Í dag er ár liðið frá því að Ragnheiður kom sem hlýr vorblær um miðjan vetur inn í líf lesandans. Það er nokkuð augljóst að fögur fyrirheit mín um að mitt daglega mas myndi minnka með tilkomu þessa bloggs hafa ekki staðist. Ef eitthvað er þá held ég að mitt daglega mas hafi aukist eilítið.

En, ég á allavega platafmæli í dag svo að nú mega allir kyssa tölvuskjáinn bloggsíðunni til heiðurs.

Að panta pítsu

Ef maður á heima í blokk og pantar pítsu, hvort lætur maður þá pítsasendilinn hlaupa upp með pítsuna eða hleypur niður og sækir pítsuna?

Víkend

Helgin er búin að vera nokkuð skrautleg. Ég lenti í því, í þriðja skitpið á jafn mörgum mánuðum, að keyra í bíl með sprungnu dekki. Reyndar var þetta ekki minn bíll eins og í hin tvö skiptin (og ber að taka fram að í fyrra skiptið þá skipti ég á dekkinu á meðan Andrarnir tveir horfðu á.. þeir hjálpuðu bara ofurlítið til). Bíllinn var í eigu yfirþjónsins míns sem var að skutla mér heim. Ekkert var vandamálið þar sem við vorum báðar þrautþjálfar í að skipta um dekk. Okkur var hrósað mikið af nokkrum leigubílstjórum sem söguðst núna trúa á konur og yfirþjónninn hótaði þreumur fullum unglingum með felgulykli því að þeir ætluðu sér inn í bílinn. Allavega kom smá babb í bátinn, bílinn nýr, dekkinn fest á á verkstæði og dekkið vildi ekki af. Voða læti, löggann kom og við vorum litar vitlausar stúlkukindur í þeirra augum.

Á laugardaginn var hið margumtalaða kórpartý. Allt byrjaði vel og skemmtunin var mikil. Ég var ákaflega hress. Svo hress að ég var heldur leiðinleg við alt og alta. Þær áttu nú atriðið alveg skilið en ég missti mig svolítið mikið eftir aðtriðið (Skördí, friðurinn sem við unnum svo hart að í fyrra var brotinn í fyrsta kórpartý vetrarins, því miður af þínum röddum). En núna held ég að við séum kvittar og ég gef öltum skotleyfi á mig í næsta partýi. Ég verð glöð ef atriðið fjallar bara um mig. Núna er ég að vinna í "The Black list of alcohol". Þar eru efstir drykkirnir Sambvuca (skamm Skúli, ég versla bara bjór fyrir þig héðan í frá), freyðivín og hot'n'sweet.

Það var ákaflega lítið að gera á Brekkunni í gær svo að starfsmennirnir eyddu kvöldinu í að grína. Ógeðsdrykkurinn "Kúkablesi" var búin til handa öllum starfsmönnum, Baileys-Amarettokakó, kokkarnir voru sendir fram með mat handa viðskiptavinunum, yfirkokkurinn bjó til karakterinn Hreggvið, sem var með plömmer, rangeyður og smámæltur og reyndi við alla starfsmennina. Skemmtilegast þótti okkur stelpunum þó sæti Ameríkaninn og ég verð hissa ef drengurinn var ekki ánægður með þjónustuna. Húns snérist nefnilega eingönu um hann á tímabili. Eftir vaktina fengum við okkur öll sjeik og súkkulaðiköku (sem ég mæli einstaklega með, því hefur jafnvel verið haldið fram að hún sé betri en kynlíf) og sönnuðu þar með kokkarnir hjartagæsku sína.

Þá er þessi færsla búin, hún var heldur lúinn, enda helgin afar snúinn...

Að verða fullorðinn

Síðustu tvo morgna hef ég verið að passa litla strákinn á efri hæðinni. Hann er sjö ára og við erum búin að leika okkur mjög mikið. Mér finnst mjög gaman að leika mér og er í raun ekkert góð barnapía því að ég svindla þegar við erum að spila og við fáum okkur stundum nammi áður en við borðum mat. Í morgun gerðist samt nokkuð merkilegt þar sem ég sat og las Morgunblaðið.

