Grófur tilhlökkunarlisti fyrir komandi mánuði
Fyrsti hluti
- Átta til fimm vinna í sumar
- Franz Ferdinand (ef þeir koma)
- Búa til portfolio
- Að eiga tilbúin portfolio.. loksins
- Verða stór og fara að þvo mitt eigið klósett
- Gus Gus tónleikarnir sem ég ætla að fara á (og Kára Smára er boðið með)
- Og auðvitað Iceland Airwaves 2005
- Ágúst, þegar ég verð orðin sjúkleg gella
- Skartgripaverksmiðjan sem ég ætla að stofna og reka alein
- Að smána mig með Tyrfingi í Kanada
- Kjúklingaklúbburinn og heilsugönguklúbburinn
- Þegar Karól kemur heim
- Þegar Ragnheiður B kemur heim (og sá sem fylgir henni..)
- Öll skópörin sem bíða þess að ég kaupi þau
miðvikudagur, maí 25, 2005
250505
Ég: "Klapp klapp klapp. Til hamingju"
Ég: "Já takk takk"
Fyrir nokkrum árum var mér tjáð að 25. maí, þessi merkisdagur í mannkynssögunni, væri hinn alþjóðlegi Hanson dagur (eins og dyggir lesendur þessa bloggs vita, sérstaklega hún). Og jafnvel þó að ég geti ekki fundið neinar haldbærar sannanir fyrir því að það sé satt og rétt mun ég halda áfram að halda uppá Þö innternasjónal Hansondei sem og afmælið mitt þann 25. maí. Það er líka mun auðveldara að halda uppá Hansonsdaginn heldur en þessa viku sem byrjar í dag og heitir alltof löngu og flóknu nafni. Markiðslisti fyrir 250505-250506 er í vinnslu.
Ég: "Klapp klapp klapp. Til hamingju"
Ég: "Já takk takk"
Fyrir nokkrum árum var mér tjáð að 25. maí, þessi merkisdagur í mannkynssögunni, væri hinn alþjóðlegi Hanson dagur (eins og dyggir lesendur þessa bloggs vita, sérstaklega hún). Og jafnvel þó að ég geti ekki fundið neinar haldbærar sannanir fyrir því að það sé satt og rétt mun ég halda áfram að halda uppá Þö innternasjónal Hansondei sem og afmælið mitt þann 25. maí. Það er líka mun auðveldara að halda uppá Hansonsdaginn heldur en þessa viku sem byrjar í dag og heitir alltof löngu og flóknu nafni. Markiðslisti fyrir 250505-250506 er í vinnslu.
þriðjudagur, maí 24, 2005
Sjúklega tryllt blogg..
Mér finnst ennþá óþægilegt að geta ekki talið tærnar á fólki hér í Evrópu og vita því ekki með vissu hvort að fólk sé yfir höfuð með tíu tær eins og eðlilegt er. Ég bið alla því vinsamlegast um að fara að ganga í sandölum (já og gefa bara skít í kvefið..) svo að ég geti haldið þessum undarlega vana mínum áfram.
Þó að ég eigi einungis eftir einn dag í tuttuguogtveggja ára afmælisdaginn minn (og ég er algerlega sjúr á því að allir séu með það á hreinu að ég á afmæli 25. maí takk fyrir) þá hef ég vanið mig á að segja sjúklega og tryllt í öðru hverju orði. Sjúklega gelgjuleg orð sko! Mér finnst þau samt ekki töff.
og takk fyrir bless
Mér finnst ennþá óþægilegt að geta ekki talið tærnar á fólki hér í Evrópu og vita því ekki með vissu hvort að fólk sé yfir höfuð með tíu tær eins og eðlilegt er. Ég bið alla því vinsamlegast um að fara að ganga í sandölum (já og gefa bara skít í kvefið..) svo að ég geti haldið þessum undarlega vana mínum áfram.
Þó að ég eigi einungis eftir einn dag í tuttuguogtveggja ára afmælisdaginn minn (og ég er algerlega sjúr á því að allir séu með það á hreinu að ég á afmæli 25. maí takk fyrir) þá hef ég vanið mig á að segja sjúklega og tryllt í öðru hverju orði. Sjúklega gelgjuleg orð sko! Mér finnst þau samt ekki töff.
og takk fyrir bless
föstudagur, maí 20, 2005
Nokkrir púnktar
- Ég sé fram á að þetta verði virkilega gott sumar. Ég sé ekki bara fram á það, heldur hef ég tekið meðvitaða ákvörðun um að þetta verði gott sumar.
- Menntaskólaböll eru skondin.
- Allt brasilíska súkkulaðið mitt er búið.
- Ég elska fólk sem er skrítið eða klikkað. Ég vona að ég geti þjálfað sjálfan mig í að vera líka skrítin eða klikkuð.
- Júsóvisjón.. öö nei, engin púnktur.
- Ég veit alveg að þetta eru leifar af þróun karla og kvenna og allt það.. en ég get bara ekki skilið hvers vegna í ósköpunum karlmenn eru með gerivörtur. Afhverju?
- Ég sé fram á að þetta verði virkilega gott sumar. Ég sé ekki bara fram á það, heldur hef ég tekið meðvitaða ákvörðun um að þetta verði gott sumar.
- Menntaskólaböll eru skondin.
- Allt brasilíska súkkulaðið mitt er búið.
- Ég elska fólk sem er skrítið eða klikkað. Ég vona að ég geti þjálfað sjálfan mig í að vera líka skrítin eða klikkuð.
- Júsóvisjón.. öö nei, engin púnktur.
- Ég veit alveg að þetta eru leifar af þróun karla og kvenna og allt það.. en ég get bara ekki skilið hvers vegna í ósköpunum karlmenn eru með gerivörtur. Afhverju?
miðvikudagur, maí 18, 2005
Afskaplega..
... er sólarlagið fallegt út um gluggann minn, sérstaklega þegar milljón fuglar fljúga út um allt á himninum (þetta er alveg rétt íslenska)
... þykir mér ég vera með mikið gelluhár núna.
... þykir mér bloggið mitt fallegt núna.
... þykir mér erfitt að skilja hvernig ég á að setja kómentinn inn aftur
... yrði ég hamingjusöm ef að einhver myndi hjálpa mér (ragnheidurs@hn.is)
... er sólarlagið fallegt út um gluggann minn, sérstaklega þegar milljón fuglar fljúga út um allt á himninum (þetta er alveg rétt íslenska)
... þykir mér ég vera með mikið gelluhár núna.
... þykir mér bloggið mitt fallegt núna.
... þykir mér erfitt að skilja hvernig ég á að setja kómentinn inn aftur
... yrði ég hamingjusöm ef að einhver myndi hjálpa mér (ragnheidurs@hn.is)
sunnudagur, maí 15, 2005
Topp tíu listi
-Að koma heim til Íslands-
10. Að geta farið reglulega í ræktina (plebbalegt en satt engu að síður)
9. Að vera brúnni en flestir, þó svo en flestum finnist ég ekkert brún (bara svo að þið vitið það þá er brúnkan núna í sögulegu hámarki..)
8. Að heyra international hittara á skemmtistöðum sem maður fílar ekki bara lélegt píkupopp (ekki misskilja, það er að sjálfsögðu fátt sem jafnast á við live samba í Rio De Janeiro..)
7. Mömmumatur
6. Miðnætursólin
5. Að endurheimta iPodinn minn sem var í pössun hjá Karól. Ég á nú bókaðan tíma hjá lækni sem ætlar að græða hann við mjöðmina á mér.
4. Loksins, alvöru latte og góður í þokkabót (ekki veit ég hver sagði að kaffi í Brasilíu væri gott.. sá hafði allavega mjög rangt fyrir sér)
3. Íslenska vatnið, hallelúja
2. Sumarfílingurinn í öllu fólkinu
1. Allir fallegu og góðu vinir mínir og familía
-Að koma heim til Íslands-
10. Að geta farið reglulega í ræktina (plebbalegt en satt engu að síður)
9. Að vera brúnni en flestir, þó svo en flestum finnist ég ekkert brún (bara svo að þið vitið það þá er brúnkan núna í sögulegu hámarki..)
8. Að heyra international hittara á skemmtistöðum sem maður fílar ekki bara lélegt píkupopp (ekki misskilja, það er að sjálfsögðu fátt sem jafnast á við live samba í Rio De Janeiro..)
7. Mömmumatur
6. Miðnætursólin
5. Að endurheimta iPodinn minn sem var í pössun hjá Karól. Ég á nú bókaðan tíma hjá lækni sem ætlar að græða hann við mjöðmina á mér.
4. Loksins, alvöru latte og góður í þokkabót (ekki veit ég hver sagði að kaffi í Brasilíu væri gott.. sá hafði allavega mjög rangt fyrir sér)
3. Íslenska vatnið, hallelúja
2. Sumarfílingurinn í öllu fólkinu
1. Allir fallegu og góðu vinir mínir og familía
miðvikudagur, maí 11, 2005
Köttur úti í mýri..
