Eiginmannalistinn í fljótu bragði...
Fullgerðari útkoma mun koma síðar

- Adam Brody. Hann þyrfti þó að leika Seth Cohen allt sitt líf. Það er fínt mín vegna.
- Guðmundur Steingrímsson að ósk móður minnar
- J T. Ég útskýri þetta ekki frekar.
- Orlando Bloom. Hann er bara eitthvað svo klikkaður.
- Þorleifur Örn Arnasson, tilnefndur og samþykktur af móður minni. Þessi grein fær mig þó til þess að efast, nema ég sé ætleidd.

Ég er bara svo mikil pjölla í hjartanu!

Nu get ég gert svona! Ta tykir mér tilefni til ad tilkynna ad ég mun fara a T in the Park med Inga. Eins og ég sagdi, Ingi er bestur (og rikur)!

SMS blog sent by me myself
Powered by Hex Blogphone

Pól í tík

Hahaha! Ég spái því að Anna Pála muni bráðlega segja upp elskhuga sínum. Ég áttaði mig skyndilega á þessu bráðsnjalla ráðabruggi hennar. Elskhuginn er víst blár í meira lagi en Anna Pála græn og "lögfræðingur litla mannsins". Síðan rakst ég á þetta á síðu elskhugans og þá uppdagaði ég að Anna Pála er að beita kynþokka sínum og bólförum til þess að snúa mönnum. Það virðist hafa gengið og tel ég því víst að innan skamms muni elskhuginn vera flokksbundinn í vinstri sinnað flokk með meiru og kærustulaus í þokkabót. Anna Pála er nú meira kvendið.

Annars er ég strax farin að hugsa til næstu kosninga. Svo virðist að ég muni bara kjósa sjálfa mig með þessu áframhaldi. Hef allavega notað útilokunaraðferðina við að ákveða hvert mitt atkvæði mun fara. Sem vinstri kona hef ég að sjálfsögðu ekki um margt að velja en tók stóran túss og tússaði yfir einn vinstri flokkinn í dag. Flokkurinn minn á að heita eitthvað skemmtilegt. Blogga um það síðar.

Annars vil ég segja að þeir sem kommentuðu ekki á síðustu fræsluna mína eru ekki jafn fullkomið sköpunarverk himnaherrans og ég er.

Sjitt hvað ég er að vera upptekin af sjálfri mér! Hef ég alltaf verið svona?

Yfirlýsing frá höfuðstöðvunum
Varúð! Egóstuðull í þessari færslu er hár... mjög hár

Þó að ég kunni ekki líffræði þá er ég ógeðslega klár. Ég get t.d. stækkað litmyndir (frá og með gærdeginum) og ég kann allskonar trix út allskonar brönsum. Ég get verið mjög fyndin, skemmtileg og áhugaverð. Ég hef í mér mikið móðureðli og ég get eldað góðan mat. Það er ekki að ástæðulausu að ég er kölluð Ragga Plögg því ég hef mjög góð sambönd þegar þess gerist þörf. Ég er opin og oftast jákvæð. Ég er líka gjafmild og hjálpsöm og ég hef mikla réttlætiskennd fyrir stóra sem smáa. Ég er sannfærð um að innst inni við beinin mín er ég góð manneskja.

Já, ekki slæmt það. Takk fyrir.

Helvítis djöfulsins

Ég get aldrei lagt nógu mikla áherslu á hvað þetta er ömurlegt fyrirtæki. Fólk virðist halda að þetta sé eina framköllunarfyrirtækið á Íslandi en svo er eigi. Nei börnin góð. Það eru til miklu fleiri, jafngóð (jafnvel betri) og MIKLU ódýrari fyrirtæki. Og venjulega þá er þjónustan þar miklu betri. Til dæmis eitt fyrirtæki sem heitir Pixlar og eru miklu ódýrara og almennilegra. Og gæðin eru alveg jafn góð.

Og ef við breytum þessu í samlíkingar. Í MH væri Hans Petersen skrifstofukonurnar á vondum degi. Í þjóðfélaginu væri Hans Petersen skattstofan á vondum degi. Í æsku minni væri Hans Petersen leiðinlega kellingin sem skammaði mann alltaf fyrir að vera úti að leika sér. Í strætó væri Hans Petersen nöldurstrætóbílstjórinn. Á alþingi væri Hans Petersen Dabbi, Bjössi og Dóri í fýlu.

Og útaf Hans Petersen þá er ég aftur farin í fýlu. Helvítis djöfulsins.

Vei vei
Þó ekki eins og í eistneska laginu

Fyrir ykkur sem ekki vissuð þá er Ingi bestur. Vegna þess að Ingi er til þá fékk ég ókeypis sæti, á besta stað í húsinu (í alvöru) á Tangódansarann. Hann var nú ekkert lélegur að dansa sko (tangógaurinn, ekki Ingi) og ég hefði eflaust notið sjóvsins í botn hefði ég ekki þurft að pissa allan tímann. Í uppklappinu gat ég ekki einu sinni staðið upp því að ég var svo hrædd um að ég myndi pissa í mig. En þar er alltaf gaman að horfa á kynþokkafullu karlmenn svitna og vera kynþokkafullir.

Hér ætlaði ég að skrifa meiri texta en fattaði þá að ég var bara leiðinleg. Blogga um lífverði seinna.

Bless og risastór blautur koss til Inga frá gellunni sem var með geðveikan háls og að missa niður um sig bolinn.

Kjánalegt líf

Pæliði í því hvað lífið getur verið ósanngjarnt. Ég kann ekki að spila hakkísakk (er reyndar að vinna í því) en ég veit um strák sem er einfættur og getur spilað hakkísakk. Mér finnst mjög ósanngjarnt að ég geti ekki spilað hakkísakk. Og mér finnst ótrúlega ósanngjarnt að hann sé einfættur. Svo finnst mér líka ósanngjarnt að það séu stríð í heiminum, að lítil börn deyji úr hungri og séu látin vinna þrælavinnu, að fólk sé hneppt í kynlífsþrældóm, að fólk þurfi að upplifa ofbeldi daglega o.fl.

Annars er frekar illt í efni vegna þess að ég var sú eina af The Ts sem fékk miða. The Ts (sem hefði samastaðið af sjálfri mér, Bó, Þorleifi og Herra Beikoni hefði allt farið samkvæmt óskum) átti sko að vera bjórklúbbur sem hittist reglulega, drakk bjór og hlustaði á bönd í line-uppinu til þess að hita sig upp fyrir T in the Park. En núna á ég s.s. miða og ætla ekki ein. Vill einhver kaupa miðann eða fara með mér?

Og í gær sá ég mann í sjónvarpinu sem söng hærra en ég á besta degi. Og á virkilega góðum degi næ ég upp á h (það hefur reyndar bara gerst tvisvar, en gerst engu að síður).

Annars ætla ég að lýsa því opinberlega yfir að ég ætla aldrei aftur að taka myndir í fermingarveislu. Allavega ekki fram að næstu fermingum. Verð að fara að sofa svo að ég geti klárað þetta ******* albúm. Bless

Í gær fór ég í myndatöku fyrir útskriftarsýninguna í skólanum. Við vorum öll í galafötum og fórum niður í bláa húsið í móti Héðinshúsinu. Myndin var í anda Annie Leibovitz og verður bara frekar töff held ég. Síðan fórum við á Tapas barinn en þar er einmitt besti matur í heimi. Og núna er ég í svo mikilli fýlu að ég held að ég sé að springa.

Ég mæli með:
... Tapasbarnum eins og áður kemur fram.
... kjöööt svipnum, opna brjóstin og herðablöðin saman
... að hanga niðri í Bláa húsinu að bíða eftir sófa og sötra bjór
... kaffi

Ég mæli ekki með:
... að vera á háum hælum í Bláa húsinu að klöngrast út um allt
... öllum sprautunálunum í Bláa húsinu
... að fylgja ekki eftir planinu "Skynsemin ræður"
... fokking tussu fýlunni sem ég er í

Hamingja

Jú jú.. bara væmin blogg í dag. Kannski er það vegna þess að ég var að byrja í megrun. Einhver hromónabreyting eða eitthvað!

Það er svo ótrúlega mikið af góðu, skemmtilegu og yndislegu fólki í heiminum. Og ég er nokkuð viss um að ég þekki svona 50% af öllu þessu fólki. Ef að væntumþykjan væri sjáanleg gul birta þá væri ég örugglega að kafna úr henni núna. Það er bara svo mikið af fólki sem að mér þykir svo vænt um.

Og mér þykir alveg ótrúlega rosalega gríðarlega vænt um T in The Park miðann sem að ég var að kaupa rétt í þessu. Tobbi orðaði þetta vel þegar hann líkti þessu við rússíbana.
Djöfull verður þetta feeeeeiiiit!

Skin og skúrir

Í gær ætlaði ég að blogga um hvað lífið væri yndislegt. Ég ætlaði mér að segja: "Lífið er svo yndislegt stundum að maður gæti bara grátið."

Þegar ég var búin að vera í vinnunni í svona fjóra tíma þá fannst mér lífið bara ekkert yndislegt lengur.
a) Ég var búin að vinna vínsölukeppnina. Keppnin fólst í því að selja ákveðið mikið af tveimur tegundum af víni. Ég var búin að selja átta flöskur af þessum tveimur tegundum. Svo svindlaði ein stelpan og ég tapaði.
b) Sextíu og plúsa ára kall var búin að vera að reyna við mig allt kvöldið. Og svona frekar ógseðslega. Og það var ekki lengur fyndið
c) 12 bisnesskallar frá tipsþjóð Norðurlandanna, Noregi, voru búnir að vera afskaplega grand á því. Tvöfaldur Koníak X.O. á þá alla með kaffinu, humar út í eitt og einar sjö hvítvínsflöskur,, svo að ég tali nú ekki um allt annað sem þeir fengu. Ég var búin að brosa mínu blíðasta og gera nánast allt sem þeir báðu um. Ég fékk nákvæmlega núll krónur í tipps.
Þá ætlaði ég mér að blogga um hvað lífið væri asnalegt. Ég ætlaði mér e.t.v. að segja: "Fólk er stundum svo asnalegt að það er asnalegt"

Eftir lokun var lífið aftur orðið gott. Ég fékk latte með hjarta.. og við erum ekkert að tala um neitt smá hjarta. Og svo fékk ég tvo bjóra fyrir að vera í öðru sæti í vínsölukeppninni + hráskinku og geitaost. "Stundum er lífið bara alveg yndislegt"

Og í morgun var lífið aftur ömurlegt. Það er fokking uppselt! En e.t.v. verður lífið gott aftur ef að við kaupum miða á þennan viðburð. "Ég bíð spennt!"

Muna í framtíðinni: Ekki drekka sterkan latte eftir vinnu kl. 0.00 á leiðinni heima að sofa.

