Af nýrri vinnu

Ég hef hafið dagvinnu. og ég er að reyna að finna upp eitthvað númerasystem á þessar þrjár - fjórar vinnur mínar, vinna eitt, vinna tvö o.s.frv. En dagvinnan er í bókabúð og er frábær. Ég er að líma allan daginn og raða í hillur á milli þess sem ég brosi og er sæt.

Mamma og dóttir í barnabókardeildinni. Af einhverjum ástæðum vill mamman ekki kaupa bók heldur vídjóspólu handa stelpunni, en hún vill frekar bókina Amma og þjófurinn á safninu.

Dóttirin: "En mamma, mig langar ekkert í vídjóspólu. Mig langar í þessa bók"
Mamman: "Nei, það eru að koma jól. Þú mátt fá vídjóspóluna"
Dóttirin: "En mamma, þessi bók fjallar um að leysa vandamál og það er ótrúlega gott fyrir mig að lesa hana. Ég ætla nefnilega að verða lögregla þegar ég verð stór!"

Mamma mín er kennari

Ég segi eins og Tobbi. Ég skammast mín. Ekki fyrir það að mamma mín sé kennari. Nei, ég er frekar stolt af því. En ég skammast mín engu að síður að vera, líkt og Tobbi benti á, að vera skyndilega komin aftur til ársins 1830.

En þar sem mamma mín er kennari hafa þessi mál verið rædd í þaula hér á heimilinu. Og ég hef komist að þeirri niðurstöðu að það sé best að leggja niður menntamálaráðuneytið. Menntamálaráðuneytið og menntamálaráðherra(frú) eru hvort eð er að skíta á sig. Til rökstuðnings má t.d. nefna að fólk virtist almennt ósátt við samræmd stúdentspróf (sem eru jú efni í aðra færslu, en látum það vera). Það er líka ótrúlegt að fólk (lesist menntamálaráðherra(frú) og starfsmenn menntamálaráðuneytissins) hafi ekki áttað sig á því fyrr að '88 árgangurinn væri svona stór og kæmist hreinlega ekki fyrir í menntaskólum landsins.

En í þessum verkfallsumræðum hefur menntamálaráherra(frú) sýnt og sannað (að minnst kosti fyrir mér og móður minni) að starfið er með öllu óþarft. Ég hef reyndar ekki fylgst grant með fréttunum né reynt af mesta afli að lesa allar blaðagreinar um verkfallið en í þau fáu skipti sem ég hef heyrt í menntamálaráðherra(frú) þá hefur hún ætíð verið að tala eitthvað bull. Um daginn voru t.d. umræður í útvarpinu frá alþingi þar sem stjórnarandstaðan krafðist aðgerða að hálfu menntamálaráðherra. Þar var m.a. bent á að kennarar hefðu gert allt sem þeir gátu til að koma í veg fyrir þetta verkfall og reynt að semja áður en grípa þyrfti til aðgerða sem þessa. Það eina sem menntamálaráðherra(frú) hafði um málið að segja var að Össur og Kolbrún væru ómálefnanleg. Punktur.
Og í gær vær hún í sjónvarpinu að tjá sig um kosti og galla RÚV (í sjónvarpsþætti sem var svo illa unnin að hann er líka efni í heilt blogg í viðbót, en látum það eiga sig í bili). Merkilegt að þetta skuli vera það sem henni finnst hún þrfa að tjá sig um. Og merkilegt að hún hafi ekki meira um málið að segja.

Svo, menntamálaráðuneytið, sem á víst m.s. að sinna menntamálum virðist vera með öllu óþarft. Gefum okkur það að það kosti tvær milljónir á mánuði að reka ráðuneytið (það er væntanlega miklu meira þar sem ráðherran fær eitthvað um milljón á mánuði). Með þeim pening væri t.d. hægt að hækka laun 100 kennara um 20.000 kr. á mánuði.

Ég er farin að kasta snjóboltum í menntamálaráðuneytið. Bless.