Og þá hef ég yfirgefið Brasilíu. Í flugvélinni frá Rio De Janeriro til Parísar varð ég algerlega rugluð í öllum þessum tungumálum og hóf að tala dönsku við franska flugfreyju eftir að hafa reynt að tala við hana á portúgölsku. Ég áttaði mig á því að ég vaeri komin til Evrópu vegna þess að allir lyktuðu af ilmvatni og rakspíra en ekki sápu. Ég hafði einnig þróað með mér þann furðulega vana þegar ég var í Brasilíu að telja tærnar á fólki. Hins vegar eru allir í Evrópu í lokuðum skóm svo að ég veit ekkert hvort að fólk í París, London né Köben séu yfirleitt með 10 tær.
Nú tekur við örlítið meira af hinu sæta lífi af í Köben í þrjá daga hjá elskulegu Karól minni áður en haldið verður heim á Klakann. Þ.e.a.s. ef ég dey ekki úr kulda.
Og þá hef ég yfirgefið Brasilíu. Í flugvélinni frá Rio De Janeriro til Parísar varð ég algerlega rugluð í öllum þessum tungumálum og hóf að tala dönsku við franska flugfreyju eftir að hafa reynt að tala við hana á portúgölsku. Ég áttaði mig á því að ég vaeri komin til Evrópu vegna þess að allir lyktuðu af ilmvatni og rakspíra en ekki sápu. Ég hafði einnig þróað með mér þann furðulega vana þegar ég var í Brasilíu að telja tærnar á fólki. Hins vegar eru allir í Evrópu í lokuðum skóm svo að ég veit ekkert hvort að fólk í París, London né Köben séu yfirleitt með 10 tær.
Nú tekur við örlítið meira af hinu sæta lífi af í Köben í þrjá daga hjá elskulegu Karól minni áður en haldið verður heim á Klakann. Þ.e.a.s. ef ég dey ekki úr kulda.
mánudagur, maí 02, 2005
Hvad á barnid ad heita?
Tetta nafnabrjálaedi hérna aetlar engan enda ad taka. Brasilíubúar verda mjog hissa tegar ég segi teim ad á Íslandi turfi madur ad fá leyfi til ad skíra bornin sín odruvísi nofnum. Ég er mjog hissa ad í Brasilíu sé ekki svoleidis listi
Ragnheidur: "Og hvad heitir tú?"
Madur: "Ég heiti Batman"
Ragnheidur: "Batman... er tad gaelunafnid titt?"
Madur: "Nei nei, tad er nafnid mitt, sjádu" Dregur upp persónuskilríki
Ragnheidur: "Já já.. en... gaman.."
Og fyrir nokkrum dogum gisti ég hjá fólki í litlum stranbar vid Amazonánna. Tau áttu trjú born
Mamman: "Og tetta eru bornin okkar; Immanuel, Faboni og Mylady"
Ragnheidur: "Já.. Ha? Mylady?"
Mamman: "Já, týdir tad ekki frúin mín á ensku?"
Ragnheidur: "Jú einmitt.. en.. fallegt!"
Mamman: "Já, okkur finnst tad"
Núna er ég stodd í bae í nordaustur Brasilíu sem heitir Natal. Á adalgotunni eru vitringarnir trír, risastórir og upplýstir. En hérna er sólin í Brasilíu og hér aetla ég ad ná mér í smá brúnku ádur en ég held heim á Klakann..
Tetta nafnabrjálaedi hérna aetlar engan enda ad taka. Brasilíubúar verda mjog hissa tegar ég segi teim ad á Íslandi turfi madur ad fá leyfi til ad skíra bornin sín odruvísi nofnum. Ég er mjog hissa ad í Brasilíu sé ekki svoleidis listi
Ragnheidur: "Og hvad heitir tú?"
Madur: "Ég heiti Batman"
Ragnheidur: "Batman... er tad gaelunafnid titt?"
Madur: "Nei nei, tad er nafnid mitt, sjádu" Dregur upp persónuskilríki
Ragnheidur: "Já já.. en... gaman.."
Og fyrir nokkrum dogum gisti ég hjá fólki í litlum stranbar vid Amazonánna. Tau áttu trjú born
Mamman: "Og tetta eru bornin okkar; Immanuel, Faboni og Mylady"
Ragnheidur: "Já.. Ha? Mylady?"
Mamman: "Já, týdir tad ekki frúin mín á ensku?"
Ragnheidur: "Jú einmitt.. en.. fallegt!"
Mamman: "Já, okkur finnst tad"
Núna er ég stodd í bae í nordaustur Brasilíu sem heitir Natal. Á adalgotunni eru vitringarnir trír, risastórir og upplýstir. En hérna er sólin í Brasilíu og hér aetla ég ad ná mér í smá brúnku ádur en ég held heim á Klakann..
fimmtudagur, apríl 28, 2005
Haestvirtur umhverfisrádherra..
Sídasta vika hefur verid ólýsanleg. Eftir ad halfa silgt nidur Amazonánna med flokki ad trúdum og kvikmyndatokumonnum hélt ég ad lífid gaeti ekki verid furdulegra. En mér skjáltadist.
Ollum af skipinu var bodid í grillveislu. Tar á medal var ítalskur vinur Magnolio sem var nýkomin til Santarém. Ég og Ítalinn forum ad spjalla
Ragnheidur: "Já, og hvad aetlaru svo ad vera lengi í Brasilíu?"
Ítalinn: "Einn og hálfan dag
Ragnheidur: "Ha? Afhverju svona stutt"
Tad ber ad taka frama d Santarém er úr leid og tad tekur svo gott sem tvo daga ad komast tangad frá Ítalíu
Ítalinn: "Já ég veit, tetta er svolítid klikkad, en ég kom hingad til ad fagna med vinum mínum"
Ragnheidur: "Já já, fagna hverju?"
Ítalinn: "Aei tad var verid ad kjósa mig umhverfisrádherra Ítalíu"
Og madurinn var ekki ad grínast. Hann heimtadi ad vid myndum drekka grappa med honum og eftir heldur morg glos af grappa var hann ólmur í ad laera hitt og tetta á íslensku, vildi segja mér allt um hvad hann langadi mikid ad gifta sig og eignast born og vildi svo vita hvad mér fyndist um tattúin hans og reif sig úr skyrtunni. Á sunnudagskvoldid baud hann okkur svo út ad borda á fínasta veitingarstad baejarins. Hann psurdi hvad ég aetladi ad laera og ég sagdi honum ad ég gaeti alveg hugsad mér ad fara til útlanda ad laera ljósmyndun, jafnvel Ítalíu. "Já tú laetur mig bara vita ef ég get hjálpad tér eitthvad. Og tegar ég kem til Íslands tá verdur ad sýna mér landid". Ég ákvad ad benda honum ekki á ad Halldór eda Anna Sigrídur myndu vaentanlega sýna honum landid ef hann kaemi.
Og núna er ég fost hér í Santarém tví ad mér var seldur flugmidi fyrir morgundaginn tó ad ég hefdi bedid um flugmida fyrir daginn í dag. Og tad rignir og rignir. Tannig ad ég er búin ad sitja á hótelherberginu mínu og syngja kórlog, odrum gestum til mikils ama. Ef ykkur leidist tá getid tid kíkt á myndir sem ég henti inn fyrir svoliltu. Frá tónleikum og svo hinu og tessu.. gjossovel
Sídasta vika hefur verid ólýsanleg. Eftir ad halfa silgt nidur Amazonánna med flokki ad trúdum og kvikmyndatokumonnum hélt ég ad lífid gaeti ekki verid furdulegra. En mér skjáltadist.
Ollum af skipinu var bodid í grillveislu. Tar á medal var ítalskur vinur Magnolio sem var nýkomin til Santarém. Ég og Ítalinn forum ad spjalla
Ragnheidur: "Já, og hvad aetlaru svo ad vera lengi í Brasilíu?"
Ítalinn: "Einn og hálfan dag
Ragnheidur: "Ha? Afhverju svona stutt"
Tad ber ad taka frama d Santarém er úr leid og tad tekur svo gott sem tvo daga ad komast tangad frá Ítalíu
Ítalinn: "Já ég veit, tetta er svolítid klikkad, en ég kom hingad til ad fagna med vinum mínum"
Ragnheidur: "Já já, fagna hverju?"
Ítalinn: "Aei tad var verid ad kjósa mig umhverfisrádherra Ítalíu"
Og madurinn var ekki ad grínast. Hann heimtadi ad vid myndum drekka grappa med honum og eftir heldur morg glos af grappa var hann ólmur í ad laera hitt og tetta á íslensku, vildi segja mér allt um hvad hann langadi mikid ad gifta sig og eignast born og vildi svo vita hvad mér fyndist um tattúin hans og reif sig úr skyrtunni. Á sunnudagskvoldid baud hann okkur svo út ad borda á fínasta veitingarstad baejarins. Hann psurdi hvad ég aetladi ad laera og ég sagdi honum ad ég gaeti alveg hugsad mér ad fara til útlanda ad laera ljósmyndun, jafnvel Ítalíu. "Já tú laetur mig bara vita ef ég get hjálpad tér eitthvad. Og tegar ég kem til Íslands tá verdur ad sýna mér landid". Ég ákvad ad benda honum ekki á ad Halldór eda Anna Sigrídur myndu vaentanlega sýna honum landid ef hann kaemi.