Er samt búin að vera mjög dugleg í þessu koffínhæpi. Fullt af myndum komnar og fleiri á leiðinni.. allavega á að færa þær.

Jess, ég geispaði. Góða nótt.

Endurminningablogg um bloggið mitt

Bráðum þarf ég að byrja að læra. Ég var einmitt að skoða nokkrar lærdómsfærslurnar frá því í fyrra. Og sumar þeirra finnst mér svolítið skondar. Hér meika ég alveg sens. Og ég skil ekki alveg hvernig mér tókst að klára Super Mario Bros í huganum hérna þar sem ég átti ekki Nintendo í gamla daga. Hér er ég augljóslega að missa vitið og Topp tíu listinn yfir hluti sem að maður gerir þegar maður á að vera læra en enn við gildi. En um komandi próf vil ég eingöngu segja þetta: Fokking helvítis djöfulsins andskotans helvítis prumpu gubbu (til heiðurs Uglu) tussu ógeðs ömurlega andskotans drasl.

Já þá er það komið út úr systeminu takk fyrir. Og í tilefni dagsins langar mig að birta dimmisjónfærsluna mína frá því í fyrra. Ég var augljóslega miklu hressari en Björg var í dag. Og fyrir þá sem ekki vita þá var ég svona Human Cannonball

föstudagur, apríl 25, 2003

Ég var að dimitera. Stjörnuljósið var lengi að brenna og ég beið lengi. Svo fór e´g niður í bæ og drakk bjór. Núna ætla ég að fara heita pottinn hjá Karól af því að ég lykta eins og gras (ég veit ekki afhverju, hef ekkert verið að velta mér upp´úr frási, aðallega aldið mig við gangstéttina..)
Bless bless og hafiði það gott um páskana.. Já ég fékk brot af pa´ska eggi áðan á meðan ég pómnudi litlu kisuna til þess að vera hjá mér. Æ greyoið!

Bland í poka

Ég væri rosalega til í að sjá manninn sem talar allt fyrir Skjá 1. Ef einhver getur sent mér mynd af honum eða komið mér í samband við hann þá væri það vel þegið.

Sagan gæti e.t.v. ekki hentað viðkvæmum
Ég var að vinna áðan. Það voru ungir strákar úti að borða og þeir voru einir í forsetaherberginu. Þegar ég kom til þess að hreinsa diska hjá þeim þá heimtuðu þeir að ég myndi hlusta á alveg ógeðslega "fyndna sögu". Sagan var s.s. um (saga byrjar) einn þeirra sem hafði verið í einhverri rútu. Allir voru geðveikt fullir og það var brjálað rok og óveðir. Af einhverjum ástæðum voru allir að gubba og það var alltaf verið að gubba á strákinn. Hann gubbaði sjálfur 12 sinnum. Síðan þurfti hann rosalega að kúka en öll klósettin voru upptekin. Allt í einu fór hann að kúgast og svo gubbaði hann. Það versta var að hann kúkaði á sig í leiðinni (saga endar). Síðan fóru þeir að ræða saman "Já, kúkaðir þú ekki einu sinni í svefnpokann hans Jóns?" "Nei það var hann, ég kúkaði í stól hjá Sigga". Næst þegar ég kom inn til þeirra þá vildu þeir endilega að ég myndi koma með þeim eitthvað út og þessi sem kúkaði á sig vildi fá símann hjá mér.
Það var bara eitthvað sem mér fannst ekki alveg nógu heillandi við þá...

Ég sá Kill Bill Vol. 1&2 um daginn og hef bara þrjú orð um það að segja. Djöfulsins fokking snilld. Ég hef ákveðið að læra hundrað mismunandi bardagalistir. Síðan sá ég Elephant um daginn og hún er alveg ógeðslega flott tekin og gerð. Ég mæli s.s. með þessum þremur myndum. Heví gúdd sjitt, líkt og geisladiskurinn hennar Hrafnhildar sem hefur skemmt mér mjög í myrkrakompunni. Er ekki frá því að ég hafi misst nokkur kíló af öllum þessum dansi. Mæli hins vegar ekki jafn mikið með þessari

Nokkrum plúsum þarf að bæta inn.
- Sætu strákarnir á Egilstöðum. Sérstaklega þessi sem ég var í eyekontakti við á tónleikunum. Þegið þið stelpur. Það var víst kemesrtí í gangi!
- "Hver er maðurinn" og öllur önnur umræða í rútunum. Sérstaklega þegar Jesús var maðurinn og ákveðinn söngkennari hér í bæ
- Þegar Salóme fattaði engan vegin "Ég kemst gegnum tollinn..."

Jæja, klukkan er orðin margt og það er af mér táfýla. Bless.

Egilsstaðir
Sorrý ef þetta er leiðinlegt blogg fyrir þá sem ekki voru á Egilstöðum. Útskýringar er hægt að nálgast með einu símtali eða bréfi. Fyrir þá sem vilja bæta við plúsa eða mínusa þá bendi ég á kommentinn. Myndir má nálgast hér

Mínusar
- Varaliturinn í kórkjólnum mínum, móðurinni sjálfri
- Straujárnsdilemmað (ákveðnir aðilar áttu ekki séns í eiginmannalistann eftir það).
- Tíminn sem það tók fyrir baunirnar í latteið okkar Tobba að vaxa og verða að kaffi.
- Fölsku nóturnar
- Það sem ég sá í silkinu. Grenj.
- Prumpuveikinn sem herjaði á kórinn. Árlegt eða hvað?
- Ef rektor heyrði brjóstasamræður okkar Valdísar þá er það stóóóór mínus. Guð gefðu að hann hafi misst heyrnina í hálftíma eða svo. Þá skal ég selja þér rækjur.
- Fokking kuldinn allt um kring.

Plúsar
+ Allt góða fólkið á Egilstöðum, þá sérstaklega maðurinn á litlu rauðu bjöllunni og gamli sæti kallinn sem hóf að tilbiðja Þorgerði að söng Tyrfings.
+ Maturinn og konurnar í mötuneytinu
+ Ljóðaklúbburinn Tabula Rasa
+ Tvíburakeppnin
+ Allar réttu nóturnar
+ Haffi, kærastinn okkar Salóme, Valdísar, Bjargar og Emblu.
+ Öll skiptin sem ég hló of mikið
+ Bossabandið plús rest á kvöldvökunni
+ Eiginmannalistinn (hann er ókláraður)
+ Hinn listinn
+ Við Björg, Ungfrú Ísland '65 og Ungfrú Holland ´69
+ Hákon Bjarnason
+ Brjóstauppgjörið

Heví plúsar
+ Gúdd sjitt dansfélagið
+ Ég í limbó (þeir sem til sáu, vinsamlegast vottið fyrir í kommentum svo að ég hafi sannan
+ Geisladiskurinn hennar Hrafnhildar. Þokkalega mikill plús!
+ Matarklúbburinn með bestu stelpunum og Haffi
+ Yndislegu strákarnir, sérstaklega fimm þeirra.

En fyrst..

... einn kórbrandari.

Í flugvélinni
Ragnheiður: Tobbi, hvaða vatn er þetta?
Tobbi: Ég held að þetta sé Laugarvatn en ég er ekki viss. Halli (Volvo) veistu hver við erum?
Halli Volvo (sönglar): Yfir voru ættarlandi...

Þetta fannst mér fyndið. Og nú fer ég í bíó bless.

Leiðrétting

Myndirnar frá kórárshátíðinni eru hér. Er farin í bíó. Blogga um hina og þessa lista seinna. Bless.

Ég veit, ég veit! Það væri alveg gott mál að vera sofandi núna þar sem ég er að fara í sund og til Egilsstaða í fyrrmálið (hvernig skrifar maður Egilsstaðir? Eitt eða tvö ess? Jóhanna?). En mér fannst bara einhvernvegin tilvalið að skella inn myndunum frá Kórárshátíðinni. Sjáum til hver hressleikinn verður í fyrramálið.

To-do listi

- Kaupa miða á T in The Park. Jeij!
- Kaupa flugmiða
- Vinna mér inn pening
- Kaupa svona

Óskalisti

- Svona myndavél, svona myndavél, svona myndavél, svona myndavél og allt annað á þessari síðu.
- Að fokking Rob M verði kosinn burt úr Survivor, komi til Íslands og ég sparki í rassinn á honum. Hendi honum kannski jafnvel bara niður Gullfoss (NEI! Ég er ekki að lifa mig of mikið inn í þetta!)
- Að Seth úr The O.C. verði kæróinn minn. Já ég er húkked eins og margir, margir fleiri.
- Að hafa fáránlega nettu hljómsveitina Franz Ferdinand í töskunni minni svo að ég geti alltaf hlustað á hana live þegar ég vil.

Þá er linkabloggi kvöldsins lokið...

Barnamenning til þess að grenja yfir
Til öryggis ber að taka fram að þetta er bara upprifjun og líklegt er að bækurnar/spólurnar séu ekki svona hræðilegar í raun og veru.

Depill litli
Blá harðsjalda bók með einmana kanínu framaná
Mesta rasista bók í geimi sem fjallar um litla kanínu sem fæðist doppótt inn í ódoppótta fjölskyldu. Þegar kemur að fjölskylduboði þá er litla doppótta kanínan skilin eftir ein heima afþví að þau skammast sín svo fyrir að hún sé doppótt. Svo strýkur hún til þess að forða fjölskyldunni frá skömminni og finnur doppótta fjölskyldu og allir fara að leita að henni. En ég grenjaði oft yfir þessari bók og var gott ef ekki búin að krota yfir ódoppóttu kanínumömmuna og kanínupabbann. Ég hef enn ekki fundið boðskapinn í sögunni.

Froskurinn sem vildi læra að fljúga
Spóla, hvítt cover með grænum froski (væntanlega!)
Froskurinn vill læra að fljúga eins og bréfdúfan. Farið er með hann til einhver læknis sem græðir á hann vængi. Svo er allt ömurlegt og það rignir á hann endlaust. Þá fer hann að væla (og ég með) og lætur fjarlægja vængina. Boðskapurinn væntanlega sá að grasið er ekki grænna hinu megin.

Píla Pína
Spóla og bók, bæði gul með mynd af mús af fljóta á hrossaskít niður á
Píla Pína á æðislega fjölskyldu en flýtur í burt niður á á hrossaskít. Reyndar kemst hún heim aftur en "Hvar er litla Píla Pína? Sárt er að missa sína." með Röggu Gísla er bara algert grenjulag. Á væntanlega að vera forvörn svo að krakkar týnist ekki eða strjúki að heiman.

