Af Magnolio og leidinlegum logreglumonnum

Flugvélin mín stoppadi í hverjum einasta bae á nordurstrond Brasilíu. Mér leid allavega tannig. Eftir fjórtán tíma komst ég loks til Santarém. Tar tók á móti mér madur af nafni Mangolio med mikid grátt, krullad hár og rámustu rodd sem ég hef heyrt í lengri lengri tíma. Ekki nóg med tad, heldur er hann útlaerdur trúdur, laerdi hjá bestu trúdum Sudur Ameríku. Og hann á tvo litla pylsuhunda sem heita bádir Jimmy. Magnolio henti mér inn í litlu raudu bjolluna sína og keyrdi ad stad. T.e.a.s. tegar bjallan fór loksins í gang. Reglulega stoppadi hann til ad laga afturljósin tví tau duttu alltaf úr holdunum. Og hann sagdi mér ad hann yrdi ad passa sig tegar hann keyrdi í holur tví ad vélinni vaeri haldid saman med spotta sem losnadi alltaf tegar hann keyrdi í holur. Eda ég held ad hann hafi sagt tad tví ad vélin í litlu, raudu bjollunni var svo hávaer ad madur heyrdi vart orda skil. Ég fékk ad gista heima hjá Magnolio í húsid hans (sem minnir mig reyndar meira á lítinn kofa) sem stendur á bokkum Amazonáar. Fyrst reyndi hann ad hengja hengirúmid mitt upp inní stofu en sá ad krókarnir voru of langt frá hvor odrum. Svo ad hann skellti tví bara upp inni hjá sér. Rétt ádur en hann sofandi sagdi hann "Mundu ad sofa á ská, annars brýturu bakid á tér. Ef tú getur ekki sofnad tá geturu alveg komid uppí til mín".

Daginn eftir var komid ad logregluheimsókininni. Fyrst hitt ég einn mann, sem heitir orugglega Feio, eda ljótur. Hann var tad allavega, sem og leidinlegur. Og hann vildi ekki framlengja vísanu mínu. Sagdi ad annar madur tyrfti ad gera tad. Svo ad ég tyrfti ad koma aftur klukkan 14.30. Ég átti ad fara frá Santarém klukkan 15.00. Tegar ég kom aftur var mér tjád ad tessi madur, sem er víst sá eini sem má stimpla vegabréfid, vaeri ekki vid og yrdi ekki vid fyrr en daginn eftir. Og ég svo sver, ég reyndi allt. Tóttist ekki skilja og hélt áfram ad leika stimpla med hondunum. Sagdi teim ad ég vaeri ad fara og yrdi ad fá visanu framlengt ádur en ég faeri. Endadi svo á tví ad setjast nidur og gráta til ad sjá hvort ad tad myndi ganga. Sat m.a.s. í anddyri logreglustodvarinnar svo ad allir vorkenndu mér og sogdu teim ad stimpla. En nei, eigi skal stimplad! Ég fór og byrjadi ad skaela í alvorunni. Og svo kom hellidemba. Mig langadi bara heim. Ég hafdi engan stad til ad gista á, hélt ad ég vaeri búin ad missa ad bátnum, vissi ekki hvad ég aetti ad gera og fannst Brasilía bara asnalegt land. En einmitt tegar manni finnst allt omurlegast tá batnar tad. Hollensk kona sem ég hafdi hitt fyrr um daginn baud mér ad gista hjá sér og var ekkert nema almennileg heitin. Báturinn fer á midvikudaginn.

Svo ad ég eyddi ollum deginum í ad bída. Fyrst beid ég í trjá tíma hjá logreglunni. Missti af rútu sem fer einu sinni á dag. Akkúrat tegar ég var hvad pirrudust yfir tví komu logreglutjónar med tvo menn í handjárnum sem hofdu raent fullt af pening. Teir voru ekki geymdir inni í fangaklefa eda í yfirheyrsluherbergi eins og í Law and Order, heldur sitthvoru megin vid mig í sófanum. Og svo komu trjár sjónvarpstodvar til ad búa til frétt um málid. Peningarnir, bófarnir, loggann sem handsamadi bófana, einhver kall sem ég veit ekki hvad hafdi med málid ad gera og ég, oll í andyri logreglustodvarinnar og oll í sjónvarpinu. Loks komst ég inn til vegabréfsmannsins, sem sendi mig í bankann. Tar beid ég í tvo tíma. Og svo fór ég aftur til logreglunnar. Tá var vinur minn í hádegismat, svoa dég settist bara hjá fongunum, sem voru enn í sófanum, og baud teim súkkuladi. Sem var ekki mjog gáfulegt, tví ad teir voru handjárnadir og gátu ekki fengid sér neitt súkkuladi.

En, ég er nú en á ný logleg hér í Brasilíu. Ferdinni er tví heitid nidur Amazoná, med trúdnum Magnolio og odru fólki (t.á.m. kvikmyndatokumanni sem er ad búa til vídjó um tetta allt!). Tar munum vid sigla á milli lítilla torpa, liggja í hengirúmum, horfa á sólina setjast og rísa, syngja kórlog (adallega ég og tetta kórinnskot ertileinkad Steinari) o.s.frv. Ef allt leyfir, tá mun ég naest halda yfir til Perú til elsku Hollu.

Beijo!

Ég er óloglegur innflytjandi í Brasilíu

Sídast mánudag komst ég ad tví fyrir tilviljun ad ég hef verid óloglega hér í brasilíu í brádum 56 daga. Ástaedan er sú ad madurinn sem hleypti mér inn í landid ákvad ad gefa mér vísa upp á 30 daga í stad 90 daga, en tad er lengd venjulegs ferdamannavísa hér í Brasilíu. Og tetta er víst algerlega loglegt. Á stimplinum í vegabréfinu mínu stendur ekkert en á stimplinum á entry/exti midanum mínum (sem madur verdur ad framvísa vid brottfor og til ad fá vísanu framlengt) stendur 30 dagar.
Vegabréfseftirlitsmadurinn (og ég er ekki viss um ad tetta sér ord svo ad ég bý tad abra til) getur víst ákvedid ad gefa mér 2 daga vísa ef hann vill. Og tad sem meira er, tveir af krokkunum sem ég bý med eru í sama vanda. Tau fegnu reyndar 60 daga vísa. Tad upphófst tví mikid panicástand hér í húsinu. Síminn var í stanslausri notkun til ad hringja í írksa konsulantinn, íslenska konsulatinn (sem var í fríi og er ekki vaentanlegur fyrr en naesta mánudag), norska konsutlantinn, bandaríska sendirádid, dansa sendirádid, breska sendirádid, hrrngja í vini í Brasilíu til ad athuga hvort einhver tekkti einhvern mikilvaegan innan logreglunnar, hringja heim til mommu og pabba til ad láta vita hvad vaeri í gangi o.s.frv. Og eftir ad hafa farid nidur til vegabréfseftirlitsins og til logfraedings sem sérhaefir sig í vísa og odru slíku eru tetta kostirnir sem vid hofum.

A. Ad borga logreglunni 12.000 krónur fyrir ad láta vandamálid "hverfa". Logreglan baud okkur tennan kost og tad er tví augljóst ad tetta er algeng ferdamannagildra. Ég hef hinsvegar, ad svo stoddu, ekki mikinn áhuga á ad lenda í Brasilíksu fangelsi fyrir ad múta logreglunni svo ad ég mun alls ekki nýta mér tennan kost.
B. Borga sektina fyrir ad hafa verid ólogleg í landinu til lengri tíma. Ef ég geri tad tá verd ég ad fara úr landi í a.k.k. 24 tíma innan vid átta dogum eftir ad ég hef greitt sektina. Enn fremur fae ég risa stimpil, yfir heila bladsídu í vegabréfid mitt sem segir "SEKT". Tessi stimpill gaeti hins vegar gert mér erfitt fyrir ad komast aftur inn í landid, mér gaeti jafnvel verid meinadur adgangur inn í landid.
C. Hugsa ekki um tetta og halda áfram ad vera ólogleg í landinu alveg tangad til ég fer. Segjast svo ekki eiga pening til ad borga sektina og fá e.t.v. aldrei ad koma aftur til Brasilíu.
D. Fara eitthvad út fyrir Rio til ad fá visanu framlengt. Segja ad ég hafi týnt entry/exit midanum eda ad honum hafi verid stolid og vona ad logreglumadurinn nenni ekki ad hirngja til Rio til ad láta leita ad frumritinu. Líkurnar eru 50/50 í ljósi tess ad ég kom inn rétt fyrir karnivalid, tegar straumur túrista inn í landid er í hámarki, sérstaklega í gegnum Rio. Og tad eru 3 mánudir sídan ég kom svo ad tad eru moooooorg blod sem tarf ad leita í gegnum til ad finna mitt.

Ég hef ákvedid ad fara út úr Rio. Svo ad á morgun flýg ég upp til Santarém sem er baer vid Amazonánna. Tad má í rauninni segja ad ég sé ad flýja logregluna. Ef ég fae vísanu framlengt tar tá mun ég líklegast flaekjast um Amazonsskóginn og nordur hluta Brasilíu tar til dvolinni hérna líkur.

Já, aevintýrin gerast svo sannarlega hérna í Brasilíu...

Life is nice...

Ég aetladi ad skrifa pistil um hverfid mitt og húsid sem ég bý í. En svo áttadi ég á mig ad hann vaeri leidinlegur, svo ad ég aetla ad byrja upp á nýtt.

Á mánudogum og fimmtudogum fer ég í vinnunna klukkan 7.00. Í hvert skipti maeti ég sama fólkinu og vid erum farin ad heilsast og segja "Hafdu tad gott í vinnunni" vid hvort annad. Í morgun labbadi ég líka fram hjá steindaudri rottu og salamondru sem hafdi tornad upp í sólinni. Tad var ekki jafn skemmtilegt og ad maeta braudmanninum, en honum maeti ég á hverjum morgni. Hann reidir hjólid sitt upp gotuna mína, sem er hlykkjótt og brott (eins og allar goturnar í hverfinu mínu) og flautar flautu sem minnir mig alltaf á trúd. Og alltaf tegar ég tek straetó eru somu tveir strákarnir í straetó, annar er sirka fjórir metrar og hinn heldur áfram ad segja mér ad ég sé svakalega gáfud vegna tess ad ég les oftast bók á leidinni í vinnuna.
Á midvikudagskvoldum tokum vid alltaf litla gula lest (sem er eina lestin í Rio, fyrir utan lestina upp ad Jesústyttunni) nidur á lítinn bar sem heitir ekkert. Tar er spilud live bossanova og samba tónlist, auk sem sem barinn heldur nýja listasýningu í hverri viku (núna er t.d. mjog flott ljósmyndasýning tar). Og capirinhan tar (sem er brasilískur drykkur.. mjog gódur) er sú besta sem ég hef fengid í Rio. Á tridjudogum versla ég á ávaxtamarkadnum í hverfinu mínu og um helgar er haldid nidur á strond, rolt um á markodum, og haldid nidur í besta hverfid í Rio, Lapa, tar sem gotupartýin duna langt fram undir morgun.

Og vid elskum ad elda hérna. Ég er búin ad laera ad búa til besta safa í heimi, hef laert hundrar milljón mismunandi adferdir vid ad elda kjúkling (elsku kjúklingaklúbbur, tad verdur vikulong veisla tegar ég kem heim!), hef laert ad búa til besta ristad braud sem ég hef smakkad, hef laert ad búa til súkkuladisjeik úr engu, laert ad elda ótrúlegar kartoflur og kann nú ad meta blender meira en nokkurt heimilistaeki í heiminum (fyrir utan allt sem er notad til ad búa til kaffi sem er svo heilagt ad tad flokkast ekki undir heimilistaeki) og ad sjálfsogdu erum vid oll ad túttna út í samraemi vid tetta stanslausa át okkar.

Og tar sem ég lá á Ipanema í gaer, hlustadi á kórlog, las nótur og angradi naerstadda med endalausu rauli hugsadi ég med mér "Já, tetta er lífid"

Forgangsrod fyrir sunnudaginn 3. apríl 2005

1. Kaupa truckdrivergleraugu í staerri kantinum
2. Taka straetó nidur ad pósti 9 á Ipanema
3. Skrifa eitt bréf og synda í sjónum
4. Fara á ávaxtamarkad

Sjitt hvad lífid er erfitt...

Lífid í Brasilíu - 4. kafli
Af portúgolsku

Portúgalskan mín er eitthvad á vid kínverskan nýbúa á Íslandi sem getur gert sig skiljanlegan. Fór um daginn í spúpermarkad, tad var brjálad ad gera og ég beid í 30 min. eftir ad komast ad kassanum. Var búin ad rada ollu á faeribandid og beid eftir ad kallinn myndi afgreida mig.

Afgreidslukall: "Tessi rod er eingongu fyrir ellilífeyristega og oryrkja. Fardu í adra rod"
Ragnheidur: "Ha, en ég bída ádan 30 minutur"
Afgreidslukall: "Tú ert ekki ellilífeyristegi né oryrki. Fardu í adra rod"
Ragnheidur: "Já já. Ég núna fara, bída meira 30 minútur onnur rod? Ha, allt saman vera klukkutima?"
Afgreislukall byrjar ad týna dótid mitt af faeribandinu og koma tví fyrir í innkaupakerrunni minni
Ragnheidur: "Haettu! Ég búa til sjálfur!"

Tvisvar í viku kemur portúgolskukennari hingad heim. Hann heitir Tom og talar med sterkum amerískum hreim, enda vinnur hann sem týdandi fyrir Sameinudu Tjódirnar. Tegar Tom er ekki hérna tá er hann venjulega midpunktur brandarana. Tad er reyndar algerlega tilganslaust fyrir mig ad segja ykkur brandarana tví ad teir ganga bara upp hérna innanhúss. En Tom er gódur kennari og vid erum oll ad laera hratt.
Audvitad er edlilegt ad madur miskilji hluti stundum. Tegar ég kom til Brasilíu var sumarfrí. Allar ruslatunnur og allir ruslakallar eru merk "Preifetura" og ég áaetladi ad tad vaeri einhverskonar sorphirda. Tegar skólinn byrjadi voru allt í einu oll bornin í bolum merkt "Preifetura" og ég gat engan vegin áttad mig á tví afhverju oll bornin varu merkt "Soprhirda". En Preifetura týdir audvitad ekkert sporhirda heldur hid opinbera, tannig ad krakkarnir sem eru í Preifertura skólabúningum eru ekki traelar í sorphirdunni hér í Rio heldur í opinberum skólum.

Nýjar myndir!

Er búin ad setja inn 3 ný albúm. Tau eru reyndar adallega frá partýum hérna heima og sídan frá sídustu helgi tegar ég fór í smá ferdaleg med vinum mínum. [1], [2] og [3]. Have fun..