Og núna er ég fost hér í Santarém tví ad mér var seldur flugmidi fyrir morgundaginn tó ad ég hefdi bedid um flugmida fyrir daginn í dag. Og tad rignir og rignir. Tannig ad ég er búin ad sitja á hótelherberginu mínu og syngja kórlog, odrum gestum til mikils ama. Ef ykkur leidist tá getid tid kíkt á myndir sem ég henti inn fyrir svoliltu. Frá tónleikum og svo hinu og tessu.. gjossovel
föstudagur, apríl 22, 2005
Ì midjum regnskóginum...
Suruacá er lítill baer í midjum regnskóginum vid Amazoná. Áin er 18 km. breyd tegar hún er breydust. Í Suruacá er allt handgert. Húsin eru búin til úr spítum og stráum, sturturnar eru litlir kelfar fyrir utan húsin sem og klósettinn. Haenur og haenuungar ganga um lausum hala og flýja ketti og hunda sem fá líka ad leika um lausir. Í gaer vard mikid uppteyti tegar páfagaukur flaug inn í midjan mannfjolda og byrjadi ad gogga í lítil born. Fólk eydir morgninum í fiska og eftirmiddeginum í ad sauma fiskinetin sín. Bornin leika sér med hnetur og hlaupa um og skríkja í indjánaleik. Útvarpid eru tveir hátalarar í midjum baenum sem eru í gangi á morgnanna, í hádeginu og á kvoldin. Í trjánum eru apar og allskonar fuglar sem gefa frá sér furduleg hljód. Hér er einn stadur sem haegt er ad tala í GSM síma og stundum er rod á tennan stad. Í gaer héldum vid lítil bíó hérna í midbaenum og oll bornin hlupu fyrir aftan tjaldid til ad sjá hvadan myndin kaemi. Og ekki veit ég hvad tessi tolva er ad gera hérna tví sídur tetta internet en tad er allavega til stadar.
Já elsku fólk, tetta er lífid hér á midbaugi jardar..
Suruacá er lítill baer í midjum regnskóginum vid Amazoná. Áin er 18 km. breyd tegar hún er breydust. Í Suruacá er allt handgert. Húsin eru búin til úr spítum og stráum, sturturnar eru litlir kelfar fyrir utan húsin sem og klósettinn. Haenur og haenuungar ganga um lausum hala og flýja ketti og hunda sem fá líka ad leika um lausir. Í gaer vard mikid uppteyti tegar páfagaukur flaug inn í midjan mannfjolda og byrjadi ad gogga í lítil born. Fólk eydir morgninum í fiska og eftirmiddeginum í ad sauma fiskinetin sín. Bornin leika sér med hnetur og hlaupa um og skríkja í indjánaleik. Útvarpid eru tveir hátalarar í midjum baenum sem eru í gangi á morgnanna, í hádeginu og á kvoldin. Í trjánum eru apar og allskonar fuglar sem gefa frá sér furduleg hljód. Hér er einn stadur sem haegt er ad tala í GSM síma og stundum er rod á tennan stad. Í gaer héldum vid lítil bíó hérna í midbaenum og oll bornin hlupu fyrir aftan tjaldid til ad sjá hvadan myndin kaemi. Og ekki veit ég hvad tessi tolva er ad gera hérna tví sídur tetta internet en tad er allavega til stadar.
Já elsku fólk, tetta er lífid hér á midbaugi jardar..
þriðjudagur, apríl 19, 2005
Af Magnolio og leidinlegum logreglumonnum
Flugvélin mín stoppadi í hverjum einasta bae á nordurstrond Brasilíu. Mér leid allavega tannig. Eftir fjórtán tíma komst ég loks til Santarém. Tar tók á móti mér madur af nafni Mangolio med mikid grátt, krullad hár og rámustu rodd sem ég hef heyrt í lengri lengri tíma. Ekki nóg med tad, heldur er hann útlaerdur trúdur, laerdi hjá bestu trúdum Sudur Ameríku. Og hann á tvo litla pylsuhunda sem heita bádir Jimmy. Magnolio henti mér inn í litlu raudu bjolluna sína og keyrdi ad stad. T.e.a.s. tegar bjallan fór loksins í gang. Reglulega stoppadi hann til ad laga afturljósin tví tau duttu alltaf úr holdunum. Og hann sagdi mér ad hann yrdi ad passa sig tegar hann keyrdi í holur tví ad vélinni vaeri haldid saman med spotta sem losnadi alltaf tegar hann keyrdi í holur. Eda ég held ad hann hafi sagt tad tví ad vélin í litlu, raudu bjollunni var svo hávaer ad madur heyrdi vart orda skil. Ég fékk ad gista heima hjá Magnolio í húsid hans (sem minnir mig reyndar meira á lítinn kofa) sem stendur á bokkum Amazonáar. Fyrst reyndi hann ad hengja hengirúmid mitt upp inní stofu en sá ad krókarnir voru of langt frá hvor odrum. Svo ad hann skellti tví bara upp inni hjá sér. Rétt ádur en hann sofandi sagdi hann "Mundu ad sofa á ská, annars brýturu bakid á tér. Ef tú getur ekki sofnad tá geturu alveg komid uppí til mín".
Daginn eftir var komid ad logregluheimsókininni. Fyrst hitt ég einn mann, sem heitir orugglega Feio, eda ljótur. Hann var tad allavega, sem og leidinlegur. Og hann vildi ekki framlengja vísanu mínu. Sagdi ad annar madur tyrfti ad gera tad. Svo ad ég tyrfti ad koma aftur klukkan 14.30. Ég átti ad fara frá Santarém klukkan 15.00. Tegar ég kom aftur var mér tjád ad tessi madur, sem er víst sá eini sem má stimpla vegabréfid, vaeri ekki vid og yrdi ekki vid fyrr en daginn eftir. Og ég svo sver, ég reyndi allt. Tóttist ekki skilja og hélt áfram ad leika stimpla med hondunum. Sagdi teim ad ég vaeri ad fara og yrdi ad fá visanu framlengt ádur en ég faeri. Endadi svo á tví ad setjast nidur og gráta til ad sjá hvort ad tad myndi ganga. Sat m.a.s. í anddyri logreglustodvarinnar svo ad allir vorkenndu mér og sogdu teim ad stimpla. En nei, eigi skal stimplad! Ég fór og byrjadi ad skaela í alvorunni. Og svo kom hellidemba. Mig langadi bara heim. Ég hafdi engan stad til ad gista á, hélt ad ég vaeri búin ad missa ad bátnum, vissi ekki hvad ég aetti ad gera og fannst Brasilía bara asnalegt land. En einmitt tegar manni finnst allt omurlegast tá batnar tad. Hollensk kona sem ég hafdi hitt fyrr um daginn baud mér ad gista hjá sér og var ekkert nema almennileg heitin. Báturinn fer á midvikudaginn.
Svo ad ég eyddi ollum deginum í ad bída. Fyrst beid ég í trjá tíma hjá logreglunni. Missti af rútu sem fer einu sinni á dag. Akkúrat tegar ég var hvad pirrudust yfir tví komu logreglutjónar med tvo menn í handjárnum sem hofdu raent fullt af pening. Teir voru ekki geymdir inni í fangaklefa eda í yfirheyrsluherbergi eins og í Law and Order, heldur sitthvoru megin vid mig í sófanum. Og svo komu trjár sjónvarpstodvar til ad búa til frétt um málid. Peningarnir, bófarnir, loggann sem handsamadi bófana, einhver kall sem ég veit ekki hvad hafdi med málid ad gera og ég, oll í andyri logreglustodvarinnar og oll í sjónvarpinu. Loks komst ég inn til vegabréfsmannsins, sem sendi mig í bankann. Tar beid ég í tvo tíma. Og svo fór ég aftur til logreglunnar. Tá var vinur minn í hádegismat, svoa dég settist bara hjá fongunum, sem voru enn í sófanum, og baud teim súkkuladi. Sem var ekki mjog gáfulegt, tví ad teir voru handjárnadir og gátu ekki fengid sér neitt súkkuladi.
En, ég er nú en á ný logleg hér í Brasilíu. Ferdinni er tví heitid nidur Amazoná, med trúdnum Magnolio og odru fólki (t.á.m. kvikmyndatokumanni sem er ad búa til vídjó um tetta allt!). Tar munum vid sigla á milli lítilla torpa, liggja í hengirúmum, horfa á sólina setjast og rísa, syngja kórlog (adallega ég og tetta kórinnskot ertileinkad Steinari) o.s.frv. Ef allt leyfir, tá mun ég naest halda yfir til Perú til elsku Hollu.