Græna höndin
Bók og spóla, einnig gul. Mynd af krökkum í hring með kerti framan á
Virkilega ógeðsleg hryllingsbók sem segir t.d. frá börnum sem gleyma að kaupa lifri í matinn. Þá muna þau eftir líki gamallrar frænku sem er nýdáin og er geymd uppi á lofti og skera bara lifrina út því (lítill börn kunna að sjálfsögðu að kryfja). Frænka gengur að sjálfsögðu aftur með orðunum "Hver tók lifrina mína? Hver tók lifrina mína?" og sker úr þeim lifrina og drepur þau. Einnig er saga um pabba sem kaupir dúkku handa dætrum sínum og svo myrðir dúkkan allar dæturnar. S.s. Virkilega ógeðslega bók og maður grenjar eingöngu af hræðslu. Boðskapurinn e.t.v. að kenna börnum að skera ekki lifrina úr frænkum sínum?

Afi minn
Grá bók með ljósmynd af afa og stelpu framaná
Afi er bestur í heimi, ýtir alltaf í rólunni o.s.frv. Svo deyr hann. Augljóslega skrifðu til þess að láta mann fara að gráta. Ég las hana ekki alla. Þegar afinn dó grenjaði ég svo mikið að hún hefur verið geymd út í skúr æ síðan. Borðskapurinn þó líklegast að kenna börnum að sættast við dauðann.

ér drukkin
rakk fyrir belss

Örblogg

Um daginn hélt ég að ég væri að deyja úr kvefi. Nú veit ég að ég er að deyja úr harðsperrum. Ég get varla fengið mér vatn það er svo vont. Það er því eins og ég segi, leikfimi gerir manni ekkert gott. Maður getur bara lent á spítala.

Annars heyrði ég gott komment um daginn. Afhverju er ekki búið að skýra eina Smáragötuna í Kópavoginum Eið Smára. "Ég bý í Eið Smára 2".

Takk bless

Vinnublogg

Ef einhver segir við mig að unglingar séu til skammar þegar þeir eru fullir þá ætla ég að slá hinn sama. Allavega hrista hausinn og hnussa.

Í gær beið ég eftir því að geta lokað vegna þess að uppi sátu tvenn hjón. Þau þekktust ekkert en voru á hörkuspjalli, öll vel íðí. Umræðurnar snérust aðallega um börnin þeirra

Mamma eitt: "Hann Gunni sonur okkar hann er alveg æðislegur. Hann er alveg eins og pabbi sinn nema bara ljóshærður. Við keyptum sko Hjóndæ handa honum þegar hann fékk bílprófið og hann er rosa duglegur að keyra. Svo er hann svo sætur, enda alveg eins og pabbi sinn!"
Mamma tvö: "Já hún Rán okkar hún er sko svo sæt að allir strákarnir eru alveg að deyja. Við ætlum sko að gefa henni bíl þegar hún klárar bílprófið. Hún er alveg æði hún Rán"

Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan
Fimm min. seinna

Mamma eitt: "Hún Sigga dóttir okkar, hún er sko systir hans Gunna, sonar okkar. (Innskot frá bloggara: Það getur bara ekki verið!) Hún er sko að æfa á harmonikku og er algjör snillingur. Gunni verður örugglega sagnfræðingur. Allavega, Gunni þolir ekki þegar hún fer að æfa sig. Samt sækir hann hana alltaf í tónlistarskólann. Oh, hann er alveg æði. Viltu ekki bara láta hann giftast henni Rán?"
Mamma tvö: "Já heyrðu, það er frábært!"

Fimm min. seinna Sjá samtal fyrir ofan

Svo fóru þau að kalla börnin tengdason og tendadóttur og stuttu síðar var verðandi tengdafaðir stelpunnar látinn hringja í Gunna og tilkynna honum ráðahaginn.

Hálftíma seinna

Mamma eitt: "Hann Gunni er alltof dekraður. Hann fær sko allt. Hann á [setja inn fullt af dýru græjudóti hér] og svo er hann alltaf að heimta meira. Ég meina við búum fjögur í 350 fermetra húsi og samt segir hann að herbergið sitt sé of lítið. En ég læt auðvitað allt eftir honum. Hann er frumburðinn minn!"
Mamma tvö: "Já Rán er líka svona. Hún fór að gráta um daginn því að ég vildi ekki láta hana hafa pening fyrir gervinöglum. Svo gerði ég það auðvitað. En hún er algjör frekja. Ég skil þetta ekki!"
Mamma eitt: "Nei, ekki ég heldur!"

Og svo böbbluðu þau þangað til að þau höfðu ekki rænu né úthald í meira og stauluðust heim. Bjánafólk.

Þetta var svo sem alveg fyndið. En í kvöld beið ég aftur í klukkutíma eftir fólki sem var uppi. Þau voru að hnakkrífast um að einhver hefði lekið einhverjum upplýsingum í fjölmiðla og einhver hefði ekki gert það. Þau hnakkrifust um eitthvað sem gerðist árið 1997 (í alvöru!) og um hver fengi nú að vera í stjórn og hver ekki. Þau rifust um að einhver hefði segt að eitthvað símanúmer væri annað símanúmer og að einhver hefði sagt að þessi væri asnalegur og vitlaus. Og þau voru svo barnaleg að það hálfa væri nóg.

"Þú segir mér ekkert að þegja og vertu ekki að grípa fram í fyrir mér!"
"Víst segi ég þér að þegja. Þegiðu bara"
"Nei, þegi þú"
"Þegiðu bara sjálfur!"
"Ég er að tala og viltu þegja"
"Þegið þú bara. Ég ætla ekkert að þegja!"
"Já ég ætla heldur ekki að þegja. Þegi þú".. and on and on and on!

Jæja, að hanga yfir blindafullu fullorðnu (að einhverju leiti) fólki er afar þreytandi. Ég er farin að sofa.

Bland í poka

Þó að ég sé sjálf ákaflega óskipulögð þá er nokkuð augljóst að líkaminn minn er það eigi. Líkt og allar aðrar konur þá skipuleggur hann mánaðarlegan kvennleika hjá mér en nú hefur hann tekið upp á skipuleggja einnig mánaðarlegt kvef. Sjá hér sem og hér.

Mamma mín er í mikilli ónáð. Ég á ljótasta dress í geimi. Það er svo ljótt að það myndi gera mig drottningu, konung, prinsessu, prins, butler, hirfífl og eldabusku ljótufatanna. Og ég er að fara í ljótufatapartý og mamma mín telur sig hafa hent ljótasta dressi í geimi. Ljóta mamma.

Og í mínum huga vann Borgarholtsskóli. Og afi minn sagði að Verslingar létu eins og börn á fermingaraldri og hann er sko 96 ára og veit meira en öll Gettu Betur lið heimsins samanlagt. Auk þess er hann merkilegri en flest allt.

Og nú er ég búin að tjá mig bless.

Ég er ímyndunarveik

Afhverju þarf skólinn minn að vera staðsettur í skuggalegu porti á Laugaveginum? Það gerir það einfaldlega að verkum að þegar ég er þar ein að vinna fram á nótt þá þori ég aldrei að fara út vegna þess að ég er viss um að allir ljótu kallar Íslands séu að bíða eftir mér og róninn sem að ég trúi stöðugt að búi í ruslakompunni. Einning er ég viss um að einhver eigi eftir að brjótast inn á meðan ég er þarna. En möguleikarnir eru öngvir vegna þess að

a) skólinn er í kjallara með engum gluggum. Það veit því enginn af mér.
b) maður þarf tvo mismunandi lykla til þess að komast inn.
c) ef svo ólíklega vildi til að einhver myndi brjótast inn um efri horuðina þá er neðri hurðinn úr einhverjum rosalegum málmi svo að vondi kallinn þyrfti að hafa rosalegt tæki til þess að komast inn.

Og ég er svo ímyndunarveik að í gærnótt gargaði ég á stöðumælatæki vegna þess að ég hélt að það væri vondur kall, sem það var að sjálfsögðu ekki.

Yfirlýsingar
- Ingi er bestur.
- Ég er líka best og dugleg. Skilaði stóru verkefni í kvöld og það var klappað fyrir mér einni. Takk fyrir
- Á ég pappír, snýtupappír, því úr nös, rennur slímug á.

Kórárshátíð

Plúsar
+ Litli sæti kokkurinn og góði maturinn
+ Ljóta konan
+ Hljómsveitin Hljómsveitin leikur fyrir dansi sem lék fyrir dansi
+ Allar skemmtilegu myndirnar okkar Karólar
+ Björg fyrir bjarstýni
+ Mummi fyrir björgunina
+ Mummi fyrir ævintýrið
+ Trúnóið okkar Atla stóra
+ Einar fyrir að skríða inn um gluggann
+ Skemmtilegu skemmtiatriðin
+ Skemmtilega árshátíðin
+ Skemmtilega fólkið
+ Þegar dansinn dunaði
+ Dr. DerX fyrir að finna perluarmbandið mitt
+ Samóle fyrir að prumpa á mig
+ Fallegu háhæluðu skórnir mínir
+ Brjóstin okkar Valdísar að detta upp úr kjólnum

Mínusar
- Brjóstin okkar Valdísar að detta upp úr kjólnum
- Fallegu háhæluðu skórnir mínir
- Sokkabuxurnar mínar
- Að drekka bjór og hoppa svo stanslaust og verða illt í mallanum
- Ástandið eftir árshátíðina (sem reddaðist svo, sjá plúsar)
- Leiðinlegu skemmtiatriðin

Mikilvægir og ómikilvægir hlutir

Mig langaði bara að benda á það að afmælisdagurinn minn er ekki einungis merkilegur fyrir þær sakir að ég fæddist og frelsaði heiminn. Ó nei! Þessi merkisdagur er einnig alþjóðlega Hanson's dagurinn! Já kæru lesendur, tvöföld ástæða til þess að hlakka til og byrja að undirbúa viðburðina!

Svo vil ég segja að mér finnst nýja ljóðið hans Steina óggisla skemmtilegt og mér finnst geðveikt skemmtilegt að Ingi "rokk" hafi notað orðið "mallanum" (þá talandi um meltingarfærin í sjálfum sér) og bangsa sem tók sér bólfestu þar.

Svo vil ég líka segja að ég er búin að taka milljón filmur í þessari viku og í fyrramálið ætla ég að taka tvo rhingi með Þristinum og documenta strætóbílstjóra.

Svo ætla ég núna að hætta að tala og fara að sofa. Bless.

