Ágæta fólk

Nú eru tíu dagar síðan ég snéri aftur til Kóngsins. Lífið á Íslandi var gott, það er lífið í Kóngsins líka. Ég og hjólið mitt áttum mikla fagnaðarfundi, enda hef ég saknað þess mikið. Ég og Lóla erum fluttur í aðra geðveika íbúð sem er mun nær skólanum okkar. Í íbúðinni er Kakóbarinn, Pálma-altari, kelerísloft, diskókúla, klósett sem rúmar fjóra til fimm í einu og önnur fabjúlössheit. Það eina sem vantar þessa stundina er internetið. Það kemur með kalda vatninu (sem er reyndar til staðar nú þegar). Kakó býr hjá okkur þessa dagana og Þremenningasambandið, eða Þremmarinn eins og Kakó skrifaði á gluggann, nýtur síðustu daga bestu sambúðar þessa heims með ástarjátningum á minnst 40 min. fresti, kúri, nekt og almennri gleði. Það er að sjáfsögðu fáránlegt hversu gott kombó Þremenningasambandið er, enda erum við allar fáránlega fabjúlöss.

Síðasta föstudag fórum hittum við ágætan Jón og drukkum bjór. Það vona ég að við gerum oftar með honum. Síðan fórum við Kakó í partý. Þið vitið, svona venjulegt partý í heimahúsi þar sem er billiardborð, bar, skemmtistaðagræjur og sundlaug. Er það ekki annars venjan? Því næst vorum við Kakó böstaðar í Metróinu, en snillingurinn Kakó laug okkur út úr öllu saman og á endanum græddum við á því að svindla okkur í metróið því að metróvörðurinn kenndi okkur allt um metróið og gaf okkur ofsalega flott hulstur fyrir stimpilkortin okkar (fyrirgefðu mamma mín ef þú ert að lesa þetta, hér eftir lofa ég að stimpla alltaf). Á laugardaginn héldum við Kombó ársins (sem samanstendur af Kakó, Karól, Lólu og Maísól) fabjúlöss matarboð með fabjúlöss drykkjuleik sem endaði í fabjúlöss vitleysu með gríngleraugum, nekt á svölunum, upptalningu á öllum sleikum heimsins og þar fram eftir götunum. Ég sé fram á að Æbeløgade verði lífleg næstu mánuðina.

Við erum búnar að vera duglegar að dokumentera lífið, en vegna internetsleysis fáið þið ekki að fylgjast með í myndum strax. Enn fremur stefnum við á heimsfrægð á YouTube með nýja sketzþættinum okkar, sem er búin að vera í bígerð í hálft ár og fer í framleiðslu bráðlega.

Jæja, þetta er orðð leiðinlegt hjá mér. Bless.

Og smá update á ársverðlaun Ragnheiðar 2006..

Blogg ársins
Hafði gleymt því þar til seint á áramótanótt / snemma á nýársmorgun. Hér skrifar ágætur Bragi heiðarlegasta og opinskáasta blogg sem ég hef lesið. Hann fær stórkostlegt hrós frá mér því að þetta fékk mig virkilega til að hugsa, ekki endilega um drykkjuna heldur ákvarðanir og að lifa sáttur með sjálfum sér. Hiklaust skyldulesning á tímum áramótaheita og nýrra tíma.

Persónulegur annáll Ragnheiðar árið 2006

Og nú er árið að líða. Stórgott ár þetta 2006. Mér er með öllu ómögulegt að taka saman alla sigurvegara þessa árs, en finnst þó að einhverjir ættu að fá verðlaun.

Meðleigjendur ársins
Hér koma til greina tvö afbragðs dúó, foreldrar mínir og Kakó Feiti og Lóla. Samkeppnin er þó ekki hörð, því þó að foreldrar mínir séu afbragðs fólk þá munu þau aldrei geta slegið stórfengleika Þremenningasambandsins við. Skál fyrir Kakó! Skál fyrir Lólu!



Afrek ársins
Akróbatík. Frekari útskýring er óþörf.

Gleði ársins
Lífið í Kóngsins, sem er eintóm hamingja

Partý ársins
Tryllingshelgi á Howitzvej 65, 4. sal t.h. dagana 9. - 12. september í boði Þremenningasambandsins, Sigga San, Stony the Pony, Hones Jon og fylgifólks.