Beijo!
Flugvélin mín stoppadi í hverjum einasta bae á nordurstrond Brasilíu. Mér leid allavega tannig. Eftir fjórtán tíma komst ég loks til Santarém. Tar tók á móti mér madur af nafni Mangolio med mikid grátt, krullad hár og rámustu rodd sem ég hef heyrt í lengri lengri tíma. Ekki nóg med tad, heldur er hann útlaerdur trúdur, laerdi hjá bestu trúdum Sudur Ameríku. Og hann á tvo litla pylsuhunda sem heita bádir Jimmy. Magnolio henti mér inn í litlu raudu bjolluna sína og keyrdi ad stad. T.e.a.s. tegar bjallan fór loksins í gang. Reglulega stoppadi hann til ad laga afturljósin tví tau duttu alltaf úr holdunum. Og hann sagdi mér ad hann yrdi ad passa sig tegar hann keyrdi í holur tví ad vélinni vaeri haldid saman med spotta sem losnadi alltaf tegar hann keyrdi í holur. Eda ég held ad hann hafi sagt tad tví ad vélin í litlu, raudu bjollunni var svo hávaer ad madur heyrdi vart orda skil. Ég fékk ad gista heima hjá Magnolio í húsid hans (sem minnir mig reyndar meira á lítinn kofa) sem stendur á bokkum Amazonáar. Fyrst reyndi hann ad hengja hengirúmid mitt upp inní stofu en sá ad krókarnir voru of langt frá hvor odrum. Svo ad hann skellti tví bara upp inni hjá sér. Rétt ádur en hann sofandi sagdi hann "Mundu ad sofa á ská, annars brýturu bakid á tér. Ef tú getur ekki sofnad tá geturu alveg komid uppí til mín".
Daginn eftir var komid ad logregluheimsókininni. Fyrst hitt ég einn mann, sem heitir orugglega Feio, eda ljótur. Hann var tad allavega, sem og leidinlegur. Og hann vildi ekki framlengja vísanu mínu. Sagdi ad annar madur tyrfti ad gera tad. Svo ad ég tyrfti ad koma aftur klukkan 14.30. Ég átti ad fara frá Santarém klukkan 15.00. Tegar ég kom aftur var mér tjád ad tessi madur, sem er víst sá eini sem má stimpla vegabréfid, vaeri ekki vid og yrdi ekki vid fyrr en daginn eftir. Og ég svo sver, ég reyndi allt. Tóttist ekki skilja og hélt áfram ad leika stimpla med hondunum. Sagdi teim ad ég vaeri ad fara og yrdi ad fá visanu framlengt ádur en ég faeri. Endadi svo á tví ad setjast nidur og gráta til ad sjá hvort ad tad myndi ganga. Sat m.a.s. í anddyri logreglustodvarinnar svo ad allir vorkenndu mér og sogdu teim ad stimpla. En nei, eigi skal stimplad! Ég fór og byrjadi ad skaela í alvorunni. Og svo kom hellidemba. Mig langadi bara heim. Ég hafdi engan stad til ad gista á, hélt ad ég vaeri búin ad missa ad bátnum, vissi ekki hvad ég aetti ad gera og fannst Brasilía bara asnalegt land. En einmitt tegar manni finnst allt omurlegast tá batnar tad. Hollensk kona sem ég hafdi hitt fyrr um daginn baud mér ad gista hjá sér og var ekkert nema almennileg heitin. Báturinn fer á midvikudaginn.
Svo ad ég eyddi ollum deginum í ad bída. Fyrst beid ég í trjá tíma hjá logreglunni. Missti af rútu sem fer einu sinni á dag. Akkúrat tegar ég var hvad pirrudust yfir tví komu logreglutjónar med tvo menn í handjárnum sem hofdu raent fullt af pening. Teir voru ekki geymdir inni í fangaklefa eda í yfirheyrsluherbergi eins og í Law and Order, heldur sitthvoru megin vid mig í sófanum. Og svo komu trjár sjónvarpstodvar til ad búa til frétt um málid. Peningarnir, bófarnir, loggann sem handsamadi bófana, einhver kall sem ég veit ekki hvad hafdi med málid ad gera og ég, oll í andyri logreglustodvarinnar og oll í sjónvarpinu. Loks komst ég inn til vegabréfsmannsins, sem sendi mig í bankann. Tar beid ég í tvo tíma. Og svo fór ég aftur til logreglunnar. Tá var vinur minn í hádegismat, svoa dég settist bara hjá fongunum, sem voru enn í sófanum, og baud teim súkkuladi. Sem var ekki mjog gáfulegt, tví ad teir voru handjárnadir og gátu ekki fengid sér neitt súkkuladi.
En, ég er nú en á ný logleg hér í Brasilíu. Ferdinni er tví heitid nidur Amazoná, med trúdnum Magnolio og odru fólki (t.á.m. kvikmyndatokumanni sem er ad búa til vídjó um tetta allt!). Tar munum vid sigla á milli lítilla torpa, liggja í hengirúmum, horfa á sólina setjast og rísa, syngja kórlog (adallega ég og tetta kórinnskot ertileinkad Steinari) o.s.frv. Ef allt leyfir, tá mun ég naest halda yfir til Perú til elsku Hollu.
Beijo!
sunnudagur, apríl 17, 2005
Ég er óloglegur innflytjandi í Brasilíu
Sídast mánudag komst ég ad tví fyrir tilviljun ad ég hef verid óloglega hér í brasilíu í brádum 56 daga. Ástaedan er sú ad madurinn sem hleypti mér inn í landid ákvad ad gefa mér vísa upp á 30 daga í stad 90 daga, en tad er lengd venjulegs ferdamannavísa hér í Brasilíu. Og tetta er víst algerlega loglegt. Á stimplinum í vegabréfinu mínu stendur ekkert en á stimplinum á entry/exti midanum mínum (sem madur verdur ad framvísa vid brottfor og til ad fá vísanu framlengt) stendur 30 dagar.
Vegabréfseftirlitsmadurinn (og ég er ekki viss um ad tetta sér ord svo ad ég bý tad abra til) getur víst ákvedid ad gefa mér 2 daga vísa ef hann vill. Og tad sem meira er, tveir af krokkunum sem ég bý med eru í sama vanda. Tau fegnu reyndar 60 daga vísa. Tad upphófst tví mikid panicástand hér í húsinu. Síminn var í stanslausri notkun til ad hringja í írksa konsulantinn, íslenska konsulatinn (sem var í fríi og er ekki vaentanlegur fyrr en naesta mánudag), norska konsutlantinn, bandaríska sendirádid, dansa sendirádid, breska sendirádid, hrrngja í vini í Brasilíu til ad athuga hvort einhver tekkti einhvern mikilvaegan innan logreglunnar, hringja heim til mommu og pabba til ad láta vita hvad vaeri í gangi o.s.frv. Og eftir ad hafa farid nidur til vegabréfseftirlitsins og til logfraedings sem sérhaefir sig í vísa og odru slíku eru tetta kostirnir sem vid hofum.
A. Ad borga logreglunni 12.000 krónur fyrir ad láta vandamálid "hverfa". Logreglan baud okkur tennan kost og tad er tví augljóst ad tetta er algeng ferdamannagildra. Ég hef hinsvegar, ad svo stoddu, ekki mikinn áhuga á ad lenda í Brasilíksu fangelsi fyrir ad múta logreglunni svo ad ég mun alls ekki nýta mér tennan kost.
B. Borga sektina fyrir ad hafa verid ólogleg í landinu til lengri tíma. Ef ég geri tad tá verd ég ad fara úr landi í a.k.k. 24 tíma innan vid átta dogum eftir ad ég hef greitt sektina. Enn fremur fae ég risa stimpil, yfir heila bladsídu í vegabréfid mitt sem segir "SEKT". Tessi stimpill gaeti hins vegar gert mér erfitt fyrir ad komast aftur inn í landid, mér gaeti jafnvel verid meinadur adgangur inn í landid.
C. Hugsa ekki um tetta og halda áfram ad vera ólogleg í landinu alveg tangad til ég fer. Segjast svo ekki eiga pening til ad borga sektina og fá e.t.v. aldrei ad koma aftur til Brasilíu.
D. Fara eitthvad út fyrir Rio til ad fá visanu framlengt. Segja ad ég hafi týnt entry/exit midanum eda ad honum hafi verid stolid og vona ad logreglumadurinn nenni ekki ad hirngja til Rio til ad láta leita ad frumritinu. Líkurnar eru 50/50 í ljósi tess ad ég kom inn rétt fyrir karnivalid, tegar straumur túrista inn í landid er í hámarki, sérstaklega í gegnum Rio. Og tad eru 3 mánudir sídan ég kom svo ad tad eru moooooorg blod sem tarf ad leita í gegnum til ad finna mitt.