"Ragnheiður, lestu oft Morgunblaðið?"
"Já, eiginlega alla morgna sko"
"Horfirðu á fréttirnar líka?"
"Já stundum"
"En drekkurðu kaffi?"
"Já ég drekk kaffi"
"Oj ömurlegt. Aumingja þú."
"Nú, afhverju?"
"Afþví að þú ert orðin fullorðinn"

Það liggur afar myrk framtíð fyrir mér ef marka má svipinn á drengnum og tóninn í röddinni. Ömurlegt líf fyrir mig.

ahbú í bili

Af líffræði og æðri endunum

Ég er búin í 2/3 af líffræðiprófinu. Restin er á mánudagsmorguninn. Það er svosem ekkert merkilegt um það að segja, gekk ágætlega (og þá er það bara Mörtu og DerX að þakka, þau kommentuðu, þið hin eruð bara ömurlegt pakk).

Það er hinsvegar gaman að segja frá því að í líffræðibókinni minni er setning sem hljóðar svo, sé hún beinþýdd "Þvag er aðalútflutningvara mannslíkamans". Ég er að hugsa um að stofa litla búð í Englandi sem heitir "First Class Urine" og svo undir skiltinu stendur "Produce with the finest water around, pure Icelandic water, and clean fresh air".
Í prófinu sjálfu, sem fór fram úti í skúr í MH, ákvað prófdómarinn (sem var nafnlaus eldri latínukennar) aðeins að ganga fram. Hann gerði sér hinsvegar ekki grein fyrir því að það bergmálaði um allan skúrinn þegar hann prumpaði, hátt og sjallt, þrisvar sinnum. Æ já barnalegt en fyndið engu að síður.

Bless

Ég er búin að vera alveg ótrúlega dugleg að öllu, nema læra. Bara í dag er ég t.d. búin að klára að skanna inn 118 myndir frá Filippseyjum, setja þær allar inn á netið, raða þeim í rétta röð og skíra þær allar. Er ég ekki dugleg? Endilega segiði mér hvað ykkur finnst um myndirnar. Það mun hjálpa mér í gegnum líffræðiprófið, ég er viss um það!

Til Sindra

Ég tek áskoruninni aðeins gegn því að þú semjir fyrstu tvær línurnar uppá nýtt og hafir nú stuðla og höfuðstafi (sjá t.d. ljóðasíðu Skúlafs). Þá skal ég svo sannarlega taka mér lærdómspásu og yrkja aðeins fyrir þig!

Annars vil ég lýsa yfir ánægju minni með árangur verðandi eiginmanns míns á MTV verðlaununum í gær. Einnig var þetta alveg frábært með Sigurrós.

Takk fyrir og góða nótt

Ágæti lesandi

Frá og með deginum i dag er ég farin í bloggpásu fram til 17. nóvember. Eitthvað gæti birst hér á síðunni en það verður þá eins þurrt og leiðinlegt og síðustu færslur.

Góðar stundir
Ragnheiður

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir tvö

Kæra Ragnheiður!
Ég held ég sé farinn að sjá illa. Það er alltaf erfiðara og erfiðara að lesa af tölvuskjánum, og bara lesa yfirhöfuð. Ég sofna oftast yfir bíómyndum og bókum og grunar að það stafi af verri sjón en fyrr. Hvað leggurðu til ráða?!
Ungur maður á þrítugsaldri