Maður ársins
Mörg ykkar halda eflaust að leiðir okkar hafi legið saman fyrir löngu, en nei, við kynntumst í byrjun þessa árs og síðan þá hefur líf mitt hlotið nýjan tilgang. Pálmi Gunnarsson. Hann verður e.t.v. maður þessa áratugs.



Slot ársins
Howitzvej 65, 4. sal t.h. Hér fær Henning líka eitt stig.

Nöfn ársins
Tvö nöfn standa uppi sem sigurvegarar í ár. Annars vegar Kakó Feiti, því það er svo gott nafn. Guðný, höfundur Kakó (þá nafnsins, ekki manneskjunnar) má taka við verðlaununum í Kóngsins. Og hitt nafnið er Þremenningasambandið, því það er svo fáránlega töff.

Skópar ársins
Ef rétt telst til þá hafa 16 skópör bæst við glæsilegt og dafnandi safn mitt. Gullskórnir eru þó hiklaust skór ársins. Í gullskónum má dansa, endalaust.



Lag ársins
Þó svo að Young Folks með Peter, Bjorn og John komi sterklega til greina, þá er ótvíræður sigurvegari Þorparinn með Pálma (sem var einmitt að hljóta titilinn Maður ársins í Persónulegum annál Ragnheiðar 2006)

Seleb-hittingur ársins
Stórkostleg afrek hafa átt sér stað í þessum flokki á líðandi ári. Erlend Øye er þó óumdeilanlegur sigurvegari. Heppinn hann að hafa hitt mig!

Fylgihlutur ársins
Annað árið í röð hljóta gríngleraugu sigur, enda hef ég á þessu ári komið mér upp góðu safni af þessum stórskemmtilega hlut.



Orð ársins
Í fyrstu var ég í örlitlum vafa. Mér fannst eins og "at gå amok" ætti að vera orð ársins (þá yrði flokkurinn væntanlega að heita "Þrjú orð ársins"). En síðan áttaði ég mig auðvitað á því að ég væri í ruglinu. Fabjúlöss er að sjálfsögðu orð ársins!

Tónleikar ársins
Ekki endilega í þessari röð.
- Sufjan Stevens - Vega, Kóngsins Köbenhavn
- Hjaltalín og Sigríður Hjaltalín - Á mörgum mörgum stöðum, Reykjavík
- The Whitest Boy Alive - Vega, Kóngsins Köbenhavn
- Jens Lekman - Þjóðleikhúskjallaranum, Reykjavík
- Hot Chip - Vega, Kóngsins Köbenhavn

Kynhneigð ársins
Samkynhneigð, óvenju ríkandi allt um kringum mig þetta árið. Gaman að því.

Vonbrigði ársins
HM, jú jú, Brasilía átti þetta alveg skilið, en mér fannst þetta bara svo glatað!

Mynd ársins
Því mun meira sem ég hugsa um það, því ótrúlegra finnst mér hvað þessi mynd er tryllt. Ég er á nærfötunum að steikja pönnukökur, að baki er þriggja daga fyllerí og eitt í viðbóð í bígerð. Og þessi mynd er geðveiki. Hún birtist líka í Fréttablaðinu. Sjúklegt kredit til Einars fyrir hana.



Fjallkona ársins
Fjallkona Seltjarnarness 2006 og þá er ég að sjálfsögðu að tala um mig sjálfa.

Drykkur ársins
Ölið (ef ekki bara Tuborg) sigrar í ár enda hefur það verið teigað stíft, í gleði og sorg, í flýtum og rólegheitum, inni og úti, uppi og niðri og allt um kring.

Kombó ársins
Þremenningasambandið og Karól. Hiklaust vandaðasta kombó sem völ er á. Tobbi og ég fáum líka kredit fyrir kombó ársins, enda mjög gott súperhetjukombó þar á ferð.

Ég læt við sitja hér, þó svo að ég gæti haldið áfram endalaust. Til hamingju með gamla árið og gleðilegt nýja árið. Það verður án efa fabjúlöss.

Á milli jóla og nýars..

Jesús fór í partý of smánaði sig eins og honum einum er lagið. Skálum fyrir því. Skálum líka fyrir Steina og hans snilldarlegu eldamennsku. Og skálum fyrir stórfenglegu reunioni! En nú skulum við hætta að skála svo að Jesú smáni sig ekki meir.

