þér enn einn.
Ég held reyndar að hvorugur viti af tilvist þessa bloggs og lesi það því ekki, þannig að þið komið þessu til skila ef að ég er ekki búin að hitta þá. Takk fyrir.

Gudda lofaði víst að birta útgáfur af ljóðinu utan hringsins eftir Stein Steinarr. Í eftirfarandi ljóðum bregður Gudda sér í líki ýmissa manna. Hér kemur upphaflega útgáfan:

Ég geng í hring
í kringum allt sem er
og innan þess hrings
er veröld þín

Minn skuggi féll um stund
á gluggans gler

Ég geng í hring
í kringum allt sem er
og utan þessa hrigns
er veröld mín

Nú hér má sjá órómantíska og orðóheppna manninn yrkja:
Ég geng í kringum þetta allt
og þú ert inni í hringum

Minn skuggi féll
á þennan glugga

Ég geng í kringum allt
og ég er fyrir utan hringinn

Og að lokum Pakistaninn sem kann ekki góða íslensku:
Ég vera ganga kríngúm
og ég detda gegnúm glúgga
og nú þú véra inní
og ég véra útí

Jæja, ég er farin að halda áfram að vera tvítugt. Já hey, þið eruð öll ömurleg nema Karól og Andri Ó. en enn gefst ykkur tækifæri til þess að bæta ráð ykkar, Ég á afmæli í einn og hálfan tíma í viðbót, ef tekið er mið af degi en fimm og hálfan tíma ef tekið er mið af fæðingartíma þannig að enn er tekið við hamingjuóskum.

Hér birtist fullkominn listi yfir allt það sem mig langar í. Þið hafið tæpar tvær vikur til þess að safna eins mörgu og mögulegt er af listanum og vinna þar með leikinn!

Síðasta Egóbústið

... rjómahvíta Renault Daphne 1962 sem boðar sumarið hjá mér. Hann er til sölu.
... Amélie geisladiskinn og myndina á DVD
... litla ávaxta- og súkkulaðibúð á Spáni, ítalíu eða Frakklandi
... rauðu skóna í Kron
... a.m.k. eina milljón í beinhörðum peningum
... flugvél og einhvern til þess að fljúga henni
... nýtt útlit á þessa hommsubláusíðu
... digital myndavél, ekki Kódak
... Eru ekki allir í stuði? eftir Doktorinn sjálfann.
... heimatilbúin geisladisk með heimatilbúnum lögum.
... heimatilbúin geisladisk með ógurlegum partýlögum.
... miða á Hróarskeldu 2003 (og ef ég fæ ekki flugvél og einhvern til þess að fljúga henni þá vil ég flugmiða til Danaveldis og lestarmiða frá Köben til Hróarskeldu líka).
... iPod, helst þessa týpu
... kokkabók sem heitir "The Soprano Family Cook Book" eða eitthvað svoleiðis.
... risastóra ljósmyndabók sem heitir Art Of Photography.. eða eitthvað svoleiðis.
... nýja myndavél, manual, með flassi og a.m.k. fjórum góðum linsum.
... myrkraherbergi með öllum græjum.
... óendanlega inneign í plötuverslunum og bókabúðum landsins
... ferð út í geim
... tvær milljónir í 1000 köllum
... nýtt seðlaveski
... vinstri stjórn á Íslandi
... myndina af litla stráknum þar sem maður trúir því að hann labbi út úr myndinni eða blikki mann.
... einhverja aðra mynd eftir Mary Ellen Mark
... allar bækur eftir Mary Ellen Mark, þ.á.m. A Cry for Help
... Mary Ellen Mark
... heimagerða ljóðabók eftir Skúla sem á að heita "Móðir mín kjarnakonan", "Ragnheiður undurfríð" eða álíka.
... stærra herbergi
... ekki í kerti, sápur úr Body Shop, hálsmen eða snyrtidót
... málverk eftir gefanda
... fullt af nýjum fötum
... fullkomna spænskukunnáttu
... snúru í gettóblasterinn minn
... disk með Yeah Yeah Yeahs
... báða Harry Potter myndirnar á DVD
... son sem er ekki jafn vanþakklátur og sá gamli var
... gamal auglýsingar úr járni
... plaggat, eða málverk, eftir Toulouse-Lautrec, sem notað var sem auglýsing fyrir Rauðu Mylluna
... genið sem sér um skipulag
... geisladisk með The Vines og The Kills
... heimatilbúna bíómynd eða tónlistarmyndband
... live skemmtiatriði í afmælinu mínu
... pjéninga
... mitt eigið lén
... gasgrill
... heitan pott, skreyttum mósaík, í garðinn
... teiknimyndasögubók
... grískar styttur í sturtuna, þó bara frá Mumma
... gamla skrúfueyrnalokka
... fínt gala veski
... latteglas, svona stórt ömmuglas (Vigga, það má vera stolið frá Kaffibrennslunni)
... fallega plastperlufesti með allskonar glingri
... amerískt rúm
... japanskt rúm
... þægilega dýnu, a.m.k. 1.80 m á breidd
... rúmföt, helst hvít, allavega EKKI með blómum
... svartar náttbuxur, helst úr satín, allavega mjúkar að innan
... svona take-the-coffee-with-you bolla, úr einhverjum málmi
... ferð til Brasilíu
... mikið af gömlum djass diskum
... fivtís föt
... sólgleraugu eins og VV í The Kills var með á myndinni sem fylgdi greininni um þau í Mogganum um daginn. Ég er búin að leita út um allt að svona mynd og missti bloggið nokkrum sinnum út svo að þið verðið bara að standa ykkur (hint: svona gleraugu fást í gleraugnabúðinni við hliðina á blómabúðinni í Kringlunni).
... sól og blíðu í allt sumar.
... einthvað sem er ekki neitt og er gjörsamlega ónothæft
... bækur í bókahilluna sem fær fólk til að halda að ég sé ofurgáfuð
... meiri skó, meiri skó, meiri skó
... rautt reiðhjól í gamla kvennmannstílnum
... kaffisýróp, irish krím
... nýja esspressóvél
... svarta kjólinn með gráu blómunum í Mondo
... armband úr plexigleri frá Kirstjuberjatréinu
... fyndnar og skemmtilegar myndir

En sá undarlegi dagur

Ég kláraði prófin í dag, spriklaði um eins og nýr kálfur í örstuttastund, fór í sól og blíðu á Austurvelli og svo skutu Lárus Rektor og Jón Hannesson mig í fótinn. Reyndar bauð Lalli mér fyrst hnetu og þó að ég sæti með silfurtár á hvarmi mínum, þá hló ég að honum. Endaði á því að búa til foss í Öskjuhlíðinni sem hét Blóðnasafoss. Og þar fór saga dagsins i dag, mjög svo undarlegur.

Ég verð að hafa eftir nokkur fleyg orð frá lærdómssetu okkar Önnu Pálu í gær. Ný kona varð til, kynlífssveltaljóðskáldið Gudda sem gengur bara í hörfötum, með 158 sólarhálsmen, John Lennon gleraugu og kollhatt. Hún yrkir svo:

Ég er kona
ég er jarðaber

þú ert maður
þú ert banani

ég bý til jarðaberja og bananasjeik

Hún styðst meira við myndlíkingar (þessi er frá Önnu Pála, konunni sem ekki verður endurtekin):

Sköp mín eru líkt og snjóhús
dimm, köld og rök.
Við innkomu þarf maðurinn að
skríða gegnum
löng
myrk göng.
Ég er frjósemissnjóhús

Á morgun mun Gudda birta hér ýmsar útgáfur af ljóðinu "Utan hringsins" eftir Stein Steinarr. Þau eru snilld (a.m.k. að mati okkar Önnu Pálu). Lifið heil!

Egóbústið
Mig langar í...

... svarta kjólinn með gráu blómunum í Mondo
... armband úr plexigleri frá Kirstjuberjatréinu
... fyndnar og skemmtilegar myndir

Djöfullinn sjálfur..

The Dante's Inferno Test has banished you to the Sixth Level of Hell - The City of Dis!
Here is how you matched up against all the levels:

Level	Score
Purgatory (Repenting Believers)	Very Low
Level 1 - Limbo (Virtuous Non-Believers)	Moderate
Level 2 (Lustful)	Very High
Level 3 (Gluttonous)	Moderate
Level 4 (Prodigal and Avaricious)	Moderate
Level 5 (Wrathful and Gloomy)	Low
Level 6 - The City of Dis (Heretics)	Very High
Level 7 (Violent)	High
Level 8- the Malebolge (Fraudulent, Malicious, Panderers)	High
Level 9 - Cocytus (Treacherous)	High

Take the Dante Inferno Hell Test

Ég og fyrrverandi eigum þá eitthvað sameiginlegt (viðurkenni þó að ég fata þetta próf ekki alveg).
Annars vil ég segja þeim sem eru búnir í prófum... fuck off and die.