Þetta er skemmtilegt

- Ég var búin að ákveða að þrjár filmur sem að ég hafði loksins druslast til þess að taka væru ónýtar, þær voru allar grár og ljótar og leiðinlegar. Í framhaldi af því fékk ég engar hugmyndir að neinum verkefnum og í framhaldi af því fannst mér allt sem ég hafði nokkur tíman tekið ógeðslega ljótt og leiðinlegt. Ég var s.s. búin að dauðadæma sjálfan mig sem ljósmyndanema en fékk svo vænt spark í rassinn frá kennaranum sem þeytti mér yfir "allt sem ég geri er ljótt og leiðinlegt" tímabilið. Svo afrekaði ég bara heilan helling í gær og er á leiðinni að gera slíkt hið sama í dag. Það var nú bara svolítið skemmtilegt

- Mamma mín er svolítið skemmtilegt, oftast. Hún kann t.d. ekki að halda ræður en er ólm í að gera það í öllum veislum sem hún heldur (þær hafa nú reydnar ekki verið margar, tvær fermingarveislur og ein stúdentsveisla). Fyrir þá sem ekki voru í stúdentsveislunni minni þá er ykkur að segja að hún hélt ræðu þar sem hún ýjaði að því á undarlegan hátt að það væri nú aldeilis sorglegt þetta kærastaleysi á mér. Já, gott ef hún sjálf ætlaði ekki að finna handa mér mann. Síðan þá höfum við ákveðið hina og þessa vænlega tengdasyni handa móður minni. T.d. Orlando Bloom (valinn af sjálfri mér að sjálfsögðu), söngvarinn í Starsailor, einhver maður sem var í sjónvarpinu o.s.frv. Hún er þó búin að sætta sig við einn ákveðinn pistalhöfund hér í bæ og í hvert sinn sem greinar eftir hann birtast í blöðum eða eru fluttir í útvarpinu þá lýsir hún yfir að tengdasonurinn sé að láta í sér kveða. Ég er svo sem alveg sátt við þann tengdason, sem heitir víst Guðmundur Steingrímsson, hann er nefnilega rosalega fyndinn. Það er bara verst að hann er víst giftur og á barn. Mamma segir að það geti alltaf breyst. Já það er nú skemmtilegt.

- Og mamma mín er ennþá skemmtilegri. Í Bandaríkjunum væri hún vænlegur sjúklingur road rage og væri líklega á lyfjum. Á mínum yngri árum gekk nýyrði um grunnskólann. Það hafði mamma öskrað að einum bílstjóra sem hafði, að hennar sögn, svínað á hana. Ég hló heil ósköp og sagði vinum mínum frá þessu sem ákvaðu bara að taka upp blótsyrðið "apatyppi". Það er nú skemmtilegt.

Fullnæingarsvipurinn
... veit ekki alveg hvort að þetta er viðeigandi

Ég hef uppgötað (og sjálfsagt fleiri sem tjá sig ekki um það) að tónlistarmenn setja upp fullnæingarsvipinn þegar þeir gleyma sér á vissum hápunktun í lögum. Þetta á þó sérstaklega við um fólk í allskonar böndum, rokk- og poppböndum. Og stundum þegar ég er á tónleikum og hugsa um þetta þá finnst mér bara satt að segja óþægilegt að horfa því að mér líður eins og ég sé að fylgjast með einhverju sem að ég á ekki að sjá. Það er þó verst að fylgjast með fiðluleikurum sem mynda undirhöku með fiðlunni og láta eins og þeir séu að fara í trans. Þá getur maður einfaldlega ekki notið spilerísins.

Fokking Atið í gær

Steini var búin að vara mig við, það var á mute og ég var ekki að horfa. Engu að síður sat ég og hryllti mig og öskarði yfir fokking krakkanum sem fannst undravert að braka í öllum heimsins líkamspörtum. Helvítis andskotans!

Mér er skítsama um rigninguna. Mæli svo með Borgarholtsskóla.

P.S. Ég er satt að segja ekki viss hvernig maður skrifar fullnæingarsvipur og uppgöta. Ráðleggingar eru vel þegnar.

Plúsar dagsins í dag

- Sólin, að sjálfsögðu
- Uppáhaldslagið mitt í útvarpinu fjórum sinnum í dag
- Jamie Oliver
- Change nærfatabúðin í Smáralind
- St. Patricks Day
- Djúpsteiktur Camenbert og nóg af honum
- Kvennleiki
- Orlando Bloom og Viggo elskan
- Kúluís
- Allir svo rosalega ofsalega ótrúlega hamingjusamir í sólinni

Mínusar dagsins í dag

- Seltirningar sem kunna ekki að keyra

Takk fyrir og góða nótt

Topp tíu lélegustu bíómyndir sem að ég hef séð
Þessi listi er gerður í flýti og því ekki öruggar heimildir

10. Home Alone 3
9. 2Fast 2Furious
8. Spice World
7. Sugar & Spice
6. Scream 3
5. Ævintýri dóttur litlu hafameyjunnar (man ekki hvað hún heitir)
4. Grease 2
3. Íslenska bíómyndin sem að ég man ekki hvað heitir
2. Kate and Leopold
1. Nurse Betty

Ég hef hinsvegar ekki séð Gigli, Glitter né Crossroads en ég ef ekki að þær myndi komast inn á listann.

Vandræðalegt augnablik...
... fyrir aðra en mig

Um daginn stóð ég í anddyrinu í Baðhúsinu (já, maður er sko byrjaður í ræktinni!). Á stól í miðri hurðinni stóð eini karlmaðurinn í húsinu, rafvirkinn sem var að yfirfara öll ljós. Stanslaus straumur var af konum að koma í leikfimi, konum að fara í tækjasalinn, konum að fara úr tækjasalnum, konum að fara í tíma og fleiri konum. Eftir þó nokkurn tíma stansar ein kona fyrir framan rafvirkjann og mumlar eitthvað að honum. Ekki virðist hann heyra hvað konan er að segja svo að hún endurtekur, hátt og skýrt "Þú ert með opna buxnaklauf". Ég komst ekki hjá því að hlægja.

Neikvæða færslan
Alert! Negativity is at a high rate in the following text

Það eru allir að tala um eitthvað vor sem á víst að vera komið. Hjá mér er ekkert vor komið. Það rignir bara allan dagin langan, hárið á mér stendur alltaf beint út í loftið sökum roksins og það er aldrei veður til þess að vera í háhæluðum skóm. Það sagði mamma mín allavega en ég sagði henni að það væri alltaf veður og tími fyrir kvennleika.
Og guð minn góður hvað mér leiðist þegar rokið feykir manni hálfa leiðina til Dalvíkur og rigningin gerir sléttujárnið afskaplega óþarft (hvort að slétt hár sé hluti af kvenleika má deila um).

Það er líka óþolandi að fólk keyrir eins og bjánar (og örugglega ég meðtalin). Ég er að hugsa um að gefa út bók fyrir Íslendinga sem útskýrir bara muninn á hægri og vinstri akgrein. Bara svona til þess að koma pirringnum á framfæri. Og fyrir þá sem vita ekki þá er vinstri akgrein fyrir þá sem ætla sér að keyra örlítið hraðar og hægri fyrir þá sem ætla að keyra hægt. Takk fyrir.

Og í skólanum mínum er maður sem að lætur alltaf braka í hálsinum á sér. Fyrir þá sem ekki vita þá hata ég fátt jafn mikið og brak í puttum, hálsi og öllum líkamshlutum. Og það barnalegasta sem ég veit er þegar ég bið fólk um að gera þetta ekki og það fer að braka í öllu framan í mér til þess að reyna að pirra mig. Og ég hef áður sagt þetta en endurtek til þess að leggja áherslu á orð mín; því er haldið fram að ég gæti verið pínd til dauða með þessu hljóði einu saman. Engu að síður, þessi maður gerir þetta nokkrum sinnum í hverjum tíma. Og mér finnst þetta svo ógeðslegt að mér verður í alvöru óglatt og ég missi alla einbeitingu því að ég er svo hrædd um að hann geri þetta aftur. Ég skil svo sem alveg að hann þurfi að gera þetta en ég er samt búin að útskýra fyrir honum að ég sé í raun með algera fóbíu fyrir þessu, ef svo má að orði komast. Hann svarar mér bara "Sko, ég er búin að gera þetta í þrettán ár þannig að ég fer ekkert að hætta þessu núna". Svo hlær hann alltaf þegar hann gerir þetta og ég fæ svona hroll og ógeðstilfinningu. Ég er að hugsa um ða pissa eða gubba á hann og segja svo við hann "Sorrý, ég hef sko pissað/gubbað í bráðum 21 ár. Ég fer ekkert að hætta því núna". Hvað ætli hann segi þá, ha?

Vinnublogg og prófablogg

Ellefu tíma vinnudagur í dag lýsti sér svona

- Ökukennarar með fund. Fékk borgað fyrir að stara út í loftið og brosa.
- Gamalmennakökuboð, 75 ára afmæli, nánustu ættingjar mættir. Aftur borgað fyrir að stara út í loftið og brosa. Lærði hinsvegar ákaflega margt um fjölskylduna
- Kvöldið endað með trompi. 104 ákaflega hressir og háværir Hollendingar komust í græjurnar og spiluðu einhverskonar mixtúru af eurotrash/reif/teknó tónlist sem minnti samt á Eurovision. Stóð í heila fimm tíma ásamt mikilli drykkju Majónesfólksins. Ágæt upplifun en engu að síður ekki málið á sunnudagskvöldi.

Og að lokum, þetta er ég:

You are Gloria Steinem. You are the McDonalds(tm)
of liberal feminism, though you used to expouse
some pretty radical ideas, you ended up working
the system. Because it's easier? Maybe. But
thanks for the only mainstream feminist
magazine and for heading one of the most
significant feminist lobbys in the history of
the US. We wouldn't be where we are without NOW
and Ms., as much as some of us are loathe to
admit it.


Which Western feminist icon are you?
brought to you by Quizilla

Óganglegar persónulegar upplýsingar

Fyrir ekki svo löngu síðan drap ég heittelskaða kaffikönnu okkar mæðgnanna með því að gleyma henni einfaldlega á hellunni. Útlimir bráðnuðu, líkaminn ofhitnaði og hún gubbaði öllu innihaldi sínu yfir alla eldavélina. Núna stendur hún nakin og dáin úti á svölum. Við keyptum að sjálfsögðu nýja könnu. Ég gaf henni hinsvegar vægt sjokk hérna áðan því að hún er heldur hraðvirkari en ég hafði búist við. Kaffið brann og er ónýtt. Enginn varnalegur skaði hlaust af en hún er að jafna sig á eldhúsvasknum áður en hún verður brúkuð á ný eftir örfáar mínútur.
Og ég veit ekkert afhverju ég er segja alheiminum frá þessu ómerkilega atviki.

Og ætli ég haldi ekki áfram á ógagnlegu nótunum. Ég sá hjá Skúla skemmtilegt símtal sem hann átti (ekki misskilja Skúli, þú ert ekki ógagnlegur). Ég átti einmitt eitt slíkt um daginn þar sem ég hringdi í vitlaust númer.