Af mér er það hins vegar að frétta að ég hef það gott. Ég vinn og þess á milli hef ég það huggulegt með Karól og stórgóðum kvikmyndum á borð við Moving Castle og Spirited Away, sem ég mæli með fyrir alla. Í dag keypti ég mér líka Murakami bækur fyrir restina af árinu og get vart beðið eftir að lesa þær. Á morgun er svo stórvinir mínir og undurfögru elskhugarnir, Skúds og Skördí, að halda brullup. Ég hlakka svakalega til, ég á mjög líklega eftir að skæla smá af hamingju. Hér er mynd af þeim, á morgun ætla ég að taka fleiri myndir af þeim, mun sætari en þessa..


Og að lokum, áður en árið líður í aldanna skaut, hér er Dojstland í máli og myndum. Mývatn bíður næstu áramóta

P.S. Ég varð eiginlega að leyfa uppáhaldsmyndinni minni af Skúds og Skördí fylgja með, þegar Skördí var ekki með neinn haus..

Jesús óskar lesendum öllum gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári!
Aðallega fyrst að hann gerði það ekki í fyrra í rafrænu formi heldur eingöngu á jólakortum

Slíkt hið sama geri ég. Ég vona að þið eigið gleðileg jól með nóg af bókum, súkkulaði, teiknimyndum, spilum og almennum huggulegheitum. Það er í það minnsta mitt fyrsta plan yfir hátíðarnar. Svo fer Jesú í partý.

Þremenningasambandið og Howitzvej - stutt intró

Á sunnudaginn bökuðum við piparkökur. Þær voru í laginu eins og nærbuxur, brjóst, e-pillur, typpi, bjórflöskur, eitt stórt Ísland, kvennlíkami og svo voru nokkrar stjörnur, englar og jólatré inná milli. Og í gær fluttum við úr höllinni á Howitzvej. Sannarlega mun ég sakna eldhúsgólfsins, kompunnar, skápsins með klósettinu, píanósins og annara materíalískra hluta. En mest af öllu mun ég þó sakna elsku hjartans Kakó. Kakó sem er allt í einu; snillingur, barn, fáviti, stórkostleg, Kakó Feiti, Keikó, Kókós (nú segiru "Ég heiti ekki Kókós!"), með fabjúlöss rass og fáránlega sæt. Til að syrgja síðasta kvöld Þremenningasambandsins á Howitzvej og halda uppá stórkostlegustu sambúð á gjörvöllum Norðurlöndunum héldum við partý á mánudagskvöldið með Steina og strákunum í beinni í útvarpinu frá Íslandi. Það er merkilegt, eins og Lóla benti á, að á einhvern hátt hefur öll okkar sambúð einkennst af sambandi við strákana. Og í boða Steina, steig Þremenningasambandið villtan, berrassaðan dans við húslagið "Young Folks".

Ég ætla mér ekki að skrifa langt, sentímental blogg um Þremenningasambandið og stórfengleika þess (enda bókað mál að hvert mannsbarn viti allt um það). Það væri líka svo óviðeignandi því að við erum svo ósentímental. Við erum fyrst og fremst snillingar (nei, ég er ekki að spara hógværðina). Seinna mun ég gera topp lista yfir afrek Bandsins á árinu. En fyrst mun Þremenningasambandið leggja Ísland að fótum sér. Eruð þið í startholunum?

It's that time of year again

Kæru lesendur! Ég hef ákveðið að búa til hefð - jólakortahefð. Ég er að búa til jólakort eins og í fyrra. Og eins og þá er nú er hægt að panta jólakort hér fyrir neðan með því að skilja eftir nafn og heimilsfang. Það mega allir panta jólakort, þeir sem ég þekki, þeir sem ég þekki ekki, þeir sem tala íslensku, þeir sem tala útlensku. Svo endilega, pantið Ragnheiðarjólakortin 2006. Þið getið byrjað að safna!

Áður en lengra er haldið þykri mér rétt að nokkuð komi fram. Fyrir tæpum tveimur mánuðum síðan byrjaði ég í íslenska kammerkórnum Stöku. Kórinn er skemmtilegur og það er gaman. Hér með vil ég þó opinberlega tilkynna að ég syng í altinum. Takk fyrir.