Lífid í Brasilíu - 3. kafli
Af nofnum

Sídan ég kom til Brasilíu er ég búin ad endurtaka nafnid mitt a.m.k. 75.386 sinnum. Tad er svo sem skiljanlegt, tví eins og ég hef ádur sagt, tá er tad óframberanlegt fyrir hvern tann sem ekki talar íslensku. Ég nenni ekki einu sinni ad stafa tad ef ég kemst hjá tví. Ég geng t.d. undir nafninu Ada Tyler á snyrtistofunni minni hér í Rio. En Ragnheidur Sturludóttir er meikar allavega sens sem íslenskt nafn. Annad má segja um nofnin hér. Tau eru stundum alveg óborganleg. Oftast eru tau tekin beint upp úr ensku og borinn fram med portúgolskum hreim.

Michael: "Ég sagdi mommu minni frá tér"
Ragnheidur: "En gaman"
Michael: "Ég sýndi henni nafnid titt. Hún er mjog hrifin af odruvísi nofnum. Ég heiti t.d. Michael Douglas"
Ragnheidur: "Ha? Eins og leikarinn?"
Michael: "Já einmitt. Og systir mín heitir Sionara"
Ragnheidur: "Eins og bless a japonsku?"
Michael: "Já, einmitt"

Michael Douglas er einn af strákunum sem ég kenni. Enn fremur kenni ég Michael Allen (já einmitt, eins og hinn leikarinn), Robinson, Jeffreyson, Edinson, Walter, Suellen, Rosymary (borid from Hosímerí), Junior, Fortunado, sem vill láta kalla sig Fortune, Rossevelt og Americo. Ég kenni m.a.s. stelpu sem heitir Pamela Anderson, en hún notar eingongu Pamela. Ég kenni líka einum strák sem er hommi og svarar eingonu nafninu Honey (ég á enn eftir ad sjá hvort hann notar stráka- eda stelpuklósettid). Og fyrir utan tau sem ég kenni tá hef ég einnig hitt Washinton, Disney og Walt Disney.

Og forseti Brasilíu er kalladur Lula af heimamonnum. Sem týdir smokkfiskur!

Tannig ad ef ég sest ad hér í Brasilíu tá hef ég ákvedid ad skíra krakkana mína e.t.v. Iceland, Fjórtán, Foxpictures, Behave (tá tarf madur ekki ad segja John behave, bara behave), Ègerbest, Frans Ferdinand eda hvad annad sem mér dettur í hug. Allt virdist jú haegt!

Lifid i Brasiliu - 2. kafli
Vinnan min

Ég vinn sem sjálfbodalidi hér í Rio. Ég vinn fyrir samtok sem kallast Iko Poran. Vid erum alls 15 sjálfbodalidar núna. Tetta virkar tannig ad Iko Poran sér um ad fá sjálfbodalida, en er svo med a.m.k. 20 tengls vid ýmsar stofnanir og hópa. Tannig ad flest allir sjálfbodalidarnir eru ad vinna á mismunandi stad. Tegar madur saekir um tá segir madur frá tví sem madur hefur laert og gert og út frá tví er fundinn vinna fyrir mann. Tannig ad allir eru ad vinna vid eitthvad sem hentar teim, og flest allir vid eitthvad skapandi. Hér er stelpa frá Englandi sem er af Indverskum uppruna og kennir indverskan dans i danskóla. Fyrr i mánudnum var týskur ljósmyndari hér med stutt worskshop fyrir krakka, hér er stelpa sem kennir vefhonnun, strákur sem vann sem kokkur i nokkur ar og kennir litlum krokkum ad elda o.s.frv.
Ég er ad vinna í skóla sem kallast Espetaculu. Vid erum tvo sem vinnum tarna en vid vinnum vid sitt hvorn hlutinn svo ad vid vinnum ekki saman í rauninni. Espetaculu er hálfgerdur listaskóli fyrir krakka úr fátaekrarhverfunum. Krakkarnir eru á aldrinum 15 til 22 ára úr misfátaekum hverfum en teim er bodid í skólann. Tarna eru krakkar t.d. frá Rochina (staerstu favelunni í Rio), Ciudade de Deus (sem samnefnd mynd, City of Gods, fjallar um) og favelunum í nágrenni vid mig. À morgnana kallast skólinn Kabuum. Krakkarnir í Kabuum laera grafíska honnun, kvikmyndagerd, ljósmyndun, heimasídugerd o.s.frv. Í eftirmiddaginn kallast skólinn Espetaculu og tar er kennd leiklist, ljósahonnun, búningagerd, svidshonnun og annad sem tengist leikhúsi. Og tarna kenni ég ensku.

Af ollum skólanum, eitthvad um 120 nemendur, eru 4 sem tala einhverju ensku. Adrir kunna tolurnar, ef tá tad. Tannig ad ég er ad rembast vid ad kenna ensku.. á portugolsku. Enskukennslan mín er afskaplega hagnýt. Allir kunna t.d. ad segja "Wassup!" "beer", "party" og "I am cool". Reyndar bannadi ég teim ad segja "I am cool" eftir ad ég komst ad tví ad tad týddi "Èg er rassgat" á portugolsku. Stadreynd sem ég komst ad eftir ad allir hofdu laert ad segja "I am cool".. eda "ég er rassgat".

Nemendurinn kalla mig aldrei neitt annad en professora, teacher eda profa. Sama hversu oft ég bid tau um ad kalla mig Ada (Ragnheidur er algerlega út úr myndinni og Adda hefur tróast ut i Ada. Èg skil ekkert í mommu og pabba skíra mig svona óframberanlegu nafni!). En trátt fyrir tad tá kom tau ekki fram vid mig eins og kennara. Tau kyssa mig alltaf hae og bae, ég sit med teim í matarhléum og tau segja mér frá slúdrinu í skólanum. Í tímunum erum vid adallega ad tala saman um daginn og veginn. Èg kenni teim hlutina a ensku og tau kenna mér hlutina a portúgolsku. Tau segja mér frá bestu stodunum i Rio og ég segi teim frá Ìslandi. Teim finnst skemmtilegast tegar ég segi teim frá túristahlutum sem koma fyrir mig hér i Rio. Og ég verd nú bara ad segja eins og er ad mér finnst tetta frábaert. Tó ad krakkarnir búi flest oll vid fátaekar adstaedur tá eru tau roslega lífsglod. Tau hlaejga meira en edlilegt er og tegar einhverjum tekst ad segja eitthvad mjog vel á ensku tá klappa tau oll og hrópa. Og um daginn hrópudu tau oll "Professora é muinto legal" (kennarinn er mjog kúl) og kloppudu fyrir mér. Tad verudr ad segjast ad tad hlýjadi mér um hjartaraeturnar.

Innskot

Ef Lenny Kravitz mun gefa ut DVD diskinn "Lenny Kravitz - Live on Copacabana" ta get jeg sagt "Tarna var jeg"...

(Tonleikarnir voru af einhverjum furdulegum astaedum i bodi borgarstjornar Rio De Janeiro svo ad allir sem bua i Rio voru a svaedinu. Tonleikarnir voru alls ekki med teim bestu sem jeg hef sjed, sjerstaklega i ljosi tess ad jeg hef aldrei haldid uppa Lenny Kravitz. En skemmtileg stadreynd engu ad sidur)

Lifid i Brasiliu - 1. kafli
Af tima og stundvisi

Jeg hef stundum velt tvi fyrir mjer afhverju sumir gotusalarnir hjerna selja ur. Tad virdist vera tilgangslaust ad ganga um med ur. Straeto gengur ekki a neinum akvednum tima, hann kemur bara tegar hann kemur. Sama ma segja um metroid. "Jeg kem eftir 5 minutur" getur tytt allt fra 1 minutu upp i 50 minutur. A gotum i alfaraleid er stor auglysingaskilti sem gefa upp tima og hita. Klukkurnar a tessum skiltum segja hins vegar oftast ekki tad sama. Fyrsta segir 13.23, su naesta 13.31 og su naesta 13.19. Skolinn sem jeg vinn i er ekki einu sinni med bjollu sem hringir inn i tima, krakkarnir fara bara i tima tegar teir vilja, sem er venjulega 15 til 20 minutum eftir ad timinn a ad byrja. Sums stadar er tetta jafnvel svo afslappad ad ef madur spyr einhvern hvad klukkan er ta litur sa hinn sami bara upp i loft og segir "Tunglid er komid svo ad jeg hugsa ad hun sje svona um tiu".

Og tar sem nanast enginn gengur med um med ur gefur ad skilja ad timi og stundvisi er ekki mjog mikilvaegur hlutur hjer i Rio. Tad tekur allt langan tima. Jeg keypti sima, sem tok klukkutima. Jafnvel to ad jeg hefdi bara bent a simann og borgad. Tegar jeg for til ad fa numerid til ad afblokka simann beid jeg i trja tima og tad var ekkert ad gera svo ad jeg gekk beint inn ad afgreidslubordinu. A medan jeg beid ta hreinskrifadi jeg innkaupalistann minn, skrifadi hann aftur i stafrofsrod og flokkadi svo listann nidur i flokka eftir tvi hvar hver hlutur vaeri stadsettur i budinni. Jeg grandskodadi neglurnar a mjer og handlegginn og aefdi mig einnig i tvi ad bua til allskonar daesihljod og tromma med noglunum. A medan jeg gerdi tetta ta hringdi madurinn, sem atti ad vera ad afgreida mig, i mommu sina, turrkadi rykid ur glugganum, afgreiddi tvo adra og leysti rifrildi a milli maedgna sem voru stadsettar i budinni. Tegar jeg bad hann um ad klara ad afgreida mig ta leit hann a tolvuskjainn og sagdi ad tolvan vaeri ad saekja numerid.

En svona er tetta bara. Lifid er svo miklu afslappadra. Og sjalfkrafa kemst madur inn i tetta brasiliska mynstur. Madur getur eytt heilum degi i ad fara med fotin sin i tvott og kaupa banana. Eda, jafnvel betra, eytt heilum degi i ad fara i vax og hand- og fotsnyrtingu (fyrir taepar 900 kr.) eda ad liggja i hengirumi eda a strond og lesa bok Og tar sem jeg mun aldrei hljota titilinn "Stundvisasta kona Islands" ta finnst mjer tetta bara frekar fint.
Nu tarf jeg bara ad finna ut hvernig jeg get komid upp alika kerfi heima a Islandi..

Furduleg moment

Jeg og trir strakar. Tad virdist vera tofrasamsetningin i minu lifi. Jeg for einmitt um daginn ut ur Rio yfir helgi med tremur strakum sem eg by med. Upphaflegga aetludum vid bara ad hafa tad rolegt og liggja a strondinni og sola okkur. En i stadinn synti jeg naestum samfleytt i tolf tima. Vid keyptum okkur snorklgraejur og jeg var algerlega hugfangin. Vid syntum innan um skjaldbokur og allskonar litrika koralfiska. Og tarna i sjonum upplifdi jeg eitt magnadasta atvik lifs mins. Vid erum oll ad snorkla, hver i sinu lagi. Skyldilega var jeg umvafin af morg tusund litlum koralfiskum sem glitrudu eins og kristalar fra solargeislunum. Teir voru ekkert hraeddir vid mig heldur syntu bara hring eftir hring eftir hring i kringum mig. Og tarna, i midri koralfiskitorfu, er mer skyndilega hugsad til tess tegar jeg er 7 ara.
Fjolskyldan var stodd i Danmorku i sumarfrii. Mamma og pabbi vildu ad sjalfsogdu vera ekta donsk og leigdu hjol. Jeg var of litil til ad fa mitt eigid (sem ad mjer totti virkilega fult ta) en fekk stundum ad hjola ut a rolo beint fyrir aftan hotelid okkar. I eitt skiptid er jeg ad rola mjer (i haestu rolum sem jeg hef sjed, orugglega meira en 5 m.) tegar einhver italskur krakkagemsi kemur og tekur hjolid mitt. Og jeg hleyp a eftir honum og reyni ad rifa af honum hjolid. En gaurinn vill ekki lata mig fa hjolid mitt svo ad upp blossar undarlegt rifrildi tar sem jeg oskra a hann a islensku en hann a mig a itolsku, vid baedi stodd i Danmorku. Og svo fer Italinn ad verda frekar agressivur og jeg veit ekki alveg hvad jeg a ad gera. Svo ad jeg kyli hann bara og hjola burt!
Og afhverju mer er hugsad til tessa atviks i midri fiskitorfunni skil jeg ekki. En tetta fiskitorfumoment var alveg magnad.

Annars er jeg vonsvikinn ad enginn segi neitt um myndirnar minar. Tid um tad. Naest, lifid i Rio og vinnan min (sem er frekar kul).

Tad hlaut ad koma ad tvi!

Jeg eyddi helginni i litlum strandbae. Eyddi i alvorunni heilum degi i sjonum. A klukkutima og ta er jeg ad meina klukkutima, fekk jeg yfir fimmtiu moskitubit (reyndar ekki a medan jeg var i sjonum)! Tar ad auki er jeg med otrulega fallegan marblett a staerd vid Damorku a laerinu (tokst a einhvern otrulega klaufalegan hatt ad detta nidur stigann hjerna heima). Tannig ad mjer fannst jeg alveg otrulega kyntokkafull a strondinni. Serstaklega eftir ad jeg solbrann. Doppott nedst, fjolubla og flekkott i midjunni og rondott efst. Virkilega adladandi.

Jeg er buin ad setja inn fyrstu myndirnar. Taer voru hatt i hundrad i vidbot.. helmingurinn af myndunum i Koben (adallega fra arshatid Laekjarbrekku og turistadegi okkar Karolar) og fyrstu myndirnar fra Brasiliu eyddust ut af velinni. En tetta er eitthvad, engin storvirki, en vonandi skemmtilegt ad skoda. Voila..

Legal!

Tegar madur er farinn ad segja leigubilstjorum til vegar i Rio De Janeiro, ta er madur ekki lengir turisti. Ta er madur ordinn carioca (sem tyir Rio De Janeiro-bui).

Og ef einhverjum vantar vegaleidbeiningar um Rio ta er simanumer mitt +55 21 9131 3605.

Ef kjotkvedjuhatid og fleiru...

Jeg er buin ad vera i Brasiliu i taepan manud. Og jeg er ennta hvit sem snjor. Reyndar er jeg orlitid minna hvitari en jeg var tegar jeg kom. Bjossi sagdi ad vid hlidina a brasiliubuum vaeri jeg eins og onnur dyrategund, sem er vaentanlega rett. Timanum hefur lika almennt verid varid i annad en ad liggja i solbadi.

