Örlítið af afmæli, trúðum, Steinþóri og Kakó

Að eiga afmæli á trúðafestivali er mjög góð hugmynd. Þá er spilað fyrir mann á pínulitla munnhörpu, manni er komið á óvart með kampavínspartýi á kirkjutröppum, manni er gefin lítill falleg harmónikka, kysstur í bak og fyrir og hygger sig. Og að vera á trúðafesitvali er mjög áhugavert. Gömlu trúðarnir eru kannski búnir að vinna sem trúðar í 26 ár og eru kempur. Og allir eru í risastórum skóm og með hatt með blómi.

Elskulegur Steinþór hefur nú heiðrað Þremenningasambandið með nærveru sinni. Hann neitar að tala dönsku og talar íslensku við alla. Sem er skemmtilegt því allir skilja hann. Svo subbum við saman í bjór í boði mömmu hans (skál fyrir því) og erum fabjúlöss. Ahh, ég elska Steinþór.

Kakó á afmæli á föstudaginn. Elsku barnið. Þá er líka trúðasýning hjá okkur. Og Gus Gus tónleikar. Æ já. Dejligt þetta líf.

Slitrur

Björg er farin, ég sakna hennar. Árni er farinn, ég sakna hans. Eurovision er búið. Sátt með Eurovision. Ríkistjórnin er fallin og það er gott. Sumarið er komið. Ég er að fara á trúðafestival á morgun með gömlum kemputrúðum sem reykja sígarettur á meðan þeir mála sig. Og drekka bjór. Og öðrum sem reykja ekki sígarettur. Né drekka bjór. Svo kemur Steinþór og þá verður gaman. Svo verðum við með trúðasýningu og förum á GusGus tónleika. Hallelúja!

Á föstudaginn á ég afmæli. Þá verð ég 24 ára. Er ekki einhver búin að tala við drottinguna og skipuleggja gill með henni fyrir mig? Ég er búin að fá undurfagra uppþvottagrind og kaffibolla í afæmlisgjöf. Ég er orðin fullorðin. Ég fékk líka suprise-kökuboð í gær. Með brjóstaköku. Ég elska Lólu og Kakó út fyrir endamörk alheimsins! Tvær fallegustu konur heims. Hallelúja!

Kossar og knús og allt það!

Elskuleg Björg er í heimsókn stopp það er fabulous stopp í kvöld erum við að fara í homma-eurovisionpartý stopp er til betri blanda? stopp það er þönder stopp á morgun verður það brunch, þynnka og afslappelsi stopp það er gott stopp

I am a very stylish girl

Internetið í slottinu hefur nú endanlega yfirgefið okkur. Það er s.s. bara ágætt. Í staðinn skipulegg ég tímann minn á internetinu mjög vel og farin að nota gömlu aðferðina mun meira, þ.e.a.s. þetta þarna með blað og penna. Þetta blogg skrifaði ég t.d. á póstkort í vinnunni um daginn. Ég veit, penni eða takki, það skiptir höfuðmáli.

Mér er svo hjartanlega mikið í mun að vera fabulous. Ég þarf ekki að vera kúl né töff, ég vil bara vera fabulous (og ef ég var töff eða kúl fyrir þá missti ég það alveg núna með því að blogga um það). Það er eiginlega orðið pínulítið sorglegt. Stundum hugsa ég að ég sé eins og unglingarnir í Danmörku sem eru öll í Cheap Monday gulrótarbuxum, Wood Wood peysum, með palestínuklút, ógreitt hár, risagleraugu og ofsalega melankólískt eitthvað. Nema ég er bara svona eins og ljósrituð útgáfa af einhverri gamallri kvikmyndastjörnu. Ég vona samt ekki.