Karlmaður: Halló
Ég: Halló? Bíddu, þú ert ekki pabbi minn!
Karlmaður: Nei það held ég nú ekki. Ég á allavega enga dóttur svo að ég viti til
Ég: Já þá ertu ekki pabbi minn. Ég er ekki óskilgetin sko.
Karlmaður: Nú jæja, það er nú gott
Ég: Heyrðu, afsakaðu ónæðið bara. Bless.
Karlmaður: Bless bless

Og nú ætla ég að hjúkra kaffikönnunni og fá mér kaffi. Bless

Af dramatík

Á yngri árum grét ég yfir öllum bíómyndum. Ef að heimilishundurinn varð veikur þá grét ég. Ef að 4 manna forrík fjölskylda missti sumarhúsið sitt í bruna þá grét ég. En á seinni árum hefur þessi hæfileiki (ef að svo má kalla) vaxið af mér. Ég grét t.d. ekki yfir neinni Lord Of The Rings mynd (annað en flest allar aðrar konur, hvort sem það er sökum dramatískra atriði eða fegurð karlmanna í myndinni). Og síðasta mynd sem að ég grét yfir var Lilya-4-ever. Ég veit reyndar um ósköp fáa sem grétu ekki yfir myndinni, en það er annað og stærra mál.
Engu að síður virðist sem svo að ég hafi fengið þennan hæfileika á ný. Og nú erum við ekki að tala um neinar viðurkenndar grenjumyndir, ó nei. Við erum að tala um alvöru sjónvarp, illa leikna sakamálaþætti og annað slíkt. Ég grenjaði í dag yfir hræðilegum örlögum 17 ára stúlku í Dr. Phil og þetta er ekki í fyrsta sinn sem að ég grenja yfir Dr. Phil. Ó nei (enda er maðurinn að sjálfsögu bara snillingur! Hann er að lækna alla Ameríku á örfáum mínútum!) Ég felldi nokkur tár yfir Survivor þegar Jenna fór heim rétt í tæka tíð áður en mamma hennar dó. Ég hef grátið yfir Law & Order, Nikolaj og Julie, The O.C. og m.a.s. dramatísku atriði í A Queer Eye For The Straight Guy! Og ég horfi ekki einu sinni það mikið á sjónvarp! Spurningin er hvort að ég sé að ganga aftur í barndóm eða taka út afskaplega ótímabært og alltof snemmt breytingarskeið!

This and that about me, myself and I

- Mér finnst eitthvað smá pervertískt þegar karlmenn gerast kvennsjúkdómalæknar.
- Ég kann ekki á bæji eins og Kópavog og Garðabæ, sérstaklega Garðabæ. Það eitt að kaupa mér kók verður alltaf mikið vandamál. Ef einhver á leiðbeiningabækling (helst fyrir túrista), þá vil ég endilega fá einn svoleiðis.
- Ég er núverandi heimsmethafi í aumingjakeppni okkar Andra Fagra.
- Ég er fullviss um að ef strætókerfi Íslands væri bætt þá myndu Íslendingar hægt og smátt hætta að eiga tvo bíla á fjölskyldu (það er kominn mars, ég má vera ögn pólitísk).
- Ég elska Ítalíu, hef engu að síður aldrei komið þangað.
- Ég er ógeðslega þreytt og ætla að fara að glápa á vídjó og hreyfa mig ekkert.

Bömmer

Það eru a.m.k. tveir hlutir í þjóðfélaginu sem að fær fólkið á bakvið hlutin til þess að fara á bömmer. Þetta hef ég uppgötað síðust daga. Þessir hlutir eru reyndar að verða óskaplega hversdagslegir (kannski einum of hversdagslegir).

Bömmer eitt
Að vera rithöfundur og sjá bókina sem að þú gafst út fyrir jólin á útsölu á 70% afslætti. Sérstaklega ef að þú hélst að þetta væri virkilega góð bók sem væri bara að seljast alveg þokkalega.

Bömmer tvö
Að vera foreldri og barnið þitt, yfir átján, tekur þá sjálfstæðu ákvörðum að fara í lýtaaðgerð. Ég færi allavega á bömmer yfir því að krakkabjáninn sé ekki ánægður með sköpun mína. Svona rétt eins og Eva hefði kannski sagt "Djöfull er asnalegt að vera með hendina hér. Ég ætla að skipta og setja hendurnar þar sem lappirnar eru og lappirnar þar sem hendurnar eru". Þá held ég að Guð hefði farið á bömmer.

Ég hef mjög líklega brotið lög
Ég fullyrði að starf mitt sem ljósmyndari hefst ekki vel

Í dag fór ég í fyrstu tökuna fyrir blað sem ég er byrjuð að vinna aðeins fyrir. Myndatakan átti að fara fram í Laugarnesskóla og þeir sem hafa þangað komið vita eflaust að allar útidyrnar eru alveg eins. Fyrir "útlending" eins og mig er erfitt að átta sig á því hvaða dyr maður á að nota. Ég ákvað bara að elta einhverja litla stráka sem voru að koma út leikfimi og gekk því inn í skólann. Á veggnum hékk miði sem á stóð "Allir úr skónum!" og ég gerði mig líklega til þess að renna niður stígvélunum. Á því augnabliki rak ég augun í ungan dreng sem stóð á móti mér og starði á mig skelkaður. Og rúmlega hálfu augnabiliki síðar rak ég augun í leikfimiklefann sem að ég stóð nánast inni í og var fullur af hálfberrösuðum drengjum á grunnskólaaldri, og með grunnskólaaldri meina ég 9 ára og yngri. Ég hafði því ekki elt stráka sem voru að koma úr leikfimi heldur unga saklausa drengi sem voru á leiðinni í leikfimi. Ég dreif mig að sjálfsögðu út þegar ég hafði áttað mig á þessum vandræðalegu (og vafalaust ólöglegu) aðstæðum sem að ég hafði komið mér í. Hurðin var hafði varla lokast þegar heyrðist kallað hátt og snjallt "Oj! Það var kona hérna inni". Ég flúði öskrin sem á eftir fylgdu.
Ég vona innilega að enginn hafi hlotið varanlegan andlegan skaða af og að enginn muni segja foreldrum sínum frá þessu með nákvæmum útlistlýsingum á mér.

Krónísk ritvilla

Ég stend í bankanum klukkan 15.59, eina mínúta í lokun. Ég sé að bankakonan er hundfúl út í mig fyrir að hafa ekki farið í annan banka þar sem er lokað klukkan 17.30. Í flýti krota ég nafnið mitt á framsalið á ávísunni. Ég verð nokkuð hissa við útkomunan. Þetta er ekki nafnið mitt, þetta er eitthvað allt annað nafn sem að ég skil ekki. Þarna standa saman Ghnaiðure Tórlistutudr í einhverri óskiljanlegri klessu og ég reyni í flýti að lagfæra párið svo að það líti nokkurn vegin út eins og nafnið mitt. Ég er svo hissa á þessu stafarugli að ég gleymi seinni hluta kennitölunnar, hvort kemur 7 fyrst eða 9? Og eftir þetta er mér svo um og ó að ég skrifa óvart húsnúmerið hjá Karól en ekki sjálfri mér. Ég krota yfir 23 og set 33 í staðinn. Og ég verð ekki hissa þegar bankakonan tekur við ávísuninni með ákaflega vafasömum svip, lítur á mig augnablik, slær inn kennitölu og biður mig svo um skilríki.
Ætli ég sé á freudískann hátt að afneita nafni mínu og ekki í fyrsta sinn!

Annars verð ég að bæta einu inn á æskulistann minn. Ég mundi þetta eftir nýlegt blogg hjá Tobba

- Smarties auglýsingin Það var einhver krakki sem ætlaði að fá sér Smarties en í staðinn fann hann risastóran Smartieshólk, fór inn í hann og inni fyrir var rosa diskótek. Allir voru í geðveikt flottum 80's fötum með tagl til hliðar og svoleiðis. Mér fannst þetta alveg geðveikt og vildi endilega fara á svona Smarties diskótek. Einnig man ég vel eftir litlu Smartieskössunum sem að voru í öllum barnaafmælum.

Man einhvern annar gamlingi á mínum aldri eftir þessu?

Innanbæjarpólitík

Allt í lagi, þetta er síðasta færslan í febrúarmánuði sem fjallar eingöngu um pólitík en ég bara get ekki orða bundist! Nú hef ég búið rúmlega 85% af ævinni á Seltjarnarnesinu. Ég er reyndar ekki hin týpíski Seltjarnarnesbúi. Ég er ekki í Gróttu og mér hefur ekki einu sinni komið til hugar að ganga til liðs við Gróttu. Ég hef aldrei verið í lúðrasveitinni. Ég styrki ekki Gróttu um dósir, ég kaupi ekki af þeim klósettpappír (versla hann af Hamrahlíðarkórnum), ég fer ekki á þorrablót, konukvöld, kökubasar, golfdag eða neitt slíkt. Ég hef aldrei verið í Nesfréttum og ég veit ekki hvað allir á Nesinu heita. Og síðast en ekki síst þá er ég ekki hægrisinnuð. Það er hins vegar stór hluti bæjarbúa. Og í Nesfréttum, sem kom inn um lúguna í dag, skrifar fyrrverandi forseti bæjarstjórnar grein sem er svo uppfull af staðreyndarvillum að það er alveg ótrúlegt. Það má reyndar deila um hvort þær séu staðreyndar villur eður ei, en að mínu mati eru þær það. Og hér kemur dæmi:

"Það er flestum ljóst sem búa hér í bæ að um stjórnvölinn heldur traustur og öflugur meirihluti í bæjarstjórn. Framkvæmdir bera þess merki að hann fer að óskum bæjarbúa og vinnur skipulega að því að gera góðan bæ betri. [...] Unnið er markvisst að endurbótum á ýmsum málaflokkum eins á skóla- og öldrunarmálum"

Skólamálið hef ég lítillega minnst á áður. En bara svo allt sé á hreinu þá ætla ég að fræða ykkur lítillega um það. Bæjarstjórn (eða réttarasagt þessi trausti og öflugi meirihluti bæjarstjórnar) , ákvað að sameina skildi báða skólana. Þetta ákvað bæjarstjórnin án þess að gerð yrði nokkur athugun á því að þetta myndi ganga. Og þetta ákvað bæjarstjórnin án þess að bera þetta undir skólastjórana, kennarana né nokkura starfsmenn skólanna. Þessa ákvörðun sína rökstuddi bæjarstjórn með broti úr setningu sem tekin er úr skýrslu um skólana sem gerð var fyrir fjórum árum. Þar segir "... jafnvel má athuga nánara samstarf skólanna". Eins og gefur að skilja eru kennarar og bæjarbúar yfir höfuð heldur ósáttir við ákvörðunina. En engu að síður skal hún standa, skólastjórarnir reknir og einn skólastjóri ráðinn í staðinn. Þetta væri e.t.v. skiljanlegt ef að tilgangurinn væri að spara en svo á víst ekki að vera. Þess vegna þykir mér merkilegt að fyrrverandi forseti bæjarstjórnar þori að fara með slíka staðreyndarvillu í mest lesna fréttablaði Seltjarnarness
þar sem oft hefur komið fram að ósk bæjarbúa er að gerð verði rannsókn á málinu áður en skólarnir verða sameinaðir.