I Paraty skodudum vid strond sem er sogd vera ein fallegasta strond Brasiliu. Vid roltum i gegnum frumskog, syntum i fossi og renndum okkur nidur kletta sem eru nokkurs konar vatnsrennibraut af natturunnar hendi. Og ta var haldid aftur til Rio enda carnivalid i tann mund ad hefjast. Carnivalid er stanslaust party, baedi fyrir og eftir adaldagana. Sums stadar i Brasiliu getur carnivalid jafnvel verid 2 manada stanslaust party. Vid leigdum ibud a Ipanema, sotrudum bjor, mojito, capirinha og cubalibre, forum a strondina, donsudum til lokunar og heldum ta nidur a strond til tess ad dansa meira. Folk dansar a gotum uti og i Rio rikir almenn hamingja. A sunnudaginn forum vid ad sja skrudgonguna. Skrudgangan er keppni milli sambaskolanna i Rio. Undirbuningurinn tekur oftast heilt ar. A hverju ari fara domarar a milli skola og velja hvada skolar fa ad taka tatt i skrudgongunni. Hver skoli tarf svo ad semja sitt eigid lag, velja tema og vinna svo ut fra tvi. I hverjum skola eru a milli 2000-5000 manns og tad getur tekid allt ad 3 tima fyrir hvern skola ad marsera nidur Sambodrome, sem er gata, serstaklega byggd fyrir carnivalid. Skrudgangan byrjar um attaleytid og sidasti skolinn klarar oftast rett eftir solaruppras. Carnivalid er virkilega magnad. Og nu get jeg sagt "Jeg var her."
Adur en vid forum fra Rio heldum vid upp a Corcovado til ad skoda utsynid og Kriststyttuna. Tar vorum vid, sem og allir adrir turistar sem voru i Rio.

Eftir Rio heldum vid med rutu i 26 tima til Foz Do Iguacu, sem eru fossar a landamaerum Argentinu, Brasiliu og Paraguay. Tad er haegt ad skoda fossana fra allnokkrum hlidum en vid forum yfir til Argentinu og skodudum ta tadan. Fossarnir voru virkilega magnadir og vid misstum okkur i ad mynda ta ur ollum attum. Eftir Foz Do Iguacu og 18 tima rutuferd komum vid til Sao Paulo. Vid gistum i litlum strandbae, Guaruja, rett fyrir utan Sao Paulo. Vid gistum hja straki sem heitir Gustavo. Lifinu var tekid frekar rolega. A daginn rolt nidur a strond eda legid i sundlauginni og a kvoldin sotrad og ol og haft tad huggulegt. Husid sem vid gistum i var frakr merkilegt. Onnur hlidin virdist med timanum hafa sigid, svo ad allt husid hallar. Madur verdur virkilega sjoveikur ad tvi ad rolta of mikid um.

Strakarnir foru til Argentinu, enda er kjotid vist odyrara og stelpurnar fleiri en i Brasiliu. Jeg for hins vegar til Sao Paulo til ad hitta vinkonu mina. Hun er af upper middle class i Brasiliu. Fjolskyldan a fjora nyja bila og ternan teirra svara bjollu. Og kaerasti vinkonu minnar byr i tryllasta husi sem jeg hef sjed. Enda bua lika bara bankastjorar og kvikmyndastjornur i husinu hans. Og enn og aftur hafdi jeg tad huggulegt daginn ut og inn. Einn daginn for jeg t.d. tvisvar i bio og annan daginn for jeg a CISV fund (fyrir ta sem vita hvad tad er) og hitti 6 manss sem jeg tekkti! Litill heimur.

En nu er jeg komin aftur til Rio. Jeg verd hjer naestu tvo manudi. Og tar sem tessi postur er ordin akaflega langur ta skal jeg segja seinna fra ollu sem jeg er ad gera i Rio. Tangad til aetla jeg ad reyna ad setja myndir inna myndasiduna.

Um Beijo!

Brasilia, Brasilia...

Strakarnir voru svo gott sem gagnsaeir af tynnku tegar jeg vakti ta a manudaginn. Tad var gott mal, enda atti Yngvi afmaeli. Vid maelum med Duka´s a Ipanema. Tar fast frekar trylltir hamborgarar (sem eru godir gegn tynnku), svona nokkurskonar samblanda af Hlolla og Nonna. Vid forum ad laera ad surfa a Ipanema. Oll nema Siggi, hann vildi tjilla. En tad er gedveikt ad surfa og brettin hjerna kosta svo gott sem ekki neitt (og reyndar flest allt annad lika), tannig ad jeg er alvarlega ad hugsa um ad fjarfesta mjer i einu bretti. Svo er tad bara riding the waves at Ipanema.

Tad rignir og ringir i Brasiliu. Menn segja vist ad sidustu tvo daga hafi ringt meira i Sao Paulo en sidustu fimm ar. En tad er bara skemmtilegt. Um daginn od jeg t.d. litla a upp ad mjodum. Vid erum enn ekki viss hvort ad ainn hafi verid rigningarvatn eda skolp. Jeg segi riningarvatn. Jeg hefdi reyndar getad sleppt tvi ad vada anna og labbad i gegnum baeinn, en jeg tad fjekk jeg ad vita seinna.. Jeg hef reynt allt sem jeg get til ad tala portugolsku. Tad gegnur misvel. Oftast er jeg agaetlega skiljanleg en nuna rjett adan eyddi jeg 10 min. a tvottahusi i ad reyna ad utskyra fyrir konu ad jeg vildi ekki nota mykingarefni. Tad gekk ad lokum en var vist ansi skrautlegt samtal. Tad samanstod t.d. af mjer ad nudda mjer upp vid handklaedi til at utskyra mjukt.


Tad tilkynnist hjer med ad Angra Do Reis er einn mesti krummaskurdur i Brasiliu. Brasiliumenninrir segja ad hann sje svo litill ad tad sje varla "worth mentinoning". Ibuafjoldinn er naestum jafn mikill og i Reykjavik. En tar gistum vid eina nott, engum vard meint af en flestir gretu. Ilha Grande er litil paradisareyja sem vid hofum verid a sidustu trjar naetur. Tad var sol fyrsta dagin og jeg get svo svarid tad, jeg hjelt ad svona vaeri bara til a postkortunum. Tad eru engir bilar a eyjunni, rafmagnid fer stundum af i viku, strendurnar eru hvitar og eru eitthvad um 102 a allri eyjunni (mostkitoflugurnar eru e.t.v. eitthvad um 1.111,111,102), palmatrje og kokshnetur, fotspor i sandinum sem hverfa med sjonum o.s.frv. En Ilha Grande var yndsileg, tratt fyrir rigninguna. Afslappelsi, baekur, bjor, Capirinha, crepes og hamingja i hamarki.
Strakarnir eru ad hugsa um ad selja mig. Tad er blamadur a Ilha Grande sem hefur ahuga a ad kaupa mig. Vid vorum a bar i midbaenum eitt kvoldid tegar rigningin byrjadi og rafmagninu slo ut. Til ad ganga i augun a mjer dro blamadurinn upp svaka vasaljos med tremur mismunandi stillingum. Yngvi heldur ad tad sje alika toff og ad eiga Porsche a Islandi (tvi fyrst ad rafmagnid slaer reglulega ut, ta er vasaljos alveg nausynlegt). Tad ber to ad taka tad fram ad blamadurinn var svo massadur ad engin strakana tordi ad tykjast vera kaerastinn minn. Teir voru allir hraeddir um ad blamadurinn myndi lemja ta..

Jeg er buin ad hlaegja svo mikid sidustu daga ad jeg er virkilega med hardsperrur i kinnunum (eda einhverjum brosvodvum). Venjulega er jeg targetid i djokunum en Siggi a hvern gullmolann a eftir odrum. Tad er reyndar frekar merkilegt ad tegar bjorinn er ordin fleiri en einn virdist hann a einhvern undraverdan hatt geta talad hvada tungumal sem er. Og adan attadi hann sig a tvi ad vid vaerum a sudurhvelinu og vid eyddum dagodum tima i ad sturta nidur klosettinu og horfa a hringiduna ganga i ofugan hring vid tad sem hun gerir a nordurhveli jardar. En hjer eru nokkur daemi um gullmolana.

Siggi:¨Nei, jeg er ekkert hraeddur um ad vera raendur. Jeg meina, ef jeg er raendur, ta rennur tetta bara allt i gott malefni


Ragnheidur: Sjitt, jeg er svo brunnin
Siggi: Nei tu ert ekkert brunnin, tetta er bara brunka i motun.


Siggi: You can´t say that it´s a party where nobody is drinking, that´s just a get together.

Nuna erum vid i bae sem heitir Paraty. Vid erum reyndar bara nykomin. Tad eina sem vid hofum gert er ad borda, fara med fotin okkar i tvott og finna internet. Og verda blaut i rigningunni.

Lifid er virkilega yndislegt. Setning sidustu daga hefur vaentanlega verid "tetta er lifid". Og jeg held ad tad sje satt, tetta er virkilega lifid..

Hjer er allt storfenglegt. Jeg get litid annad sagt. Jeg er reyndar eins og gangandi endurskinsmerki i solinni, en tad breytist vonandi fljotlega med tidari heimsoknum a Ipanema og Copacabana.

Tessa helgi gisti jeg i husinu sem jeg verd i tegar jeg bryja i sjalfbodalidastarfinu. Tad er i ortulega fallegu hverfi sem heitir Santa Tereaza og ut um gluggan sje jeg eitt fraegasta fjall Brasiliu (sem jeg man ekki nuna hvort heitir Sugarcane eda Sugarloaf eda eitthvad annad Sugar..), sjoinn og Jesustyttuna gnaefa yfir ollu. Husid er a fjorum haedum og efsta haedinn er tak med heitum potti, gufubadi og sofum. Fyrir utan herbergid mitt eru svo rosasvalir og hengirum sem haegt er ad liggja i og lesa. Tegar jeg kem aftur fer jeg svo ad vinna i favelu tarna rett hja (ja tu last rett, i favelu...)

Nuna var jeg ad koma ur vaxi og jeg get svo svarid tad, jeg hjelt af konan myndi lika taka af mjer augnharin og jeg myndi koma harlaus ut. En tad gerdist ekki og fyrir tetta borgadi jeg rett taepar 450 isl. kr. a dyrri snyrtistofu.

A morgun fer jeg svo og hitti strakana. Vid aetlum a fotboltaleik og svo aetlum vid a litla paradisareyju hjer fyrir utan..

Tangad til.. Ate Logo!

Ég er i Rio De Janeiro..

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Ég er i Paris..

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Ég er i Kaupmannahöfn..

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Ég er i London..

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Nokkrir punktar fra kongens København

- Sidasta fostudagskvold var kikt a barina. Jeg tel ad tetta kvold hafi verid eitt tad skemmtilegasta sem jeg hef upplifad. Toppurinn var to vafalaust tegar jeg attadi mig a tvi ad jeg hafdi ovart hent simanum minum i ruslid a McDonalds og reyndi ad stela hjoli tel tess a saekja hann. Morgnuninn eftir fattadi jeg ad jeg hafdi tynt veskinu minu i aesingnum. Allt fannst to aftur (siminn var mjog finn, allur ut i tomatsosu, fronskum og koki) og jeg vona ad tetta verdi tad versta sem jeg lendi i a tessari ferd minni

- Arshatid Laekjarbrekku var frabaer. Han var haldin a einhverjum uppastad i Danmorku sem heitir Ketchup og skilst mjer a Købinhafnarbúum ad m.a. Britney Spears hafi leigt stadin tegar hun kom. Samstarfsfolk mitt var duglegt vid ad syna Donum hvernig a ad skemmta sjer

- Nu hef tad tad dejligt hja Krolu minni. Hun er ekta Dani med hjol og afskaplega sød.

- Adur en jeg for klaradi jeg inneiginina med tvi ad senda ollum sem jeg gat sms. Ef einhver fjekk ekki svoleidis (og ta sjerstaklega sms med stafsetningarvillu) en vill fa postkort fra Brasiliu, ta er sa hinn sami bedinn um ad skilja eftir nafn og heimilisfang i kommentum

Bless

Elsku vinir!

Bless


Ugla, þú mátt gjarnan sækja flíspeysu og sólgleraugu sem þú átt hérna. Og sá sem gleymdi svörtum buxum, svörtum skóm og hvítri skyrtu (mjög liklega kórfötum) getur nálgast það á heimili mínu.

Ég held að við séum að snúa aftur til 1900 og eitthvað. Í dag sá ég hafís. Sjórinn var bara að frjósa.

Það verður að segjast eins og er að mér finnst það frekar undarleg tilfinning að standa uppdúðuð innan um risasnjóskafla í skítakulda alveg viss um að tærnar sé dottnar af vegna frosts og hugsa svo til þess að innan skamms muni ég standa á bikini einu fata á strönd í Brasilíu að bráðna úr hita.

Það er frekar góð tilhugsun...

Dánarfregnir og jarðarfarir

Það er opinbert. Bíllinn minn er dáinn (Eins mínútna þögn).

Eftir dygga og góða þjónustu hefur litla rauða Micran mín látist af slysförum. Það er svo sem fáránlegt að syrgja bíl, en Micran mín var miklu meira. Hún var vörubíll í microformi, hún var langferðabíll í dulargervi ömmubíls, hún var holl húsbónda sínum og hafa ófáir vinir, kunnungjar og ókunnugir fengið að ferðast með henni um landið vítt og breitt. Ég fullyrði að 93% allra kórmeðlima hafa einhvertíman fengið að sitja a.m.k. eina salíbunu í Micrunni. Um páskana var Micran fyllt af 250 búntum af páksaliljum og fór það henni vel. Hún var mitt annað heimili. Bíllinn minn og ég, við vorum eins og bræður. Og ég segi það opinberlega, sama hversu illa það hljómar; ég mun sakna Micrunnar.

Ég lýsi hér með yfir að frá og með deginum í dag, mun árlega verða haldið minningarkvöld Micrunnar klukkan 3.30 27. desember. Sá dagur mun hér eftir verða kallaður "Myrki dagur Micrunnar"

Martröð á jólanótt

Það er að sjálfsögðu hneysa að ég hafi ekki skrifað neitt um þetta leikrit fyrr. Nú gæti e.t.v. einhverjum fundist ég fara of fögrum orðum um sýninguna, sérstaklega þar sem ég ber sterk tengsl til NFMH. En sama hver hefði sett þetta upp, ég hefði alltaf verið jafn hrifin (Á Herranótt átti t.d. langbestu sýnignuna í fyrra að mínu mati og ég stend enn fast á því). En nóg um það, hefst hér lofsöngurinn.