Af sunnudeginum 26. nóvember 2006, þegar Lóla átti afmæli

Hver kannast ekki við að byrja daginn á blinner og ratleik í boði Kakó hf., halda síðan í óvænt ekta danskt afmælisboð með eplaskífum og keitu kakói (þó ekki eins og í manneskjunni Kakó) í íbúð í anda Parísar, ca. 1950, sem tilheyrir trúð að nafninu Kurt? Kurt sem er um sextugs aldurinn, í alltof stórum, glansandi grænum hlaupaskóm, svitahlýrabol, jakkafatajakka, hlaupabuxum, með þverslaufu og hvítvínsglas hvert sem hann fer og fær sér köku á disk, ekki til að borða, bara til að horfa á. Æ þið vitið, þessum Kurt sem að hangir á hvolfi í trapísunni sinni (ég meina, hver á ekki trapísu í stofunni?) og drekkur Diet Kók. Og hver kannast ekki við að læðast upp á þak til þess að sjá stjörnunar og Kóngsins í öllu sínu veldi og líða svona eins og í bíómynd? Svo kemur að sjálfsögðu jólasveininn, sem er 3 metrar á hæð eins og alltaf og lætur alla syngja "Merry Christmas to You" fyrir Lólu, af því að hún er jú einu sinni tvítug í dag. Og það kannast nú allir við þetta klassíska vandamál að vera með ristóra rauða helíumblöðru bundna fasta við hjólið sitt. Og þessi blessaða blaðra, sem er samt svo stórkostlega skemmtileg, krefst töluverðrar athygli, því fyrir utan það að vera mjög áberandi rauð þá kemst hún ekki inn um allar hurðar. Og þið vitið, maður þarf að binda hana fasta við handriðið á stiganginum svo að hún svífi nú ekki burt og vonar bara að Henning eigi ekki eftir að bregða mikið þegar hann sér hana í fyrramálið. Æi svona alveg týpískur sunnudagur, ekki satt?

Tilvitnun vikunnar:

"No, nothing you will learn here will be intellectual. Please do not expect to learn any of that sort. And hopefully, at the end of the first year, you will all be a bunch of happy idiots. If all goes according to my plan"

- Ole Brekke

Uppáhaldssetningin mín síðustu daga er í boði Austfjarða.

"Varstu búin að heyra að Þráinn Prentari skaut köttinn hans Kidda Píku á vídjóleigunni?"

Kiddi Píka er stundum kallaður Kiddi Fluga af því að hann á Vídjófluguna. Hann birti fréttatilkynningu í einu af fréttablöðunum á Austfjörðum um það að hann hafi fengið sér nýjan kött og væri búin að jafna sig. Aumingja Kiddi, sem var að missa mömmu sína. Og Þráinn Prentari er auvitað bara klikk. Hann var einmitt að fljúga heim til Egilstaða í morgunsárið. Ég er hægt og smátt að breytast í Austfirðing, sem er gott og blessað.

Topp 5 listi líðandi stundar

5. Sufjan Stevens yfir grímugerð í skólanum
4. Sufjan Stevens geisladiskarnir mínir
3. Sufjan Stevens í iPóðanum þegar verið er að hjóla
2. Sufjan Stevens á tónleikum síðasta sunnudag - ólýsanlegt (þið sem farið á komandi dögum eigið stórkostlega hluti í vændum. Takið með snýtuklúta fyrir himneska hrifningu)
1. Sufjan Stevens

Í morgunsárið..

.. er oft mjög gaman þegar Kakó er að vakna. Eða öllu heldur ekki að vakna.

Lóla: "Kókós, klukkan er átta"
Kakó: (Sofandi, en engu að síður mjög ákveðin) "Já, ég er mjög meðvituð um það, takk fyrir!"

------

Maísól: "Kakó, klukkan er rúmlega átta"
Kakó: (Metnaðarfull) "Já, ég er sko að gera tilraun. Ég er athuga hvað ég get sofið lengi og farið seint út, en mætt samt á réttum tíma í skólann"

Skólinn minn er stórkostlegur. Um daginn sagði kennarinn minn: "This is suppose to be stupid. If you don't feel stupid, you're definitely not doing it right!" Það líkaði mér vel.