Til að vera fabulous þá eru nokkrir hlutir sem mér finnst alveg nauðsynlegt að eiga. Það er t.d. ekki hægt að vera fabulous nema að maður geti labbað á fallegum háum hælum. Ég get það og á nóg af þeim. Maður verður að eiga og nota rauðan varalit (tjékk), rautt naglalakk (tjékk), rauðan kinnalit (tjékk) og ýmsa rauða fylgihluti (tjékk) af því að rauður er svo fabulous. Maður þarf að eiga eitthvað frá Chanel (tjékk). Svo þarf maður að eiga marga kjóla (tjékk), hálsklúta (tjékk) og perlueyrnalokka (tjékk). Það er ýmislegt annað sem ég á sem er fabulous og ég ætla ekki að telja upp hér. Það sem ég ætla hins vegar að telja upp er það sem ég á ekki og finnst ég alveg nauðsynlega þurfa að eignast. Og ég minni ykkur á að bráðum á ég afmæli. Fabulous afmæli.

- Mig vantar hinn fullkomna little black dress



- Ég þarf mjög nauðsynlega að eignast ilmvatnsflösku með svona pústdúski.



- Rauðir leðurhanskar



- Svart, lítið lakkveski
- Eitt stykki gamlan, fallegan bíl



- Kærasta með stíl, helst Gene Kelly uppá sitt besta



Fabulous! Fabulous! Fabulous!

Húrra fyrir pylsugerðarmanninum!

Í tilefni sumars héldum við Lóla stórkostlegt glimmer/sumar/mojitopartý hérna heima á föstudaginn. Við höfðum keypt okkur glimmerhatta í París (sem merkilegt nokk, var ekki stolið frá okkur) og vorum útglimmeraðar. Svo stóðum við á barnum og seldum mojito eða sátum í svefherberginu og usum glimmer yfir gesti. Sem má í dag auðveldlega sjá hvert sem litið er, því allt bókstaflega glitrar hér í íbúðinni. Húrra fyrir glimmeri!

Jón og Clooney eyddu með okkur fyrri hluta laugardags sem fór í subb og afslappelsi. Við horfðum á stórkostlega lélegt sjónvarpsefni (þar var Keanu Reeves að sjálfsögðu fremstur í flokki). Svo horfðum við Lóla á krónprinsinn segja frá nýju prinsessunni. Nú langar mig að fara að höllinni og sjá hana þegar hún verður sýnd almúganum. Maður þarf að nýta sér það að búa í kununglegu landi. Húrra fyrir prinsessunni!

Í gær ætluðum við svo á Feist tónleika. Þeim var að sjálfsögðu aflýst eins og venjan er hér í Kóngsins. Við Kakó eigum líka miða á Joanna Newsome í kvöld. Það er spurning hvar við eigum að eyða kvöldinu að drekka bjór og þykjast vera á tónleikum.. nei bíddu. Þeim er ekki aflýst. Húrra fyrir Joanna Newsome!

Það er líka sjúklega gaman í skólanum þessa dagana. Við erum nýbyrjuð á trúðnum og höfum aldrei verið jafn fyndin, sæt og skemmtileg. Húrra fyrir trúðunum!

Åh, dejligt!
Fyrst að þessi póstur er um Kóngsins ætla ég að slæða inn dönskuslettum, hver finnur flestar?

Snarlega hef ég búið hér í Kóngsins í 10 mánuði og lítur allt út fyrir að ég verði hér um þónokkurt skeið í viðbót þó að sjálfsögðu með mislöngum stoppum á vores ísa kalda landi. Það eru nokkrir sjálfgefnir hlutir sem maður elskar við Kóngsins, eins og t.d. að það sé hægt að sukla hvert sem er, hér fæst öl hvar sem er - hvenær sem er, gömlu húsin og fallegu íbúðirnar.. Hér eru nokkrir hlutir sem ég elska hátt við Kóngsins