Ég fullyrði að þetta sé ein besta uppsetning NFMH í langan tíma sem og ein besta menntaskólauppsetning í enn lengri tíma. Allir leikendur í minnstu sem og stærstu hlutverk, standa sig með einstakri prýði. Þó verð ég sérstaklega að hrósa Halla sem er svo magnaður að ég var gjörsamlega orðlaus, með gæsahúð og slefandi. Hrellir, Skellir og Hryllir eru líka ótrúlega vel leikin. Ég gæti reyndað haldið áfram að hrósa hverjum og einum en eitt það skemmtilegasta við sýninguna er það hvað allir fá að njóta sín með sinn eigin karakter, sama hversu veigamikið hlutverkið er. Hljómsveitin er frábær og allur söngflutningur til fyrirmyndar, miklu miklu betri en ég bjóst við (og ég bjóst alls ekki við neinu slæmu). Búningarnir eru ótrúlega vel gerðir sem og öll leikmyndin. Lýsingin er á köflum mögnuð og nær að skapa stemmningu sem á vel við. Litlu skemmtilegu lausnirnar eru frábærar eins og t.d. hundurinn hans Jóa og Ljótikallinn á bakvið tunglið.
Að sjálfsögðu er örugglega eitthvað sem ég gæti sagt neikvætt en ég man ekki neitt því þetta var svo frábær sýning.

Ég mæli hjartanlega með því að allir leggi leið sína niður í Loftkastala og sjái þessa frábæru sýningu. NFMH má virkilega vera stolt af þessu. Ég er allavega voðalega stolt fyrir þeirra hönd.

Formlegar heillaóskir

Ég óska lesendum öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári. Þakka stundirnar á árinu sem eru að líða.

Viðbjóðspælingin um litlu horstelpuna

Ég er að deyja úr kvefi. Ég snýti mér að meðaltali 15 sinnum á klukkutíma og þarf alltaf að snýta mér þegar ég er nýbúin að snýta mér. Ég nefndi þetta við Karól áðan þar sem við sátum í heita pottinum og hugguð okkur. Og hún sagði að ég væri lítil horstelpa. Þá fórum við að spá, hvað ef ég væri nú full af hori að innan. Svo myndi ég kannski snýta mér og þá myndi lappirnar á mér fara að hverfa. Og ég myndi snýta mér svo ótrúlega mikið að á endanum væri ég búin að snýta mér út um nefið á mér og væri bara skinnpjatla af líkama á röngunni. Ég gæti t.d. ekki farið í heitan pott því að ég myndi bara leysast upp að innan og fljóta um. Það væri frekar nasty dæmi. Þá er viðbjóðspælingunni lokið. Hverjum fannst hún viðbjóðsleg?

Plús og mínus listi yfir árið 2004 er í bígerð.

�<�b�>�N�ök�k�v�i� �P�á�l�l�<�/�b�>�
�
�S�y�s�t�i�r� �m�ín� �o�g� �h�e�n�n�a�r� �f�a�m�i�l�ía� �(�s�e�m� �s�a�m�a�n�s�t�e�n�d�u�r� �a�f� �h�e�n�n�i�,� �k�ær�a�s�t�a�n�u�m� �o�g� �b�a�r�n�i�n�u�;� �N�ö�k�k�v�a�)� �e�r�u� �h�e�i�m�i�l�i�s�l�a�u�s� �y�f�i�r� �j�ó�l�i�n� �o�g� �h�a�f�a� �því� �f�l�u�t�t� �i�n�n� �t�i�l� �o�k�k�a�r� �á� �m�e�ð�a�n�.� �N�ö�k�k�v�i� �(�æt�l�a�ð�i� �f�y�r�s�t� �a�ð� �k�a�l�l�a� �h�a�n�n� �k�r�a�k�k�a�n�n� �e�n� �v�i�s�s�i� �a�ð� �þ�a�ð� �m�y�n�d�i� �e�k�k�i� �f�a�l�l�a� �í� �g�óð�a�n� �j�a�r�ð�v�e�g� �h�j�á� �f�o�r�e�l�d�r�um� �h�a�n�s�)� �h�e�f�u�r� �f�a�r�i�ð� �á� �k�o�s�t�u�m� �á� �m�i�l�l�i� þess sem hann rífur í hárið á mér, öskrar á mig, klórar mig og fer að væla þegar ég tala við hann.

Um daginn stóð hann og reif allt sem hann gat upp úr íþróttatöskunni minni. Að vanda var enginn að fylgjast með honum (enda erum við eingöngu fimm fullorðin hér á heimilinu og engan vegin fær um að fylgjast með 18 mánaða gömlu barni). Mömmu verður litið til hans og ferð að undrast hvað hann er að leika sér með. Í annari hendinni heldur hann á einhverjum pakka sem hann hristir af mikilli ákefð og í hinni einhverju sem hann er að japla á. Hann hafði þá fundið sér pakka að túrtöppum sem hann var hæstánægður með. Hló og skríkti.
�
Á� �a�ð�f�a�n�g�a�d�a�g� �t�r�y�l�l�i�s�t� �N�ö�k�k�v�i� �s�v�o� �e�n�d�a�n�l�e�g�a�.� �H�a�n�n� �v�i�l�d�i� �e�k�k�i� �s�j�á �j�ó�l�a�m�a�t�i�n�n� �f�y�r�i�r� �u�t�a�n� �a�ð� �l�e�i�k�a� �s�é�r� �m�e�ð� �m�ö�n�d�l�u�g�r�a�u�t�i�n�n� móður sinnar. Hann hélt að allir pakkarnir væru hundar og dróg þá á eftir sér út um allt. Hann fór að væla þegar pakkarnir voru opnaðir og vildi aðallega berja matarstell sem foreldrar hans fengi í jólagjöd. Að lokum gekk hann inn í risastóra hrúgu af gjafapappír og hringsérist þar í dágóðan tíma. Svo reif hann allt upp úr ruslapokunum. Mér skilst svo að hann hafi í gær farið í inní ískáp hjá hinum ömmu og afa, náð sér þar í bjór og rölt með hann út um allt hús.

Samt er hann voðalega sætur.

Uppáhaldsjólagjöfin í ár: Justin Timerberlake kareoke DVD diskur! I'm lovin' it!

Vei!

Hér ríkir mikil hamingja. Ég á nú flugmiða. Allnokkra m.a.s. Það er því hér með gert opinbert að ég mun fara af landi brott 14. janúar 2005 og snúa aftur (vonandi) 13. maí 2005. Þá verð ég súkkulaðibrún á lit sökum útiveru og ævintýra í Brasilíu.

Hamingjuóskir vel þegnar. Blóm afþökkuð en bent á ferðasjóð.

What a day..

Lífið bara frekar nice (donkey). Vinnurnar eru allar frábærar, peningurinn streymir inn, Brasilía í augsýn, farin að mynda aftur af alvöru, jólin að koma, svo gott sem búin að kaupa jólagjafirnar, Karól mín að koma heim og Ragnheiður B, keypti nýja Tenderfootdiskinn sem er frábær, gisti hjá Björgu sem var frábært, gerði góðverk í dag (skráði mig í Heimsforeldra hjá UNICEF), búin að finna frábært sjálfboðaliðaprógram í Brasilíu, er að fara til Danmerkur í janúar (og Brasilíu þar á eftir ofcourse), sé fram á góð jól með pottaferðum og bjór með Królu, afslappelsi og bókum. Lífið brosir við mér.

Svo steig ég í ælu...

Til að fyrirbyggja allan misskilning þá steig í ég alvöru í ælu. Það er það fúlasta sem gerst hefur síðustu vikurnar

Trylltir tímar
Hljómar óneitanlega eins og unglingabók eftir Þorgrím Þráinsson

Það tekur víst meiri tíma en ég áætlaði að vera í fjórum vinnum. Tryllt að gera, en það er bara betra. Svo þarf maður auðvitað reglulega að syngja með sinfó og svona sem tekur líka sinn tíma. Erfitt að vera eftirsótt. Um helgina var ég að vinna á skemmtistað (vinnu fjögur) og dyraverðirnir þurftu að bregða sér frá að leysa slagsmál. Ég stóð í hurðinni á meðan og fylltist dyravarðakomplexum og spurði alla um skilríki. Ég hleypti þessum inn; kona fædd 76, maður fæddur 75, kona fædd 70 og maður fæddur 68. Mikið vald það. Ég held reyndar að ég hafi unnið yfir mig málfarslega séð (þó að ég efist nú um að í mínu tilfelli sé það hægt).

Í Pennanum, að hringja í Eymundsson í Kringlunni
Ragnheiður: "Já hæ, ég er að hringja frá Kringlunni í Smáralind"

Í Pennanum, of utan við mig til þess að lesa upphæðina sem viðskiptavinurinn á að greiða, 98 krónur. Segi þess vegna síðustu tölu.
Ragnheiður: "7.598 krónur
Viðskiptavinur: ".... ha?"

Á Lækjarbrekku, að redda einhverju steikingarrugli fyrir ameríkana. Hef ekki tíma til að tala og ákveð því að tala bara mitt eigið mál
Viðskiptavinurinn: "Thank you so much. This is just perfect. Wonderful.
Ragnheiður: "Nb roglsmen" (átti að vera "No problem")

Í Pennanum að afgreiða mann sem vill nótu. Fyrir aftan mig eru samstarfsmenn að ræða um hver vill fara í mat
Ragnheiður: "Viltu fara í mat?"
Maður: "Vil ég fara í mat?"
Ragnheiður: "Ha já... nei ég meina, viltu kennitölu á nótuna?"

Annars er spurning dagsins þessi: Grænland tilheyrir Danmörku sem er landafræðilega staðsett á svæði "65 króna frímerki". En grænland sjálft er landafræðilega staðsett utan Evrópu, "90 króna frímerki" svæðinu.Hvernig frímerki á að setja á bréf sem fara til Grænlands? (Ég veit ekki svarið sjálf)

Af nýrri vinnu

Ég hef hafið dagvinnu. og ég er að reyna að finna upp eitthvað númerasystem á þessar þrjár - fjórar vinnur mínar, vinna eitt, vinna tvö o.s.frv. En dagvinnan er í bókabúð og er frábær. Ég er að líma allan daginn og raða í hillur á milli þess sem ég brosi og er sæt.

Mamma og dóttir í barnabókardeildinni. Af einhverjum ástæðum vill mamman ekki kaupa bók heldur vídjóspólu handa stelpunni, en hún vill frekar bókina Amma og þjófurinn á safninu.

Dóttirin: "En mamma, mig langar ekkert í vídjóspólu. Mig langar í þessa bók"
Mamman: "Nei, það eru að koma jól. Þú mátt fá vídjóspóluna"
Dóttirin: "En mamma, þessi bók fjallar um að leysa vandamál og það er ótrúlega gott fyrir mig að lesa hana. Ég ætla nefnilega að verða lögregla þegar ég verð stór!"

Mamma mín er kennari

Ég segi eins og Tobbi. Ég skammast mín. Ekki fyrir það að mamma mín sé kennari. Nei, ég er frekar stolt af því. En ég skammast mín engu að síður að vera, líkt og Tobbi benti á, að vera skyndilega komin aftur til ársins 1830.

En þar sem mamma mín er kennari hafa þessi mál verið rædd í þaula hér á heimilinu. Og ég hef komist að þeirri niðurstöðu að það sé best að leggja niður menntamálaráðuneytið. Menntamálaráðuneytið og menntamálaráðherra(frú) eru hvort eð er að skíta á sig. Til rökstuðnings má t.d. nefna að fólk virtist almennt ósátt við samræmd stúdentspróf (sem eru jú efni í aðra færslu, en látum það vera). Það er líka ótrúlegt að fólk (lesist menntamálaráðherra(frú) og starfsmenn menntamálaráðuneytissins) hafi ekki áttað sig á því fyrr að '88 árgangurinn væri svona stór og kæmist hreinlega ekki fyrir í menntaskólum landsins.

En í þessum verkfallsumræðum hefur menntamálaráherra(frú) sýnt og sannað (að minnst kosti fyrir mér og móður minni) að starfið er með öllu óþarft. Ég hef reyndar ekki fylgst grant með fréttunum né reynt af mesta afli að lesa allar blaðagreinar um verkfallið en í þau fáu skipti sem ég hef heyrt í menntamálaráðherra(frú) þá hefur hún ætíð verið að tala eitthvað bull. Um daginn voru t.d. umræður í útvarpinu frá alþingi þar sem stjórnarandstaðan krafðist aðgerða að hálfu menntamálaráðherra. Þar var m.a. bent á að kennarar hefðu gert allt sem þeir gátu til að koma í veg fyrir þetta verkfall og reynt að semja áður en grípa þyrfti til aðgerða sem þessa. Það eina sem menntamálaráðherra(frú) hafði um málið að segja var að Össur og Kolbrún væru ómálefnanleg. Punktur.
Og í gær vær hún í sjónvarpinu að tjá sig um kosti og galla RÚV (í sjónvarpsþætti sem var svo illa unnin að hann er líka efni í heilt blogg í viðbót, en látum það eiga sig í bili). Merkilegt að þetta skuli vera það sem henni finnst hún þrfa að tjá sig um. Og merkilegt að hún hafi ekki meira um málið að segja.

Svo, menntamálaráðuneytið, sem á víst m.s. að sinna menntamálum virðist vera með öllu óþarft. Gefum okkur það að það kosti tvær milljónir á mánuði að reka ráðuneytið (það er væntanlega miklu meira þar sem ráðherran fær eitthvað um milljón á mánuði). Með þeim pening væri t.d. hægt að hækka laun 100 kennara um 20.000 kr. á mánuði.

Ég er farin að kasta snjóboltum í menntamálaráðuneytið. Bless.

Byrgðu aftur augun þín

Ég er bara tuttuguogeins árs gömul. Ég á (vonandi) enn eftir að upplifa öll þessi andartök sem fólk segir að séu bestu andartök ævinnar; að eignast barn, að gifta sig og svo framvegis. En hér áðan var ég að svæfa Nökkva Pál. Það var rigning og þegar hann sofnaði þá kúrði hann sig í hálskotið mitt og fiktaði í hárinu mínu. Og allt varð svo fallegt á þessu andartaki.

Væmið? Kannski. En mér er alveg sama, það er fátt sem jafnast á við sofandi barn í fanginu á manni.