Leikrit - sönn saga
Persónur og leikendur

Hann


Hún



Um borð í flugvél

Hann: "Hvað heitiru?"
Hún: "Ég heiti Maísól"
Hann: "Vá, en fallegt"
Hún: "Takk!"
Hann: Skemmtiru þér vel á Ariwaves?
Hún: "Já, mjög vel! En þú?"
Hann: "Mjög vel. Þetta er ótrúlega skemmtileg hátíð. Þið Íslendingar eruð alveg magnaðir. Hefur farið oft áður?"
Hún: "Já, þetta var fimmta skiptið sem ég fer"
Hann "Er það? Frábært. Hvað fannst þér skemmtilegast í ár?"
Hún: "Laugardagskvöldið á Þjóðleikhúskjallarnum. Patrick Watson, Hjaltalín og Jens Lekman. Hann var alveg ótrúlegur"
Hann: "Já, hann er rosalega klár"
Hún: "Já ég var orðlaus, Ég var því miður ekki komin þegar þú varst að spila, en ég sá þig Í Kaupmannahöfn um daginn. Það var æðislegt. Mér finnst tónlistin þín alveg stórkostleg"
Hann "Finnst þér það? Takk fyrir það"
Hún: "Jæja, þá erum við lent. Takk fyrir spjallið"
Hann: "Já, sömuleiðis. Við sjáumst"
Hún: hugsar "Haha.. einmitt!"

Hugsanir um hið margbrotna líf
Þetta kemur frá hjartanu.

Ég kom heim á fimmtudaginn til þess að kveðja afa minn, sem var jarðaður í dag. Heimsóknin var súrsæt. Það var gott að koma heim en tilefnið var skiljanlega erfitt. Ég fékk miða á Airwaves sem gerði það að verkum að ég hitti vini mína sem koma mér sífellt á óvart með því að vera skemmtilegri, hæfileikaríkar, yndislegri, fallegri og betri en mig minnti. Ég hitti foreldra mína sem eru stórfenglegasta fólk sem ég þekki og fylla mig stolti.

Þegar haustsólin skein inn um kirkjugluggana, lék við liljurnar hans afa og kvaddi hann þar með í síðasta sinn áttaði ég mig á því hvað ég er heppin. Ég stend á tímamótum. Ég er þakklát, einlæg og auðmjúk gangvart lífinu. Í kringum mig er einungis fólk sem mér þykir svo vænt um. Fólk sem hefur gefið mér og kennt mér svo margt og átt hlut í því að gera mig að þeirri manneksju sem ég er. Ég er uppfull af ást og elska svo marga og svo margt. Ég er stolt af mér fyrir að fylgja hjartanu og láta drauma mína rætast. Það er ég sem set reglurnar héðan af. Ég ætla að njóta lífsins, til þess er það. Ég vona að þið gerið það með mér.

Þúsundfaldar þakkir til ykkra sem vitið öll hver þið eruð. Þið skiptið mig máli. Miklu máli. Takk og takk.

Hér eru nokkrir random puntkar sem þurfa að koma fram:
(Það er voðalega gott að vera random)

- Ég er örlítið stressuð fyrst að engum fannst merkilegt að það sé dvergur með mér í skólanum. Ætli ég sé svona fáránlega fordómafull? En dvergurinn er allavega yndislegur og mun ég því eftirleiðis aldrei kalla hana annað en Sigrid. En hún heitir það jú einmitt.

- Ég held að kaldhæðni örlaganna sé ef að maður verður fyrir sjúkrabíl. Hentugt? Já, en afskaplega kaldhæðnislegt.

- Vill einhver senda mér diskinn Séð og heyrt með Pálma Gunnarssyni? Takk.

- Síðasta laugardag var skólapartý. Við þremenningasambandið slógum í gegn enda er bara grín hvað við erum fáránlega fabjúlöss og skemmtilegar.

- Ég er byrjuð í Íslendingakórnum Stöku. Af því tilefni vorum við Lóla að sjá um vöffluboð í Jónshúsi síðasta sunnudag. Ég held að það sé hápunktur Íslendingasamfélagsins í Kóngsins. Nei, hápunkturinn er reyndar að spila reglulega félagsvist í Jónshúsi, þar sem "fyrsti vinningur er glæsilegur, flugmiði fyrir 2, fram og til baka, heim til Íslands!"