Byrgðu aftur augun þín

Ég er bara tuttuguogeins árs gömul. Ég á (vonandi) enn eftir að upplifa öll þessi andartök sem fólk segir að séu bestu andartök ævinnar; að eignast barn, að gifta sig og svo framvegis. En hér áðan var ég að svæfa Nökkva Pál. Það var rigning og þegar hann sofnaði þá kúrði hann sig í hálskotið mitt og fiktaði í hárinu mínu. Og allt varð svo fallegt á þessu andartaki.

Væmið? Kannski. En mér er alveg sama, það er fátt sem jafnast á við sofandi barn í fanginu á manni.

Af liðinni viku

- Mamma og pabbi ákváðu að fara til Pennsilvaníu að fylgjast með forsetakosningunum. Þau voru svo reið yfir úrslitunum að þau máluðu eldhúsið hjá fólkinu sem þau gista hjá í allskonar tryllineonlitum. Þau koma aftur á sunnudaginn.
- Hér var haldið gúdd sjitt matarboð. Tyrfingur og stelpurnar hafi þakkir fyrir.
- Í stofunni hefur verið haldið rockshow á hverju kvöldi. Ég hef alltaf verið í aðalhlutverki.
- Venjulega veit ég ekkert betra en að vera ein heima. Það á þó ekki alveg við núna.
- Rúmu korteri eftir að foreldrar mínir héldu burt bilaði faxsíminn. Það væri svo sem ekkert merkilegt þar sem við notum faxsímann ótrúlega lítið. En línan flæktist við aðra línu og hingað hringdi því aragrúi af fólki að leita að Ástrúnu. Og a.m.k. 16 sinnum á dag hringdi eldri kona, sem náði engan vegin að síminn væri bilaður. Fyrst var þetta fyndið en eftir fjóra daga reif ég símann úr sambandi.
- Þvottavélin ákvað að þvo í tvo sólahringa. Ég gat ekki fengið hana til að hætta. Eina ksýringin á þessu gæti verið að henni hafi einfaldlega fundist fötin mín og skítug.
- Kötturinn hatar mig. Ég greiði honum ekki tvisvar á dag, fiksurinn er búinn og hann er of snobbaður til þess að borða kattamat.
- Síðan á föstudag hefur staðið heil bjórkippa óhreyfð í ísskápnum. Enginn vinur minn hefur viljað sötra hana með mér (og það er of seint að bjóðast til þess núna) og ég hef því hafið söfnunina "Karól heim". Áhugasamir hafið samband.
- Steini Tík fær mikið high five fyrir að lána mér 400 kr. fyrir Donnie Darko.

Marilyn Monroe var hress og kyntokkafull í kvöld..
Picture blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Airwaves

Það er alveg merkilegt með sumt fólk hvað það er ótrúlega leiðinlegt. Bara virkilega drepleiðinlegt fólk sem missir aldrei út úr sé svo mikið sem hálfa setningu sem er fyndin. Svo er líka til fólk sem lyktar ótrúlega illa, alltaf. Jafnvel þó að það sé nýstigið út úr sturtunni, þá lyktar það bara illa. Og svo er til fólk sem er bara ljótt. Bara virkilega ljótt.

En svo er til fólk sem er svo kúl að maður gæti dáið. Og það er kúl án þess að vera eitthvað mikið að reyna að vera geðveikt kúl. Það er bara svona virkilega kúl fólk. Og þegar maður er að tala um þetta fólk þá segir maður kannski "Já einmitt, hann / hún er svo kúl" bara vegna þess að það er satt.

Það var mikið af þannig fólki að spila á Airwaves. Og ég nenni ekki að fara telja það allt upp en verð þó að segja að mest kúl af öllum voru Gus Gus. Þau voru svo kúl að ég held bara að ég deyji.