Af liðinni viku

- Mamma og pabbi ákváðu að fara til Pennsilvaníu að fylgjast með forsetakosningunum. Þau voru svo reið yfir úrslitunum að þau máluðu eldhúsið hjá fólkinu sem þau gista hjá í allskonar tryllineonlitum. Þau koma aftur á sunnudaginn.
- Hér var haldið gúdd sjitt matarboð. Tyrfingur og stelpurnar hafi þakkir fyrir.
- Í stofunni hefur verið haldið rockshow á hverju kvöldi. Ég hef alltaf verið í aðalhlutverki.
- Venjulega veit ég ekkert betra en að vera ein heima. Það á þó ekki alveg við núna.
- Rúmu korteri eftir að foreldrar mínir héldu burt bilaði faxsíminn. Það væri svo sem ekkert merkilegt þar sem við notum faxsímann ótrúlega lítið. En línan flæktist við aðra línu og hingað hringdi því aragrúi af fólki að leita að Ástrúnu. Og a.m.k. 16 sinnum á dag hringdi eldri kona, sem náði engan vegin að síminn væri bilaður. Fyrst var þetta fyndið en eftir fjóra daga reif ég símann úr sambandi.
- Þvottavélin ákvað að þvo í tvo sólahringa. Ég gat ekki fengið hana til að hætta. Eina ksýringin á þessu gæti verið að henni hafi einfaldlega fundist fötin mín og skítug.
- Kötturinn hatar mig. Ég greiði honum ekki tvisvar á dag, fiksurinn er búinn og hann er of snobbaður til þess að borða kattamat.
- Síðan á föstudag hefur staðið heil bjórkippa óhreyfð í ísskápnum. Enginn vinur minn hefur viljað sötra hana með mér (og það er of seint að bjóðast til þess núna) og ég hef því hafið söfnunina "Karól heim". Áhugasamir hafið samband.
- Steini Tík fær mikið high five fyrir að lána mér 400 kr. fyrir Donnie Darko.

Marilyn Monroe var hress og kyntokkafull í kvöld..
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Airwaves

Það er alveg merkilegt með sumt fólk hvað það er ótrúlega leiðinlegt. Bara virkilega drepleiðinlegt fólk sem missir aldrei út úr sé svo mikið sem hálfa setningu sem er fyndin. Svo er líka til fólk sem lyktar ótrúlega illa, alltaf. Jafnvel þó að það sé nýstigið út úr sturtunni, þá lyktar það bara illa. Og svo er til fólk sem er bara ljótt. Bara virkilega ljótt.

En svo er til fólk sem er svo kúl að maður gæti dáið. Og það er kúl án þess að vera eitthvað mikið að reyna að vera geðveikt kúl. Það er bara svona virkilega kúl fólk. Og þegar maður er að tala um þetta fólk þá segir maður kannski "Já einmitt, hann / hún er svo kúl" bara vegna þess að það er satt.

Það var mikið af þannig fólki að spila á Airwaves. Og ég nenni ekki að fara telja það allt upp en verð þó að segja að mest kúl af öllum voru Gus Gus. Þau voru svo kúl að ég held bara að ég deyji.

Meira vil ég ekki segja um Ariwaves. Nema að þetta var allt frekar magnað. Bless

Óeðli

Suma daga fyllist ég einhverju óeðli. Óeðli sem ég bara skil ekki. Þá langar mig að gera eitthvað rosalega ljótt.
Í sumar var ég t.d. í sundi og þá langaði mig skyndilega til þess að pissa í laugina og fara svo upp úr. Bara vegna þess að í hálfa minútu fannst mér fyndið að ég myndi standa á bakkanum og horfa á fólk baða sig í pissi. Ég pissaði samt ekki í laugina. En ég hugsa að fólkið hafi hvort eð er verið að synda í örlitlu magni af pissi.
Eftir að hluti kórsins söng í sænska sendiráðinu þá voru sendiherrahjónin að kveðja alla með handabandi. Þau stóðu þarna virðuleg í útidyrahurðinni og sögðu að við hefðum sungið undursamlega. Þau voru óttalega sænsk og sæt. Og allt í einu langaði mig rosalega til þess að skyrpa í hendina á mér áður en röðin kæmi að mér að taka í hendina á sænska sendiherranum. En ég gerði það að sjálfsögðu ekki.
Og í gær beið ég á rauðum ljósum og þá fylltist ég skyndilega óstjórnlegri löngun til þess að keyra aftan á bílinn fyrir framan mig, og helst bakka á þennan fyrir aftan mig, algerlega að ástæðulausu. En ég gerði það ekki.

Það er spurning hvernær ég missi mig og geri hlutina..

Bloggað undir rós

Ég hef aldrei verið jafn fegin og nú að brjóstin skulu ekki vera staðsett á enninu. Takk fyrir það. Það er bókað mál að nú skal tekin pása á þessu rugli og í staðinn stríðinu sinnt almennilega. Og það væri fínt ef ég þyrfti ekki lengur að merkja hlutina. Þá væri hausverkurinn e.t.v. aðeins minni.

Hjólið mitt og ég

Í dag reyndi ég að gerast hjólakona. Það gekk ekki vel. Ég barðist við vindinn úti á Nesi sem var svo mikill að ég þurfti að leggja mig alla fram við að hjóla niður brekku. Á endanum gáfumst við hjólið upp og tókum strætó niður í bæ. Þegar ég hjólaði heim var rokið hætt. Í staðinn hjólaði ég á menn sem voru á gangi fyrir framan Jón Sigurðson og datt af hjólinu. Ég var heldur vandræðaleg þegar ég bað þá afsökuna. Þeir voru hressir. Ég heimta:

a) eilífan meðbyr
b) eilíft niður í móti, líka á bakaleiðinni. Það er miklu skemmtilegra
c) ekkert fólk sem hægt er að hjóla á
d) rautt hjól með brúnni bastkörfu

Annars ætla ég að geyma blogg í boði samtals okkar Mörtu og Hrafnhildar. Ég ætla að fá að útfæra það aðeins betur.
Bless

Ég mun aldrei...

Það eru nokkrir hlutir í lífinu sem ég hef heitið að gera aldrei. Sumir eru reyndar of persónulegir til þess að ég fari að telja þá upp hér. Og aðrir hlutir eru þannig úr garði gerðir að ég þarf ekki að heita einu né neinu því að ég veit að ég mun aldrei gera þá. Ég þarf t.d. ekki að heita því að fara ekki í efnafræði í Háskólanum eða pissa ekki á Monu Lísu. Einfalega vegna þess að það er svo ólíklegt að það gerist (þó að maður eigi víst að segja að maður viti aldrei hvað framtíðin beri í skauti sér).

En ég er nokkuð viss um að ég muni aldrei fá mér hund. Ég hef ekkert á móti hundum þannig lagað, en mig langar bara ekki í hund. Að sama skapi er ég viss um að ég fái mér aldrei könguló, slöngu, kakkalakka eða önnur ógeðfelld skriðdýr (ekki að sú lýsing eigi einig við um hundinn).

En það er eitt sem ég er handviss um. Ég mun aldrei fjárfesta í PC tölvu eða öðrum tölvum með Windowsstýrikerfi. Og það er eins og með hundana. Ég hef ekkert á móti öðrum tölvum, en mig langar bara ekki í þær (og að sama skapi langar mig ekki að heyra komment um gæði PC fram yfir Makkann. Mér er eiginlega orðið alveg skítsama). Auk þess finnast mér Apple tölvurnar svo fallegar. Sem og aðrir Apple hlutir, eins og iPodinn minn.

Þetta blogg er í boði samtals okkar Tobba í bílnum áðan. Á morgun; blogg í boði samtals okkar Hrafnhildar og Mörtu á klósettinu í MH áðan

Hvað ertu að gera?

Ég er óskaplega þreytt á að svara þessari spurningu. Búin að svara henni í eitt og hálft ár. Ég spyr samt að þessu æði oft. Of oft kannski.

Ég er að vinna á Lækjarbrekku á kvöldin og er í næturvinnu á þremur skemmtistöðum (telst þó sem ein vinna). Auk þess er ég að taka myndir fyrir blað sem heitir Vera. Svo er ég að leita mér að dagvinnu. Eftir jól (e.t.v. í kringum 26. - 28. desember) þá ætla ég að fara til Brasilíu. Þar ætla ég að vera eins lengi og peningurinn minn leyfir. Í Brasilíu ætla ég að leika mér. Ég ætla að fara á ljósmyndaworkshop, læra að sörfa og dansa samba, skoða Amazonskóginn og hvítar strendur, læra Capoiera, taka fullt af myndum og fleira skemmtilegt. Ég er einnig búin að lofa að hitta vinkonu mína sem er í Guatemala og kannski fer ég líka og heimsæki Höllu. Þegar ég kem heim frá Brasilíu (ef ég kem einhvertíman heim) þá ætla ég kannski í ljósmyndaskóla í útlöndum.

Bara svona til þess að hafa hlutina á hreinu

Og ég man það núna.

Bifukollur er það víst.

Annars mæli ég með Carandiru. Mynd um Carandiru fangelsið í Brasilíu. Ótrúlega vel gerð og góð mynd. Er svo falleg á einhvern undarlegan hátt. Ég err að spá í að taka Brasilískar vídjóvikur. Veit bara ekki alveg hvar ég á að redda mér öllum vídjóspólunum. Spurning um að horfa bara á City of Gods alla daga. Það væri gott mál.

Sinn fífil fegurri..

Seint á sumrin verða fíflarnir að hvítum blómum. Ég hef reyndar aldrei skilið þá þörf hjá fólki í að eitra garðinn sinn með sérstöku fíflaeitri. Mér finnast fíflar bara ekkert ljót blóm. Það er gaman að búa til krans úr þeim og þeir eru fallegir á mannahausum. Auk þess eru svo fallegt að sjá risastóra. skærgula fíflabreiðu. Þá er sumarið komið.
En nóg um það, sumarið er farið. Ef það var ekki farið þá fauk það allavega burt í dag. En snúum okkur aftur að hvítu blómunum. Flestir hafa óskað einhvers með því að blása burt öllum fræjunum. Þetta virkar þó ekki svo vel, allavega ekki hjá mér. Ég fékk t.d. aldrei Nintendo tölvuna sem ég óskaði mér (þetta mun sitja brennt í mér þangað til ég dey. Helvítis Nintendo tölva), ég fékk ekki alla kærastana sem ég óskaði mér, ég fékk ekki stærra herbergi né stórt barbíhús, ég fékk ekki frið í heiminum né sól allan ársins hring o.s.frv. Og ef óskin hefði einhver tíman átt að rætast þá er ég búin að drepa það núna því maður á víst aldrei að segja hvers maður óskar sér.
En nóg um það. Ég veð víst alltaf úr einu í annað og tala miklu meira en æskilegt er. Upphaflegur tilgangur þessarar færslu var nafn þessara hvítu blóma. Fyrir mér hafa þau alltaf verið blásiblóm, blásturblóm eða dauður fífill. En hvað heita þau aftur í alvörunni. Samkvæmt fræðilegu heiti?

Bull

Var að koma heim úr vinnunni. Líður eins og ég þurfi að gubba. Kannski morgunógleði. Var allavega spurð að því áðan hvort ég væri ólétt (annað skiptið á stuttum tíma, spurning um að taka aðhaldið aðeins alvarlegra. Þetta er ekki sjovt eins og Daninn segir). Í staðinn fyrir að hlægja svaraði ég manninum bara játandi. Komin fjóra mánuði á leið. Þá sagði hann að það sæjist nú ekkert á mér (undarlegt, þar sem ég er nú einu sinni ekki ólétt) en ég hefði þessa óléttuútgeislun. Síðan eyddi hann löngum tíma (kannski 6 min.) í að hössla konu, fór með henni inn á klósett og kom aftur. Þau voru áhugasöm um aldur minn (21 árs), barnsföðurinn (hin fullkomni kærasti - ímyndaði kærastinn minn til 4 ára), hvar ég ætlaði að búa (í íbúðinni okkar í Norðurmýrinni), hvernig ég ætlaði að lifa af (er að vinna hjá útgáfufyrirtæki, góð vinna) og svo framvegis. Þegar þau fóru þá óskuðu þau mer alls í hins besta með barnið mitt og meðgönguna auk þess sem konan hélt kortersræðu um brjóstagjöf, uppeldi barna, fyrsta skóladaginn, bleyjuverð, hættur á heimilinu, besta barnamatinn og ýmislegt annað nytsamlegt.
Skemmtilegt.

Og talandi um að gubba. Á morgun ælta ég að póstleggja bréf sem ég skrifaði Uglu um daginn. Það er mjög langt. Og kannski skemmtilegt. Og á morgun ætla ég líka að byrja á turbotiltekt (þetta orð minnir mig á túrtappa) í herberginu. Einu sinni stóð svoleiðis tiltekt í tvö ár (frá desember 1998-janúar 1999). Svo tekur við endurskipulagnning á lífnu, sem gerist ávallt með haustinu en fer einhvern vegin alltaf í vaskinn aðeins seinna með haustinu.

Þetta er rugl. Bless

Ljótt

Skemmdi bloggið mitt. Kann ekki að laga það. Hjálpa mér..

Var að horfa á kappræður Kerry og Bush. Fyrir stundu síðan var Bush (a.k.a. big stupid potatohead) að gagnrýna fyrrverandi forseta Bandaríkjana (a.k.a. Clinton) fyrir innrás sem hann stóð fyrir í ákveðið land (a.k.a. sem ég missti af hvað hét). Bush taldi að Clinton hefði farið ranga leið og sagði: "He had innocent schoolchildren gunned down" (fyrir þá sem ekki skilja, sem eru engir: "Hann lét skjót saklaus skólabörn"). Er ég að misskilja eitthvað en lét Bush ekki skjóta saklaus skólabörn líka? Og reyndar bara aðallega saklaust fólk ef út í það er farið? Einnig var skemmtilegt að heyra þá bara tala um hvernig þeir ætluðu að afvopna önnur lönd, koma í veg fyrir framleiðsu á kjarnorkuvopnun (.e.t.v. svo að Bandaríkin geti yfirtekið framleiðsu á kjarnokruvopnum?), bæta og styrkja herinn, uppræta hryðjuverk í útlöndum til þess að Bandaríkjamenn gætu lifað friðsælu lífi heima fyrir, halda áfram öflugum þjóðarvörnum (líklegast með því að halda áfram að dæla pening í vopnaframleiðsu Bandaríkjanna) og fleira ofbeldisfullt, blóðugt og hræðilegt. Skemmtilegt tilbreyting því þeir minntust ekkert á þessi venjulegu heiti; lækka skatta, bæta heilbrigðiskerfið, leikskólapláss fyrir öll börn, betra skólakerfi, vernda nátturuna o.s.frv.

Eða bíddu. Nei það var ekki skemmtilegt. Það gerði mig eiginlega bara hrædda.

London London

I London er svo hlytt ad tad er haegt ad vera i sumarkjol og pilsi. Tess vegna erum vid Karol rosalega saetar. Mun saetari en venjulega. Pabbi minn taladi mikid um hvad vid vaerum heppnar ad geta verid i hlyralausum fotum i hitanum (sem er samt ekki svo mikill) en svo vildi hann ekki fa lanadan kjol hja mer. Eg skil bara ekki hvad hann var ad vaela.

Nu erum vid ad fara a London Design Festival. Bless

Er a leid til London med ma og pa og tar hittum Karol. Ma og pa eru stressud. Ma vard ad trifa eldhusid adur en vid forum og snéri vid til ad tæma ruslid..