- Hér fæst djús á glerflöskum. Það er allt betra á glerflöskum
- Á hverju horni má finna grænmetishandlara. Ég elska þá, þó svo að oft sé sagt að þeir selji ýmislegt annað en grænmeti
- Hér er H&M, nauðsyn námsmannsins
- Kaffihúsin, barirnir og veitingarhúsin eru dreifð um alla borg, ekki einungis á einu svæði í miðborginni. Það er því lítið mál að taka einn kaffi eða bjór.
- Hjólastígurinn sem liggur í gegnum Frederiksberg, einhvern hluta Lyngby og jafnvel Nörrebro, ef mér skjátlast ekki. Hann er eins og bílabrautin í Fjölskyldu- og Húsdýragarðinum.
- Ég elska alla garðana hérna. Hafir hér, hafir þar, hafir allstaðar með kölfóttan dúk, kaffi og söde sager.
- Bodegur eru hornbarir þar sem hinn almenni Dani fer eftir vinnu og fær sér einn öl á tíkall eða svo. Sikkert eitt skemmtilegasta subb í Kóngsins.
- Pizzur á halvtreds.
- Danska.. "Nåh OK!"

Og svo er líka að koma forår og sumar svo að tréin eru að vera græn og bleik. Þið eruð velkomin í heimsókn kære venner!

Fabulous in France

Ég var fabulous í París síðustu daga. Fékk mér hvítvínsglas í hádeginu, þriggja rétta, osta og rauðvín í kvöldmat, rölti um stræti Parísar í svörtu og hvítu með rauðan varalit og Coco Chanel, fékk mér fersk jarðaber og söng í kirkjum Parísar. Ég fór líka á allskonar hommsustaði og dansaði í teknóljósum við sveitta, bera karlmenn. Síðan var ég rænd. Tvisvar. Á fjórum dögum. Í fyrra skiptið í krikju ásamt fleiri saklausum og bænheyrðum kórmeðlimum. Í seinna skiptið missti ég líka varalitinn minn svo að það var ekki mikið um fabulous red lips eftir það. Samt er París fabulous og wonderful. Næst ætla ég bara að fara á brókinni einni saman svo að ég verði örugglega ekki rænd meira.

Á fyrsta degi páska..

Marga hef ég átt þá góða páskadagana, en ekki margir jafnast á við þann sem ég átti síðasta sunnudag (þá í meiningunni páksasunnudagur). Eftir páskaeggja- og lakkríspípuleit okkar Lólu um gjörvalla Kóngsins fórum við að syngja í messu þar sem við hófum daginn á örlitlu messuvíni. Svo var haldið til veislu með Kakó og Karól þar sem á borðum voru hinar ýmsu krásir eins og vorsalatum með bláberjum, jarðaberjum, fetaosti og furuhnetum, hindberja-vinagrette, mozzarella salat, grillaður geitaostur, marineruð og hunangsgljáð kalkúnabringa, innbökuð gourmet kartölfumús í smjördeig, dreggjavín og hamingja. Á eftir var svo meiningin að subba svolítið í hinum ýmsu úrvalsostum en lítið varð úr því sökum mettunar. Og segiði svo að við kunnum ekki að halda matarboð! Að sjálfsögðu enduðum við kvöldið í gleði með hinum stórgóða Danska mjöð, Tuborg.

Í kvöld erum við á fyrsta ári að fara að halda okkar aðra sýningu, núna er það storytelling sýning. Af einhverjum ástæðum eru allir búnir að vera á barmi taugaáfalls fyrir utan eina karlmanninn í hópnum sem hefur tekið að sér það hlutverk að hugga allar konurnar sínar og hugreysta. Hann hefur staðið sig mjög vel. En þetta er engu að síður allt saman að smella saman, sem er gott. Við Lóla myndum heldur ekki þola meira álag því kl. 5.30 verðum við staddar á Kastrup, updressaðar í eitthvað fabjúlöss á leiðinni til París (April in Paris.. ræ ræ ræææ). Og sumarið svo sannarlega komið hingað til Kóngsins. Sem er stórgott. Ennþá betra þó að í París er víst um 25 stiga hiti..