Kæri ungi maður á þrítugsaldri

ó jú, þetta er algengt vandamál. Þannig er það nú að sjónin á oft til með að versna þegar aldurinn færist yfir mann. Ég hef rannsakað bakgrunn þinn rækilega og komist að því að þú þarft engar áhyggjur að hafa. Þú ert í raun ekki á þrítugsaldri. Þú ert vel kominn á sextugsaldurinn (staðreynd sem foreldrar þínir hafa haldið frá þér allt frá ættleiðingu). Þess vegna þarftu engar áhyggjur að hafa af því að sjónin versnandi fer. Farðu bara til augnlæknis og fáðu þér gleraugu.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Þetta er alveg merkilegt. Í kvöld var maður sem kallaði mig "alvöru hörku kvennsu" og "rokkkonu af besta klassa" vegna þess að ég er ekki í viðskiptafræði né lögfræði. Það er þó allavega betra en humarsamlíkingin (þó að ég hafi alls ekkert á móti stelpum í viðskiptafræði eða lögfræði).

Af endajöxlunum er flest hið sama að frétta. Ég held reyndar að ég sé eitthvað undarleg vegna þess að fólk tekur andköf þegar ég segi að þeir hafi allir verið fjarlægðir í einu, verður hissa þegar ég segi að það hafi ekki verið vont og það hafi ekki bólgnað mikið (ég leit bara út eins og ég hefði bætt á mig smá kílóum og heldur mér því frá nammi og kóki) og trúir mér ekki þegar ég segi að það hafti tekið 5 min. Annars hef ég það bara fínt. Fæ reyndar pínu harðsperrur í munninn ef ég tala of mikið og er þess vegna alltaf með pínu harðsperrur. Það hlaut reyndar að koma að því einhvern daginn að ég fengi harðsperrur (er þetta skrifað svona?) í munnin af tali.


A major - you love to live life to the full. You
have a vibrant social life and are not afraid
to take life as it comes. You are content,
bright and often spontaneous.


what key signature are you?
brought to you by Quizilla

Já, ég er bara eins og flest allir aðrir.

Í kvöld var maður sem gaf mér undir fótinn með því að líkja mér við humar. Ekki veit ég hvernig honum datt í hug að það myndi hrífa mig (kannski var það vegna rauðvínsflöskunnar sem hann var búinn með) en það er allavega nokkuð ljóst að hrósið virkaði ekki sem skildi. Mér finnst humar ekki "exteremly beautiful".

Annars er það helst að frétta að ég er minni manneskja en áður. Ég er fjórum tönnum fátækari og á nú einungis 28 tennur í stað 32. Reyndar kom tannlæknirinn fram með endajaxlana í litlu glæru boxi og spurði hvort að ég vildi eiga þá. Ég vildi það ekki.

Bendi á þetta.

Svo er ég farin að sofa.

Af ýmsu

Ég var að koma heim eftir tólf tíma í myrkrakompunni. Þar af eyddi ég þremur tímum með Þjóðverja sem býr hér á landi og leigir aðstöðuna í skólanum. Við ræddum allt milli himins og jarðar; iPod-inn hans, ljósmyndaverslanir í Reykjavík, verðlagningu, vatnið á Íslandi, ferðalög um heiminn, auglýsingagerð, mismunandi staðla eftir heimsálfum, hvað fólk gerir til þess að lifa af mánuðinn o.s.frv. Hins vega hef ég ekki grænan grun um hvað maðurinn heitir. Það barst aldrei til tals.

Kötturinn minn er örugglega orðinn þunglyndur. Hann vil éta allan daginn. Fyrir stuttu hélt ég að hann væri með alzheimer en svo virðist ekki vera því að hann vælir alltaf enn aumingjalegra og hærra eftir því sem maður nálgast eldhúsið (má jafnvel líkja þessu við feluleikinn "Heitt og kalt") og róast allur og steinheldur kjafti þegar honum hefur verið gefið að borða.

Já og ég er er að ná því að juggla í stöðugri hreyfingu með þremur boltum. Húrra fyrir því!

Eftir að ég byrjaði á Lækjarbrekku þá gerði ég mér grein fyrir því að í fáum stéttum landsins er lagt jafnmikið upp úr því að hrekkja fólk og í veitingarbransanum. Ég var t.d. einu sinni beðin um að fara út og kveikja á útikertinu. Rokið var svo mikið að eitt tréið bak við Lækjarbrekku hafði fokið um koll. Og ég féll á heimskuprófinu og fór að leita að kerti. En þetta er afskaplega lítið miðað við þá hrekki sem við ræddum í gær eftir vinnu.