- Lífið er glorious, að vanda, hér í Kóngsins

Take me to the circus

Ég er alveg sjúk í að vera lasin hérna í Kóngsins. Ég er venjulega aldrei lasin en núna er ég búin að fá flensu og sit í þessum skrifuðu orðum heim með magapínu. Það er s.s. ekkert til þess að væla yfir enda er komið haust í Kóngsins og úti er rigning og rok. Það er ömurlegt veður til þess að hjóla í, eins og gefur að skilja. Enn fremur þýðir að hérna heima er ekki mjög hlýtt. Ég þarf svo nauðsynlega að komast að því hvenær á að setja hitann aftur á hérna á Howitzvej. Við erum farnar að sofa í meiri fötum en venjulegt er og skjálfa eins og hríslur á morgnanna sem óhjákvæmilega leiðir til þess að enginn vill fram úr og allir verða seinir. Ég þarf líka nauðsynlega að komast að því hvenær á að skipta yfir í vetrartíma, þ.e. hvaða dag klukkan verður tvisvar 18 eða 17. Ég vil ekki gera eins og Karól og Alma sem misstu af vetrartímanum eitt árið og eyddu þessum aukaklukkutíma í að bíða eftir gestum í vöffluboð. Þær ætluðu sér reyndar að geyma þennan klukkutíma og nota hann seinna þegar þær þyrftu á honum að halda.

En aðeins af skólanum. Skólastjórinn heitir Ole. Hann er líka aðalkennarinn okkar, svona nokkurs konar maestro. Ole er eitthvað um 65 ára. Hann gerir lítið annað en að standa á haus, taka afturábak kollhnís í handstöðu, lyfta fólki upp í flugvél og láta það sitja á uppréttum fótunum sínum og ýmsar aðrar listir sem að maður býst ekki við að 65 ára maður fari léttilega með. Enn fremur fer hann svo létt með þetta að á meðan hann tekur afturábak kollhnís í handstöðu þá er hann rólega að útskýra hvernig er tænkilega best fyrir okkur að gera slíkt hið sama. Hann er örugglega skemmtilegast afi sem hægt er að eiga og afskaplega góður kennari.

Í þessari viku byrjuðu krakkarnir á öðru ári. Á öðru ári eru stórkostlegir karakterar. Þó eru reyndar tveir sem standa uppúr. Fyrst er það Braoulio sem er stórkostlega flaming gay. Hann er frá Portúgal, svartur, ca. 190 cm. og yndislega dramatískur. Fátt hef ég séð betra en hann dansa, gjörsamlega flaaaaming. Um daginn vorum við tvö að vinna saman í akróbatík. Hann lenti eitthvað vitlaust á mér þegar ég ætlaði að kasta honum í flugvél og ég held að ég hafi tímabundið gelt hann. Þar upphóft eitt besta dramakast sem ég hef séð. Braoulio var langt í frá reiður út í mig en bara afskapalega "traumatized" eftir atvikið, skiljanlega. "Maybe I should go pee and see if it works?" "Oh my God, everything went black, or maybe white I don't know. I just thought I was going to die" "I am OK now, but I don't think my babies will not be OK"
Braoulio býr með tveimur öðrum krökkum í skólanum, Ernesto og Sigrid. Ernesto er frá Brasilíu, líka eitthvað um 190 cm, sjúklega góður í fimleikum og e.t.v. líka gay (það er óljóst enn). Sigrid hinsvegar er frá Svíþjóð, ljóshærð og bláeygð, alltaf hlægjandi og brosandi, afskaplega yndæl og eitthvað um 90 - 100 cm. á hæð. Já gott fólk, tveir hávaxnir menn og dvergur! Dvergur í sérstökum dvergaskóm og á sérstöku dvergahjóli! Það gerist vart betra.

P.S. Ég var á nærfötunum í Fréttablaðinu síðasta þriðjudag, fyrir þá sem hafa áhuga. Frekar töff.

Ég stefni á ógnarhraða í átt að heimsfrægð. Allavega svona næstu dagana..

Áður en lengra er haldið vil ég byrja á að tilkynna um nafnabreytingu sem fram hefur farið hér á Howitzvej 65, 4. hæð til hægri (sem, að venju, svífur um á bleiku skýi). Katrín verður hér eftir Kakó Feiti (eins og áður hefur komið fram), Kakó eða Keikó, Sigríður verður Lóla Eir, Lóla eða Siggi litli og sjálf er ég Maísól.

Og nú liggur leið okkar Kakó og Lólu í súkkulaðibúð þar sem fæst súkkulaði sem er betra en nokkur matur eða nokkuð sem ég hef nokkru sinni smakkað. Væntanlega súkkulaðið sem maður fær í svona "Welcome to the Community" gjöf frá Lykla-Pétri þegar maður kemur til Himnaríkis. Vaaaaa...