Egóbústið
Mig langar í...

... bækur í bókahilluna sem fær fólk til að halda að ég sé ofurgáfuð
... meiri skó, meiri skó, meiri skó
... rautt reiðhjól í gamla kvennmannstílnum
... kaffisýróp, irish krím
... nýja esspressóvél

Júróvisjón

Dyggir lesendur, og þeir sem mig þekkja vel, vita að ég er forfallinn Júróvisjónaðdáandi. Ég kann lögin frá Eistlandi 1996, Danmörk 1997, Kýpur 1998, man hvernig fötum flestir hafa verið í frá 1998 og svo gæti ég lengi talið. Ég ætlaði mér að halda hér uppi Júróbloggi, þ.e. blogga um hverja kynningu, en ákvað að það myndi ekki falla í ljúfan löð. Ég get þó ekki hamið mig að tala um hitt og þetta þar sem Júróvisjón nálgast sem óð fluga.

- Öll lögin eru brekst íbíza rippoffpopp. Birgitta er ekki jafnslæm og áður leit út fyrir.
- Tyrklandi er á mörgum stöðum spáð sigri, enda ekki undarlegt þar sem myndbandið þeirra skartar semi-erótískum myndum af hálfnöktum stelpum í einhverskonar baðhúsi.
- Grikkland er líka ofarlega á spádómslistum. Aumingja konan fór í korselettið öfugt og ákvað greinilega að taka Charlotte Nilson á þetta eftir að hún sá hvernig frú.Nilson vann Selmu okkar með því að vera meira máluð, í þrengri fötum og wonderbra.
- Þýskaland á án efa hamingjusamasta lagið í ár, Austurríki (eins og Nanna, Dagga og Dr. Gunni hafa bent á) undarlegasta lagið og Úkraína hetjutenórinn og asnalegasta myndbandið. Ég dó þegar maðurinn fór að syngja í hárblásarann sem var í gangi
- Afhverju þurfa Austur-Evrópu löndin alltaf að syngja á "Bradislava tjo kjo brusinuvi uji tuji" tungumálunum sínum? Kannski vilja þau bara alls ekkert vinna. Þetta er þó skemmtileg tilbreyting, eins og þegar rússneska sveitin Mumin Troll tók þátt árið 2001 og hélt því fram að textinn væri á ensku þó að hann hljómaði eins og köttur að reyna að leika hænu.
- Portúgalar (og söngkonan galar svo sannarlega) ætluðu að hafa undankeppnina veglega í ár, hringsvið sem hreyfðist. Það var ekki alveg jafn veglegt að sjá kallana sem unnu við það að hreyfa sviðið fram og til baka, skríða meðfram sviðinu og ýta því.
- Ég held að breski kk söngvarinn sé hommi.

Egóbústið
Mig langar í...

... sólgleraugu eins og VV í The Kills var með á myndinni sem fylgdi greininni um þau í Mogganum um daginn. Ég er búin að leita út um allt að svona mynd og missti bloggið nokkrum sinnum út svo að þið verðið bara að standa ykkur (hint: svona gleraugu fást í gleraugnabúðinni við hliðina á blómabúðinni í Kringlunni).
... sól og blíðu í allt sumar.
... einthvað sem er ekki neitt og er gjörsamlega ónothæft

Skúli Lillard?

Ég bara verð...
Ég er að fara í sálfræðipróf og ég hef fengið mig til þess að trúa því að með því að lesa öll gömul Cosmopolitianblöð systur minnar þá sé ég í raun að læra sálfræði. Ég er að reyna að skilja sálfræðina á bak við konur, sem er ansi flókin, það segi ég þó að sjálf sé ég kona. Það má ekki vera of kynþokkafullur en samt deyja úr kynþokka, ekki láta stráka vita að maður sé öruggur en strákum á víst að þykja það heillandi að sjá öruggan kvennmann, þ.e. samkvæmt Cosmo. Það merkilega við þennan lestur minn er þó annað og undarlegra.. Ég rakst á mynd (klikka á mynd)



Þarna brá mér... er þetta Skúli? Það var annar maður titlaður fyrir þessari mynd, Matthew nokkur Lillard sem hefur leikið í stórmyndum á borð við Scream og Scooby Doo. Ég gróf upp myndir af Skúla og Lillard...



Dæmið nú sjálfir kæru lesendur, hver er maðurinn í Comso?

Hjartans þakkir fær Andri fyrir góðvild og hjálpsemi. Súkkulaðikaka verður afhent síðar

Egóbústið
Mig langar í...

... svona take-the-coffee-with-you bolla, úr einhverjum málmi
... ferð til Brasilíu
... mikið af gömlum djass diskum
... fivtís föt

Undirleikari óskast

Þegar ég verð stór þá ætla ég að giftast myndarlegum, góðum manni sem getur spilað alla tónlist og öll lög í heiminum á hvaða hljóðfæri sem er. Hann mun búa í litlu íbúðinni minn með kettinum Miu.
Annars ætla ég að vera plebbi og fara í ljós í fyrramálið. Ég er viss um að það muni hjálpa mér við lærdóminn sem gengur satt að segja ansi brösulega þessa dagana.

- R I T S K O Ð A Ð -

Egóbústið
Mig langar í...

... amerískt rúm
... japanskt rúm
... þægilega dýnu, a.m.k. 1.80 m á breidd
... rúmföt, helst hvít, allavega EKKI með blómum
... svartar náttbuxur, helst úr satín, allavega mjúkar að innan

Haltir ganga

Ég var að skoða eitthvað blað. Þar var auglýsing frá Krossinum um einhvern mann sem er hér á landi og er víst kraftaverkakarl og ætlar að lækna alþjóð í Austurbæ 13.-15. maí, eða eitthvað svoleiðis. Í auglýsingunni stendur meðal annars: "Haltir ganga, daufir heyra". Sko, einu sinni misteig ég mig og varð hölt, en ég gat samt alveg gengið þrátt fyrir það og vinkona systur minnar er heyrnadauf, en hún heyrir nú alveg þrátt fyrir það. Svo að ég segi svo að þessi maður sé ekki kraftaverkakarl heldur peningplokkarasvindlari.

Annars nenni ég ekki að ljóðast meira við Skúla. Það er barasta ekki hægt að hafa gaman af þessu sýnist mér, það þarf allt að vera eftir einhverjum reglum. Mér finnst reglur leiðinlegar. Það rann upp fyrir mér að við gætum aldrei orðið móðir og sonur aftur vegna þess að enginn er svona dónalegur við móður sína, ég bara virðist gera allt vitlaust. Hér er loka ljóðið:

Þetta e r nýtískulj ó ð
það fjallar u m gamla móðu r ás t
sem er n ú dáin.
H é r má drengur le iiiiiii ta
að nýrr i móðu r ás t.
Ég vil ekki l e n g u r vera
s k ö m m u ð og V A N M E T I N
Það ristir það ristir það ristir það ristir
svo djúpt svo djúpt svo djúpt svo djúpt
í sál mína s e m engist o g kvelst
eins o g særður l í t i l l saklaus
k ett lin gur

Egóbústið
Mig langar í...

... grískar styttur í sturtuna, þó bara frá Mumma
... gamla skrúfueyrnalokka
... fínt gala veski
... latteglas, svona stórt ömmuglas (Vigga, það má vera stolið frá Kaffibrennslunni)
... fallega plastperlufesti með allskonar glingri

Helvístis fokking djöfulsins drullutussu ömurlega drasl. Helvítis andskotans prumpurassa óskiljanlega hálfvita pissu kúka dót sem virkar aldrei. Djöfulsins andskotans píku myglubanana gubbufötu ógeðslega typpa ömurlega drasl. Brenndu í helvíti segi ég. Ég var að reyna að svara þessu frá Skúlafi. Og það gekk barasta svona vel. Oh! *Sparka í vegg* Ég verð bara að bíða eftir að einhver hjálpar mér að skilja þetta fokking helvítis andskotans djöfulsins prumpurassa drullutussu hálfvita pissu kúka píku ömurlega myglubanana óskiljanlega gubbufötu ógeðslega drasl.

Jæja, þá er það búið. Mér leikur forvitni á að vita hvort herra DJ-Banani lesi nokkið bloggið mitt. Þarf að ná í kauða. Ljóðaskipti okkar Skúla halda áfram, ég vona að lesendur séu að skemmta sér jafn vel yfir þeim og ég (að utanskildum fokking helvítis andskotans djöfulsins prumpurassa drullutussu hálfvita pissu kúka píku ömurlega myglubanana óskiljanlega gubbufötu ógeðslega draslinu þarna áðan).

Móðir ein var mjög svo lúinn,
mátti þó ei kveina.
Kom oft kallið "Ég er búinn"
konan þurfti' að skeina.

Egóbústið
Mig langar í...