Það eru engin takmörk fyrir því hvað ég elska Pálma Gunn mikið.

Enn af Borella

"Og hvenær áttu svo að fæða?" spurði maðurinn á borði 7 þar sem ég stóð og tók pöntun. "Fæða?" svaraði ég "ömm, ég er ekki ólétt". Skiljanlega fannst mér þetta heldur óþægilegt sérstaklega þar sem ég hafði þjáðst af fitubolluveiki síðustu daga. "Þú hlýtur að vera ólétt. Enginn kona sem er ekki ólétt er með svona maga. Þú berð þig þá bara svona svakalega illa". "Já.. ömm. Takk?" Ég velti því svo heillengi fyrir mér hvort að ég ætti að skyrpa eða pissa í rauðvínis hans. Þetta er nú ekki í fyrsta skipti sem þetta gerist. Ég man vel eftir þessu atviki. Kannski fjáfesti ég mér í lífsstykki..

Stuttu seinna komu þrjár vinkonur sem ég áætla að séu allar giftar dönskum eða hollenskum barónum. Þær voru ofsalega leiðinlegar. En það merkilegast vara að ein var í bleikri Channel dragt (og þegar ég segi bleik þá er ég að meina bleik), í bleikum Channel skóm, mað Dior eyrnalokka og Channel no. 5 ilmvatn, Rolex gullúr, með Dior tösku, Dior veski, Dior sólgelraugu og í Burberry flísponsjó (sem leit út eins og flísteppi). Ég var alveg viss um að svona fólk væri bara í bíómyndunum?

Annars hélt það mér kátri í vinnunni að Laurent hafði ákveðið að halda stand-up fyrir mig eina. Fyrst hafði hann vafið snúrunni á töfrasprotanum um haldfangið á ofninum og bað mig svo um 5 krónur. Þær þóttist hann setja í peningarauf á ofninum og fór svo að syngja karókí. Ekki einu sinni, heldur oft. Svo var hann að velta fyrir sér hvort hann ætti að setja uppþvottalög í uppþvottavélina því þá myndi freyða út um allt, reyndi að setja plastfilmu yfir rauðvínsglas hjá fastakúnna og stóð svo heillengi fyrir utan eftir vinnu og þóttist vera að opna hjólið sitt með fjarstýringu, svona eins og á bílum, og sagði "Blík! Blík!". Ekki ólíkt því að vinna á leikskóla?

Arcade Fire

Og þá er helgi hinnar íslensku drengja yfirstaðin. Það voru heldur mikill vonbrigði að Arcade Fire tónleikunum hefði verið aflýst því það var jú ástæða þess að flokkurinn hélt til Kóngsins. Í staðinn var mikið um söng, bjór og aðra gleði. Vei!

Mikil umræða spannst sökum klósettpappírsleysis heima hjá okkur Lólu sem og heima hjá Kakó og Clooney. Sérstaklega þegar partýið hjá Kakó og Clooney var í fullum gangi og fólk þurfti að skeina sér með nýjasta tölublaði Eurowoman. Klósettpappírinn er ekki rándýr í Danmörku, þvert á það sem margir virðast halda. Það er svo sem skiljanlegt þar sem við kaupum okkur aldrei pappír, en fyrir okkur er þetta einskonar lífsmottó. Afhverju að kaupa klósettpappírinn þegar við getum fengið hann frítt? Og þess vegna vil ég leggja ykkur línurnar í þessum klósettpappírstuldursbransa..

The Five Golden Rules of Stealing Toilet Paper

1. Það er allt í lagi að stela klósettpappír. Flestir opinberir staðir kaupa klósettpappír í magninnkaupum og engan úrvalspappír svo að það er ekki mikið peningatap að ein og ein rúlla hverfi. Ekki vera of gróf í stuldrinum þó, eins og að taka allar rúllurnar sem þið finnið á einum stað.