Ein stelpa sem var nýbyrjuð á vetingastað hér í bæ, var send út í frysti að skúra hann, með mjög heitu vatni... sem hún og gerði.

Á Glaumbar var nýtt fólk einu sinni alltaf beðið um að fara niður á Gauk að láta lækka í græjunum. Einnig höfðu eldri starfsmenn fundið upp ímyndað tæki ætlað til þess að ná upp limesneiðinni úr Corona flöskunum eftir að bjórinn hafði verið drukkinn og nýja fólkið var iðulega sent hingað og þangað að ná í þetta tæki. Þeim var líka alltaf sagt að dj-inn væru á bak við stóra spegilinn og í flest öllum tilfellum mátti sjá nýja fólkið liggja og banka á spegilinn í von um að fá óskalag.

Á Café Óperu var nýr þjónanemi einu sinni sendur upp á loft og látinn leita í tæpa fimm klukkutíma að svokölluðum "vinstrihandarbollum"

Á Lækjarbrekku var nýr þjónanemi einu sinni beðinn um að smakka nýtt konfekt sem var í rauninni súkkulaðihjúpaður hákarl. Eftir það var hann alltaf kallaður Moli. Fátt toppar þó drenginn sem ætlaði sér að læra þjóninn og féll fyrir öllum brögðunum. Hann var, á einum degi, sendur á Humarhúsið að ná í vakúm því að það þurfti að vakúmpakka mat sem einhver ætlaði að taka með sér. Hann hljóp út um allan bæ í leit að "desertpressu". Hún var til á Caruso. Stuttu seinna hljóp hann aftur út um allan bæ í leit að "pizzabótum". Þær reyndist einstaklega erfitt að fá, enda ekki furða.

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir eitt

Mér fannst algerlega nauðsynlegt að lesendur, sem ekki skoða kommentinn, sæju hve auðveldlega ég leysi hvaða vandamál sem er. Borist hafa tvö vandamál.

Ég er á túr. Leystu það...
Margrét Maack

Kæra Margrét

Best er að kaupa sér tæplega 24 pakka af pillunni. Pillan er hormónapilla fyrir konur sem gerir það að verkum að þær verða ófrjóar tímabundið. Taka skal eina töflu á dag, alltaf virka töflu (á sumum spjöldum eru nefnilega gervitöflur). Þegar spjaldið klárast þá byrjar þú strax á næsta spjaldi (og ef gervitöflur eru á spjaldinu þá skaltu sleppa þeim). Þetta skaltu gera við alla pakkana. Þá ferðu ekki á túr a.m.k. næstu 6 árin. Þá ættirðu að vera tilbúin til þess að eignast barn og getur þessvegna hætt á pillunni tímabundið.

Ef það virkar ekki þá skaltu einfaldlega fjarlægja eggjastokkana.

Annars verður þú örugglega í fangelsi fyrir að hafa hellt hundruðir unglinga blindfull í teiti þar sem engin var yfir tvítugt og þá átti skilið að fara á túr, það stendur í lögum

Gangi þér vel!
Ragnheiður

____________________________________

Kæra Ragnheiður.
Ég týni öllu! Núna er ég búin að týna (á síðustu þremur vikum) símanum mínum, úlpunni minni, kortinu mínu, uppáhalds flíspeysunni minni, lyklunum að skátaheimilinu mínu, ökuskírteininu mínu.... og svo mætti allt of lengi telja.
Hvað finnst þér að ég ætti að gera?
Inga Rolla

Kæra Inga Rolla.

Ég hefi lengi átt við þetta vandamál að stríða. Ég er með tvær lausnir fyrir þig.