... mitt eigið lén
... gasgrill
... heitan pott, skreyttum mósaík, í garðinn
... teiknimyndasögubók

Vorið er komið og grundirnar gróa...

... og þá mun nágranninn slá sitt gras. Ekki skil ég þetta blessaða fólk sem býr í kringum mig. Það er svo íslenskt að það hálfa væri nóg. Fólkið mér á hægri hönd hefur grillað alla sólardaga síðan í febrúar, þ.e.a.s. ef gengið er út frá því að ekki sé rigning og hvassviðri (rok virðist vera í lagi). Í gær, þegar sólin skein blítt og rokið feikti nærfötunum á snúrunni langar leiðir, ákvað maðurinn að nú væri sko kominn tími til þess að slá grasið. Ég er viss um að hann gerði það einungis vegna þess að ég sat, skjálfandi með kaffibolla, að lesa spænsku. Í morgun vaknaði ég svo við mal í slátturvél. Sendiherrann mér á vinstri hönd hafði þá ákveðið að nú væri komin tími til þess að panta slátt á flötinn.

Annars skil ég ekki hann Skúlaf litla. Eina stundina grátbiður hann um að fyrrverandi taki honum opnum örmum á ný, þá næstu skyrpir hann framan í mig!

Rangt er kveðið, rímið góða
rekur sonur mig á hold.
Dreymir mig um dverga fróða,
drenginn fela undir mold.

Forðum daga, oft ég fann,
fyrir ást á móður.
En í dag, hann engum ann
æi guð minn góður!

Egóbústið
Mig langar í...

... plaggat, eða málverk, eftir Toulouse-Lautrec, sem notað var sem auglýsing fyrir Rauðu Mylluna
... genið sem sér um skipulag
... geisladisk með The Vines og The Kills
... heimatilbúna bíómynd eða tónlistarmyndband
... live skemmtiatriði í afmælinu mínu
... pjéninga

Sunnudagsbíltúr

Pabbi minn er innanhúsarkitekt og mamma mín er vefari (ekki heimsíðugerðarkona heldur svona listrænn teppatilbúari). Þetta gat verið alveg ágætt þegar ég var yngri. Ég lærði snemma að Arne Jacobsen var góður hönnuður þó að það væri stundum ansi pirrandi að týna pabba í skólanum því að hann þurfti endilega að skoða skrúfurnar í stólunum. Þegar mamma fór að heimsækja vinkonur sínar kom það oftar en ekki fyrir að mér var stillt upp fyrir framan trönur með pensil úr svínahárum í annari og platta með olíumálningu í hinni til þess að ég myndi nú þegja á meðan konurnar kjöftuðu. Svo virðist sem mér hafi betur líkað talið en teikningin því ég geri víst meira af því fyrra í dag. Í kvöld fórum við móðir mín og faðir í leikhús og eftir sýninguna fengum við okkur ís. Þá uppdagaði ég að ég hef ekki hugmynd um hvernig venjulegir sunnudagsbíltúrar fara fram. Þegar ég var yngri fórum við í ísbúð þar sem ég og systir mín fengum vænan ís og síðan fórum við að keyra um. Við skoðuðum ljót hús, falleg hús, ljóta garða, kjánalega garða, bjánalegar innkeyrslur, illa hannaða lýsingu, ósmekkleg gluggatjöld, asnalega málingu o.s.frv. Ekki veit ég út á hvað sunnudagsbíltúrar hjá öðrum fjölskyldum ganga en ef að þær hafa einnig stúderað Breiðholtið, Garðabæinn, Grafavoginn, Kópavoginn, Árbæinn, Reykjavík, Seltjarnarnes og fleiri bæjarfélög út frá smekklegri hönnun þá er mér létt.

Egóbústið
Mig langar í...

... fullkomna spænskukunnáttu
... snúru í gettóblasterinn minn
... disk með Yeah Yeah Yeahs
... báða Harry Potter myndirnar á DVD
... son sem er ekki jafn vanþakklátur og sá gamli var
... gamal auglýsingar úr járni

Sól skín á Sjálfstæðismenn

Hér skal ekki rætt um pólitík.

Á föstudagin var ég ásamt Andra Eagles, Völu, Karól og Skördí að týna flöskur af borðum og setja vatn í könnur á skemmtikvöldi Selkórsins. Það var svo sem ekki merkilegt fyrir utan unga drenginn á barnum sem sýndi og sannaði að leðurbuxur eru last season. Það var líka nokkuð gaman að heyra tíu blindfullt eldra fólk syngja rammfalskar og vitlausar útgáfur af lögum eins og Hjá lygnri móðu, Sofðu unga ástin mín og Stóðum tvö í túni.

Til Skúlafs
Til mín aftur, viltu koma
málið er í rannsókn.
Þú skalt núna hætta að vona
ef settir x við Framsókn.

Egóbústið
Mig langar í...

... heimagerða ljóðabók eftir Skúla sem á að heita "Móðir mín kjarnakonan", "Ragnheiður undurfríð" eða álíka.
... stærra herbergi
... ekki í kerti, sápur úr Body Shop, hálsmen eða snyrtidót
... málverk eftir gefanda
... fullt af nýjum fötum

Að vera fátækur

Ég á 33.4 kr inn á bankareinkning (sorrý Kalli að ég laug um 13 krónurnar). Það er síður en svo eins slæmt og ég hélt það myndi vera. Ég var viss um að ég myndi ráfa um með ónýtan hatt, í rónaúlpu og stórum gallabuxum og betla pening. Ég á reyndar hvorki rónaúlpu og gallabuxur né pening fyrir því svo að ég varð að láta þann draum fjúka. Ég hef ákveðið að deila fátækrarviskunni með ykkur, kæru lesendur, en bendi þó á að í mörgum tilfellum þarf maður að vera fátækur námsmaður í heimahúsum, eða eiga akkúrat fyrir leigu, mat, tölvu og ADSL tengingu. Ég hef lært að...
... það er gott að eiga sína eigin esspressóvél.
... það er betra að leigja gamlar spólur. La Vita é Bella er t.d. miklu betri en Sweet Home Alabama og ódýrari.
... í mörgum sjoppum er nammi á 50% afslætti á laugardögum.
... það er ódýrt (og ólöglegt) að ná í lögin sem maður vill eiga á netinu. Hér er t.d. mikið að (ó)löglegum forritum til þess að stunda þessa iðju.
... það er betra að eyða 260 kr. í kaffi á kaffihúsi og skoða þar nýjustu blöðin í stað þess að eyða 50.000 kr. í að kaupa þau öll.
... það borgar sig að safna klinki, líka 1 kr.
... það er gott að eiga vini sem bjóða manni á kaffihús.
... það er gaman að eiga vini sem eiga heitan pott.
... það borgar sig að taka miða á Subway, ef maður á pening til þess að versla þar.
... á netinu má finna ýmsar síður til að gleðja augað, ljósmyndasíður, hönnunarsíður og skósíður.

Ég hef linkað á Mary Ellen Mark hér til hliðar og skammast mín fyrir að hafa ekki gert það fyrr. Mary Ellen Mark er uppáhalds- og jafnframt átrúnaðarljósmyndarinn minn. Hún er ótrúlegur ljósmyndari. Ástarþakkir og hundrað kossa fær Svanhvít fyrir bókina.

Egóbústið
Mig langar í...

... myndina af litla stráknum þar sem maður trúir því að hann labbi út úr myndinni eða blikki mann.
... einhverja aðra mynd eftir Mary Ellen Mark
... allar bækur eftir Mary Ellen Mark, þ.á.m. A Cry for Help
... Mary Ellen Mark

Enn meira..

Kommentið hans Steinars fékk mig til að hugsa. Ég hef heyrt um Sjálfstæðiskonur, þær halda kaffiboð og baka pönnsur eða so it seems (eins og Kaninn segir). Ég hef líka heyrt um Framsóknarkonur sem hittast í þjóðbúningum og fá sér rauðvín, það var allavega þannig í xB blaðinu sem kom í dag. En ég hef ekki heyrt um neinar sérstakar Vinstri Grænarkonur, Samfylkingarkonur, Frjálslyndakonur eða Ný Aflskonur (eða neitt um Nýtt Afl yfirleitt, en það er önnur saga). Hvers vegna er það? Æ ég veit ekki, kannski vegna þess að konur í þessum flokkum fá að fara í almennileg framboð eða kannski eru þessir flokkar bara svona ömurlegir að vilja ekki stofna sérstaka saumaklúbba handa konunum? Eða kannski eru alveg til xS saumó, xU saumó o.s.frv. og mér hefur bara enn ekki verið boðið (eins og xD og xB hafa verið dugleg að gera). Jæja nóg um pólitík í dag.