Meira vil ég ekki segja um Ariwaves. Nema að þetta var allt frekar magnað. Bless

Óeðli

Suma daga fyllist ég einhverju óeðli. Óeðli sem ég bara skil ekki. Þá langar mig að gera eitthvað rosalega ljótt.
Í sumar var ég t.d. í sundi og þá langaði mig skyndilega til þess að pissa í laugina og fara svo upp úr. Bara vegna þess að í hálfa minútu fannst mér fyndið að ég myndi standa á bakkanum og horfa á fólk baða sig í pissi. Ég pissaði samt ekki í laugina. En ég hugsa að fólkið hafi hvort eð er verið að synda í örlitlu magni af pissi.
Eftir að hluti kórsins söng í sænska sendiráðinu þá voru sendiherrahjónin að kveðja alla með handabandi. Þau stóðu þarna virðuleg í útidyrahurðinni og sögðu að við hefðum sungið undursamlega. Þau voru óttalega sænsk og sæt. Og allt í einu langaði mig rosalega til þess að skyrpa í hendina á mér áður en röðin kæmi að mér að taka í hendina á sænska sendiherranum. En ég gerði það að sjálfsögðu ekki.
Og í gær beið ég á rauðum ljósum og þá fylltist ég skyndilega óstjórnlegri löngun til þess að keyra aftan á bílinn fyrir framan mig, og helst bakka á þennan fyrir aftan mig, algerlega að ástæðulausu. En ég gerði það ekki.

Það er spurning hvernær ég missi mig og geri hlutina..

Bloggað undir rós

Ég hef aldrei verið jafn fegin og nú að brjóstin skulu ekki vera staðsett á enninu. Takk fyrir það. Það er bókað mál að nú skal tekin pása á þessu rugli og í staðinn stríðinu sinnt almennilega. Og það væri fínt ef ég þyrfti ekki lengur að merkja hlutina. Þá væri hausverkurinn e.t.v. aðeins minni.

Hjólið mitt og ég

Í dag reyndi ég að gerast hjólakona. Það gekk ekki vel. Ég barðist við vindinn úti á Nesi sem var svo mikill að ég þurfti að leggja mig alla fram við að hjóla niður brekku. Á endanum gáfumst við hjólið upp og tókum strætó niður í bæ. Þegar ég hjólaði heim var rokið hætt. Í staðinn hjólaði ég á menn sem voru á gangi fyrir framan Jón Sigurðson og datt af hjólinu. Ég var heldur vandræðaleg þegar ég bað þá afsökuna. Þeir voru hressir. Ég heimta:

a) eilífan meðbyr
b) eilíft niður í móti, líka á bakaleiðinni. Það er miklu skemmtilegra
c) ekkert fólk sem hægt er að hjóla á
d) rautt hjól með brúnni bastkörfu

Annars ætla ég að geyma blogg í boði samtals okkar Mörtu og Hrafnhildar. Ég ætla að fá að útfæra það aðeins betur.
Bless

Ég mun aldrei...

Það eru nokkrir hlutir í lífinu sem ég hef heitið að gera aldrei. Sumir eru reyndar of persónulegir til þess að ég fari að telja þá upp hér. Og aðrir hlutir eru þannig úr garði gerðir að ég þarf ekki að heita einu né neinu því að ég veit að ég mun aldrei gera þá. Ég þarf t.d. ekki að heita því að fara ekki í efnafræði í Háskólanum eða pissa ekki á Monu Lísu. Einfalega vegna þess að það er svo ólíklegt að það gerist (þó að maður eigi víst að segja að maður viti aldrei hvað framtíðin beri í skauti sér).

En ég er nokkuð viss um að ég muni aldrei fá mér hund. Ég hef ekkert á móti hundum þannig lagað, en mig langar bara ekki í hund. Að sama skapi er ég viss um að ég fái mér aldrei könguló, slöngu, kakkalakka eða önnur ógeðfelld skriðdýr (ekki að sú lýsing eigi einig við um hundinn).

En það er eitt sem ég er handviss um. Ég mun aldrei fjárfesta í PC tölvu eða öðrum tölvum með Windowsstýrikerfi. Og það er eins og með hundana. Ég hef ekkert á móti öðrum tölvum, en mig langar bara ekki í þær (og að sama skapi langar mig ekki að heyra komment um gæði PC fram yfir Makkann. Mér er eiginlega orðið alveg skítsama). Auk þess finnast mér Apple tölvurnar svo fallegar. Sem og aðrir Apple hlutir, eins og iPodinn minn.

Þetta blogg er í boði samtals okkar Tobba í bílnum áðan. Á morgun; blogg í boði samtals okkar Hrafnhildar og Mörtu á klósettinu í MH áðan

Hvað ertu að gera?