Seinna í greininni fer þessi ágæti fyrrverandi forseti að tala um fólksfækkun á Nesinu og stafi hún af því að yngra fólkið er að flytjast á brott (ekki skrítið miðað við fasteigna- og leiguverð) og eldra fólkið sitji eftir. Eitthvað þurfi að gera fyrir eldra fólkið.

"Það er mjög athyglisvert hvernig Jónmundur Guðmarsson, bæjarstjóri, hefur lagt til lausn á byggingu hjúkrunarheimilis handa öldruðum bæjarbúum sem sem þurfa góða umhyggju. Hann hefur lagt til að slíkt heimili verði beyggt með Reykjarvíkurborg, Íslenskum aðalverktökum og fleiri aðilum á Lýsislóðinni við Eiðisgranda. Með þessum hætti er hægt að koma í veg fyrir að bærinn myndi sligast undan kostnaði við að byggja og reka of lítið og óhagstætt heimili innanbæjar."

Málið er s.s. það að það er alltof dýrt að hugsa um einhverja gamla kalla og kellingar, þau standi ekki undir kostnaði og þess vegna er bara fínt að skella þessu öllu á Reykjarvíkurborg. Þá losnum við endanlega við þetta gamla pakk. Áhugavert, sérstaklega í ljósi þess að þessi forseti var að tala um fólksfækkun í bænum fyrr í greininni. Flytjum bara alla yfir 67 ára á brott. Þá getur e.t.v. hraðari og fjölbreyttari fólksfjölgun átt sér stað. Ef að ég hefði búið að Seltjarnarnesi mestan hluta ævinnar, væri kominn á hin svokallaða elliheimilisaldur, hefði borgað skatta til bæjarins alla mína tíð og e.t.v. gefið Gróttu dósir, þá myndi ég vilja fá að flytja á elliheimili á Seltjarnarnesi. Ég myndi ekki vilja flytja til Reykjavíkur, sérstaklega á jafn óspennandi stað og við hliðina á JL húsinu.

Ég gæti haldið áfram í alla nótt því að mér þykir þetta svo kjánalegt. Það kostar blóð, svita og tár að búa á Nesinu börnin góð. Anna, ég heimta komment frá þér!
Bless

Guð minn góður!

Þið verðið að afsaka allt það magn af færslum sem að ég hef ritað síðustu daga! Andinn og hugmyndaflugið er bara gjörsamlega að drepa mig!

Takk fyrir og bless.

Ef að ég réði öllu...

Ojú.. þetta var og er fastur liður hér á síðunni. E.t.v. ekki regulegur en fastur liður engu að síður. Og nú verður hann fluttur með örlitlu pólitísku ívafi.

- Ef að ég réði öllu þá myndi ég láta byggja stórt og fallegt tónlistarhús í Reykjavík. Það yrði svo stórt og fallegt að óperuhúsið í Sydney yrði ekki lengur merkilegt. Og hvernig ætla ég svo að hafa efni á þessu, gætir þú, ágæti lesandi verið að spyrja þig. Jú, ég ætla bara ekki að byggja fleiri íþróttahallir né gervigrasvelli í bili. Ekki það að ég vanmeti íþróttir, síður en svo, mikilvægt fyrir heilsuna. En mér finnst bara ósanngjarnt að íþróttafólk eigi a.m.k. 40 íþróttahús en tónlistarfólk einungis eitt tónlistarhús í Kópavogi (húrra fyrir Kópavogi).
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég stytta grunnskólanám. Ég hef örsjaldan heyrt fólk kvarta undan því að því leiðist menntalega séð í menntaskóla. Hins vegar kvartar þriðja hver manneskja sem ég þekki undan því að hafa leiðst í grunnskóla.
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég lækka virðisaukaskatt á íslenskri tónlist líkt og gert hefur verið við íslenskar bókmenntir.
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég búa til plan til þess að útrýma öllru hungri og fátækt í þriðja heiminum. Já já, ég veit, feugðrardrottingarloforðið. En plan mitt yrði svo stórkoslegt að það myndi virka og þriðji heimurinn myndi að lokum hætta að framleiða föt sem eru seld í "fyrsta heiminum" fyrir andvirði margra vikna launa í "þriðja heiminum". Þriðji heimurinn yrði bara að "fyrsta heimi" líka. Það væri nú aldeilis prýðilegt!
- Ef að ég réði öllu þá myndi ég fara og sparka í sköflunginn á George W. Bush áður en ég sparkaði honum úr stóli. Þar að auki myndi ég skipta Bandaríkjunum niður í lönd, hver sýsla yrði land, með eigin forseta o.s.frv. Þar eru reyndar nokkrir íslenskir stjórnmálamenn sem að ég myndi líka sparka í sköfluginn á sem og sparka úr stóli, en þeir verða ónafngreindir hér.
Ef að ég réði öllu þá myndi ég flytja til Brasilíu og lifa á ljósmyndun.

Takk fyrir og bless.

Einhver leitaði að vegatable sex og síðan mín kom upp. Og a.m.k. fimm sinnum í viku eru einhverjir sem leita að ragga og fá mína síðu einnig upp. Mig langar afskaplega mikið að vita hvað ragga þýðir og hvaða tungumál þetta er.

Annars blogga ég á morgun. Var að kaupa skó og er að æfa mig að labba á þeim (hællinn er sko 9 cm.) Nei, ég á ekki of mikið af skóm, ég á aldrei nóg af skóm!

Æskan líður ung og fjörleg..

Ég ætlaði mér reyndar að blogga um hvernig ég væri ef að ég væri karlkyns en ég geymi það bara þar til seinna. Í dag eru tæpir 110 dagar þangað til að ég verð 21 árs. Ég kalla það Bandaríkjaaldurinn. Þá má ég kaupa áfengi í þeim löndum sem fara eftir Bandarísku lagakerfi. Ég má nánast gera allt nema e.t.v. fara inn á strippstaði og kannski að bjóða mig fram til forseta í sumum löndum. Engu að síðar er ég að nálgast fremur háan aldur. Það er að verða æði langt síðan ég var smákrakki, með hor í nös í gráum eitís snjógalla að renna mér á skíðum í Plútóbrekku (ég er reyndar enn með hor í nös en það er önnur saga). Og ég fór að hugsa hvað einkenndi mín æskuár. Og hér er listi yfir nokkra hluti sem einkenndi mín æsku- sem og unglingsár. Þó ekki í neinni númeraröð heldur bara í tilviljunnakenndri (er það eitt orð?) upprifjunnarröð.

- Kærleiksbirnirnir Ég var reyndar ekki með Stöð tvö en ég sá myndina alveg ótrúlega oft. A.m.k. 6 sinnum undanfarin ár hef ég líkt einhverjum sem ég þekki eða er að kynnast við vonda strákinn með rauðu augun. Innst inni, eftir að hann varð góður, var ég skotin í honum.
- Little Twin Stars Ég átti aldrei mikið af Hello Kitty dóti, bara þessa litlu engla.
- Oilily Já, ég var lítið bleikt Oilily barn. Ég var bleik, ég var mjög bleik.
- Uppblásið dót Ég átti t.d. kodda, tungl, maríuhænu (sem að Skúli erfði í sumar), myndaramma, blómavasa og hægindarstól.
- Hvítur eyeliner Bodyshop og Wet And Wilde (þökk sé foreldrum Maju) tröllriðu unglingsstúlkunum. Ég get ekki sagt að mér finnist þetta eins flott í dag og mér fannst það þá. Þá var þetta nefnilega ógisslia flott!
- HeartBreak High Mitt líf og yndi. Ef eitthvað var stöðugt í lífinu þá var það ég fyrir framan sjónvarpið á föstudögum kl. 19.00 (ef ég man rétt). Og Drazic var verðandi eiginmaður minn.
- Snuð og annað drasl úr plasti Flestir gengu með nokkur kíló um hálsinn. Ég átti reyndar bara örfá
- Loðið dót T.d. loðnar dagbækur (helst fjólubláar eða bleikar), geisladiskahulstur, pennar, myndarammar, spennur og fleiri óþarfa hlutir.
- Tamagotchi Þau sigruðu heiminn og ég fékk eitt í Danmörku sumarið 1997. Það var reyndar krakki og ég gleymdi honum í Danmörku, fékk það svo sent til Íslands og þá hafði það dáið af skít og hungri á leiðinni.
- Gangster Paradise Ég hlustaði reyndar ekki á þetta lag og fannst það ógeðslega leiðinlegt en þetta minnir mig alltaf við 7. bekk
- Scatman Þetta lag hlustaði ég hinsvegar oft á. Mjööööög oft. Líklegast til eina lagið sem að ég hlustaði á sumarið 1994 eða 1995. Flestum þætti það leiðinlegt til lengdar en það fannst mér ekki.
- Lukkutröll Vinsælasta afmælisgjöfin í barnaafmælum. Ég átti örfá, bara eitt golftröll ef að ég man rétt.
- Sápukörfurnar úr Bodyshop Vinsælasta afmælisgjöfin þegar barnaafmælin urðu meiri pæjuafmæli. Allar stelpur átti stórt safn að sápum, baðkúlum og körfum. Sápurnar voru reyndar aldrei notaðar og ég man að ég skellti einu sinni öllum baðkúlunum (þessum litlu) í eitt fótabað, ég á nefnilega ekkert baðkar. Ég hef aldrei verið jafn mjúk og illa ilmandi á löppunum.

Ahhh, those were the days. En núna, börnin góð, er klukkan orðin margt og ég þarf að fara að hvíla lúin bein. Af gefnu tilefni vil ég hinsvegar taka fram að ég talaði mun meira í gamla daga. Miklu miklu miklu meira. Þannig að þessi færsla er í rauninni ekkert löng.

Ímyndunarfyllerí gærkvöldsins

Í gær eftir vinnu fórum við nokkur í heimahús til þess að sötra mojito og bjór. Ég fékk reyndar bara óáfengan mojito og sódavatn vegna þess að ég þurfti að keyra liðið heim. Engu að síður tókst mér að..

- skrifa nafnið mitt vitlaust. Ég skrifaði Ragnður en ekki Ragnheiður
- fá svo illt í magann að ég hélt að hann ætlaði að skila sér í heilu lagi
- sofna í sófanum og vakna ekki fyrr en í mig var sparkað

Í morgun fannst mér ég svo vera þunn. Spurning hvort að ég sé orðin svo mikil hæna að ég verði full af eplasafa?