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Blonde Raidhead í gær. Alger snilld. Alveg rosalega mikil snilld. Sama má segja um upphitunarshljómsveitirnar.
Pilsið mitt og rokið í gær. Ekki jafn mikil snilld. Það er komin vetur. Ég verð að sætta mig við það.

Annars er þessi dagur í dag. Það er gott mál. Ég ætla að gera eitthvað fallegt í tilefni dagsins. Vona að þú gerir slíkt hið sama.

Einu sinni, alls fyrir löngu, var ég sex ára. Þá kostaði 18 kr. í strætó og á laugardögum fékk ég krabbapening til þess að kaupa nammi. Ég klippti allt hárið af barbídúkkum systur minnar og talaði þrefalt meira en ég geri í dag. Þar að auki boraði ég iðulega í nefið á almannafæri auk þess sem ég sagði ýmislegt gáfulegt. Alveg eins og litla stelpan á kaffihúsinu í dag sem spurði hátt og snjallt hvort að bróðir sinn væri með niðurgang, hann væri nefnilega búinn að vera svo lengi á klósettinu.
Ég rifjaði upp bernskuminningar fyrir tveimur nóttum síðan þegar ég lá andavaka af því að mér var svo kalt á tánum. Og þá mundi ég eftir því að Jón Bjarni (bróðir Jóns Odds) gat aldrei sofnað ef að honum var kalt á tánum. Og þess vegna las ég alla fyrstu bókina.

Þeir héldu lengi vel að henni Soffíu væri meinilla við þá, sérstaklega Jón Bjarna. Og einu sinni ákváðu þeir að rannsaka, hvað Soffíu væri mikið illa við Jón Bjarna. Jón Oddur fór upp til Soffíu en Jón Bjarni varð eftir niðri. Jón Oddu þóttist vera að hrína og sagði stamandi og hikstandi við Soffíu:
Hann Jón Bjarni er dáinn. Hann fór undir öskubílinn og steindó.

Þeir héldu sko að Soffía yrði bara glöð að Jón Bjarni hefði dáið.
Og nú er ég andvaka, þriðju nóttina í röð og er að hugsa um að lesa hina bókina sem ég á um Jón Odd og Jón Bjarna. Mér þykir annars hættulegt hvað ég hræðist það að eldast. Er alltaf að sanna fyrir sjálfri mér að ég sé ennþá smábarn.
Og karlmenn eru algerlega óskiljanlegir. Það er reyndar ekkert nýtt, og heldur ekkert sem smábarn ætti að vera að tala um.
Já já, ruslablogg.

Setningar síðustu daga

Þar síðasta helgi á yfirfullum Kaffibarnum
Jökull: Það er svo fullt hérna að maður neyðist eiginlega til þess að reyna við stelpur, þó svo að maður ætli sér alls ekkert að gera það!

Síðustu helgi í kórpartýi. Umræðan snýst um yngri kórinn og eldri kórinn
Gummi Einar: Já en Ragnheiður, hvar er kynþokkinn í eldri kórnum? Hvar er rauðhærða kyntröllið? Á hvern ætlaru nú að stara í laumi?

Í vinnunni. Smakk kvöldisins er marineruð hrefna með mojitosorbet/krapi
Ragnheiður: This is a little taste from the house, it´s marinated minkewhale with mojitocrap
Viðskiptavinur: With what?
Ragnheiður: Uuuu... Yes. Enjoy it

Í gær, Ragnheiður er að segja sögu um strák sem var leiður en eins og venjulega, veður úr einu í annað. Tobbi nær engan vegin að fylgja eftir frásögninni (enda ekki skrýtið) og úr verður mikill misskilningur
Ragnheiður: ... og ég segi við hann, viltu tala um þetta? (skiptir um umræðuefni) Viljiði fara á Kaffibrennsluna, eitthvað annað?
Björg: Ég hélt að þú værir ennþá að tala um strákinn
Tobbi: Ég líka. Ég hélt sko að þú hefðir sagt; Viltu káfa á brjóstunum, fara eitthvað annað?
--------------------------------

Annars er ég búin að hlaða inn ennþá fleiri myndum. T.d. svart/hvítum myndum frá Eistlandi, sem og myndum frá
T in the Park. Þær eru samt miður góðar og ég finn ekki fyrri filmuna. Sem er fúlt.
Bless

Dining out for dummies

Þegar haldið er út að borða eru nokkrir mikilvægir hlutir sem hafa ber í huga.

- Ekki fara út að borða eða út á meðal fólks ef þú baðar þig ekki reglulega. Og ef það er almennt vond lykt af þér, jafnvel þó að laugun sé regluleg, þá skaltu ekki fara út að borða.
- Sama á um fólk sem er andfúlt. Vinsamlegast vertu heima hjá þér ef þú burstar ekki tennurnar reglulega, átt við einhvern rotnandi meltingarfærasjúkdóm að stríða eða ert bara andfúll yfir höfuð.
- Ekki fara út að borða ef þú ert haugadrukkinn. Þá geturðu farið á Kaffi Austurstræti, Pravda eða á Hlemm.
- Ef pappírservétta er á borðum veitingarhússins, vinsamlegast ekki snýta þér í hana og skilja hana svo eftir á borðinu. Það er ógeðslegt helvísit subban þín!
- Ef þú færð þér tannstöngul og hann er ógeðslegur eftir notkun þá máttu taka hann með þér heim. Þjónarnir vilja ekki eiga hann.
- Ekki segja brandari eins og "Við erum vistmenn á Kleppi" og "Má ég fá reikninginn svo að ég geti byrjað að vaska upp". Það er löngu dottið úr tísku.
- Ekki spyrja heimskra spurninga. Nokkru dæmi um heimskar spurningar sem bjóða upp á heimsk svör

(Þegar verið er að panta) "Er þetta gott?" ---> "Nei þetta er ógeðslega vont, og alltof dýrt. Farðu bara eitthvað annað"
(Um þrjúleytið) "Hvað eruð þið með á boðstólnum?" ---> "Nú við erum með t.d. með hádegisverðaseðil. Á honum er súpa dagsins, fiskisúpa... (korteri síðar þega rbúið er að þilja upp hádegisseðil, kaffiseðil og a la carte seðil) og síðasti desertinn á desertseðlinum er Tiramisú. Viltu líka heyra vínlistann og kokteillistann?"
(Þegar verið er að panta) "Hvað segiru, tekur þetta langan tíma" ---> "Já, mjög langan tíma. Ef þú ert heppin færðu matinn eftir svona tvo tíma"

- Skildu eftir 1000 kr. á borðinu handa þjóninum. Hann á það skilið

Kúl
- Indí dagar í Háskólabíó. Sérstaklega Spellbound, The Shape of Things og Coffee and Cigarettes. Og smá Ken Park
- Tiltektin í myndaalbúminu mínu. Þar eru nú Eistlandsmyndir og fleira nýtt.
- The Build-Up með Kings Of Convenience. Það er bara eitthvað svo skemmtilegt.
- Túristar að reyna að nota regnhlíf. Það er mjög fyndið.
- Ég, mamma, pabbi og Karól að fara á hönnunarsýningu í London eftir tvær vikur.
- Djammið síðasta föstudag. Extra kúl; María, Tobbi (extra extra kúl), KGB á Kaffibarnum, Guðný, sneik fólkið og meira skemmtilegt,
- Að komast bráðum aftur í myrkraherbergið

Ekki kúl
- Bad hair days
- Vidjóið sem við Tobbi leigðum í gær

Karól fer í flugvél

Það er ekki það að ég hafi ekkert að skrifa um. Mér finnst þetta bara svo skemmtileg saga og verð að deila henni með ykkur. Það getur verið að ég fari rangt með einhverjar staðhæfingar, en að mestu leiti er sagan svona.

EInu sinni sem oftar var Karól lítil hnáta og var á ferðalgi með foreldrum sínum. Þau fóru í flugvél og flugu hátt hátt upp í himininn. Eftir smá tíma voru þau komin svo hátt að þau flugu yfir skýin. Karól lítur út um gluggan og sér þessa undarlegu hvítu hnoðra. Hún snýr sér að pabba sínum og spyr: "Pabbi, hvað er þetta hvíta þarna fyrir utan?". Þá svarar Karólarpabbi um hæl: "Þetta eru skýin Karól mín". En Karól litla var ennþá ung og heyrnin í henni var því ekki fullþroskuð. Henni heyrðist pabbi sinn óvart segja skyr og hélt því uppfrá þessu að skyrið kæmi af himnum ofan. Síðan komst hún til vits og ára og áttaði sig á því hvað hún hafði verið vitlaus.

Going to the chapel..

Hér er listi yfir hluti sem að ég myndi hiklaust giftast ef það væri mögulegt..

- iPodinn minn
- Satay salatið á Vegamótum
- Latte eða latte maccitao og biscotti á Te og kaffi
- Franz Ferdinand
- Djúpsteiktur Camembert með jarðaberjasultu (yrði væntanlega spikfeit eftir það hjónaband)
- Seth úr O.C.
- Tónlistargyðjunni

Heimsku útlendingar þrjú

Kona í röndóttri peysu: "Yeah the midnight sun is so amazing. I've never seen anything like it"
Kona með risastór gleraugu: "Yeah it's something. It just makes me so confused. I could never be an Icelander"
Kona í röndóttri peysu: "What do you mean?"
Kona með risastór gleraugu: "Well, I mean, how do they know when to go to bed when the sun is always shining?"

Innskot frá ritara: Kannski þegar klukkan er komin á háttatíma eða þegar maður er þreyttur?

-----------------------
Málfarslegar villur útlendinga eitt

Ogguponsulítil japönsk kona: "Exuse me. May I borrow a toilett?"

Og í fyrsta skipti fór ég að hlægja. Þurfti að rembast við að vísa henni leiðina á klósettið án þess að hlægja og beygja mig svo niður og hlægja. Í huganum sá ég nefnilega fyrir mér mig að rogast með klósettið í fanginu til hennar og hana (u.þ.b. 4 cm. á hæð) að dröslast með klósettið út um alla Reykjavík.

-----------------------
High Five Kvöldsins: Steinar Yang Wang. Svona eiga allir viðskiptavinir að vera. Góða ferð til útlanda..

Klukkan 19.25

Kolamoli: (það er kötturinn minn) Mjáááá
Mamma mín: Oh Moli, ég vildi óska að þú hættir að vera fyrir löppunum á mér
Kolamoli: Mjáááá
Mamma mín: Þú ert nefnilega ekki hundur. Hélstu að þú værir hundur? Þú ert köttur, ekki hundur
Kolamoli: Ó, þá er ég bara hættur þessu rugli.

Nei OK, hann sagði það ekki. Það hefði samt verið fyndið.

Ég er ofsalega leið

Óskað er eftir Karól í hlutastarf. Viðkomandi verður að vera eitthvað um 160 cm. á hæð, mjög grannur og með mikið krullað hár. Viðkomandi þarf að búa í minna en hálfrar mínútu göngufæri frá mér, eiga heitan pott í garðinum og stórt hús fullt af allskonar dóti. Viðkomandi þarf að hafa þekkt mig frá sjö ára aldri og hafa áhuga á því að búa til fjársjóðskort, teikna hafmeyjar og efnafræðiglös. Viðkomandi þarf ennfremur að vera ofsalega klár, svo klár að hann kemst inn í Arkitektaskólann í Danmörku (viðkomandi má þó ekki sækja um starfið og flytja svo til Danmerkur og skilja mig þar með eftir eina og yfirgefna). Mikilvægt er að viðkomandi sé mikill prófessor í eðli sínu og utan við sig. Aðrir kostir þurfa einnig að vera ákveðni, óstundvísi og óbilandi jákvæðni á lífið og tilveruna. Mikilvægt er að viðkomandi sé fullkomlega sáttur við sjálfan sig og líkama sinn og hafi tröllatrú á hverju sem hann tekur sér fyrir hendur. Skóáhugi er algerlega nauðsynlegur í starfinu sem og áhugi á hvers konar fötum, fylgihlutum og dótaríi. Einnig er nauðsynlegt að hafa áhuga á köttum og vera ekki jafn hrifin af hundum. Ekki er leyfilegt að vera með göt í eyrunum, nema þau sé gróin. Viðkomandi þarf að vera sáttur við það að mamma mín titli sig stjúpmóður verðandi Karólar. Einnig gæti viðkomandi þurft að koma einn í mat til mömmu minnar ef að viðkomandi er einn heima og ég er að vinna. Mjög nauðsynlegt er að viðkomandi sé hrifinn af grjónagraut og finnist gott að borða á Tapas barnum. Mikilvægt er að viðkomandi finnist gaman að hægja og bulla og skemmta sér, sem og hanga og gera ekki enitt nema kannski drekka kaffi eða kók. Viðkomandi þarf að vera bestastur í heimi.

Æ nei, ekki sækja um. Ég vil enga auka Karól, bara alvöru Karól. Ég lýsi hér með yfir þjóðarsorg í Ragnheiðarríki fram á mánudag.

Með allt á hreinu

Ég hef nú ákveðið að ég ætla að vera stelpa þegar ég vil og kona þegar mér hentar. Mun þó oftar vera stelpa en kona þar sem það er oft svo erfitt að vera kona. Sérstaklega ef ég er eins og leiðinlegu konurnar sem koma stundum í kaffi og kökur í vinnunni. Þá vil ég frekar vera stelpa og hafa leyfi til þess að róla, sulla í pollum og leika mér. Þá er það á hreinu.

Ég horfði á Með allt á hreinu um daginn. Það er mjög langt síðan ég hef séð hana og ég var búin að gleyma því hvað hún er fyndin. Það er á hreinu að hún er ótrúlega fyndin.

Og það er líka á hreinu að ég væri dáin úr ást á Valgeiri Guðjónssyni ef að hann væri nær mér í aldri, t.d. bara árinu eldri.

Jæja, þá er búið að leysa þau mál.

Ekki mjög gott blogg, skirfað eftir pöntun
Bloggaðu meira sjálf Björg

Einhvernstaðar hef ég aðra heimska útlendinga sögu.. en ég man hana ekki svo að ég verð að blogga hana seinna. Engu að síður. Ég mæli hjartanlega, innilega, afsakplega með myndinni Fahrenheit 9/11. Hún er eingöngu góð. Allir sem höfðu einhverja skoðun um Írakstríðið, með eða á móti eða alveg sama, sem og heimsástandinu yfir höfuð ættu að sjá þessa mynd. Já og bara allir aðrir.

Föstudagskvöldið var feitt. Það er alltaf gaman að dansa. Ég og Björg vorum fyndnar.