Ég er óskaplega þreytt á að svara þessari spurningu. Búin að svara henni í eitt og hálft ár. Ég spyr samt að þessu æði oft. Of oft kannski.

Ég er að vinna á Lækjarbrekku á kvöldin og er í næturvinnu á þremur skemmtistöðum (telst þó sem ein vinna). Auk þess er ég að taka myndir fyrir blað sem heitir Vera. Svo er ég að leita mér að dagvinnu. Eftir jól (e.t.v. í kringum 26. - 28. desember) þá ætla ég að fara til Brasilíu. Þar ætla ég að vera eins lengi og peningurinn minn leyfir. Í Brasilíu ætla ég að leika mér. Ég ætla að fara á ljósmyndaworkshop, læra að sörfa og dansa samba, skoða Amazonskóginn og hvítar strendur, læra Capoiera, taka fullt af myndum og fleira skemmtilegt. Ég er einnig búin að lofa að hitta vinkonu mína sem er í Guatemala og kannski fer ég líka og heimsæki Höllu. Þegar ég kem heim frá Brasilíu (ef ég kem einhvertíman heim) þá ætla ég kannski í ljósmyndaskóla í útlöndum.

Bara svona til þess að hafa hlutina á hreinu

Og ég man það núna.

Bifukollur er það víst.

Annars mæli ég með Carandiru. Mynd um Carandiru fangelsið í Brasilíu. Ótrúlega vel gerð og góð mynd. Er svo falleg á einhvern undarlegan hátt. Ég err að spá í að taka Brasilískar vídjóvikur. Veit bara ekki alveg hvar ég á að redda mér öllum vídjóspólunum. Spurning um að horfa bara á City of Gods alla daga. Það væri gott mál.

Sinn fífil fegurri..

Seint á sumrin verða fíflarnir að hvítum blómum. Ég hef reyndar aldrei skilið þá þörf hjá fólki í að eitra garðinn sinn með sérstöku fíflaeitri. Mér finnast fíflar bara ekkert ljót blóm. Það er gaman að búa til krans úr þeim og þeir eru fallegir á mannahausum. Auk þess eru svo fallegt að sjá risastóra. skærgula fíflabreiðu. Þá er sumarið komið.
En nóg um það, sumarið er farið. Ef það var ekki farið þá fauk það allavega burt í dag. En snúum okkur aftur að hvítu blómunum. Flestir hafa óskað einhvers með því að blása burt öllum fræjunum. Þetta virkar þó ekki svo vel, allavega ekki hjá mér. Ég fékk t.d. aldrei Nintendo tölvuna sem ég óskaði mér (þetta mun sitja brennt í mér þangað til ég dey. Helvítis Nintendo tölva), ég fékk ekki alla kærastana sem ég óskaði mér, ég fékk ekki stærra herbergi né stórt barbíhús, ég fékk ekki frið í heiminum né sól allan ársins hring o.s.frv. Og ef óskin hefði einhver tíman átt að rætast þá er ég búin að drepa það núna því maður á víst aldrei að segja hvers maður óskar sér.
En nóg um það. Ég veð víst alltaf úr einu í annað og tala miklu meira en æskilegt er. Upphaflegur tilgangur þessarar færslu var nafn þessara hvítu blóma. Fyrir mér hafa þau alltaf verið blásiblóm, blásturblóm eða dauður fífill. En hvað heita þau aftur í alvörunni. Samkvæmt fræðilegu heiti?