Ég hef ákvedid ad fara út úr Rio. Svo ad á morgun flýg ég upp til Santarém sem er baer vid Amazonánna. Tad má í rauninni segja ad ég sé ad flýja logregluna. Ef ég fae vísanu framlengt tar tá mun ég líklegast flaekjast um Amazonsskóginn og nordur hluta Brasilíu tar til dvolinni hérna líkur.
Já, aevintýrin gerast svo sannarlega hérna í Brasilíu...
Sídast mánudag komst ég ad tví fyrir tilviljun ad ég hef verid óloglega hér í brasilíu í brádum 56 daga. Ástaedan er sú ad madurinn sem hleypti mér inn í landid ákvad ad gefa mér vísa upp á 30 daga í stad 90 daga, en tad er lengd venjulegs ferdamannavísa hér í Brasilíu. Og tetta er víst algerlega loglegt. Á stimplinum í vegabréfinu mínu stendur ekkert en á stimplinum á entry/exti midanum mínum (sem madur verdur ad framvísa vid brottfor og til ad fá vísanu framlengt) stendur 30 dagar.
Vegabréfseftirlitsmadurinn (og ég er ekki viss um ad tetta sér ord svo ad ég bý tad abra til) getur víst ákvedid ad gefa mér 2 daga vísa ef hann vill. Og tad sem meira er, tveir af krokkunum sem ég bý med eru í sama vanda. Tau fegnu reyndar 60 daga vísa. Tad upphófst tví mikid panicástand hér í húsinu. Síminn var í stanslausri notkun til ad hringja í írksa konsulantinn, íslenska konsulatinn (sem var í fríi og er ekki vaentanlegur fyrr en naesta mánudag), norska konsutlantinn, bandaríska sendirádid, dansa sendirádid, breska sendirádid, hrrngja í vini í Brasilíu til ad athuga hvort einhver tekkti einhvern mikilvaegan innan logreglunnar, hringja heim til mommu og pabba til ad láta vita hvad vaeri í gangi o.s.frv. Og eftir ad hafa farid nidur til vegabréfseftirlitsins og til logfraedings sem sérhaefir sig í vísa og odru slíku eru tetta kostirnir sem vid hofum.
A. Ad borga logreglunni 12.000 krónur fyrir ad láta vandamálid "hverfa". Logreglan baud okkur tennan kost og tad er tví augljóst ad tetta er algeng ferdamannagildra. Ég hef hinsvegar, ad svo stoddu, ekki mikinn áhuga á ad lenda í Brasilíksu fangelsi fyrir ad múta logreglunni svo ad ég mun alls ekki nýta mér tennan kost.
B. Borga sektina fyrir ad hafa verid ólogleg í landinu til lengri tíma. Ef ég geri tad tá verd ég ad fara úr landi í a.k.k. 24 tíma innan vid átta dogum eftir ad ég hef greitt sektina. Enn fremur fae ég risa stimpil, yfir heila bladsídu í vegabréfid mitt sem segir "SEKT". Tessi stimpill gaeti hins vegar gert mér erfitt fyrir ad komast aftur inn í landid, mér gaeti jafnvel verid meinadur adgangur inn í landid.
C. Hugsa ekki um tetta og halda áfram ad vera ólogleg í landinu alveg tangad til ég fer. Segjast svo ekki eiga pening til ad borga sektina og fá e.t.v. aldrei ad koma aftur til Brasilíu.
D. Fara eitthvad út fyrir Rio til ad fá visanu framlengt. Segja ad ég hafi týnt entry/exit midanum eda ad honum hafi verid stolid og vona ad logreglumadurinn nenni ekki ad hirngja til Rio til ad láta leita ad frumritinu. Líkurnar eru 50/50 í ljósi tess ad ég kom inn rétt fyrir karnivalid, tegar straumur túrista inn í landid er í hámarki, sérstaklega í gegnum Rio. Og tad eru 3 mánudir sídan ég kom svo ad tad eru moooooorg blod sem tarf ad leita í gegnum til ad finna mitt.
Ég hef ákvedid ad fara út úr Rio. Svo ad á morgun flýg ég upp til Santarém sem er baer vid Amazonánna. Tad má í rauninni segja ad ég sé ad flýja logregluna. Ef ég fae vísanu framlengt tar tá mun ég líklegast flaekjast um Amazonsskóginn og nordur hluta Brasilíu tar til dvolinni hérna líkur.
Já, aevintýrin gerast svo sannarlega hérna í Brasilíu...
mánudagur, apríl 11, 2005
Life is nice...
Ég aetladi ad skrifa pistil um hverfid mitt og húsid sem ég bý í. En svo áttadi ég á mig ad hann vaeri leidinlegur, svo ad ég aetla ad byrja upp á nýtt.
Á mánudogum og fimmtudogum fer ég í vinnunna klukkan 7.00. Í hvert skipti maeti ég sama fólkinu og vid erum farin ad heilsast og segja "Hafdu tad gott í vinnunni" vid hvort annad. Í morgun labbadi ég líka fram hjá steindaudri rottu og salamondru sem hafdi tornad upp í sólinni. Tad var ekki jafn skemmtilegt og ad maeta braudmanninum, en honum maeti ég á hverjum morgni. Hann reidir hjólid sitt upp gotuna mína, sem er hlykkjótt og brott (eins og allar goturnar í hverfinu mínu) og flautar flautu sem minnir mig alltaf á trúd. Og alltaf tegar ég tek straetó eru somu tveir strákarnir í straetó, annar er sirka fjórir metrar og hinn heldur áfram ad segja mér ad ég sé svakalega gáfud vegna tess ad ég les oftast bók á leidinni í vinnuna.
Á midvikudagskvoldum tokum vid alltaf litla gula lest (sem er eina lestin í Rio, fyrir utan lestina upp ad Jesústyttunni) nidur á lítinn bar sem heitir ekkert. Tar er spilud live bossanova og samba tónlist, auk sem sem barinn heldur nýja listasýningu í hverri viku (núna er t.d. mjog flott ljósmyndasýning tar). Og capirinhan tar (sem er brasilískur drykkur.. mjog gódur) er sú besta sem ég hef fengid í Rio. Á tridjudogum versla ég á ávaxtamarkadnum í hverfinu mínu og um helgar er haldid nidur á strond, rolt um á markodum, og haldid nidur í besta hverfid í Rio, Lapa, tar sem gotupartýin duna langt fram undir morgun.
Og vid elskum ad elda hérna. Ég er búin ad laera ad búa til besta safa í heimi, hef laert hundrar milljón mismunandi adferdir vid ad elda kjúkling (elsku kjúklingaklúbbur, tad verdur vikulong veisla tegar ég kem heim!), hef laert ad búa til besta ristad braud sem ég hef smakkad, hef laert ad búa til súkkuladisjeik úr engu, laert ad elda ótrúlegar kartoflur og kann nú ad meta blender meira en nokkurt heimilistaeki í heiminum (fyrir utan allt sem er notad til ad búa til kaffi sem er svo heilagt ad tad flokkast ekki undir heimilistaeki) og ad sjálfsogdu erum vid oll ad túttna út í samraemi vid tetta stanslausa át okkar.
Og tar sem ég lá á Ipanema í gaer, hlustadi á kórlog, las nótur og angradi naerstadda med endalausu rauli hugsadi ég med mér "Já, tetta er lífid"
Ég aetladi ad skrifa pistil um hverfid mitt og húsid sem ég bý í. En svo áttadi ég á mig ad hann vaeri leidinlegur, svo ad ég aetla ad byrja upp á nýtt.
Á mánudogum og fimmtudogum fer ég í vinnunna klukkan 7.00. Í hvert skipti maeti ég sama fólkinu og vid erum farin ad heilsast og segja "Hafdu tad gott í vinnunni" vid hvort annad. Í morgun labbadi ég líka fram hjá steindaudri rottu og salamondru sem hafdi tornad upp í sólinni. Tad var ekki jafn skemmtilegt og ad maeta braudmanninum, en honum maeti ég á hverjum morgni. Hann reidir hjólid sitt upp gotuna mína, sem er hlykkjótt og brott (eins og allar goturnar í hverfinu mínu) og flautar flautu sem minnir mig alltaf á trúd. Og alltaf tegar ég tek straetó eru somu tveir strákarnir í straetó, annar er sirka fjórir metrar og hinn heldur áfram ad segja mér ad ég sé svakalega gáfud vegna tess ad ég les oftast bók á leidinni í vinnuna.
Á midvikudagskvoldum tokum vid alltaf litla gula lest (sem er eina lestin í Rio, fyrir utan lestina upp ad Jesústyttunni) nidur á lítinn bar sem heitir ekkert. Tar er spilud live bossanova og samba tónlist, auk sem sem barinn heldur nýja listasýningu í hverri viku (núna er t.d. mjog flott ljósmyndasýning tar). Og capirinhan tar (sem er brasilískur drykkur.. mjog gódur) er sú besta sem ég hef fengid í Rio. Á tridjudogum versla ég á ávaxtamarkadnum í hverfinu mínu og um helgar er haldid nidur á strond, rolt um á markodum, og haldid nidur í besta hverfid í Rio, Lapa, tar sem gotupartýin duna langt fram undir morgun.