Þegar ég fæ heimsóknir frá Google þá koma þær aðallega af orðunum 'Ungrú Ísland.is', 'amerískar pönnukökur', 'pönnuköku uppskriftir' og 'brjóstastækkun'. Mér finnst það síðasta skemmtilegast, sérstaklega þar sem ég birtist bæði undir 'brjóstastækkun' og 'brjóstastækkun pillur' Fastir lesendur vita hvers vegna, hinir verða að fara á Google.com og leita

Egóbústið
Mig langar í...

... ferð út í geim
... tvær milljónir í 1000 köllum
... nýtt seðlaveski
... vinstri stjórn á Íslandi

Af fjölmiðlum

Ég skil ekki auglýsingar frá búðum sem selja föt í stórum stærðum. Í auglýsingunum frá þeim þá er alltaf mjög venjulegt, grannt fólk sem er í fötunum. Útkoman er því eins og ungabarn í fötum af mömmu sinni. Svo er eins og fólk haldi að allar konur í yfirstærð séu hippar sem vilja bara ganga í náttúrulituðum hörefnum. Ef að ég væri aðeins yfir meðallagi (hvað er það nú í dag?) þá myndi ég sko ekki versla í þessum búðum!
Í dag fékk ég bréfið frá Dabba og blað með frá xD. Í blaðinu er t.d. mynd af Ungfrú Já, Herra Í Svörtum Fötum og dóttur þeirra og höfðu þau hent öllu dóti hnátunnar mjög snyrtilega fram í stofu. Þetta var til þess að minna fólk á að D-ið ætlar víst að hækka barnabætur. Það sem ég skildi ekki var að það var kveikt á sjónvarpinu og þar var stillt á PoppTíví. Hvaða foreldrar leyfa 3-4 ára barni að horfa á Popptíví? Ja Fussumsvei!
Mamma mín hló heilan helling þegar Davíð var spurður að því um daginn hvort að skattalækkanir ættu bara að koma ríka fólkinu vel. Þá segir Davið "Já þú mátt nú ekki taka þetta út úr samhengi því að við ætlum líka að lækka virðisaukaskatt á matvörum" Þá varð mamma mín hugsi, hló svo og spurði hvort að ríka fólkið þyrfti s.s. ekkert að borða. Í blaðinu mínu nýja er mynd af einhverju fólki sem er búið að týna til allan matinn í húsinu og setja hann á eitt borð til þess að leggja áherslu á lækkun matarskattsins. Nú spyr ég, er eðlilegt að 4 manna fjölskylda eigi sjö lítra af mjólk? Á mínu heimili er alltaf til einn! Og í Fréttablaðinu fær xB hrósið fyrir skemmtilegar sjónvarpsauglýsingar. Og ný spyr ég, hvaða skemmtilegu auglýsingar? Ég hef nú bara séð niðurlægjandi auglýsingar fyrir okkur ungviðið. Halda því fram að við kunnum ekki á bensíndælu! Ja, fussumsvei!

Annars er það að frétta að ég keypti mér skó á 738 kr. í gær. Þeir eru hvítir úr plasti og alveg gríðarlega flottir. Og þar hafið þið það.

Egóbústið
Mig langar í...

... kokkabók sem heitir "The Soprano Family Cook Book" eða eitthvað svoleiðis.
... risastóra ljósmyndabók sem heitir Art Of Photography.. eða eitthvað svoleiðis.
... nýja myndavél, manual, með flassi og a.m.k. fjórum góðum linsum.
... myrkraherbergi með öllum græjum.
... óendanlega inneign í plötuverslunum og bókabúðum landsins

Bragi þetta er sko afmælisleikur hér á síðunni en ekki í tísku. Hermikráka

Topp 10 listinn yfir það sem maður gerir þegar maður á að vera að læra

1. Bloggar, les önnur blogg, fer í persónuleikapróf og talar við fólk í útlöndum og fólk sem á líka að vera að læra.
2. Tekur til í herberginu sínu.
3. Raðar öllum geisladiskunum í flokka og síðan í stafrófsröð.
4. Horfir á sjónvarpið, þ.m.t. allar vídjóspólur sem til eru á heimilinu, í þeirri trú um að enska læknamyndin sé í raun lærdómur því enskan sé góð fyrir enskuprófið og læknaheitin fyrir líffræðiprófið
5. Endurraðar öllum myndum í rétta í tímaröð og setur þær lausu í myndaalbúm
6. Borar í nefið
7. Leitar að lögum á netinu sem maður man ekki hvernig eru með hljómsveitum sem maður man ekki hvað heita
8. Endurles bókaflokka eins og Harry Potter
9. Eyðir ómældum tíma í að horfa dreymandi út um gluggann eða á veggina í húsinu
10. Týnir til allt klink til þess að kaupa nammi svo maður geti nú lært. Leigir svo óvart vídjó og kaupir nammi fyrir afganginn.

Egóbústið
Mig langar í...

... Eru ekki allir í stuði? eftir Doktorinn sjálfann.
... heimatilbúin geisladisk með heimatilbúnum lögum.
... heimatilbúin geisladisk með ógurlegum partýlögum.
... miða á Hróarskeldu 2003 (og ef ég fæ ekki flugvél og einhvern til þess að fljúga henni þá vil ég flugmiða til Danaveldis og lestarmiða frá Köben til Hróarskeldu líka).
... iPod, helst þessa týpu

Ég er nú ansi hrædd um að þessi stúlka lengst til hægri sé hún Skördí fyrir svona einu og hálfu ári síðan. Ég er nú hræddari um að þetta sé ég og Skúli Margrétarmaður á sama tíma (og með allt þetta áfengi og er ég að gefa fokkjú merkið eða hvað?). Ég er þó hræddust um að þessir piltar séu þeir Hjörtur, Kobbi og Pétur, stuttu eftir að ég keypti þá á busauppboði. Þá voru þeir ennþá ungir og saklausir og léku sér í 10-20.

Egóbústið
Mig langar í...

... a.m.k. eina milljón í beinhörðum peningum
... flugvél og einhvern til þess að fljúga henni
... nýtt útlit á þessa hommsubláusíðu
... digital myndavél, ekki Kódak

Eftir stærfræðiprófið áðan sá ég þrjá fugla slást á himninum. Einn krummi og tveir fuglar í minni kanntinum. Litlu fuglarnir voru á móti krumma gamla og flugu ótt og títt í átt að honum á meðan hann flaug á maganum og bakinu og vatt sér í hina og þess átt. Ef að fuglarnir hefðu ekki verið að gogga í hann þá hefði ég nú barasta haldið að krummi væri að æfa listflug.

Þegar ég kom heim þá höfðu Siv og Palli sent mér hamingjuóskir í tilefni þess að nú hef ég hlotið kosningarrétt. Þau telja mig greinilega rosalega andfúla vegna þess að með hamingjuóskunum voru heil ósköp af einhverju sem bragðast eins og Smint. Kannski vilja þau bara kyssa mig, því eins og maður segir, enginn Framsóknarmynta, enginn koss.

Næst á dagskrá
Ég hef ákveðið að með öllum færslum næstu daga mun fylgja lítill listi sem mun heita Egóbústið og mun greina frá þeim hlutum, raunsæjum og óraunsæjum, sem ég girnist í afmælistgjöf. Svo á afmælisdeginum sjálfum mun ég safna saman öllum hlutunum og birta þá sem heild. Þegar ég held svo upp á afmælið þá mun sá, sem er með flesta hluti af listanum, fá verðlaun, eina brúnkökusneið eða svo.

Egóbústið
Mig langar í...

... rjómahvíta Renault Daphne 1962 sem boðar sumarið hjá mér. Hann er til sölu.
... Amélie geisladiskinn og myndina á DVD
... litla ávaxta- og súkkulaðibúð á Spáni, ítalíu eða Frakklandi
... rauðu skóna í Kron

Andvaka síðustu nótt

4.30 Eftir þrjá tíma hringir vekjaraklukkan svo að ég geti haldið áfram að læra stærfræði. Ég sit og skoða sníðablöð og velti því fyrir mér hvort að ég vilji vera í dressi með "Amsterdamkeim" á útskriftinni.
5.00 Amsterdamdressið er off. Í huganum er ég að keppa í fyrsta borðinu í Súper Maríó Bros 1.
5.30 Tveir tímar í klukkuna. Hef hafið lestur á bókinni "Truly Tasteless Jokes". Dæmi: Læknir tilkynnir nýbökuðum föður að barnið hans hafi fæðst án fóta og handleggja. "Það er allt í lagi, mér skilst að það gerist kraftaverk í gervilimabransanum í dag" segir faðirinn. "Tja, það er ekki allt" segir læknirinn "barnið er ekki með neinn líkama". "Já, mér er alveg sama. Við hljótum að geta gert það hamingjusamt." segir faðirinn. Læknirinn heldur áfram "Ja sjáðu til, barnið þitt er í raun bara eitt stórt eyra" "Ég og konan mínum gerum það besta úr því. Tónlist og fleira hlýtur að geta glatt það" segir faðirinn. "Já," segir læknirinn "það væri hægt ef að það væri ekki líka heyrnalaust".
6.00 Búin að vinna Súper Maríó Bros 1 fjórum sinnum, án þess að svindla.
11.00 Fokk sjitt fokk sjitt fokk sjitt! Tveir tímar í próf! Helvítis vekjaraklukka!