Bull

Var að koma heim úr vinnunni. Líður eins og ég þurfi að gubba. Kannski morgunógleði. Var allavega spurð að því áðan hvort ég væri ólétt (annað skiptið á stuttum tíma, spurning um að taka aðhaldið aðeins alvarlegra. Þetta er ekki sjovt eins og Daninn segir). Í staðinn fyrir að hlægja svaraði ég manninum bara játandi. Komin fjóra mánuði á leið. Þá sagði hann að það sæjist nú ekkert á mér (undarlegt, þar sem ég er nú einu sinni ekki ólétt) en ég hefði þessa óléttuútgeislun. Síðan eyddi hann löngum tíma (kannski 6 min.) í að hössla konu, fór með henni inn á klósett og kom aftur. Þau voru áhugasöm um aldur minn (21 árs), barnsföðurinn (hin fullkomni kærasti - ímyndaði kærastinn minn til 4 ára), hvar ég ætlaði að búa (í íbúðinni okkar í Norðurmýrinni), hvernig ég ætlaði að lifa af (er að vinna hjá útgáfufyrirtæki, góð vinna) og svo framvegis. Þegar þau fóru þá óskuðu þau mer alls í hins besta með barnið mitt og meðgönguna auk þess sem konan hélt kortersræðu um brjóstagjöf, uppeldi barna, fyrsta skóladaginn, bleyjuverð, hættur á heimilinu, besta barnamatinn og ýmislegt annað nytsamlegt.
Skemmtilegt.

Og talandi um að gubba. Á morgun ælta ég að póstleggja bréf sem ég skrifaði Uglu um daginn. Það er mjög langt. Og kannski skemmtilegt. Og á morgun ætla ég líka að byrja á turbotiltekt (þetta orð minnir mig á túrtappa) í herberginu. Einu sinni stóð svoleiðis tiltekt í tvö ár (frá desember 1998-janúar 1999). Svo tekur við endurskipulagnning á lífnu, sem gerist ávallt með haustinu en fer einhvern vegin alltaf í vaskinn aðeins seinna með haustinu.

Þetta er rugl. Bless

Ljótt

Skemmdi bloggið mitt. Kann ekki að laga það. Hjálpa mér..

Var að horfa á kappræður Kerry og Bush. Fyrir stundu síðan var Bush (a.k.a. big stupid potatohead) að gagnrýna fyrrverandi forseta Bandaríkjana (a.k.a. Clinton) fyrir innrás sem hann stóð fyrir í ákveðið land (a.k.a. sem ég missti af hvað hét). Bush taldi að Clinton hefði farið ranga leið og sagði: "He had innocent schoolchildren gunned down" (fyrir þá sem ekki skilja, sem eru engir: "Hann lét skjót saklaus skólabörn"). Er ég að misskilja eitthvað en lét Bush ekki skjóta saklaus skólabörn líka? Og reyndar bara aðallega saklaust fólk ef út í það er farið? Einnig var skemmtilegt að heyra þá bara tala um hvernig þeir ætluðu að afvopna önnur lönd, koma í veg fyrir framleiðsu á kjarnorkuvopnun (.e.t.v. svo að Bandaríkin geti yfirtekið framleiðsu á kjarnokruvopnum?), bæta og styrkja herinn, uppræta hryðjuverk í útlöndum til þess að Bandaríkjamenn gætu lifað friðsælu lífi heima fyrir, halda áfram öflugum þjóðarvörnum (líklegast með því að halda áfram að dæla pening í vopnaframleiðsu Bandaríkjanna) og fleira ofbeldisfullt, blóðugt og hræðilegt. Skemmtilegt tilbreyting því þeir minntust ekkert á þessi venjulegu heiti; lækka skatta, bæta heilbrigðiskerfið, leikskólapláss fyrir öll börn, betra skólakerfi, vernda nátturuna o.s.frv.

Eða bíddu. Nei það var ekki skemmtilegt. Það gerði mig eiginlega bara hrædda.

London London

I London er svo hlytt ad tad er haegt ad vera i sumarkjol og pilsi. Tess vegna erum vid Karol rosalega saetar. Mun saetari en venjulega. Pabbi minn taladi mikid um hvad vid vaerum heppnar ad geta verid i hlyralausum fotum i hitanum (sem er samt ekki svo mikill) en svo vildi hann ekki fa lanadan kjol hja mer. Eg skil bara ekki hvad hann var ad vaela.

Nu erum vid ad fara a London Design Festival. Bless

Er a leid til London med ma og pa og tar hittum Karol. Ma og pa eru stressud. Ma vard ad trifa eldhusid adur en vid forum og snéri vid til ad tæma ruslid..

SMS blog sent by Ragga Plögg
Powered by Hex Blogphone

Blonde Raidhead í gær. Alger snilld. Alveg rosalega mikil snilld. Sama má segja um upphitunarshljómsveitirnar.
Pilsið mitt og rokið í gær. Ekki jafn mikil snilld. Það er komin vetur. Ég verð að sætta mig við það.