Gagnslaust

Mig langar ofboðslega mikið að læra það gagnlausasta í heiminum. Það væri alveg magnað að geta sagt við fólk að ég væri sérfræðingur í einhverju sem skipti bara alls engu máli. Og þess vegna var ég að velta fyrir mér hvað væri eiginlega gagnslausast í heimi. Ég held að það sé t.d.:

- að vita prósentur fólks í hverju landi í heiminum sem notar hina svokölluðu "réttu fingrasetningu" (það er þá "asdf ælkj") þegar notast er við lyklaborð.
- að eyða fjórum til átta árum í hönnunarskóla og hanna svo hið hefðbundna geisladiskahulstur sem er svo mikið drasl (brotnar alltaf, opnast oft svo að diskarnir detta út o.s.frv.)
- íslenskt strætókerfi.
- að hafa stúderað til fullnustu hvar í heiminum eru seldir pastellitaðar skirfstofuvörur, aðallega heftarar.
- að þróa exi sem er með ótrúlega oddhvössu blaði þegar það er nú þegar búið að finna upp vélsög.

Auðvitað getur eitthvað af þessu verið gagnlegt fyrir einhverjum en mér finnst þetta allt svona frekar gagnslaust. Og nú ætla ég að fara að sofa og finna fleiri gagnslausa hluti. Bless

Það er bara svona!

Honum fannst hugmyndirnar mínar að hljóðverkum bara ekkert skemmtilegar. Honum fannst hins vegar að konur að öskra við fæðingu, til þess að leggja áherslu á hvað það væri vont, væri mjög góð hugmynd. Og mér finnst það bara ekkert því að ég á (vonandi) eftir að eignast barn og ég vil ekkert heyra hvað það er vont! Mér fannst hins vegar ein hugmynd skemmtilegust. Þið megið bara halda að það hafi verið mín hugmynd. Í heila viku, einu sinni á dag, tekur maður upp veðurfréttirnar. Svo getur maður bara alltaf átt þær á geisladisk því að þær skipta hvort sem er engu máli!

Á morgun klukkan 20.00 mun ég verða fræg. Ferill minn sem ljósmyndari mun vaxa og verða stærsti í alheiminum... ég held allavega að það sé klukkan 20.00. Fylgist með á bestu sjónvarpstöð Íslendinga.

Snillingur fjögur
Það eru allir frekar andlausir þessa dagana. Engir bloggar um neitt merkilegt, nema Andri sem bloggaði snilldina eina undir nafninu Ryk hlífir húsgögnunum. Og Andri bloggar alltaf skemmtilega. Og Andri er alltaf skemmtilegur og góður. Og Andri verður snillingur í mínum augum ævilangt.

Mistök dagsins

Ég eyddi deginum í myrkrinu og nú ilma ég öll af framkallara og fixer. Við vorum tvær saman og vorum búnar að hafa það náðugt og leyfðum heittelskuðum Miles Davis að skapa stemmningu. Um kvöldmatarleytið ákváðum við að fara og fá okkur að borða, kjúlingasataysalat á Vegamótum sem er besta máltíð sem finnst í Reykjavík, sérstaklega ef beðið er um ost á hvítlauksbrauðið. Við snérum aftur í myrkraherbergið með kaffi í hönd og gleði í hjarta. Þegar við nálguðumst dyrnar heyrðum við eitthvað óma í fjarlægð, eitthvað sem boðaði ekki gott. Og þegar við opnuðum dyrnar barst á móti okkur hljómur liðinna tíma. Hljómur verri tíma. Fleetwood Mac í allri sinni "dýrð". Og við áttum ekki annars kosta völ en að hlusta á. Þau sem valið höfðu tónlistina fannst Miles Davis leiðinlegur. Næst þegar ég fer í mat, þá ætla ég að setja miða á geislaspilarann þar sem á stendur "Ragnheiður var hér fyrst, hún ræður". Þá getur ekki verið að þessi mistök eigi sér stað aftur.

Annars finnst mér þetta fyndið.

The return of the Plogger on the Blogger

Þessi vika hefur verið merkileg. Mig hefur t.d. dreymt mjög furðulega drauma. Mig dreymdi fyrst að Birgitta Haukdal væri fáklædd framan á kvennréttindablaðinu Vera. Sem hluthafi í blaðinu, bæði í alvöru og í draumnum, varð ég alveg brjáluð og öskraði eitthvað rugl það sem eftirlifði draumsins. Síðan dreymdi mig að ég væri á Hawaii. Ég var á leiðinni á dansnámskeið með Andra E þegar hann hóf viðreynslu við mig sem var ákaflega fyndin. Andri vildi eftirá meina að þetta væru freudískar þrár hjá mér. Og í nótt dreymdi mig að ónefndur kórfélagi hefði fitnað svo rosalega að hann var á við fjóra feita Ameríkana. Hann komst ekki í gegnum dyr. Draumurinn snérist um það að kærastan hans vissi ekki hvernig hún ætti að segja honum upp. Þetta var allt frekar súrt satt að segja. Og í kvöld sá ég einmitt sýruna Lísa í Undralandi í uppsetningu LFMH. Magnað leikrit en aldrei hefði mér dottið í hug að ég ætti eftir að sjá Halla í spandexgalla. Ja hérna, þetta er alveg!

Nú eru liðnir tæpir 23 dagar af þessu nýja ári og ég hef ekki ritað svo mikið sem einn lista. Þeir eru víst í tísku samkvæmt Bollasyni og Beikoni. Það er einmitt skemmtilegt frá því að segja að ég lít alltaf á þá drengi sem bloggtvífara. Ég var m.a.s. á tímabili farin að íhuga alvarlega að breyta linkunum þeirra í Atla Beikon og Pétur Bollason. Svo fannst mér það bara ekkert fyndið. En ég vil vera í tísku og ég ætla að semja einn lista. Í vikunni sem leið fengum við gestakennara. Hann heitir Spessi, er mjög spes og setti okkur fyrir það verkefni að gera hljóðverk. Og listinn fjallar einmitt um það.

Topp fjögur hljóðverkin mín

1. Prumpusinfónían (skýrir sig nú sjálft, ekki satt?)
2. Hin mikilfenglega mannsrödd (hér þyrfti ég að fá fullt af fólki til þess að gera allskonar asnaleg búkhljóð og mixa þau síðan saman)
3. Píkupoppsveit Íslands (ég myndi gera görlband og görlbandlag í anda Sugarbabes, Atomic Kitten og Destiny's Child. Síðan myndi ég helst senda það á FM og gera myndband með viftu og senda það á PoppTíví)
4. Ragnheiðar-rapsody (hér myndi ég stela einhverju klassíksu kvartett- eða kvinntettverki , fá strengjafólk í lið með mér til þess að spila það en í staðinn fyrir að spila það fallega þá myndi ég láta alla sarga á hljóðfærin. Það yrði án efa vinsælt hjá klassískum tónlistarmönnum landsins)

Síðan var ég bara með leiðinlegar hugmyndir. Og nú er þessi færsla að vera leiðinleg. Bless

P.S. Takk Silla fyrir áhugann. Þið hin eruð bara ömurleg

Bless. Ég er farin í vikupásu.

Árshátíð Lækjarbrekku eftir 2 tíma. Ég mun syngja "I Want It That Way" með Backstreet Boys í Idolkeppninni. Má í raun segja að ég muni tileinka þetta lag Filipsseyjum og flippinu.

Mitt versta ofbeldisverk

Ég sá loksins Kill Bill, Vol. 1 og hún var alveg mögnuð. Og ég fór að hugsa hvert mitt versta ofbeldisverk væri. Ég hef nú svo sem aldrei verið ofbeldishneigð en ég á þó eitt frekar gróft ofbeldisverk að baki (fyrir utan nokkra verðskuldaða löðrunga sem nokkrir drengir hafa hlotið). Það eina sem ég man eftir.

Þegar ég var tæplega fjögura ára bað mamma mín þrjár stelpur að passa mig. Þær voru nú ekki svo gamlar sjálfar, öruggleg á milli tíu og tólf ára. Ég man ekki hvað mamma mín var að fara að gera sem var merkilegra en ég, en ég man að þessar þrjár stelpur voru alls ekki leiðinlegar. Eftir einhvern tíma ákváðu þær að fara í sund, án mín. Sú ákvörðun reyndist algerlega röng í ljósi þess að þær áttu að vera að passa mig, ég vildi alls ekki vera ein og var frekar ákveðin (lesist frek) ung stelpa. Og þess vegna reyndist þessi ákvörðun líka mjög afdrifarík. Ég grenjaði heil ósköp. Ég grátbað þær um að fara ekki eða taka mig með í sund. En þær vildu hvorugt. Og þar sem ég var ákveðin, úrræðalaus og í hvítum klossum, þá greip ég á það ráð að sparka af mér öðrum klossanum. Ekki vildi betur til en svo að hann lenti framan í einni, allharkalega. Þannig að þær fóru og skildu mig eftir hágrenjandi, nánast farin að öskra og ein þeirra grenjandi ef sársauka. Eftir sat ég og grenjaði úr mér augun. Litli púkinn inni í mér var þó ánægður því, let's face it, þær áttu þetta skilið.

Þetta er ótrúlegasti húðlitur sem ég hef séð í langan tíma. Sjá nánar hér.

Forvarnir

Ég hef komist að því, eftir röð tilviljanna og vísindarlegar rannsóknir, að bíllinn minn heittelskaði og Andrarnir tveir eiga ekki saman. Í sumar sprakk á dekkinu þegar ég var að sækja þá. Í dag var bílinn minn rafmagnslaus á Grettisgötunni. Andri E hafði keyrt okkur að bílnum og Andri Ó ætlaði að fá far með mér. Ég hef þess vegna ákveðið að héðan í frá mun ég ekki leyfa þeim að vera báðum í einu í rúmlega eins metra radíus frá bílnum mínum. Allur er varinn góður!

Annars er ég afskaplega glöð að sjá að ég prýði atlividar.com. Ég er víst þessi nakta þarna til hliðar, eða svo er sagt.

Textagetraunin

Talandi um lélega íslenska dægurlagatexta. Þessi er ekkert skárri á íslensku..

Ó barnið barnið,
hvernig átti ég að vita
að eitthvað væri að hérna

Ó barnið barnið,
ég hefði ekki átt að sleppa þér
og núna ertu úr augsýn.

Sýndu mér, hvernig þetta á að vera
Segðu mér barnið, því ég verð að vita það
Af því bara!

Einmanleikinn er að drepa mig
og ég
ég verð að játa að ég trúi enn
ég trúi enn!

Þegar þú er ekki með mér
ég týni huganum
gefðu mér skilti
og berðu mig, barnið, einu sinni enn

Ugludagur, Beikon og væmni

Ég neita því ekki, þetta hlýjaði mér um hjartarætur og innst inni fannst mér ég oggupínu mikilvæg. Allavega einn fílar mig! Takk elsku Pétur Beikon. Jú ar vonderfúl.