Þegar ég verð stór...

...þá ætla ég að flytja til Frakklands, Ítalíu eða Spánar og opna ávaxta- og súkkulaðibúð. Aðalviðskiptavinir mínir verða gömul kona með lítill hund sem heitir Sweetie og ungur maður sem er leynilega ástfanginn af mér. Gamla konan mun miðla allri sinni visku til mín, svo kann hún líka að galdra smá. Ég ætla bara að vera í fivtís fötum og ég mun eiga ein 200 skópör. Þegar ég eignast kærasta þá verður það eins og í Amélie og allir litir í heiminum verða mjög bjartir og skýrir. Hurðin inní húsið mitt verður eldrauð og hurðarhúnninn verður staðsettur á henni miðri. Stiginn verður hvítur og bjartur með mósaíkmunstri og hurðinn inn í íbúðina mín verður græn. Ég mun eiga lítinn hvítann kött sem heitir Mia og þvotturinn minn verður hengdur á snúru sem nær yfir í næsta hús. Pestó, baguette, súkkulaði, ávextir, gott kaffi, rauðvín og ostar verður alltaf til í eldhúsinu mínu og ég verð alltaf syngjandi. Þá verður gott að lifa.

Af stjúpforeldrum

Ég, mamma mín og systir fórum á pizzastað hér í bæ ekki alls fyrir löngu. Á borðinu við hliðina sat ansi skemmtileg fjölskylda. Það var hún Vala (hún hét það í alvöru), Andri kærastinn hennar (hann hét örugglega Andri) með son sinn Ólíver (hét örugglega Ólíver Máni/Dagur/Aron). Einnig voru með í för tvö börn Andra af fyrra hjónabandi. Þau verða ónafngreind. Vala laggði sig mikið fram við það að vera skemmtileg stjúpmóðir. Hún var t.d. í Britney Spears bol og var að kenna stjúpdóttur sinni hvernig maður á að mála sig fyrir fermingu auk þess sem hún sagði "Ertu að grínast? Vá GEÐVEIKT þúst!" í öðru hverju orði. Þetta þótti okkur, kjarnafjölskyldunni, einstaklega skondið. Talið barst að fráskildum foreldrum seinna í vikunni yfir kaffibolla hjá frænku minni. Frænka mín er gift sjómanni og síðast þegar hann hélt út á sjó var einn sjómaðurinn með nýju konuna sína með sér. Hún lagði sig líka mikið fram við að vera skemmtileg, talaði ofurblíðlega við barnið og dró það að bryggjubrúninni til þess að barnið gæti skoðað sjóinn. Frænka mín sagði að ef að þetta hefði verið hennar eigið barn hefði hún örugglega sagt, mjög háum og höstugum rómi: "Viltu gjöra svo vel að kyssa pabba þinn, fara inn í bíl og vera þar. Það er stórhættulegt að liggja þarna á bryggjunni góði minn, þú gætir dottið í sjóinn og steindrepist!".
Þess má einnig geta að vinkona mín á litla hálfsystur. Þegar hún var í 7 ára bekk var aðeins einn í bekknum sem átti ekki fráskilda foreldra. Öll hin börnin vorkenndu þessum eina rosalega mikið vegna þess að hann fékk svo lítið af pökkum á hátíðisdögum og kannski bara tvö páskaegg. Tja, þetta líf!

Af fóbíum og flugum

Einhverjum barst það til tals að nú væri tími til þess að rita um flugur og fóbíur. Ekki vil ég missa af lestinni og hefst nú lesturinn.
Ég er ekki jafn viðbjóðslega hrædd við flugur og Marta. Ég er ekki hrædd við býflugur, randaflugur, fiskiflugur eða hrossaflugur. Mér er hinsvegar mjög illa við geitunga. Verst af öllu þykir mér þó helvítis moskítóflugurnar og er ansi fegin að hér, á voru ísa kalda landi, finnist kvikindin ekki. Ekkert þykir mér verra heldur en að leggjast til svefns og heyra þá lítið hátíðnisuð. Hægt og rólega þarf að rísa upp, taka sér "Flying Insect Killer - Triple Killing Power" í hönd og hefja störuna út í loftið. Þegar loks er komið auga á villidýrið þarf að elta það hægt og rólega og svo, án viðvörunar, sprauta miklu magni af eiturefnum í þeirri von um að dýrið muni látast kvalarfullum dauðdaga. Þegar ég var í Egyptarlandi þá elskuðu moskítóflugurnar mig. Þær fögnuðu skjannahvítu konunni sem hafði andað að sér hreinu fjallalofti og drukkið bergvatn allt sitt líf. Blóðið í henni var svo tært og bragðmikið að á örfáum dögum barst orðið á milli og allar moskítóflugur Egyptarlands flykktust að til þess að prófa nýja góðgætið. Það er skemmst frá því að segja að ég límdi saman hendurnar til þess að klóra mig ekki til blóðs og oft fékk ég spurninguna "Gvöð, ertu með hlaupabólu?" (spurt á ensku með arabískum hreim).
Af fóbíum er þó aðeins þrennt að segja. Mín versta fóbía (og það vita þeir sem umgangast mig) er brak í puttum, baki, hálsi og örðum líkamshlutum. Því er haldið fram að hægt sé að pína mig til dauða með því að láta mig hlusta of lengi á brak. Það er örugglega rétt því að mér hryllir við tilhugsunina. Ég er líka mjög hrædd um að keyra á ketti. Ég er ekki hrædd um að keyra á börn eða fólk, bara ketti. Svo er ég hrædd um að fuglar kúki á hausinn á mér. Það er líklegast vegna þess að Siggi T. lenti eitt sinn í því að fuglarnir héldu að hann væri ferðaklósett og mörgum sinnum (fjórum ef ég man rétt) á mjög stuttum tíma kúkuðu þeir á hann. Ullabjakk!

Það er mikil gúrkubloggtíð

Þetta á einungis að koma á framfæri minni miklu ást á Júróvísjón og hversu mikla kunnáttu ég hef á því sviði. Takk fyrir
Ég vil hlusta á sing-along lög, sérstaklega þegar ég er ein í bíl eða ein heima og get því sungið hástöfum með. Í morgun stillti ég á Íslensku stöðina og það fyrsta sem ég heyrði var íslensk rómantísk útgáfa af norska poppjúróvísjónlaginu 1997. Það skal taka fram að þetta júróvísjónlag náði aldrei langt né átti miklum vinsældum að fagna. Í norska laginu segir "Og du kom og du sa og du van mitt liv" en hið íslenska, sem flutt er af englabossanum og hrokkagikknum Hr. Rósinkrans, fjallar bara um einhverja Silju. Norski söngvarinn var þó allavega sætur (a.m.k. þegar maður var 14-15 ára). Næsta lag sem ég heyrði var svo um mann og gamla konu inni í kústaskáp. Ég skipti bara og setti á Strokes..


You are...Leonard! Kind of an arty-farty guy, but
you're still very loveable and sexy, although
your hair is getting thin and your tummy is
getting bigger. You also have a career as an
ex-skater and a chess-champion! Awesome!


Which transgressive funker are you?
brought to you by Quizilla

Jeij loksins einhver sem er Leó (OK, ég svindlaði pínulítið!).

Helvítis djöfulsins andskotans

Á Íslandi tíðkast ekki að vera kurteis við viðskiptavini. Nei, það er eitthvað sem daninn Korteisis Kortesen gleymdi þegar hann kom hingað til þess að kenna vorri ástkæru þjóð þjónustulund. Í dag þurfti ég að fara í Kringluna, niður í bæ, í Ármúla og aftur niður í bæ í leit að einni konu. Og þeir einu sem voru almennilegir voru hommsurnar sem vinna í Kringlunni. Megi Gaylord blessa þá. Þega ég loksins fann konuna var læst inn á skrifstofuna hennar og maðurinn sem kom til dyra var alveg hreint afskaplega pirraður að þufa að standa upp frá hotmailnum sínum til þess að hleypa mér inn. Stelpa í ónýtum sokkabuxum, með friðaráróður á jakkanum og gamla útivistartösku á hlið! Oh please! Afhverju gat þetta fólk bara ekki skilið að ég var bláfátækur námsmaður sem þráði ekkert meira en að komast inná Kaffitár til þess að kaupa beyglu með rjómaosti og Latte fyrir 700 kr. sem mér hafði tekist að skrapa saman? Afhverju skildi þetta fólk ekki að ég hafði ekkert etið né drukkið allan dagin? Afhverju skildi þetta fólk ekki að risabókin sem ég hélt á var stærfræðibókin mín sem kallaði á mig "Þú ert aumingi, þú lærir aldrei"?
Ég hélt sár og aum á Kaffitár eftir mikla fýluferð. Ég bjóst við því að Hugrún (konan sem að ég leitaði ákaft) myndi faðma mig og kyssa og þakka mér fyrir að ganga í gegnum allt sem ég þurfti að ganga í gegnum (hér sest ég niður og græt sáran, stórum, söltum tárum).
Dagurinn bjargaðist þó. Björg (Mummi), mannstu eftir sæta stráknum á Kaffitár? Hann er kominn aftur. Ég er viss um að hann elskar mig leynilega. Annars hefði hann ekki farið þrjár ferðir til þess að hreinsa borðið mitt.