Annars er þessi dagur í dag. Það er gott mál. Ég ætla að gera eitthvað fallegt í tilefni dagsins. Vona að þú gerir slíkt hið sama.

Einu sinni, alls fyrir löngu, var ég sex ára. Þá kostaði 18 kr. í strætó og á laugardögum fékk ég krabbapening til þess að kaupa nammi. Ég klippti allt hárið af barbídúkkum systur minnar og talaði þrefalt meira en ég geri í dag. Þar að auki boraði ég iðulega í nefið á almannafæri auk þess sem ég sagði ýmislegt gáfulegt. Alveg eins og litla stelpan á kaffihúsinu í dag sem spurði hátt og snjallt hvort að bróðir sinn væri með niðurgang, hann væri nefnilega búinn að vera svo lengi á klósettinu.
Ég rifjaði upp bernskuminningar fyrir tveimur nóttum síðan þegar ég lá andavaka af því að mér var svo kalt á tánum. Og þá mundi ég eftir því að Jón Bjarni (bróðir Jóns Odds) gat aldrei sofnað ef að honum var kalt á tánum. Og þess vegna las ég alla fyrstu bókina.

Þeir héldu lengi vel að henni Soffíu væri meinilla við þá, sérstaklega Jón Bjarna. Og einu sinni ákváðu þeir að rannsaka, hvað Soffíu væri mikið illa við Jón Bjarna. Jón Oddur fór upp til Soffíu en Jón Bjarni varð eftir niðri. Jón Oddu þóttist vera að hrína og sagði stamandi og hikstandi við Soffíu:
Hann Jón Bjarni er dáinn. Hann fór undir öskubílinn og steindó.

Þeir héldu sko að Soffía yrði bara glöð að Jón Bjarni hefði dáið.
Og nú er ég andvaka, þriðju nóttina í röð og er að hugsa um að lesa hina bókina sem ég á um Jón Odd og Jón Bjarna. Mér þykir annars hættulegt hvað ég hræðist það að eldast. Er alltaf að sanna fyrir sjálfri mér að ég sé ennþá smábarn.
Og karlmenn eru algerlega óskiljanlegir. Það er reyndar ekkert nýtt, og heldur ekkert sem smábarn ætti að vera að tala um.
Já já, ruslablogg.

Setningar síðustu daga

Þar síðasta helgi á yfirfullum Kaffibarnum
Jökull: Það er svo fullt hérna að maður neyðist eiginlega til þess að reyna við stelpur, þó svo að maður ætli sér alls ekkert að gera það!

Síðustu helgi í kórpartýi. Umræðan snýst um yngri kórinn og eldri kórinn
Gummi Einar: Já en Ragnheiður, hvar er kynþokkinn í eldri kórnum? Hvar er rauðhærða kyntröllið? Á hvern ætlaru nú að stara í laumi?

Í vinnunni. Smakk kvöldisins er marineruð hrefna með mojitosorbet/krapi
Ragnheiður: This is a little taste from the house, it´s marinated minkewhale with mojitocrap
Viðskiptavinur: With what?
Ragnheiður: Uuuu... Yes. Enjoy it

Í gær, Ragnheiður er að segja sögu um strák sem var leiður en eins og venjulega, veður úr einu í annað. Tobbi nær engan vegin að fylgja eftir frásögninni (enda ekki skrýtið) og úr verður mikill misskilningur
Ragnheiður: ... og ég segi við hann, viltu tala um þetta? (skiptir um umræðuefni) Viljiði fara á Kaffibrennsluna, eitthvað annað?
Björg: Ég hélt að þú værir ennþá að tala um strákinn
Tobbi: Ég líka. Ég hélt sko að þú hefðir sagt; Viltu káfa á brjóstunum, fara eitthvað annað?
--------------------------------

Annars er ég búin að hlaða inn ennþá fleiri myndum. T.d. svart/hvítum myndum frá Eistlandi, sem og myndum frá
T in the Park. Þær eru samt miður góðar og ég finn ekki fyrri filmuna. Sem er fúlt.
Bless