Og vid elskum ad elda hérna. Ég er búin ad laera ad búa til besta safa í heimi, hef laert hundrar milljón mismunandi adferdir vid ad elda kjúkling (elsku kjúklingaklúbbur, tad verdur vikulong veisla tegar ég kem heim!), hef laert ad búa til besta ristad braud sem ég hef smakkad, hef laert ad búa til súkkuladisjeik úr engu, laert ad elda ótrúlegar kartoflur og kann nú ad meta blender meira en nokkurt heimilistaeki í heiminum (fyrir utan allt sem er notad til ad búa til kaffi sem er svo heilagt ad tad flokkast ekki undir heimilistaeki) og ad sjálfsogdu erum vid oll ad túttna út í samraemi vid tetta stanslausa át okkar.
Og tar sem ég lá á Ipanema í gaer, hlustadi á kórlog, las nótur og angradi naerstadda med endalausu rauli hugsadi ég med mér "Já, tetta er lífid"
sunnudagur, apríl 03, 2005
laugardagur, apríl 02, 2005
Lífid í Brasilíu - 4. kafli
Af portúgolsku
Portúgalskan mín er eitthvad á vid kínverskan nýbúa á Íslandi sem getur gert sig skiljanlegan. Fór um daginn í spúpermarkad, tad var brjálad ad gera og ég beid í 30 min. eftir ad komast ad kassanum. Var búin ad rada ollu á faeribandid og beid eftir ad kallinn myndi afgreida mig.
Afgreidslukall: "Tessi rod er eingongu fyrir ellilífeyristega og oryrkja. Fardu í adra rod"
Ragnheidur: "Ha, en ég bída ádan 30 minutur"
Afgreidslukall: "Tú ert ekki ellilífeyristegi né oryrki. Fardu í adra rod"
Ragnheidur: "Já já. Ég núna fara, bída meira 30 minútur onnur rod? Ha, allt saman vera klukkutima?"
Afgreislukall byrjar ad týna dótid mitt af faeribandinu og koma tví fyrir í innkaupakerrunni minni
Ragnheidur: "Haettu! Ég búa til sjálfur!"
Tvisvar í viku kemur portúgolskukennari hingad heim. Hann heitir Tom og talar med sterkum amerískum hreim, enda vinnur hann sem týdandi fyrir Sameinudu Tjódirnar. Tegar Tom er ekki hérna tá er hann venjulega midpunktur brandarana. Tad er reyndar algerlega tilganslaust fyrir mig ad segja ykkur brandarana tví ad teir ganga bara upp hérna innanhúss. En Tom er gódur kennari og vid erum oll ad laera hratt.
Audvitad er edlilegt ad madur miskilji hluti stundum. Tegar ég kom til Brasilíu var sumarfrí. Allar ruslatunnur og allir ruslakallar eru merk "Preifetura" og ég áaetladi ad tad vaeri einhverskonar sorphirda. Tegar skólinn byrjadi voru allt í einu oll bornin í bolum merkt "Preifetura" og ég gat engan vegin áttad mig á tví afhverju oll bornin varu merkt "Soprhirda". En Preifetura týdir audvitad ekkert sporhirda heldur hid opinbera, tannig ad krakkarnir sem eru í Preifertura skólabúningum eru ekki traelar í sorphirdunni hér í Rio heldur í opinberum skólum.
Af portúgolsku
Portúgalskan mín er eitthvad á vid kínverskan nýbúa á Íslandi sem getur gert sig skiljanlegan. Fór um daginn í spúpermarkad, tad var brjálad ad gera og ég beid í 30 min. eftir ad komast ad kassanum. Var búin ad rada ollu á faeribandid og beid eftir ad kallinn myndi afgreida mig.
Afgreidslukall: "Tessi rod er eingongu fyrir ellilífeyristega og oryrkja. Fardu í adra rod"
Ragnheidur: "Ha, en ég bída ádan 30 minutur"
Afgreidslukall: "Tú ert ekki ellilífeyristegi né oryrki. Fardu í adra rod"
Ragnheidur: "Já já. Ég núna fara, bída meira 30 minútur onnur rod? Ha, allt saman vera klukkutima?"
Afgreislukall byrjar ad týna dótid mitt af faeribandinu og koma tví fyrir í innkaupakerrunni minni
Ragnheidur: "Haettu! Ég búa til sjálfur!"
Tvisvar í viku kemur portúgolskukennari hingad heim. Hann heitir Tom og talar med sterkum amerískum hreim, enda vinnur hann sem týdandi fyrir Sameinudu Tjódirnar. Tegar Tom er ekki hérna tá er hann venjulega midpunktur brandarana. Tad er reyndar algerlega tilganslaust fyrir mig ad segja ykkur brandarana tví ad teir ganga bara upp hérna innanhúss. En Tom er gódur kennari og vid erum oll ad laera hratt.
Audvitad er edlilegt ad madur miskilji hluti stundum. Tegar ég kom til Brasilíu var sumarfrí. Allar ruslatunnur og allir ruslakallar eru merk "Preifetura" og ég áaetladi ad tad vaeri einhverskonar sorphirda. Tegar skólinn byrjadi voru allt í einu oll bornin í bolum merkt "Preifetura" og ég gat engan vegin áttad mig á tví afhverju oll bornin varu merkt "Soprhirda". En Preifetura týdir audvitad ekkert sporhirda heldur hid opinbera, tannig ad krakkarnir sem eru í Preifertura skólabúningum eru ekki traelar í sorphirdunni hér í Rio heldur í opinberum skólum.
miðvikudagur, mars 30, 2005
mánudagur, mars 28, 2005
Lífid í Brasilíu - 3. kafli
Af nofnum
Sídan ég kom til Brasilíu er ég búin ad endurtaka nafnid mitt a.m.k. 75.386 sinnum. Tad er svo sem skiljanlegt, tví eins og ég hef ádur sagt, tá er tad óframberanlegt fyrir hvern tann sem ekki talar íslensku. Ég nenni ekki einu sinni ad stafa tad ef ég kemst hjá tví. Ég geng t.d. undir nafninu Ada Tyler á snyrtistofunni minni hér í Rio. En Ragnheidur Sturludóttir er meikar allavega sens sem íslenskt nafn. Annad má segja um nofnin hér. Tau eru stundum alveg óborganleg. Oftast eru tau tekin beint upp úr ensku og borinn fram med portúgolskum hreim.
Michael: "Ég sagdi mommu minni frá tér"
Ragnheidur: "En gaman"
Michael: "Ég sýndi henni nafnid titt. Hún er mjog hrifin af odruvísi nofnum. Ég heiti t.d. Michael Douglas"
Ragnheidur: "Ha? Eins og leikarinn?"
Michael: "Já einmitt. Og systir mín heitir Sionara"
Ragnheidur: "Eins og bless a japonsku?"
Michael: "Já, einmitt"
Michael Douglas er einn af strákunum sem ég kenni. Enn fremur kenni ég Michael Allen (já einmitt, eins og hinn leikarinn), Robinson, Jeffreyson, Edinson, Walter, Suellen, Rosymary (borid from Hosímerí), Junior, Fortunado, sem vill láta kalla sig Fortune, Rossevelt og Americo. Ég kenni m.a.s. stelpu sem heitir Pamela Anderson, en hún notar eingongu Pamela. Ég kenni líka einum strák sem er hommi og svarar eingonu nafninu Honey (ég á enn eftir ad sjá hvort hann notar stráka- eda stelpuklósettid). Og fyrir utan tau sem ég kenni tá hef ég einnig hitt Washinton, Disney og Walt Disney.
Og forseti Brasilíu er kalladur Lula af heimamonnum. Sem týdir smokkfiskur!
Tannig ad ef ég sest ad hér í Brasilíu tá hef ég ákvedid ad skíra krakkana mína e.t.v. Iceland, Fjórtán, Foxpictures, Behave (tá tarf madur ekki ad segja John behave, bara behave), Ègerbest, Frans Ferdinand eda hvad annad sem mér dettur í hug. Allt virdist jú haegt!
Af nofnum
Sídan ég kom til Brasilíu er ég búin ad endurtaka nafnid mitt a.m.k. 75.386 sinnum. Tad er svo sem skiljanlegt, tví eins og ég hef ádur sagt, tá er tad óframberanlegt fyrir hvern tann sem ekki talar íslensku. Ég nenni ekki einu sinni ad stafa tad ef ég kemst hjá tví. Ég geng t.d. undir nafninu Ada Tyler á snyrtistofunni minni hér í Rio. En Ragnheidur Sturludóttir er meikar allavega sens sem íslenskt nafn. Annad má segja um nofnin hér. Tau eru stundum alveg óborganleg. Oftast eru tau tekin beint upp úr ensku og borinn fram med portúgolskum hreim.