Tileinkað málfarsvillum

Ég vill fá tsjútling.
Þetta hevbergi er mjög óhreint.
Ég þvoli ekki undarleg skordýr.

Til allra tengdum einhverjum Skúla
Ég er búin að breyta þessu með nöfnin. Á meðan á þessum herlegheitum stóð eyðilagðist síðan mín tímabundið og varð að stórum ljótum kössum með linkum. Það tók langan tíma að laga það, það var mjög erfitt því að ég skil ekki html, en það tókst að lokum. Ég fer að gráta og hoppa fram af sólpallinum (það eru sko heilir 60 cm. niður á jörðina) ef að þið kvartið meira. En ég elska ykkur nú samt.

Ég mæli með...

... stefnumóti með Michael Moore
Ég get allavega ekkert sagt nema að það er rosalegt. Ég hef ekki grátið í bíó síðan á Titanic en í kvöld breyttist það. Auk þess hló ég, sat agndofa og hneykslaðist. Allir eiga að sjá þessa mynd, takk fyrir.
... appelsínugula hlutanum í gulum melónunum
Bragðið er sætt, melónan er mjúk, upplifunin er himnesk og maður verður ekki of saddur.
... þessari síðu
Þ.e.a.s. þegar hún opnar. Þarna er hann Alli frændi minn að taka myndir.


Ég mæli ekki með...

... súkkulaðiplástrum
Öll höfum við heyrt um nikótínplástra. Þessir virka eins nema fyrir þá sem eru háðir súkkulaði. Þvílíkt rugl og endemis vitleysa
... litlum lærdómi
Sálarangistin sem fylgir á eftir öllu djamminu er svo sterk að maður trúir því næstum að þetta hefði kannski ekki borgað sig.

Ef að ég væri 6 ára þá væri ég núna að gráta vegna þess að ég væri handviss um að tannálfurinn væri að koma með risastóran bor og ætlaði að bora úr mér allar tennurnar. En ég er ekki 6 ára svo að í staðinn ligg ég afvelta og engist um af öllu namminu sem ég er búin að borða. Nammilúja!

Ég er búin að breyta tenglunum mínum. Stal líka nafninu Hall of Fame frá Skúla eldri en ég ætla ekki að hafa áhyggjur af því vegna þess að hann bloggar aldrei. Nú ætla ég að slétta á mér hárið fyrir stefnumótið mitt með Michael Moore á eftir kl. 20.00 í Regnboganum.

Af dimitöntum og fleira

Ekki get ég sagt að ég skilji til fullnustu færslu gærdagsins. Ég man ekki sterkt eftir því að hafa lyktað eins og gras og þó man ég nú margt. The Human Cannonball hélt, ásamt félögum sínum úr Sirkus MH, niður í bæ eftir dimmisjón í skólanum sjálfum. Ber helst að nefna ljósmyndara sem stoppaði á umferðareyju til þess að ná myndum af okkur og blessuðu fallbyssuna mína sem ég skildi ekki eftir, þrátt fyrir miklar bænir annar sirkusmeðlima. Ég einfaldlega sá ekki tilgangin í því að búa til þessa líka fínu fallbyssu og nota hana svo einu sinni. Ég var líka ansi hrædd um að fólk myndi ekki skilja hvað ég væri, þ´vi án fallbyssunnar var ég nokkuð óljós. Auk þess var fallbyssan mjög rúmgóð og máttu sirkusmeðlimir geyma hvað sem þeim listi í fallbyssunni. Ef einhver hefði innbyrgt of mikið magn áfengis þá hefði einfaldlega verið hægt að skella honum ofan í tunnuna í stað þess að skilja hann eftir. En það gerðist nú ekki, sem betur fer. Ekki skal farið í smáatriði bæjarferðar sirkusins, nema það eitt að það var gaman.
Eftir pottaferð og smá lúllerí hjá Karól, héldum við stöllur, hnífakastarinn í dulargervi fimleikastúlku og mannlega fallbyssukúlan, í fyrirpartý þar sem bjórinn var teigaður af miklum móð, líkt og hafði viðgengist allan daginn. Eftir Dimmisjónball, rölt á milli bara og mörg "nei stelpur mínar, þið eruð ekki nógu gamlar" fórum við heim að sofa. Meiningin var að endast í 24 tíma en þeir urðu víst 22 og verður ekki annað sagt en að þetta hefi verið hin mesta skemmtun í alla staði.

Nú ætla ég að fara í sumarbústað. Ég vil benda lesendum á eitt af skemmtilegustu bloggum á Íslandi, Katrínarblogg. Þó hún gleymi stundum að blogga þá eru t.d. síðustu tvær færslur alveg hreint frábærar. Dr. Love og Katrín gera góða hluti.

Ég var að dimitera. Stjörnuljósið var lengi að brenna og ég beið lengi. Svo fór e´g niður í bæ og drakk bjór. Núna ætla ég að fara heita pottinn hjá Karól af því að ég lykta eins og gras (ég veit ekki afhverju, hef ekkert verið að velta mér upp´úr frási, aðallega aldið mig við gangstéttina..)

Bless bless og hafiði það gott um páskana.. Já ég fékk brot af pa´ska eggi áðan á meðan ég pómnudi litlu kisuna til þess að vera hjá mér. Æ greyoið!

Gleðilegt sumar

Ég veit að sumarið er komið. Þó að ég hefi labbað heim, sólin hafi ekki látið sjá sig og ég sé tilfinningarlaus í tánum og puttunum, þá veit ég að sumarið er komið. Sumarið hjá mér kemur með Renault Daphne 1962, rjómahvítum á lit og ávallt nýbónuðum. Maðurinn sem á hann setur hann alltaf út þegar honum finnst sumarið komið og þá kemur sumarið hjá mér. Á veturna þarf bíllinn að húka inni í bílskúr en á sumrin fær hann að standa úti á götu frá 12.00 til 22.00 á hverjum degi. Maðurinn sem á hann keyrir ekkert um á honum, nema þá úr innkeyrslunni og út á götu og svo aftur til baka. Í mörg ár hef ég plottað hvernig bíllinn getur orðið minn, sérstaklega eftir að maðurinn gerði mér óvart þann heiður að setja bílinn út á afmælinu mínu.
Hinsvegar koma jólinn hjá mér með uppháum kokkahúfum en það er önnur saga sem ég segi í desember.

Mér finnst tvennt mjög pirrandi. Þegar...
... maður er með fullan munn af fiski og kannski kartöfulum og finnur fyrir beini sem reynist svo mjög erfitt að finna.
... maður tekur of seint eftir því að klósettpappírinn er búinn.

Dýrahald

Margir eru að opna Justin Timberlake skápinn. Til hamingju kæru félagar!

Ekki skil ég öll þessi undarlegu dýr sem hafa verið hjá mér í garðinum síðustu daga. Fyrst ber að nefna öll þessi börn sem hlaupa um og henda boltum í stofugluggann. Í haust gerðist það svo að hvít kanína birtist hér í garðinum og hefur hún vanið komur sínar hingað. Um jólin kom í ljós að hún býr hér ská fyrir neðan og eigendurnir leyfa henni að vera lausri þegar hún vill. Mér finnst þessi kanína vitlaus. Kettirnir tveir, sem búa hér í húsinu og fá oft kattamat með kanínubragði, renna hýru auga til hennar og oftar en ekki þarf ég að spretta út í garð til þess að reka köttin burt og kanínuna heim. Þá hefur kötturinn sett sig í veiðihug. Við köttinn segi ég "Farðu heim og éttu það sem er nú þegar dautt fyrir þig" en við kanínu segi ég oftast "Vilt þú fara heim til þín góða og vera þar". Klukkutíma seinna er kanínan komin aftur og kattamaturinn liggur óhreyfður. Fussum svei. Þó gerðist hið stórmerkilega í gær að hvít rjúpa gekk hér þvert yfir garðinn, með fram húsinu, yfir götuna og upp í holt. Ég stóð gáttuð, horfði á og kallaði á hana móður mína til þess að sjá rjúpuna. Ekki vitum við hvert hún var að fara eða hvaðan hún kom, en svo mikið er víst að hún hljóp hér fram hjá og var enginn köttur frá okkur útivið til þess að ráðast á greyið. Sem betur fer!