2. Helst á að stela frá kaffihúsum þar sem þjónustan hefur verið afburðar léleg, skemmtistöðum sem hefur þurft að borga morðfjár inná eða frá stöðum þar sem eingöngu er ljótt fólk, vond lykt eða starfsfólkið á barnum er fullt. Þ.e.a.s. á stöðum sem eiga það skilið.

3. Reynið helst að komast yfir svokallaðar verkamannarúllur, þ.e.a.s. stórar klósettrúllur sem eru í þar til gerðum klósettkössum. Þær endast lengst.

4. Skemmtilegt er að gera þetta að leik. T.d. að fara á ákveðnum kvöldum í klósettpappírsleiðangur á bodegu í nágrenninu, fara á klósettið án tösku og reyna að koma rúllunni aftur að borðinu óséður. T.d. með því að setja rúlluni á milli lappanna sértu í kjól, ofaní sokkabuxurnar, í brjóstahaldarann (búiru að svo góðum barmi) eða þar fram eftir götunum.

5. Þegar þú færð gesti skaltu segja þeim að stela a.m.k. einni rúllu fyrir þig. Svo er hægt að halda keppni hvaða gestur stelur flestum rúllum.

Af mekanisma og öðrum mikilvægum hlutum

Flest allir veraldlegir hlutir sem ég á sem ganga fyrir einhverskonar mekanisma eru í ólagi. Tölvan mín er í gíslingu í Apple-búðinni á Vesterbrogade þar sem viðgerðarmaðurinn hefur átt ömurlegt líf og ákveðið að láta það bitna á viðskiptavinum búðarinnar (án gríns, ég er búin að sálgreina hann).
Hjólið mitt datt í roki og heldur stundum að það sé fugl. Ekki bara einn fugl. Að framan er það þröstur, hjólakeðjan heldur að hún sé önd og afturdekkið heldur að það sé einhver vorfugl. Stundum þegar ég er að hjóla á fuglaflokknum mínum fram hjá Fælledsparken þá byrja allir fuglarnir í trjánum að syngja, mér til samlætis. Það er upplífgandi.
Fyrir jól stal einhver hommi (ég er ekki fordómafull, það var í alvöru hommi) iPóðanum mínum og hef ég því verið meira og minna tónlistarlaus síðan tölvan mín bilaði. Það hefur verið glatað en núna er ég búin að fá nýjan póða beint frá New York. Það er ekki glatað. Það er geðveikt. Megaplús til Karólar.

Á fimmtudaginn kemur helmingur íslenskra karlmanna hingað til Kóngsins til að sjá Arcade Fire. Fremstur í flokki er það hjartkær Þorleifur og verður þessi helgi því tryllingur. Partý, hyggerí, almenn vitleysa, tónleikar og þar fram eftir götunum. Mest hlakka ég þó til að fara á barinn með Tobba og ræða heimsmálin. Eða bara veðrið.

Æ ágæta fólk. Ég biðst afsökunar, ég er búin að gleyma hvernig á að gera þetta. Ég skal koma mér í betra form.

Working 9 to 5

Ég hafði gleymt því hvað það getur verið gaman að vinna á veitingarhúsi. Fastakúnnarnir á Borella, núverandi vinnustað mínum, eru margir hverjir stórskemmtilegar týpur. Hér eru nokkrar:

Listagagnrýnandinn er koma um fertugt sem kemur á hvaða tíma dags og fær sér hvítvínsglas, jafnvel þó klukkan sé 11.00 um morgun. Hún er mjög fabjúlöss, bæði í fasi og útliti, og reykir næstum heilan pakka af einhverjum sérinnfluttum sígarettum sem eiga vel við hana. Stundum kemur hún með köttinn sinn. Það finnst mér skemmtilegast. Ef mjög fáir eða enginn eru á staðnum, þá hleypir hún kettinum, sem heitir víst Morten, úr búrinu. Þegar hún fer byrjar hún svo að tala við köttinn eins og lítið barn "Jæja ástin mín, nú erum við að fara heim. Heyrðu, ekki setja upp svona svip. Við verðum að fara heim núna. Komdu í búrið þitt elskan mín." Þetta dregur skiljanlega örlítið úr fabjúlössleika listagagnrýnandans. Ég veit svo sem ekkert hvað hún starfar við en hef bara ákveðið að hún sé að vinna í listabransanum og sé mjög fær í því fagi.

Sænska konan utanaf landi er mjög skemmtilega halló týpa sem kemur alltaf með manninum sínum, sem er töluvert mikið hallærislegri en hún. Þau eru svona gamlir hippar sem borða mikið af ökólógísku og hugsa um náttúruna. Þau koma alltaf þegar er brjálað að gera, setjast við eitthvað af bestu borðunum og spila backgammon. Og það bregst ekki að í hvert einasta skipti kemur konan og segir okkur að kaffið sé of sterkt / of þunnt / of heitt / of kalt / of brúnt / of svart.. eða hvað sem henni dettur í hug

Bitri maðurinn kemur alltaf þegar hann er búin í eftirmiðdags-göngutúrnum sínum. Fyrst var hann ofsalega pirraður yfir því að ég væri ný. Café Au Lait-ið mitt var svo vont fannst honum. Svo að ég sagði honum að hann þyrfti ekki að borga fyrir það fyrr en ég gerði kaffið rétt. Það tókst í annari heimsókn. Svo hefur hann gert þetta að sérlegu verkefni sínu, að kenna mér að gera kaffi eftir sínu höfði.

Feiti maðurinn er alveg eins og Ríkarður Örn Pálsson, nema hann gengur um í smekkbuxum og er mjög hress. Hann kemur oft á laugardögum og fær nokkra stóra bakka af bökuðu grænmeti, sem ég veit ekkert hvað hann ætlar að gera við. Svo spyr hann alla sem eru að vinna hvort þeir vilji bjór og kaupir umgang á starfsfólkið. Skiljanlega er hann í miklu uppáhaldi hjá okkur, enda snillingur

Laurent er þó hiklaus uppáhaldið mitt. Hann er reyndar ekki fastúnni heldur kokkur. Hann er franskur, talar einhversslags hrogna-dönsk-frönsk-ensku (sem ég hef einsett mér að geta hermt eftir.. það gengur illa) og snarklikkaður. Stundum segir hann eithvað og hlær ofsalega mikið og þá hlægja bara allir með honum því að enginn veit við hvern hann er að tala né hvað hann er að segja. Svo finnst honum ofsalega gaman að standa í eldhúsinu og herma eftir hlátrinum í gestunum, helst þannig að þeir taki eftir því. Alltaf þegar hann fær drikkepengene sína hleypur hann út í kiosku og kaupir sér skafmiða, spilar í spilakassanum eða veðjar á eitthvað (því það er hægt í flest öllum kioskum á Österbro). Kærastan hans flutti til Þýsklands til þess fylgja framanum, en hún er go-go dansari. Í kvöld sýndi hann mér myndir af henni og þá skildi ég að hún var ekki svona pepp-up go-go dansari eins og á Spáni, heldur go-go dansari eins og í klám. Þegar einhver pantar lasagna þá verður hann ofsalega pirraður að fólk sé að koma á veitingarhús til að fá sér lasagna og ef einhver pantar t.d. kanínu þá verður hann ofsalega reiður yfir því að fólk geti ekki bara pantað sér lasagna.

Já, og þú, kæri lesendi er væntanlega að velta því fyrir þér hvort að ég, trúðaneminn sjálfur, tli mér ekki að segja frá einhverju merkilegra en vinnunni? Nei, það ætla ég mér ekki eins og er.. bara svona til að leiðrétta þann misskilning..