Michael: "Ég sagdi mommu minni frá tér"
Ragnheidur: "En gaman"
Michael: "Ég sýndi henni nafnid titt. Hún er mjog hrifin af odruvísi nofnum. Ég heiti t.d. Michael Douglas"
Ragnheidur: "Ha? Eins og leikarinn?"
Michael: "Já einmitt. Og systir mín heitir Sionara"
Ragnheidur: "Eins og bless a japonsku?"
Michael: "Já, einmitt"
Michael Douglas er einn af strákunum sem ég kenni. Enn fremur kenni ég Michael Allen (já einmitt, eins og hinn leikarinn), Robinson, Jeffreyson, Edinson, Walter, Suellen, Rosymary (borid from Hosímerí), Junior, Fortunado, sem vill láta kalla sig Fortune, Rossevelt og Americo. Ég kenni m.a.s. stelpu sem heitir Pamela Anderson, en hún notar eingongu Pamela. Ég kenni líka einum strák sem er hommi og svarar eingonu nafninu Honey (ég á enn eftir ad sjá hvort hann notar stráka- eda stelpuklósettid). Og fyrir utan tau sem ég kenni tá hef ég einnig hitt Washinton, Disney og Walt Disney.
Og forseti Brasilíu er kalladur Lula af heimamonnum. Sem týdir smokkfiskur!
Tannig ad ef ég sest ad hér í Brasilíu tá hef ég ákvedid ad skíra krakkana mína e.t.v. Iceland, Fjórtán, Foxpictures, Behave (tá tarf madur ekki ad segja John behave, bara behave), Ègerbest, Frans Ferdinand eda hvad annad sem mér dettur í hug. Allt virdist jú haegt!
miðvikudagur, mars 23, 2005
Lifid i Brasiliu - 2. kafli
Vinnan min
Ég vinn sem sjálfbodalidi hér í Rio. Ég vinn fyrir samtok sem kallast Iko Poran. Vid erum alls 15 sjálfbodalidar núna. Tetta virkar tannig ad Iko Poran sér um ad fá sjálfbodalida, en er svo med a.m.k. 20 tengls vid ýmsar stofnanir og hópa. Tannig ad flest allir sjálfbodalidarnir eru ad vinna á mismunandi stad. Tegar madur saekir um tá segir madur frá tví sem madur hefur laert og gert og út frá tví er fundinn vinna fyrir mann. Tannig ad allir eru ad vinna vid eitthvad sem hentar teim, og flest allir vid eitthvad skapandi. Hér er stelpa frá Englandi sem er af Indverskum uppruna og kennir indverskan dans i danskóla. Fyrr i mánudnum var týskur ljósmyndari hér med stutt worskshop fyrir krakka, hér er stelpa sem kennir vefhonnun, strákur sem vann sem kokkur i nokkur ar og kennir litlum krokkum ad elda o.s.frv.
Ég er ad vinna í skóla sem kallast Espetaculu. Vid erum tvo sem vinnum tarna en vid vinnum vid sitt hvorn hlutinn svo ad vid vinnum ekki saman í rauninni. Espetaculu er hálfgerdur listaskóli fyrir krakka úr fátaekrarhverfunum. Krakkarnir eru á aldrinum 15 til 22 ára úr misfátaekum hverfum en teim er bodid í skólann. Tarna eru krakkar t.d. frá Rochina (staerstu favelunni í Rio), Ciudade de Deus (sem samnefnd mynd, City of Gods, fjallar um) og favelunum í nágrenni vid mig. À morgnana kallast skólinn Kabuum. Krakkarnir í Kabuum laera grafíska honnun, kvikmyndagerd, ljósmyndun, heimasídugerd o.s.frv. Í eftirmiddaginn kallast skólinn Espetaculu og tar er kennd leiklist, ljósahonnun, búningagerd, svidshonnun og annad sem tengist leikhúsi. Og tarna kenni ég ensku.
Af ollum skólanum, eitthvad um 120 nemendur, eru 4 sem tala einhverju ensku. Adrir kunna tolurnar, ef tá tad. Tannig ad ég er ad rembast vid ad kenna ensku.. á portugolsku. Enskukennslan mín er afskaplega hagnýt. Allir kunna t.d. ad segja "Wassup!" "beer", "party" og "I am cool". Reyndar bannadi ég teim ad segja "I am cool" eftir ad ég komst ad tví ad tad týddi "Èg er rassgat" á portugolsku. Stadreynd sem ég komst ad eftir ad allir hofdu laert ad segja "I am cool".. eda "ég er rassgat".
Nemendurinn kalla mig aldrei neitt annad en professora, teacher eda profa. Sama hversu oft ég bid tau um ad kalla mig Ada (Ragnheidur er algerlega út úr myndinni og Adda hefur tróast ut i Ada. Èg skil ekkert í mommu og pabba skíra mig svona óframberanlegu nafni!). En trátt fyrir tad tá kom tau ekki fram vid mig eins og kennara. Tau kyssa mig alltaf hae og bae, ég sit med teim í matarhléum og tau segja mér frá slúdrinu í skólanum. Í tímunum erum vid adallega ad tala saman um daginn og veginn. Èg kenni teim hlutina a ensku og tau kenna mér hlutina a portúgolsku. Tau segja mér frá bestu stodunum i Rio og ég segi teim frá Ìslandi. Teim finnst skemmtilegast tegar ég segi teim frá túristahlutum sem koma fyrir mig hér i Rio. Og ég verd nú bara ad segja eins og er ad mér finnst tetta frábaert. Tó ad krakkarnir búi flest oll vid fátaekar adstaedur tá eru tau roslega lífsglod. Tau hlaejga meira en edlilegt er og tegar einhverjum tekst ad segja eitthvad mjog vel á ensku tá klappa tau oll og hrópa. Og um daginn hrópudu tau oll "Professora é muinto legal" (kennarinn er mjog kúl) og kloppudu fyrir mér. Tad verudr ad segjast ad tad hlýjadi mér um hjartaraeturnar.
Vinnan min
Ég vinn sem sjálfbodalidi hér í Rio. Ég vinn fyrir samtok sem kallast Iko Poran. Vid erum alls 15 sjálfbodalidar núna. Tetta virkar tannig ad Iko Poran sér um ad fá sjálfbodalida, en er svo med a.m.k. 20 tengls vid ýmsar stofnanir og hópa. Tannig ad flest allir sjálfbodalidarnir eru ad vinna á mismunandi stad. Tegar madur saekir um tá segir madur frá tví sem madur hefur laert og gert og út frá tví er fundinn vinna fyrir mann. Tannig ad allir eru ad vinna vid eitthvad sem hentar teim, og flest allir vid eitthvad skapandi. Hér er stelpa frá Englandi sem er af Indverskum uppruna og kennir indverskan dans i danskóla. Fyrr i mánudnum var týskur ljósmyndari hér med stutt worskshop fyrir krakka, hér er stelpa sem kennir vefhonnun, strákur sem vann sem kokkur i nokkur ar og kennir litlum krokkum ad elda o.s.frv.
Ég er ad vinna í skóla sem kallast Espetaculu. Vid erum tvo sem vinnum tarna en vid vinnum vid sitt hvorn hlutinn svo ad vid vinnum ekki saman í rauninni. Espetaculu er hálfgerdur listaskóli fyrir krakka úr fátaekrarhverfunum. Krakkarnir eru á aldrinum 15 til 22 ára úr misfátaekum hverfum en teim er bodid í skólann. Tarna eru krakkar t.d. frá Rochina (staerstu favelunni í Rio), Ciudade de Deus (sem samnefnd mynd, City of Gods, fjallar um) og favelunum í nágrenni vid mig. À morgnana kallast skólinn Kabuum. Krakkarnir í Kabuum laera grafíska honnun, kvikmyndagerd, ljósmyndun, heimasídugerd o.s.frv. Í eftirmiddaginn kallast skólinn Espetaculu og tar er kennd leiklist, ljósahonnun, búningagerd, svidshonnun og annad sem tengist leikhúsi. Og tarna kenni ég ensku.
Af ollum skólanum, eitthvad um 120 nemendur, eru 4 sem tala einhverju ensku. Adrir kunna tolurnar, ef tá tad. Tannig ad ég er ad rembast vid ad kenna ensku.. á portugolsku. Enskukennslan mín er afskaplega hagnýt. Allir kunna t.d. ad segja "Wassup!" "beer", "party" og "I am cool". Reyndar bannadi ég teim ad segja "I am cool" eftir ad ég komst ad tví ad tad týddi "Èg er rassgat" á portugolsku. Stadreynd sem ég komst ad eftir ad allir hofdu laert ad segja "I am cool".. eda "ég er rassgat".