Í dag er ég svo búin að fara marg oft ofan í bláa tunnu til þess að æfa dimmisjónatriðið.. meira af því seinna.

Í tilefni páskanna

Fékk einhver þennan málshátt í páskaeggið sitt?
Betri eru kynórar en tenórar

Mánudagur til leti

Í gær fékk ég ekkert páskaegg. Mamma og pabbi skulda mér samt 5 páskaegg því að systir mín fékk þangað til að hún flutti að heiman, þá 23 ára og ég fékk ekkert páskaegg í fyrra vegna þess að ég var í Þýskalandi (ó hvað það var ljúft). Ég hef heitið hinum ýmsu hlutum til þess að gera foreldrum mínum lífið leitt, t.d. að ganga aldrei alveg frá neinu (lyklana ofan á lyklaskápinn, glösin hjá uppþvottavélinni). Pabbi lofaði mér hins vegar í staðinn 10 páskaeggjum fyrstu páskana eftir að ég flytti að heiman. Svo að í gær ákvað ég að leigja sófann hjá systur minni og hennar kalli. Þau eiga líka sódastrímvél.

Í gær upplifði ég unglingsárin eins og flestir á mínum aldri sem horfðu á sjónvarpið. Ég sá Titanic fyrst í níubíói 1. janúar 1998, þá var hún frumsýnd á Íslandi. Ég grét og klappaði í bíó og hét því að flytja til Hollywood og giftast Leo. Já, þegar maður var ungur, saklaus og vitlaus! Í morgun fórum við Skördí svo í sund og rifjuðum upp gömul deit og annað, við ansi mikinn hlátur.

Hér má finna örfáar myndir úr síðasta kórpartýi, aðallega af friðarathöfninni og svo nokkrar af honum Mumma (Björg).
Hér er svo skemmtileg sería af mér.. og engum öðrum. Mér finnst hún fyndin.

Og Atli þú ferð ekkert í efri kassann nema þú bætir mér í kassann þinn! Það var díllinn!

Ég játa

Þessi feluleikur er að fara með mig, hann étur mig lifandi. Ég get ekki þagað yfir þessu lengur. Kæru lesendur, ég ætla að koma út úr skápnum. Nei ekki samkynhneigðaskápnum. Öðrum skáp sem ég veit að margir húka inni í og þora ekki út úr vegna fordóma í samfélaginu. Ég loka mig inni í herbergi og stunda þetta. Ég hef jafnvel lagst svo lágt að nota áfengi sem afsökun til þess að geta stundað þetta. Ef að ég er í gleðskap og fleiri eru í glasi þá játa margir að þeir eru í sömu tilvistarkreppu og ég. Þeir taka jafnvel þátt og draga aðra með sér sem ennþá hafa ekki viðurkennt að þeir þurfa að koma út úr skápnum líka. En ég er sterk og ég mun halda áfram að stunda þetta, sama hvað þið segið. Ég vona að fleiri fylgi fordæmi mínu og viðurkenni þetta fyrir sjálfum sér og öðrum. Þeir geta komið í sjálfshjálparhópinn minn sem hittist á laugardagskvöldum.


Kæru lesendur, já ég viðurkenni og opna skápahurðina með stolti. Ég fíla Justin Timberlake í botn!

Enn af kórpartýi...

.. þar var drukkið og dansað, þar var hlegið en lítið sungið. Og Skúlafur missti móður sína í götuna og telst þess vegna ekki sterkur og hraustur lengur.

"Við getum þetta ekki lengur"

Í gærkvöldi var brotið blað í mannkynnsögunni þegar sópranar og altar, sem voru í sameiginlegum gleðskap í Kópavogi ákváðu að veifa hvíta fánanum og semja frið. Eins og flestir vita, hefur stríðsástand staðið yfir í ein 35 ár. Margt hefur gengið á og margar sprengjur fallið bæði frá altahálfu og sópranahálfu. Í gærkvöldi ákváðu stúlkurnar hins vegar að nú skildi þessu ljúki. Haldin var helgi athöfn þar sem brennd voru hin ýmsu líkneski og aðrir munir sem stuðlað hafa að stríðsástandinu. Við náðum tali af ungri stúlku þar sem hún dansaði gleðidans á meðan brennan stóð sem hæst.

Hver var aðdragandinn að þessi stríði?
"Sko í rauninni vitum við það ekki. Okkur var bara sagt þegar við komum í kórinn að við ættum að hata hina kvenkynsröddina og halda uppi skítkasti um hana. Þegar skoðaðar eru dagbækur sórpana og alta frá byrjun þessa tímabils þá getur maður dregið þá ályktun að tvær stelpur hafi verið að rífast yfir bassa. Hann sagði þeim báðum að hann væri hrifinn af þeim þegar hann var í raun hrifinn af tenór allan tímann en var bara að spila með stelpurnar. Það er að sjálfsögðu rugl að við séum enn þá í stríði útaf einhverum strák. Við getum þetta ekki lengur. Í dag er það alveg þekkt staðreynd að tenór og bassi eiga vel saman."
Hvernig líður þér núna?
"Ég er alveg rosalega hamingjusöm. Loksins get ég farið út á götu án þess að þurfa að óttast að einhver ráðist á mig eða að ég verði fyrir aðkasti. Þetta er auðvitað búið að standa alltof lengi. Ég lít núna á allr stelpurnar í kórnum sem eina rödd, eða eins og segir í lagi sem var samið hér í kvöld. "Það er rödd sem er bæði djúp og há og hún heitir rödd kórs Menntaskólanns við Hamrahlíð""

Við hleypum henni aftur í gleðinni þar sem dansað var fram á rauða nótt og óskum stelpunum innilega til hamingju með áfangann.

Dýrindis dagar

Hér mun fara saga mín síðustu daga, þó verður aðallega greint frá öllum þeim mat sem kom við sögu.

Á þriðjudagsmorgun var kóræfingum og höfðum ég og Hildigunnur lofað að sjá um morgunmat fyrir þá æfingu. Á kínaskóm með páskaliljur í hendi, skunduðum við kl. 9.00 um morgun frá Fjölnisvegi niður í bakaríið í Suðurveri. Keypt voru 60 rúnstykki, 5 snúðar og 3 vínarbrauðslengjur. Því næst var haldið til kaupmannsins sem var í þann mund að opna. Þar festum við kaup á mjólk, appelsínusafa, pestói, gúrkum, tómötum, osti og smjöri. Síðan héldum við upp í skóla og hófumst handa við að leggja hvítan dúk á borð, setja veðurbörðu páskaliljurnar í vasa, skera hitt og þetta og raða snyrtilega á borð. Ég bjó til fallegt, en ætt, listaverk úr tómötunum og gúrkunum. Er talið að allir hafi haldið sáttir og saddir á braut og þykir mér hin mesta vitleysa ef einhver og einhver annar sem bjuggu til eiginkonulistann telja Hildigunni þá einustu í kórnum sem gerir góðan mat. Ekki að því hafi verið haldið fram einhver tímann, bara að fyrirbyggja misskilning. Nóg af því.
Eftir kóræfingu fórum ég of Yngvi að versla í matinn. Við keyptum sumt ódýrt og gott, og sumt mjög dýrt og gott. Til þess að allir skilji söguna til fulls er réttast að útskýra eitt áður. Veitingarhús geta fengið hinar svokölluðu Michelin stjörnur. Gefnar eru þrjár í það mesta. Yngvi er að vinna á Hereford og þar vinnur maður að nafni Pieter frá Belgíu. Hann kemur frá tveggja stjörnu Michelin veitingarhúsi í Belgíu. Það þýðir þá að veitingarhúsið telst "excellent cooking, worth a detour". Á mánudag hittum við hann á kaffihúsi til þess að spjalli um daginn og veginn yfir Latte og bjór. Áætlað hafði verið að halda Rokkfélagsmat í vikunni og vorum við í miðri ræðu að lofsama Rokkfélagið þegar Pieter segir "I am free tomorrow night. Would you like me to cook for you?" Á þriðjudagskvöldið vorum við rokkfélagar prúðbúin heima hjá Yngva, ég lagið á borðið, 4 gafflar, 4 hnífar, ein desertskeið, einn desertgaffall, vínglas og vatnsglas. Anna Pála straujaði dúk og skyrtu og í eldhúsinu stóðu tveir kokkar, annar lærður og tveggja stjörnu, hinn góður, og skáru grænmeti og annað. Að sjálfsögðu var skálað í kampavín á undan matnum. Til þess að allir geti skilið hversu yndislegur þessi matur var þá tel ég upp matseðilinn hér.
-Menu-
Réttur eitt
Grillaðar kjúklingabringur og ristaður humar með epla- og avókadósalati, káli með dressingu og kumquat rjómamauki
Réttur tvö
Ferskt spagettí steikt með rósarkáli, valhnetum og sveppum
Réttur þrjú
Ögnbakaður og grillaður ferskur túnfiskur með piparrjóma og fersku grænmeti með limesafa
Réttur fjögur
Marineraðar nektarínur (úr einhverju sem ég vissi aldrei hvað var), grillað brauð með camembert, kryddi og hunangsgljáðum ferskjum fíkjum.
Réttur fimm
Ferskur ananas í sósu úr skyri, rjóma, mascarpone og earl grey tei með ís og súkkulaði sósu
Rauðvín kvöldsins
Baron Philippe Merlot
--------------
Það hlýtur því hver að skilja að það voru ansi þreyttir rokkfélagar og sem settust afvelta og mjög saddir á sófann. Kokkurinn var hinsvegar í fullu fjöri og vildi fara út að dansa. Kaffið gerði ekki mikið gagn og ég og Anna Pála ákváðum að sofa í rúminu hans Yngva. Hann var svo þreyttur að sófinn varð hans náttstaður. Morguninn eftir þurftu Anna Pála og Andri að vakna kl. 8.00 til þess að fara í skoðunarferð um Bláskógarbyggð. Það er önnur löng saga en ég hófst handa við að taka til. Kl. 11.00 vakti ég Yngvi og heimtaði að hann myndi keyra mig heim því að nú væri húsið orðið svo hreint. Þess gerðist ekki þörf því móðir mín, hin yndislega, hringdi og bauðst til þess að sækja mig. Hún vildi endilega bjóða mér í húðmeðferð á snyrtistofu í Smáralind, ég berháttaði í bílnum og burstaði tennurnar. Svo að á miðvikudagshádegi lagði ég mig á meðan einhver kona fór silkimjúkum olíuhöndum og andlit mitt og hendur.
Í kvöld er svo kórpartý á sama stað og Rokkfélagsmaturinn var. Ískápurinn minn er fullur að freyðivíni og jarðaberjum fyrir stúlkurnar í kórnum. Gæti lífið verið ljúfara?