Þetta er gaman
Ég er hjartanlega óinspíreruð svo að ég get ekki skrifað neitt skemmtilegt né af viti. Listatími

+ Á föstudaginn var fyrsta sýningin okkar á fyrsta ári, sem gekk mjög vel. Það var gaman og við vorum öll glöð.
+ Í kvöld vorum við Lólu með lítið atriði á Open Stage í fínu íbúðinni / "listrýminu" hans Kurt (trúðurinn sem hangir á hvolfi). Það var líka gaman vegna þess að við erum svo fyndnar.
+ Mamma er búin að dekra mig uppúr skónum. Það er líka gaman. Hún er því miður snúin aftur til Íslands en mamma Lólu ætlar að fylla ískápinn okkar nokkrum sinnum í viðbót fram á þriðjudaginn. Það er gaman.
+ Það er búin að vera svakalegur snjóstormur (les: íslenskt vetrarveður) í Kóngins. Samgöngur eru alveg í rusli, strætó kemur bara þegar hann kemur og lestin gengur lítið sem ekkert. Það er ekki gaman. En öll Kóngins er klædd voðalega fínum snjó og það er gaman.

Nú er Bles

Internetið hérna í slottinu er alveg að s***a uppá bak þessa dagana svo lítið sem ekkert hefur verið um blogg né internetráf. The Best of the Worst vikunnar, sem er stutt og laggott, er væntanlega með þessari kempu þó að það sé nokkuð augljóst að það verður seint og jafnvel aldrei á repeat yfir bjósötri né öðru. Ætli við endum ekki í hinu víðfræga 16 sæti, enda er ég nokkuð viss um að við eigum seint og síðar meir eftir að ná okkur uppúr þessri blessaðri forkeppni. En mikið ofsalega er ég sátt með að Eikar Hauks, sem og dönsku dragdrottninguna. Og ofsalega var ég sátt við heiðursgesti helgarinnar, Ebmlu, Tybba Feita, Sigga Vært, Benna og Kristínu. Slottið var nýtt hið ýtrasta og vetrarfríið sömuleiðis. Heiðursgestir komandi helgar verða þó afar kærkomnir, mæður okkar Lólu sem ætla að umvefja okkur endalusri móðurást og gjafmildi, vona ég. Og svo heppilega vill til að akkúrat á föstudaginn verður fyrsta sýning okkar fyrsta árs nema, svo að ef að einhver á leið um Kóngsins á föstudaginn þá er sá hinn sami hjartanlega velkomin að Præstoegade 17 í bakhúsinu á ókeypis grímusýninguna sem hefst kl. 20.

The Best of the Worst

Lag vikunnar er í flutningu Ertha Kitt. Kitt er frægust fyrir hlutverk sitt sem Catwoman, en hlutverkið gerði hún víst ódauðlegt með einstöku purri sínu, sem engin, fyrr né síðar, hefur getað leikið eftir. Lag vikunnar gaf hún út árið 1984, 57 ára að aldri, eftir þónokkra lægð í bransanum. Lagið náði inná vinsældarlista þó að það hefi setið í neinu hásæti, en á þó í dag, líkt og þá, miklum vinsældum að fagna á meðal homma út um allan heim. Í myndbandinu er Eartha grimm á svip þar sem hún situr og reykir á tígrisdýrafeld, faðmar styttur og eldurspeglast í talnaskífum á símum (mitt persónulega uppáhald). Where is My Man?, laugardagslag vikunnar. Takið sérstaklega eftir því hvað Kitt lítur út fyrir að vera eldri kvennútgáfan af Micheal Jackson..

Því að ég veit að ykkur þyrstir í smáatriði úr lífi mínu..