Ég er með eina spurningu. Ég hef velt þessu fyrir mér ansi lengi. Er ég orðin kona? Eða get ég ennþá sagt að ég sé stelpa? Eða er ég stelpukona, konustelpa eða kostenlpua? Mér finnst mjög erfitt að átta mig á því hvort að ég sé orðin fullorðinn eður ei. Svör óskast.

Það er gaman...

... að vakna við "Are you gonna be my girl?" með Jet. Það gerði ég á fimmtudagsmorguninn
... að fara í skemmtilegt partý. Það gerði ég á laugardaginn
... að hitta fólk sem maður hittir of sjaldan. Það gerði ég í gær og á laugardaginn
... að vera kvenleg. Það gerði ég í síðustu viku
... að þjóna skemmtilegum viðskiptavinum. Það gerði ég í kvöld
... að búa til kandíflos heima hjá Bryndísi. Það gerði ég í gær
... að hugsa um Brasilíu. Það geri ég mjög oft
... að borða beyglu með camembert og sultu. Það gerði ég í hádeginu
... að búa til gott kaffi. Það geri ég stundum
... að hlusta á N*E*R*D. Það gerði ég á laugardaginn (high five fyrir Tobba)
... að hoppa á trampolíni. Það vona ég að ég geri bráðum
... að fara í vatnsrennibraut. Það ætla ég að gera á morgun

Svo er sumt sem er ekki gaman og þess vegna ætla ég ekki að skrifa um það.

Heimsku heimsku útlendingar

Ragnheiður: "So can I take your order?"
Yngri stelpa: "Um, I was wondering about the lobstertails, what does this... a la Lekjerbrekka.. mean?
Ragnheiður: "Well it's our way to cook it. It's garlic-roasted"

Eftir forrétt og aðalrétt

Ragnheiður: "Would you like to have a look at my desert menu?"
Mamman: "Yes ofcourse"

Fjölskyldan les eftirréttaseðilinn

Ragnheiður: "So can I get you any deserts?"
Eldri stelpan: "Um, I don't get one thing. Your basket with homemade icecream and fruit a la Lekjerbrekka..."
Ragnheiður: "Yes?"
Eldri stelpa: "So, does that mean that it's... garlic-roasted?"

Heimsku útlendingar

Smámælta konan: "I saw this poster for a stand up show here in Iceland about Bush"
Sólbrennda konan: "Really? Well I've been wondering if they know a lot about him here in Iceland"
Smámælta konan: "Well they seem to here in Reykjavík. I just don't understand how they know who Bush is all the way up in Húsavík!"
Rangeygði maðurinn: "Maybe they heard what he said about the fish"
Sólbrennda konan: "What did he say about the fish?"
Rangeygði maðurinn: "That fish and man could live in peacful harmony"
Smámælta konan: "Yeah, that might explain it!"

Og ég er ekki að grínast!

P.S. Og hvað er gellan að bulla með stand up show um Bush?

Tetta erum vid Björg. Tarna erum vid asnalegar en venjulega erum vid mjög fallegar. Tad skyn bara af okkur undursamleg fegurd.
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Tetta er Ókind. Teir eru gód og falleg hljómsveit nema Gunnar, hann er ljótur
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Björg og Ragnheiður í Trivial Persuit

Spurning eitt
Ragnheiður: "Hvað eru sæhestar með marga fætur"
Björg: "Tvo"
Ragnheiður: "Enga. Þeir eru sko með svona vængi"
Björg: "Vængi?"
Ragnheiður: "Já sem þeir synda með"

Spurning tvö
Ragnheiður: "Hvaða fiskur syndir hægast?"
Björg: "Allavega ekki sæhestur því að hann hefur sko tvöfalt forskot, bæði með vængi og fætur. Getur hlaupið og flogið"

Æ við erum svo fyndnar. Og Björg er svo yndisleg. Björg, best í heimi!

Eitt lítið væmnisblogg

Mér finnst gaman að

... verða blaut í rigningu
... eiga marga kjóla og vera dömuleg
... drekka kaffi
... hlusta á rokk og dansa með
... fara í leikhús og á tónleika
... skoða ljósmyndabækur
... hlægja svo mikið að ég fæ tár í augun
... fá símtöl á nóttunni
... fá alvöru bréf
... gefa pakka
... fá komment á síðuna mína

Bless

Smá um Heiðar

En ef ég væri karlmaður þá héti ég Heiðar Páll Sturluson og væri örugglega hommi.

Ég verð ekki hissa ef ég breytist í karlmann eftir þennan mánuð. T in the Park var að sjálfsögðu mikil karlmannssprauta. Ég gerði reyndar einu sinni heiðarlega tilraun til þess að taka til tómu bjórdósirnar en úr varð bjórdósakastskeppni. Þegar strákarnir voru farnir að spyrja mig út í hvaða klósett væri best til þess að kúka í þá vissi ég að ég væri ein(n) af þeim. Það var nánast gert grín að mér þegar ég fór í pils og setti á mig hálsmen. Og núna eru allar konurnar í vinnunni í sumarfríi og ég er ein með 7 karlmönnum, allan daginn. Ég er orðin vön því að tala um fótbolta, sætar stelpur og óþægilegar karlmannsnærbuxur. Ég veit alltaf hvar Bleikt og Blátt blaðið er og hef vit á því að nota ekki staffaklósettið því enginn þeirra getur pissað beint í klósettið né tekið upp setuna. Ég er orðin ónæm á alla tá- sem og svitafýlu og efast um að mér finnist grófasti klámbrandarinn slæmur. Mér finnst ég hægt og smátt vera að breytast í karlmann en mér finnst bara miklu betra að vera kona. Ætli það séu til lyf við þessu? Kannski læknast þetta ef ég kaupi mér fleiri skó.

P.S. Þakkir helgarinnar fá Atli Viðar, Gummi Hola og Dúllí fyrir krezí parte. Atli Jesú fyrir skutlið. Villi fyrir öll trúnóinn. Högni og Andri E fyrir fyndnasta slag sem ég hef séð. Andri E fyrir að vera fyndin ("Hneppa hvaða skyrtu að hverju Högni??"). Tyrfingur fyrir allar ástarjátningarnar. Atli Már fyrir að dansa hálfnakinn um götuna. Og mest af öllu Karól mín sæt og fín fyrir að leyfa mér að búa hjá sér alla helgina. Og til að toppa væmnina þá allir hinir líka...

Misskilningur

Í gær fékk ég að heyra það í líklegast fimmtugastaogannað skiptið að ég líkist Scarlett Johansson. Þetta er að sjálfsögu ekki rétt. Stúlkan er meira en árinu yngri en ég og það er því hún sem líkist mér, en ekki öfugt. Það er því ég sem upphaflega ber af mér þennan gríðarlega kynþokka og leiklistarhæfileika, auk þess sem það er upphaflega ég sem er svona ákaflega falleg. Já, ekki leiðum að líkjast fyrir hana!

Og fyrir Björgu og Ragnheiði Eitt þá ætla ég að blogga aftur í kvöld. Þá hafa þær eitthvað að gera í vinnunni á morgun.

Ég er hálfnakin

Hér sit ég heima hjá Karól á nærfötunum. Hún er að fara í grillveislu en ég ætla að hanga heima hjá henni og horfa á Futurama þangað til að hún sækir mig. Þá ætlum við að fara í partý. Ég er búin að gera mig að fífli í vinnunni tvisvar. Hér kemur frásögnin

Umræðan snýst um húðflúr sem einn drengurinn vill fá sér
Ragnheiður bjálfi: "Æ já, það er samt halló, svona eins og að fá sér fiðrildi"
Anný yndislega: hlær og segir svo "Já einmitt, svona eins og ég er með?"
Ragnheiður bjálfi: "Ha.. ööö nei ég.. sko.. ég get ekki talað mig út úr þessu.."

Sigurgeir finnur ekki takkan á kassanum fyrir Koníak X.O. Ég er með fullar hendur og get ekki bent honum á takkan

Ragnheiður bjálfi: "Nei, ofar og til hægri"
Sigurgeir:: "Hérna, nei þetta er Martini Bianco"
Ragnheiður bjálfi: "Sigurgeir, þetta er til vinstri! Til hægri, aðeins lengra"
Sigurgeir "Þessi takki er ekkert hérna. Díses!"
Ragnheiður bjálfi: "Aðeins ofar, vá ertu lesblindur eða?"
Sigurgeir: "Já eiginlega"
Ragnheiður bjálfi: "Öö.. sorrý ég hérna.. fokk.. ömmm"

Síðan hef ég síðustu daga bara verið full og haldið áfram að gera mig að fífli. Skemmtilegt það.

Annars vil ég lýsa því yfir að ég elska svo marga stráka að ég á aldrei eftir að geta gifst þeim öllum, nema ég fari á þing og fái fjölkvæni leyft..

Og til þess að gera þetta að ennþá meiri bland í poka færslu þá vil ég endilega að þið sjáið hvað ég er sæt og með fallega fótleggi. Gjöriði svo vel

Hér ætlaði ég að skrifa færslu en áttaði mig á því að hún væri leiðinleg. Í staðinn ætla ég að fá me´r kvöldmat og skrifa þess færslu seinna. Bless

Tetta ku vera rokkmynd sumarsins 2004. Lengi lifi rokkid sem og öll önnur tónlist (nema technó og eurotrash). Takk fyrir bless.
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Ferðasaga

Ég hef ákveðið að gera ekki plús og mínus lista í þetta skiptið þar sem ansi fáir myndu skilja listann. Hins vegar ætla ég mér að gera líkt og Mummi og rita ferðasöguna frá T in the Park. Ferðasagan verður þó ekki eins stórfengleg og ferðasaga Mumma. Plúsar í ferðinni verða þó feitletraðir, mínusar verða skáletraðir. Ef einhver nær að lesa í gegnum alla söguna þá er hann beðinn um að kommenta. Takk fyrir.

Laugardagur, 9. júlí

Fátt merkilegt er um fyrri part dagsins að segja. Við tókum flugvél til útlanda. Þegar til útlanda var komið tókum við strætó á rútustöðina sem sá um flutninga á ungmennum og öðrum á tónlistarhátíðina T in the Park. Við Ingi ákváðum að skoða okkur eilítið um í miðbænum. Þar gerðist einnig fátt merkilegt, ég keypti mér regnjakka og Ingi varð reiður út í glæpamann Íslands sem var ekki búin að borga honum neinn pening. Því næst tók við tveggja tíma biðröð í rúturnar. Fyrir framan okkur var ákfalega hresst lið af Skotum sem drakk væntanlega þrjá kassa af bjór í röðinni, blés í þokulúðurinn sinn allan tímann, reykti hass og tók línur auk þess sem þau sungu misskemmtileg skotalög. T.d. "Here we, here we, here we fucking go!" Þar að auki spiluðu þau Scooter lög úr litlu ljótu ferðatæki. Þetta gerðu þau einnig í tveggja tíma rútuferðinni á hátíðarsvæðið. Ég og Ingi vorum svo hljóðlát alla ferðina að þau spurðu okkur hvort við værum löggur. Ég hef sjaldan verið jafn fegin og þegar ég steig út úr rútunni, vitandi að ég þyrfti væntanlega ekkert að hitta þetta fólk aftur. Það reyndist rétt. Eftir þetta fundum við tvo Íslendinga sem höfðu tekið frá tjaldstæði fyrir okkur og þrjá Dalvíkinga sem komu seinna um kvöldið. Staðurinn var sá besti, rétt hjá pissugrindverki fyrir strákana, klósetti fyrir mig og síðast en ekki síst Express Burger sem seldi hina vinsælu kjúllaborgara. Mest allur bjórinn kláraðist fyrsta kvöldið sem og sígaretturnar. Að sjálfsögðu voru bæði nauðsynleg en rándýr á svæðinu. Ég lýsti því hátíðlega yfir að mig langaði mest af öllu í Stimulatorinn (átti að vera simulator eins og var alltaf fyrir utan Kringluna). Einnig hélt ég því fram að Aberdeen væri líklega í norðsuður Skotlandi. Eftir eina ferð í klessubílana komumst við Inga að því að tjaldið okkar lak. Það skipti reyndar ekki máli þar sem það ringdi bara fyrstu nóttina.

Laugardagur, 10 júlí

Dagurinn hófst með biðröð inn á svæðið. Biðraðir virðast vera í tísku í Skotlandi. Það er reyndar líka í tísku að vera með plömmer. Og nei, ég er ekki að grínast. Við hættum að telja þegar við áttuðum okkur á því að 95% allra skoskra kvennmanna voru með plömmer viljandi. Næsta biðröð var eftir bjórmiðum og því næst fórum við í biðröð eftir bjór. Köldum bjór af krana. Reyndar verður að segjast eins og er að Tennent's er ekki í miklu uppáhaldi. Ég og Ingi höfum m.a.s. ákveðið að nota Tennent's núna sem blótsyrði. Bjórinn er eingöngu 4.1%, kemur í 440 ml. dósum og maður þarf rúmlega kassa til þess að vera hress. Dagurinn var nokkurn vegin svona: Kasabian, bjór, The Beta Band, bjór, Black Eyed Peas, bjór og pissa, Pink, bjór, Faithless, Keane, bjór og pissa, Starsailor, bjór, Katie Melua, bjór og pissa, The Darkness. Það er að sjálfsögðu óþarfi að taka fram að dagurinn var snilld. Ég ætla samt að gera það. Þetta var snilld. Black Eyed Peas komu mikið á óvart, Pink var reyndar ekkert spes, Jimmy Starsailor var sætur, Keane geðveikir og The Darkness crazy.
Eftir tónleikana upphófst mikil leit að bjór, þar sem allur bjórinn sem við höfum tekið með var búin. Þegar búið var að redda því upphófust einkatónleikar Íslendingana þar sem 57% Íslendingana spiluðu á gítar (ef frá er talið eina lagið sem ég kann að spila og eina gripið sem Himmi kunni). Allt var spilað frá Proclaimers, Bob Dylan, Britney Spears yfir í íslensk sveitballalög og Sigurrós. Ofurölvi og skakki drengurinn í næsta tjaldi var svo hræður að ég er viss um að hann felldi nokkur tár. Frekar gott sessjón

Sunnudagur, 11. júlí

Ég vildi að ég gæti fjórfeitletrað þennan dag. Reyndar var ekki gaman að uppgöta að hraðbankarnir tóku ekki við íslenskum kortum. Sérstaklega var það leiðinlegt í ljósi þess að Haffi og Nonni stóðu í biðröð í einn og hálfan tíma og við fjögur nú peningalaus. Reyndar redduðu Dalvíkingarnir því. Dalvíkslúja! En að tónleikum dagsins. Scissor Sisters voru frábær, sérstaklega borðklúturinn sem Jake Shears var í. Ansi skemmtilegt þegar hann fór úr honum. Franz Ferdinand voru guðdómlegir og ef ég á að segja eins og er þá held ég að Take Me Out hafi verið eitt besta móment hátíðarinnar. (Ég hringdi reyndar í bloggið mitt í því lagi en það virðist hafa klikkað. Leiðinlegt það). The Thrills voru ágætir, The Rapture skemmtilegir, sömuleiðis Golfrapp, Kings of Leon og Badly Drawn Boy. Við náðum akkúrat She Wants to Move með N*E*R*D. Og já, Pharrell er myndalegur. Pixies voru góðir og magnað þegar gítarleikarinn lét gítarinn sinn taka sóló aleinan. The Strokes voru að sjálfsögðu snilldin ein. Reyndar er merkilegt að Casablancas hafi komist í gegnum tónleikana án nokkuru vandræða ef ástandið á honum var líkt og það leit úr fyrir að vera. En svona er rokkið. Ég sé reyndar eftir því að hafa ekki klínt mig utan í Dalvíkingana því þeir rákust víst á Franz Ferdinand. En oh jæja, maður fær ekki allt. Ég þarf væntanlega ekki að taka fram öll pissustoppinn og bjórferðirnar inn á milli tónleika. Allt í allt var þessi dagur bara rugl og alger snilld. Sökum bjórleysis og almennrar þreytu tjilluðum við bara og fórum snemma að sofa.