Þetta hefur verið viðburðarrík helgi og ekki verða fleiri orð höfð um hana.

Af deginum í dag ber helst að nefna að Nanna Hjaltamamma hefur gjörst svo hugljúf að hlekkja á mig og þykir mér það með eindæmum mikill heiður. Megi hún mikla þökk hafa fyrir það.
Einnig ber að nefna að ég fór niður í Andaskítsgarð (eða Hljómskálagarð) í dag með ritstjórn Beneventum til þess að taka af þeim nokkrar myndir. Þau vildi ólm leggjast í andaskítinn til þess að taka mynd eins og er alltaf á öllum plaggötum fyrir Hárið en sem betur fer hættu þau við það. Í staðinn klifruðum við upp á skúr og frömdum nokkur áhættuatriði, t.d. stóðu þau öll fyrir neðan skúrinn og ég stökk niður og þau gripu mig. Einhvernveginn fannst mér þetta öruggara en að príla afturábak niður, kannski vegna þess að ég var í pilsi.

Bloggstríði við Inga er nú lokið. Aðallega vegna þess að ég fann ekkert ljótt um hann að segja (mér fannst tussa eða pjölla ekki viðeigandi) og vegna þess að fyrsta setningin var sú eina sem að ég meinti. Ég veifa því hvíta fánanum hér með.

Bloggstríð

Fyrir fjórum dögum hófst bloggstríð við Inga. Þar sem að ég hef ekki ritað neitt um það þá skulda ég fjórara vondar setningar um Inga og hér koma þær

1. Ingi er ljótur þegar hann er ekki með skegg
2. Hann er líka ljótur þegar hann er með skegg
3. Bílinn hans Inga er alltaf skítugur og ógeðslegur
4. Bloggið hans Inga er leiðinlegt og þurrt

Það má aldeilis segja að þungu fargi sé af mér létt. Fylgist spennt með því að það kemur meira seinna (ein setning fyrir hvern dag!)

Í gær var næntísball MH. Það var ansi gaman og má með sanni segja að margar eldri stúlkur hafi svo sannarlega nýtt sér þetta síðasta ball þeirra til þess að bæta upp fyrir síðuðstu ár.

Þakkarlisti
Yngstu strákar MH fyrir að vera sætir og samvinnuþýðir
Aðrir strákar MH sem gáfu nógu mörg stig
Anna Pála, Anna Tryggva, Hildigunnur, Inga Lára og Írene fyrir samkeppnina
DJ-amma, Ass of Bass og The Musicians fyrir einstaklega skemmtilegt tónlistarval
Verðandi forseti fyrir mörg stig
Free Style danshópurinn Döðlukunturnar fyrir glimmerið

Fréttayfirlit

Á föstudaginn las ég upp tölur á kosningavökunni, einnig tók ég boybandlag með Kára forseta vorum og sá rass. Okkur Hildigunni fannst það mjög fyndið. Síðan fór ég á pínu skrall og hitti Bolla, sem hét í raun Ketill og hitta líka klósettvörð í hlutastarfi.

Á laugardaginn fór ég til Akureyrar með Kórnum. Ritað verður meira um það seinna en hér verður getið lágpunkta og hápunkta...
Lágpunkturinn var þegar 96% kórsins fékk sér bakaðar baunir í kvöldmat og mátti finnast langar leiðir á lyktinna eftir það hvar kórinn var staddur, hverju sinni.
Hápunktarnir voru tveir. Þegar við fengum dýrindis málsverð í VMA (sem er mun betri en MA) og svo þegar við Skördí fórum í sund, sýndum listdans í rennibrautinni og sýndum fólki hvernig á að setja sundbol upp í rass til þess að renna hraðar.. allar fjölskyldurnar sem voru í sunnudagssundferðinni sáu það líka.

Í dag gerðist svo ekkert merkilegt. Ég sá reyndar að einhver var að kvarta á kommentum hér fyrir neðan. E.t.v. verða lagfæringar gerðar seinna, en ég vil bara benda á það að það þýðir ekkert að kvarta yfir að vera ekki með link á réttum stað og ég fæ ekki svo mikið sem lítinn link!

Ég hef heitið því að grýta hvern þann karlmann sem talar meira um þjöppun á lufsum, að skíta í beyglur eða einhvern annan ósóma. Eru virkilega til fleiri en þrír strákar í heiminum sem að finnst þetta fyndið? Þeir gefi sig þá vinsamlegast fram hér (ég skal ekki grýta þá).

Þar gala gaukar, þar vaxa laukar...

... hver kann svo restina af setningunni í þessu ljóði. Mig sárvantar hana og bið um hjálp (vinsamlegast kommentið ef að þið kunnið afganginn).

Annars er það helst að frétt að ég lifi í alsnæktum í pólitík skólans. Ég fæ nóg að borða og drekka, í mig er dælt skemmtiefni og pappír festist iðulega við skóna mína sem gerir það að verkum að skósólinn eyðist minna. Lifi kosningavikann. Já og margt skemmtilegt getur átt sér stað í kosningavikunni. Hér eru tvær sögur..

Brandarablaðið er gefið út af Uglu og Iris the Virus. Það er afar skemmtilegt blað og fá þær báðar Plöggorðu fyrir að endurvekja MH andann. En sagan er s.s. þessi: Á fyrsta tölublaði Konsingabrandarablaðsins var forsíðan eitthvað á þessa leið:

Athyglisverð fólksfækkun á Íslandi?
Haft eftir forsætisráðherra um stríðið í Írak á nýafstöðnum landsfundi Sjálfstæðismanna
,,og við íslendingar höfum tekið afstöðu í þessu máli..."

Kosningaráróður er gjarnan hengdur á hverja tröppu í stiganum upp að Miðgarði. Þessi kosningaráróður á þó oft til að losan og flækjast fólki um fætur. Slíkt gerðist í fyrra þegar ungur ónefndur drengur varð fyrir því óhappi að flækjast í einum slíkum, detta og puttabrotna. Reiður, með gifsi á putta, fór hann að leita að meðlimum framboðsins sem báru ábyrgð á flækingsáróðrinum. Hann fann slíka stúlku þar sem hún stóð á tali við mig og otaði ákaft gifsputtanum að henni á meðan hann tilkynnti hátt og snjallt að framboðið hennar myndi ekki fá hans atkvæði. Nei, hann ætlaði sko að kjósa hitt framboðið sem var ekki að stórslasa fólk hér í skólanum. Oh hvað ég var glöð að hann puttabrotnaði og ákvað þess vegna og kjósa mig og mitt framboð!

P.S. ég tek ekki ábyrgð á stafsetningarvillum, það gerir hver sem vill