Nemendurinn kalla mig aldrei neitt annad en professora, teacher eda profa. Sama hversu oft ég bid tau um ad kalla mig Ada (Ragnheidur er algerlega út úr myndinni og Adda hefur tróast ut i Ada. Èg skil ekkert í mommu og pabba skíra mig svona óframberanlegu nafni!). En trátt fyrir tad tá kom tau ekki fram vid mig eins og kennara. Tau kyssa mig alltaf hae og bae, ég sit med teim í matarhléum og tau segja mér frá slúdrinu í skólanum. Í tímunum erum vid adallega ad tala saman um daginn og veginn. Èg kenni teim hlutina a ensku og tau kenna mér hlutina a portúgolsku. Tau segja mér frá bestu stodunum i Rio og ég segi teim frá Ìslandi. Teim finnst skemmtilegast tegar ég segi teim frá túristahlutum sem koma fyrir mig hér i Rio. Og ég verd nú bara ad segja eins og er ad mér finnst tetta frábaert. Tó ad krakkarnir búi flest oll vid fátaekar adstaedur tá eru tau roslega lífsglod. Tau hlaejga meira en edlilegt er og tegar einhverjum tekst ad segja eitthvad mjog vel á ensku tá klappa tau oll og hrópa. Og um daginn hrópudu tau oll "Professora é muinto legal" (kennarinn er mjog kúl) og kloppudu fyrir mér. Tad verudr ad segjast ad tad hlýjadi mér um hjartaraeturnar.
þriðjudagur, mars 22, 2005
Innskot
Ef Lenny Kravitz mun gefa ut DVD diskinn "Lenny Kravitz - Live on Copacabana" ta get jeg sagt "Tarna var jeg"...
(Tonleikarnir voru af einhverjum furdulegum astaedum i bodi borgarstjornar Rio De Janeiro svo ad allir sem bua i Rio voru a svaedinu. Tonleikarnir voru alls ekki med teim bestu sem jeg hef sjed, sjerstaklega i ljosi tess ad jeg hef aldrei haldid uppa Lenny Kravitz. En skemmtileg stadreynd engu ad sidur)
Ef Lenny Kravitz mun gefa ut DVD diskinn "Lenny Kravitz - Live on Copacabana" ta get jeg sagt "Tarna var jeg"...
(Tonleikarnir voru af einhverjum furdulegum astaedum i bodi borgarstjornar Rio De Janeiro svo ad allir sem bua i Rio voru a svaedinu. Tonleikarnir voru alls ekki med teim bestu sem jeg hef sjed, sjerstaklega i ljosi tess ad jeg hef aldrei haldid uppa Lenny Kravitz. En skemmtileg stadreynd engu ad sidur)
miðvikudagur, mars 16, 2005
Lifid i Brasiliu - 1. kafli
Af tima og stundvisi
Jeg hef stundum velt tvi fyrir mjer afhverju sumir gotusalarnir hjerna selja ur. Tad virdist vera tilgangslaust ad ganga um med ur. Straeto gengur ekki a neinum akvednum tima, hann kemur bara tegar hann kemur. Sama ma segja um metroid. "Jeg kem eftir 5 minutur" getur tytt allt fra 1 minutu upp i 50 minutur. A gotum i alfaraleid er stor auglysingaskilti sem gefa upp tima og hita. Klukkurnar a tessum skiltum segja hins vegar oftast ekki tad sama. Fyrsta segir 13.23, su naesta 13.31 og su naesta 13.19. Skolinn sem jeg vinn i er ekki einu sinni med bjollu sem hringir inn i tima, krakkarnir fara bara i tima tegar teir vilja, sem er venjulega 15 til 20 minutum eftir ad timinn a ad byrja. Sums stadar er tetta jafnvel svo afslappad ad ef madur spyr einhvern hvad klukkan er ta litur sa hinn sami bara upp i loft og segir "Tunglid er komid svo ad jeg hugsa ad hun sje svona um tiu".
Og tar sem nanast enginn gengur med um med ur gefur ad skilja ad timi og stundvisi er ekki mjog mikilvaegur hlutur hjer i Rio. Tad tekur allt langan tima. Jeg keypti sima, sem tok klukkutima. Jafnvel to ad jeg hefdi bara bent a simann og borgad. Tegar jeg for til ad fa numerid til ad afblokka simann beid jeg i trja tima og tad var ekkert ad gera svo ad jeg gekk beint inn ad afgreidslubordinu. A medan jeg beid ta hreinskrifadi jeg innkaupalistann minn, skrifadi hann aftur i stafrofsrod og flokkadi svo listann nidur i flokka eftir tvi hvar hver hlutur vaeri stadsettur i budinni. Jeg grandskodadi neglurnar a mjer og handlegginn og aefdi mig einnig i tvi ad bua til allskonar daesihljod og tromma med noglunum. A medan jeg gerdi tetta ta hringdi madurinn, sem atti ad vera ad afgreida mig, i mommu sina, turrkadi rykid ur glugganum, afgreiddi tvo adra og leysti rifrildi a milli maedgna sem voru stadsettar i budinni. Tegar jeg bad hann um ad klara ad afgreida mig ta leit hann a tolvuskjainn og sagdi ad tolvan vaeri ad saekja numerid.
En svona er tetta bara. Lifid er svo miklu afslappadra. Og sjalfkrafa kemst madur inn i tetta brasiliska mynstur. Madur getur eytt heilum degi i ad fara med fotin sin i tvott og kaupa banana. Eda, jafnvel betra, eytt heilum degi i ad fara i vax og hand- og fotsnyrtingu (fyrir taepar 900 kr.) eda ad liggja i hengirumi eda a strond og lesa bok Og tar sem jeg mun aldrei hljota titilinn "Stundvisasta kona Islands" ta finnst mjer tetta bara frekar fint.
Nu tarf jeg bara ad finna ut hvernig jeg get komid upp alika kerfi heima a Islandi..
Af tima og stundvisi
Jeg hef stundum velt tvi fyrir mjer afhverju sumir gotusalarnir hjerna selja ur. Tad virdist vera tilgangslaust ad ganga um med ur. Straeto gengur ekki a neinum akvednum tima, hann kemur bara tegar hann kemur. Sama ma segja um metroid. "Jeg kem eftir 5 minutur" getur tytt allt fra 1 minutu upp i 50 minutur. A gotum i alfaraleid er stor auglysingaskilti sem gefa upp tima og hita. Klukkurnar a tessum skiltum segja hins vegar oftast ekki tad sama. Fyrsta segir 13.23, su naesta 13.31 og su naesta 13.19. Skolinn sem jeg vinn i er ekki einu sinni med bjollu sem hringir inn i tima, krakkarnir fara bara i tima tegar teir vilja, sem er venjulega 15 til 20 minutum eftir ad timinn a ad byrja. Sums stadar er tetta jafnvel svo afslappad ad ef madur spyr einhvern hvad klukkan er ta litur sa hinn sami bara upp i loft og segir "Tunglid er komid svo ad jeg hugsa ad hun sje svona um tiu".
Og tar sem nanast enginn gengur med um med ur gefur ad skilja ad timi og stundvisi er ekki mjog mikilvaegur hlutur hjer i Rio. Tad tekur allt langan tima. Jeg keypti sima, sem tok klukkutima. Jafnvel to ad jeg hefdi bara bent a simann og borgad. Tegar jeg for til ad fa numerid til ad afblokka simann beid jeg i trja tima og tad var ekkert ad gera svo ad jeg gekk beint inn ad afgreidslubordinu. A medan jeg beid ta hreinskrifadi jeg innkaupalistann minn, skrifadi hann aftur i stafrofsrod og flokkadi svo listann nidur i flokka eftir tvi hvar hver hlutur vaeri stadsettur i budinni. Jeg grandskodadi neglurnar a mjer og handlegginn og aefdi mig einnig i tvi ad bua til allskonar daesihljod og tromma med noglunum. A medan jeg gerdi tetta ta hringdi madurinn, sem atti ad vera ad afgreida mig, i mommu sina, turrkadi rykid ur glugganum, afgreiddi tvo adra og leysti rifrildi a milli maedgna sem voru stadsettar i budinni. Tegar jeg bad hann um ad klara ad afgreida mig ta leit hann a tolvuskjainn og sagdi ad tolvan vaeri ad saekja numerid.
En svona er tetta bara. Lifid er svo miklu afslappadra. Og sjalfkrafa kemst madur inn i tetta brasiliska mynstur. Madur getur eytt heilum degi i ad fara med fotin sin i tvott og kaupa banana. Eda, jafnvel betra, eytt heilum degi i ad fara i vax og hand- og fotsnyrtingu (fyrir taepar 900 kr.) eda ad liggja i hengirumi eda a strond og lesa bok Og tar sem jeg mun aldrei hljota titilinn "Stundvisasta kona Islands" ta finnst mjer tetta bara frekar fint.
Nu tarf jeg bara ad finna ut hvernig jeg get komid upp alika kerfi heima a Islandi..
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)