Mánudagur, 12. júlí

Við drifum okkur með næstu rútu til Glasgow. Það voru engir útúrdópaðir háværir skotar í rútinu og var það gott. Allir fóru á sitt hótel og ég fullyrði að það hafi ég farið í bestu sturtu lífs míns. Strákarnir lögðu sig víst og ég fór að versla. Um kvöldið fengum við okkur alvöru bjór og alvöru mat. Allt klink sem við áttum endaði í Who wants to be a Millionaire spilakassanum. Við röltum á milli bara og sötruðum bjór ásamt því að fara í Hangman (þar sem ég skrifaði femimisti) og fokkings klappleikinn. Drykkjan varð e.t.v. heldur meiri en hún átti að vera. Ég kenni hópþrýsting um. Það er stundum erfitt að vera eina stelpan á svæðinu. Kvöldið var þó frábært í alla staði, e.t.v. þó fyrir utan ætlun Nonna að lemja Dj-inn. Það gekk þó ekki eftir. Engu að síður, frekar góður endir á geðveikri helgi.

Þriðjudagur, 13. júlí

Nonni og Haffi flugu heim, Ingi svaf til 15.30, Dalvíkingarnir horfðu á sjónvarp í fimm klukkutíma og ég verslaði. Allir voru í þynnri kanntinum og rifjuðu upp það heismkulega sem hinir höfðu gert (aðallega ég víst). Hraðbankavesenið hélt áfram og við fengum okkur pizzu á Pizza Hut. Held að ég verðir titluð aumingi pizzunnar eftir að hafa gefist upp eftir tvær sneiðar af hvítlauksbrauði og eina pizzusneið. Síðan kíktum við í bíó á Shrek 2. Magnað það.. Síðan kom loksins rigning og við fórum heim að pakka.

Miðvikudagur, 14, júlí
Við flugum heim. Púnktur.

Er komin heim, afskaplega sátt og hamingjusöm. Svo sátt og hamingjusöm að ég þarf a.m.k. dag í viðbót til þess að geta jafnað mig. Eftir þann dag þá skal ég segja ykkur hvað þetta var mikil snilld. Bara rugl!

Pharell, sem er nu verdandi eiginmadur minn, er mjöööög sætur takk fyrir bless

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Mental note.Fyrir næstu utihatie skal yjalfa hæfileikann til yess ae yurfa ekki ae pissa i 3 daga.Einnig skal fjarfest i tjaldi sem er vatnshelt.Annars er CRAZY

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Sumt fólk er svo yndislegt í ömurleika sínum. Já, ég segi ekki meir.

Engu að síður. Ég ætlaði mér eingöngu að blogga en festist svo í Ferðasögu Mumma sem er afskaplega góð (og löng) lesning. Mæli með því. Mummi þú ert yndislegur. Skemmtilegt líka að lesa allr ferðasögurnar á netinu. Ég verð að sega að ég fyllist bara söknuði. Ferðasagan hans Tyrfings er þó með öllu röng, en ákaflega skemmtileg.

Æ, Ísland er eitthvað svo asnalegt þessa dagana. Ég nenni bara ekki að vera hérna. Er að pæla í að skella mér bara á T in the Park. Já kannski bara eftir svona sex tíma. Já mér lýst bara andskoti vel á það.

Bless, heyrumst bara fremst á Franz Ferdinand, Scissor Sisters, Strokes, Pixies, Rapture, Muse eða einherju álíka mögnuðu bandi (sorrý Tobbi og Pétur, ég gat ekki staðist þetta!). En ég verð þó að segja, its gonna be sweeeeeeet man!

P.S. Afsakið hversu léleg þessi færsla er. Takk fyrir bless

Dining out for dummies

Uppkast að þriðja kafla - Að sýna þjóninum virðingu.

Flestir sem vinna á veitingarstöðum eru ekki þar vegna þess að þeir nenntu ekki að klára stúdenspróf og ákváðu í staðinn að læra þjóninn. Vissuleg er það fólk til en það er með öllu rangt að halda því fram um alla. Oftar en ekki eru þjónar námsmenn í hlutastörfum. Fólk sem er að læra bókmenntafræði, lögfræði, líffræði eða aðrar merkilegar og vitsmunalega krefjandi námsgreinar. Það er því með öllu óþarft að halda að traðka megi á þjóninum vegna þess að hann sé heimskur lítill og vitlaus. Í flestum tilfellum er það viðskiptavinurinn sem er heimskur og dónalegur.

Það er vissulega vel metið þegar viðskiptavinurinn reynir að aðstoða þjóninn við starfið t.d. með því að rétta honum brauðkörfur sem hann á erfitt með að teygja sig í, vatnsglas sem ómögulegt er að hella vatni í eða jafnvel þagga niður í vinum sínum þegar þjóninn reynir að taka hjá þeim pöntun. Hins vegar verða viðskiptavinir að athuga að frekjuleg aðstoð er ekki hjálpsamleg. Tökum dæmi. Fimmtán manns eru saman úti að borða. Þjóninn kemur inn til þess að hreinsa aðalréttadiskana. Fjórir hafa staflað öllum hnífapörunum, brauðdisknum og vatnsglasinu á aðalréttadiskinn. Þetta hjálpar þjóninum með engu móti. Þvert á móti gerir þetta það að verkum að í staðinn fyrir að fara e.t.v. tvær ferðir verður þjóninn nú að fara a.m.k. fjórar ferðir. Gleymið ekki að ein af lífreglum þjóna er ætíð að spara ferðina.

Eistland
Plús og mínus listi, hvort sem ykkur finnst hann asnalegur eður ei

Extra plúsar
+ Allt fólkið sem kom mér svo mikið á óvart
+ Tõnu Kaljuste
+ Frábæru tónleikarnir í St. Peters kirkjunni
+ Hvað við vorum sæt, skemmtileg, frábær og dugleg
+ Öll væntumþykjan (já væmið en satt!)
+ íbúfen forte sem Mummi dílaði til mín á hverjum degi

Plúsar
+ Jákvæðnin hjá kórnum
+ Herbergið okkar Karólar og Helga Steinars í Tartu
+ Hin mörgu skemmtilegu hlátursköst
+ Lyfjakonan á sínum bestu stundum
+ Allt fólkið sem við grættum, á góðan hátt
+ Verðlagið
+ Fata- og skóinnkaup stúlknanna og sýningarnar sem þeim fylgdu
+ Að sneika
+ A Le Coq og Saku
+ Bombay gin
+ Kirsuberjasteinakastið
+ Að pikka og ömurlega pikkið hans Tobba
+ Slúðurhópur Harmahlíðarkórsins
+ Gott mingl
+ Sveitta partýið síðasta föstudag
+ Morgunmatarpokarnir í Tallinn
+ Fallegu herbergin okkar í Tallinn
+ Pappahátalarnir mínir og iPodinn
+ Þegar við áttuðum okkur á því a Tõnu Kaljuste hafði leigt fallegustu kirkju sem að ég hef komið í eingöngu handa okkur. Hljómburðurinn var óútskýranlega guðdómlegur
+ Tónleikarnir sem við hélrum fyrir Tõnu Kaljuste
+ "Mannnnngo" maðurinn
+ Textinn minn í Land of Hope and Glory (einkenndist af öllum eistneskum orðum sem ég kunni)
+ Gö og Gokke í röðinni á flugvellinum í Helsinki. Ég hélt að svona fólk væri bara í bíómyndunum
+ Allar ljóskusetningarnar sem fara í ljóskubókina. Marta og Hrafnhildur þar fremsat meðal höfunda.
+ Steini fullur
+ Sópraníbúðin okkar Karólar, Mörtu og Maríu
+ "Veistu hvað þetta kostaði?" "Ertu ekki að grínast í mér??"
+ Þar í framhaldi þegar Marta vakti mig með steningunni "Ég var að kaupa Levis's buxur á rúman 1000 kall Ragnheiður!!"
+ Síðasta kvöldið í heild sinn

Mínusar
- Leiðinlega fólkið í Tartu
- Óskipulagði í Tartu
- Sjokkið yfir vistarverunum fyrsta kvöldið
- Helvítis hljóðmaðurinn á opnunarhátíðinni í Tartu
- Djöfulsins tussu drullu fokkings helvítis flugurnar. Die you bastards. Die!

Og margt margt fleira sem mætti aðallega fara á plús listana.. Ah.. those were the days...

Kvörtunarbréf í réttri tímaröð

Ágæta heilbrigðiseftirlit.

Undirrituð liggja nú fyrir dauða sínum þar sem þau hafa verið fangelsuð af óenskumælandi og illalyktandi eistum. Fangelsid sem þau hýrast í er niðurnýtt kommabæli í útjaðri Tartu. Eðlur skríða um handskálarnar og setur eru með öllu fjarrverandi. Silfurskottur og rottur baða sig daglega í "sturtunum" er okkur er ætlar að nota og éta upp út klósettunum. Fótasveppagróska er svo blómleg að klæðast þarf skóm ef óskað er eftir því að baða sig. Þess er þó varla óskandi því spurning er hvort hreinleiki sé nokkur eftir laugun. Rúmin eru eitt af því fyrsta sem Lenín fjárfesti í á sínum tíma og því er betra að sofa á gólfinu eða ekkert heldur en í þessum pyntingarbekkjum. Tveir eru nú þegar látnir af völdum sýkinga. Voru báðir þó mistækir og illalyktandi. Við biðjum ykkur því að bjarga okkur úr nauðum. Við erum reyndar ekki tilbúin að fara heim strax þar sem gleðin er í hámarki.

Ragnheiður og Tyrfingur.

Eesti

Hallo bornin god. Eg se ad bref okkar Tyrfings hefur algerlega fokkat upp. Tetta atti ad birtast sem ein heild en vard ad einni kassu. Verdlaun fyrir tann sem getur fundid ut ur tvi hvernig tad a ad hljoma venjulega.

Annars gengur allt vel. Vid erum voda saet og god og skemmtileg. Sungum afskaplega fallega a tonleikum i gaer. Folk for ad grata og allur pakkinn. Flugurnar elska mig og eitrud padda beit okkur Vedisi svo vid holtrum nu eins og gamlar kellingar. Lappirnar eru svo vel bolgnar ad jeg kemst ekki i mina eigin sko. Einnig lit jeg ut fyrir ad hafa verid krossfest. Tad er samt bara skemmtilegt.

Bless
Ragnheidur hin frelsada.

i betra ad sofa a golfinu eda ekkert heldur en i tessum pyntingarbekkjum. 2 eru nu tegar latnir af völdum sykinga. Voru badir to mistækir og illalyktandi?

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

i "sturtunum" er okkur er ætlad ad nota og éta ur klosettunum. Fotasveppagroska er svo blomleg ad klædast tarf skom ef oskast er eftir tvi ad bada sig. T?

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

ess er to varla oskandi tvi spurning er hvort hreinleiki sé nokkur eftir laugun. Rumin eru eitt af tvi fyrsta sem Lenin fjarfesti i a sinum tima og er tv?

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

. Vid bidjum ykkur tvi ad bjarga okkur ur naudum. Vid erum reyndar ekki tilbuin ad fara heim strax tar sem gledin er i hamarki. Ragnheidur og Tyrfingur@

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

m tau hyrast i er nidurnytt kommabæli i utjadri Tartu. Edlur skrida um hlandskalinu og setur eru fjarrverandi. Silfurskottur og rottur bada sig daglega ?

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Agæta heilbridiseftirlitid. Undirritud liggja nu fyrir dauda sinum tar sem tau hafa verid fangelsud af oenskumælandi og illalyktandi eistum. Fangelsid seü

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Leikur, ljóð og lífsgleði
Þetta er sko vinnuheiti á aunglingabók sem að ég ætla að gefa út

Mér finnst svo asnalegt að fólk fari ekki í leiki í bílunum sínum. Finni t.d. risastórt tún og fari í "Keyra í skarðið", "Stórbílaleik" eða "Dimalamm". Það væri líka magnað að fara í þrautakóng á bílnum sínum. Ég ætla að finna upp eitthvað system svo hægt sé að klukka án þess að skemma bílinn. Mér finnst þetta í alvöru heví góð hugmynd.

En að öðru málefni sem mikið hefur verið bloggað um (sjá t.d. [1], [2], [3], [4], [5]
Eftir þrjá og hálfan tíma mun ég væntanlega standa á plani Menntaskólanns við Hamrahlíð og syngja "Hver á sér fegra föðurland" eða álíka ættjarðarlag ef allt fer eftir óskum. Tveimur og hálfum tíma seinna mun ég vonandi rölta á milli sætaraða í flugvélinni og biðja kórfélga að krota yfir litla setningu í Iceland Review ("In Iceland, tipsing is included in the service"). Og síðan nokkrum tímum seinna verð ég kannski gubbandi á einhverjum báti. Það þykir mér reyndar ólíklegt þar sem ég hef aldrei verið sjóveik. Og ég er ekki búin að pakka og er að klára að vinna í verkefni sem ég verð að skila af mér á morgun. Djöfull verð ég hress maður!

Allavega, ætla að semja ljóð eins og síðast, þegar ég fór til Filippseyja

Er Ragnheiður sjálf hóf að vera
tuttuguogeins vetra gömul
Tösku hún þurfti að bera
samt ó svo ung og fögur.

Hún var dóttir Steinunnar
er var dóttir Bjarnheiðar
við snúum okkur aftur til Ragnheiðar
er horfir nú á flugvélar.

Hallelúja, hallelúja, hallelúja
Eistland here we come
Og aðeins fyrir Skúla
með eina flösku af romm

Bless bless