Lausn A
Fáðu þér hlý og góð ullarnærföt. Brækurnar þurfa að vera þannig gerðar að hægt sér að fara á klósettið án þess að fara úr þeim. Síðan skaltu fá þér mikið af góðum vír.
Þú byrjar á því að standa algerlega nakin og bera á þig mikið af teppalími. Síðan ferðu í ullarnærfötin. Nú tekur þú vírinn og bindur öll þau föt, sem þú getur hugsanlega gengið í á hverjum degi, föst við ullarnærfötinn. Síðan velurðu úr þeim hópi þau föt sem þú þarft. Því næst tekurðu símann, ökuskírteinið, kortið þitt, lyklana og annað sem þú þarft að nota og lóðar einn vír fastan við hvern hlut. Því næst festir þú hinn endann á vírnum í vasann á úlpunni þinni (þessari nýju þar sem hin er týnd).
Gleraugun á líka að líma föst við andlitið.

Virki þetta ekki þá skaltu snúa þér að næstu lausn

Lausn B
Ekki ganga í neinu, ekki eiga neitt, ekki vera í skátunum, hættu að keyra, borgaðu tæpar 4 milljónir fyrirfram í Bónus og hættu þar með að þurfa pening í lausaféi. Búðu svo í lundi í Öskjukhlíðinni svo að þú læsist aldrei úti.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Enn geta lesendur leitað til mín. Ég tek á hvaða vandamáli sem er.

Alhliða fagráðgjöf

Er vandamál með bílinn? Þvoðiru rauðan sokk með hvíta þvottinum og er nú allt bleikt? Deyja rósirnar strax? Datt hællinn af skónum? Færðu oft hausverk? Finnst þér lífið erfitt?

Nú býðst einstakt tækifæri til þess að leysa hvaða vandamál sem er Ég veiti lausnir á öllum vandamálum sem fyrirfinnast. Hafir þú eitthvað vandamál fram að færa skildu það á eftir á kommentinkerfinu hér fyrir neðan, með nafni eða dulnefni. Ég mun svara flest öllum vandamálum. Ekki missa af þessu tækifæri til þess að leysa öll vandamál á einu bretti. Öll þjónusta er ókeypis og hlúið er að sálarlífi sérhvers manns.

Vantar þig aukapening?

Ég er tvítug, lífsglöð og stundvís stúlka sem óska eftir að flytjast tæpan mánuð fram í tímann. Hafðu samband í síma 847-TÍMI ef þú telur þig hafa lausina. Góður peningur í boði fyrir rétta aðili.

Nökkvi Páll kom hér til okkar í gær. Alveg er það merkilegt hvað manni þykir vænt um svona lítið kríli og hvað manni er hjartanlega sama um allt slef og gubb sem á mann fer.

Annars fer nú bara eitt í taugarnar á mér. Mamma mín og systir eru alveg æstar í að kalla mig móðu þegar einhverju er beint til Nökkva, þ.e. móðursystirin, móðan. Mér finnst þetta bara ekki nógu gott viðurnefni því að það minnir mig svo óneitanlega mikið á gufu og þá finnst mér að Nökkvi muni alast upp við það að halda að ég sé vitlaus.

Gudda gamla

Gudda ljóðskáld (sjá hér og hér) hefur ekki látið í sér heyra alltof lengi. Hún kemur mér til bjargar í dag þar sem ég er andlaus um líf mitt og þarf að gera milljón líffræðiskýrslur. Að því tilefni eru þetta líffræðiljóðinn hennar.

Ljóð eitt

M fyrir mjólkurkirtlar
B fyrir ber brjóst
G fyrir gyllinæð
Líffræði, ég þrái þig
Líffræði, ég þrái þig


The diversity of Life

í dag er enginn líffræði í lífi mínu
ég þokast áfram eins og gamall brunnur
dimmur, rakur og djúpur
þrái fyllingu

hér áður fyrr var líffræði mitt uppáhaldsfag
ég rannsakaði, prófaði og stundaði
ég fór oft í líffræðileik