Jæja, allt er að falla í hversdagslegar skorður, eins hversdagslegar og þær geta orðið (eins og ég hef sagt sirka 40 sinnum; að lífið hérna í Kóngsins virðist alltaf vera ansi langt frá hinum hefðbundna hversdagsleika). Við Lóla vöknum við Somewhere Beyond The Sea með Bobby Darin og fáum okkur kaffi, algjörlega nauðsynlegt þegar maður þarf stundum að mæta kl. 7.30. Í skólanum erum við t.d. að láta okkur falla af píanóinu og vona að samnemendur okkar grípi okkur. Í augnablikinu erum við svo að vinna að sýningu sem verður vonandi í enda febrúar. Ég er byrjuð að synda og á laugardaginn ætla ég að byrja að hlaupa eða allavega standa í svitalyktinni í líkamsræktarstöðinni og ímynda mér að ég sé workin' it down! Ég er líka byrjuð að vinna á krúttlegu kaffihúsi/veitingarhúsi hér í nágrenninu sem er gott, peningalega sem og dönskulega séð. Á morgun byrja ég svo í vetrarfríi. Þá ætla ég að vera dugleg að lesa og drekka kaffi. Svona eins og á myndinni.. alveg sjúk í þetta .gif.

Bless.

The best of the worst
- Sökum tæknilegra örðugleika gat þessi færsla ekki birst í gær -

Laugardagslag vikunnar er með hljómsveitinni Steve Miller Band. Hljómsveitin er ekki, ólíkt mörgum böndum í þessum blogglið, one-hit wonder band. Hún hefur gefið út hátt í 20 misgóðar plötur á 39 ára löngum ferli sínum með lögum á borð við Shu Ba Da Du Ma Ma Ma Ma, Babes in the Wood, Can't You Hear Your Daddy's Heartbeat og Come On In My Kitchen. Lag vikunnar var þriðja og jafnframt síðasta lag hljómsveitarinnar sem náði fyrsta sæti á vinsældarlistum beggja vegna Atlanshafsins sem og fyrsta
tónlistarmyndband Steve Miller Band. Myndbandið er hins vegar stórkostlega lélegt eitís vídjó. Ég mæli með svipuhljóðunum í byrjun lagsins og öllum lélegu vídjótrikkunum sem eiga að vera galdrabrögð. Abracadabra, gjöriði svo vel!

Stutt update

Plús

+ Hlutir sem maður fær fríkeypis, eins og klósettpappír
+ Kakóbarinn



+ Hreyfanlegar .gif myndir
+ Café Pixie, nýfundnalandið mitt hér á Österbro. Ég er fastakúninn með Murakami bókina
+ Murakami. We're like this
+ At hygge sig. Så dejligt!

Núllað

0 Fyrsta atvinnuviðtalið mitt í mörg ár á morgun

Mínus

- Uuu.. Pass?

The best of the worst

Í tilefni af þessum ágæta laugardegi ætla ég að starta nýjum blogglið. Nýja áhugamálið mitt er að safna stórgóðum en þó asskoti lélegum popplögum héðan og þaðan, sem eru svo spiluð trekk í trekk þegar verið er að sötra bjór. Kakó og Lóla byrja alltaf á því að ranghvolfa augunum þegar ég spila fyrir þær lögin í fyrsta skipti en síðan, eftir svona 40-50 spilanir eru þær orðnar gjörsamlega heillaðar . Ég ætlaði mér að gefa út geisladisk með þessum lögum, jafnvel þar sem ég myndi kovera lögin, en ég ætla að byrja á því að birta eitt vídjó á hverjum laugardegi, svo að þið, lesendur góðir, getið líka spilað lögin trekk í trekk. Við byrjum á one-hit slagarun Clouds Across the Moon með Rah Band. Sjálfri finnst mér múmían við hliðiná söngkonunni, oddabrjóstahaldarinn sem svarta konan er í og fyrstihúsastígvélin sem maðurinn er í klárlega best.