Í dag fer Ugla Rugla til Malasíu . Ég ætla þess vegna að gera eins og Anna Tryggva benti öllum á að gera og tileinka þessum degi (hjá mér er ennþá 8. janúar) Uglu. Mér fannst tilvalið að segja ykkur gubbusögu en ákvað svo að hún væri ekki nógu merkilegt. Þess vegna ætla ég bara að senda Uglu skilaboð.

Elsku Ugla!
Fyrirgefðu hvað ég hef stundum verið vond við þig. Ég vona að þú hafir það gott í Malasíu. Ég lofa að skrifa til þín bréf við fyrsta tækifæri. Er heimilisfangið ekki Ugla Egilsdóttir, Malasía? Það er auðvitað bara ein Ugla í Malasíu!
Þú ert nú alveg, stelpa!
Koss og knús
Ragnheiður

Ég er komin heim. Þó að ég hafi stoppað stutt þá var ég búin að gleyma því hvað Íslendingar eru geðveikir, kaupasjúkir, óþolinmóðir og dónalegir. En það er allt gott og blessað. Ef einhver er á leiðinni til Svíþjóðar þá skal hafa eftirfarandi tvo hluti í huga:

... það er í tísku hjá stelpunum að vera í loðnum Moonboots
... allir eiga töff úlpur með loðkraga. Þær kosta tæpan 30.000 kall

Annars dansaði ég ekki uppi á þartilgerðu borði á skemmtistaðnum Atli minn en manaði hinsvegar vínkonur mínar til þess á meðan ég skrapp á barinn. Þær hefðu getað valið úr strákafjöldanum sem safnaðist saman í kringum þær.

Er farin að borða Pízzu, bless
Ragnheiður

Lungt!

Varud fyrir tha sem eru vidkvaemir fyrir stafsetningavillum. Thetta er oyfirfarinn postur.

Og enn a ny koma heitustu frjettir hjedan fra nagronnum okkar. Tho frekar althjodlegar frjettir. Thessa sidustu 9 daga hef jeg laert ymislegt nytt. Lithaenar halda t.d. ad thad sje haegt ad keyra fra Islandi til Svithjodar og fyrst thad er ekki haegt tha er nu allavega haegt ad taka lestina. Finnar laera i skolabokum sinum ad a Islandi eigi allir tvo bila ut af eldgosunum. Ef thad byrjar ad gjosa tha er madur fljotari ad koma sjer i burtu. Og Kanadamenn halda ad thad sjeu ekki til pizzur a Islandi.

Jeg er buin ad fara og fa mjer bjor, vondan saenskan bjor. Fyrst for jeg a stad sem jeg kys ad kalla "Ripp Off Sirkus" vegna thess ad hann leit ut alveg eins og Sirkur en innandyra voru engir hasshausar og tonlistin var algerlega andstaed vid Sirkus. A laugardaginn for jeg svo a alveg hreint frabaeran pjollustad og hitti thar fyrir mann sem dansadi alveg eins og Mikjall Jonsson. Thar sa jeg lika alla breiddina i nyjustu tisku Svithjodar, t.d. perlubindi, butasaumsbuxur og plastpokapils. Einnig uppgotvadi jeg a i Svithjod er kul ad dansa uppi a svidum og eru thar til gerd svid stadsett ut um allt. Med thvi ad dansa uppi a svidinu er nanast gerenterad ad thu hosslir. Gaerdagurinn var magnadur. Fyrst forum vid a alternative kaffihus. Dj sofnadi i sma stund. Sidan forum vid i billjard og that naest forum vid a bar sem heitir Pub Anchor (eda akkerisbarinn) og var Hard Core stadur. Nema thetta kvold. Tha var hann Hard Core Kareoke stadur. Mjog svo merkilegt thad!

Nuna aetla jeg ad drifa mig a versla.
Hejdå

Ragnheidur

Hejsan!

Hjer sit jeg i Sviaveldi. Hjer er stundum akaflega kalt og stundum thaegilega kalt. Jeg er buin ad laera a nedanjardarlestina hofum vid stulkukindurnar tekid upp vidurnefnid Andamamma og ungarnir thar sem jeg fer oftast fyrir hopnum og thaer koma i halarofu a eftir. Thad er sidan helst ad frjetta ad jeg hef, undanfarnadaga..

... horft a bada flugeldana sem ad Sviar skjota upp a aramotunum.
... farid i alvoru finnska saunu hjer i Svithjod og velt mjer nakinn upp ur snjonum a eftir. Jeg var tho sidprud og var med handklaedi utan um i saununni og einungis stulkur veltu sjer upp ur snjonum.
... braett hestaskeifu, hellt henni i vatn og lesid ut ur henni hvad nyja arid ber i skauti sjer.
... keypt mjer allskonar fallega doppotta hluti.
... og margt margt fleira..

Ha det bra!

Gleðileg jól

Og jafnvel fyrir þá sem vilja, gleðileg brasilísk jól.

Ég fann flugmiðann minn svo að ég kemst til útlanda á sunnudaginn. Byrja að pakka bráðum.

Aftur óska ég lesendum um land allt gleðilegra jóla og farsældar á komandi ári (Svona til þess að hafa þetta nú sem formlegast).

Af jólahlaðborðum

Þau eru búin í bili. Og skötuhlaðborðin líka. Og skata er ógeðsleg eins og áður hefur komið fram. Hápunktar vinnudagsins voru þrír. Eitthvað verður að lífga upp á tilveruna.

a) Litla barnið (rúmlega eins árs) í Burberry snjógallanum. Ég hélt að ég yrði ekki eldri.

b) Litlu strákarnir sem ætluðu að vera kúl og kaupa sér bjór. Ég bað um skilríki og annar þeirra dró upp debetkort frá bekkarfélaga mínum til sjö ára. Mér leið allt í einu eins og dyraverði.

c) "Mamma, var þessi búð til eftir að ég var lifandi"
"Þú ert lifandi núna ætla ég að vona"
"En mamma, er Istanbúl ekki á Ítalíu?"
"Nei, fyrir hvað fékkst þú eiginlega 9 í landafræði?"

Jólagjafirnar bíða eftir að komast í pappír. Jólakveðjan kemur á morgun. Góða nótt

Í gær fékk ég formlega hvíta húfu á hausinn. Vei! Lalli rektor sagði "Til hamingju Ragnheiður mín" og það vakti mikla lukku. Og Jón Hannesson var of seinn til þess að vera almennilegur maður. Það var fyndið.

Annars er lífið bara dásamlegt. Allir eru góðir og ég á iPod. Hann er svo fallegur að ég gæti grátið. Og bestir í heimi eru Andrarnir tveir og Steini. Fallega fallega líf eins og Skördí segir.

Stundum trúi ég því að ég sé heimsins besti lygari. Svo man ég að ég er að ljúga að sjálfri mér.

Annars var ég að enda við að bjóða svona 50 manns í "stúndentsveisluna" mína. Í stressinu gleymdi ég að lesa yfir fyrirsögnina. Mér finnst þetta bara fyndið!

Afskiptaleysi og kaldhæðni

Þar sem við gengnum tvær eftir skóla á leið í kvöldkaffi og ræddum um jólagjafir og komandi verkefni mættu okkur fleiri rónar en venjulega. Og þegar við beygðum inn Pósthússtrætið komu þrír gangandi á móti okkur og innan skamms voru tveir þeirra farnir að berja þann þriðja. Fólkið sem sat inni á Kaffi París horfði á út um gluggann og fylgdist með og hélt svo áfram að ræða um hvaða jólagjafir það átti eftir að kaupa. Svo virtist vera sem að okkur hefði einum dottið í hug að hringja á lögregluna. Það tók þrjár til fjórar mínútur að fá samband í gegnum 112, það tók alls sex hringingar þar til lögreglan svaraði og þá tók hana fimm mínútur að skilja að við þekktum mennina ekki neitt heldur vildum bara tilkynna að verið væri að berja mann í Pósthússtrætinu fyrir utan Apótekið. Þá var þriðji maðurinn orðinn alblóðugur og lá í götunni þar sem hinir tveir stóðu yfir honum og spörkuðu ákaft í andlitið á honum og maga. Tíu mínútum seinna kom lögreglan. Þá höfðu þessir tveir fengið útrás sinni fullnægt og voru horfnir á braut. Sá þriðji hafði staulast burt út í myrkrið á Austurvelli, haltrandi og blóðugur. Stéttin og húsið voru útötuð í blóði og fólk fór hinu megin við götuna til þess að skíta ekki út jólaskónna. Það var nú aldeilis gott að það var rigning svo að blóðið skolaðist burt og enginn rann á rassinn í blóðpollunum, svona mitt í jólastressinu!

Gyllynæð og geðklofi

Við vorum að ræða það í vinnunni hvaða sjúkdómar eru algengastir hjá þjónum. Samkvæmt okkar sjúkdómsgreiningu eru þjónar líklegir til þess að fá gyllinæð (þeir standa nánast allan daginn) eða verða alkahólistar (það er nú örugglega sannað nú þegar að þjónar og kokkar eru upp til hópa alkahólistar). En þjónar eru þó líklegastir til þess að þjást af geðklofa. Starfið ýtir einfaldlega undir að geðklofi byrji smátt og smátt að þróast. Tökum dæmi, skástrikaði textinn er hugsun þjónsins við afgreiðslu.

Þjóninn: Jæja, hver vill smakka rauðvínið?
Feiti ljóti kallinn: Auðvitað ég, konan mín drekkur ekki
Þjóninn: Gjörðu svo vel. Hvernig átti ég að vita það fíflið þitt?
Feiti ljóti kallinn: Oj bara, þetta er versta vín sem ég hef smakkað
Þjóninn: Nú? Þú átt bara að athuga hvort að það sé skemmt asninn þinn, þú ert búinn að panta flöskuna. Finnst þér það skemmt á bragðið? Ég lyktaði af því frammi og það er ekki ónýtt. Ég er fjórfaldur íslandsmeistari barþjóna takk fyrir. Djöfull geturðu verið heimskur
Feiti ljóti kallinn: Það er örugglega skemmt, það er bara ógeðslegt
Þjóninn: Nú, ég afsaka innilega, mér er svo skítsama. Ég skal bara koma með nýja flösku. Djöfull ætla ég að umhella húsvíninu í flöskuna svo að þú þurfir að borga þúsundkalli meira fyrir vínið sem er ekki skemmt

Nú og svona lætur maður líka þegar vaðið er yfir mann. Annars er þetta nú ansi ýkt dæmi og svona er eingöngu látið á slæmum kvöldum. En þrátt fyrir það eru mörg svona keis á hverjum degi. Enda eru Íslendingar ákfalega dónalegir. Og þá er ég búin að koma því frá mér í þrjúhundruðasta skiptið.

Snillingar þrjú
Elsku Ska og Sko, snillingarnir í Frakklandi. Áðan þegar ég las síðuna þeirra þá fann ég hvað ég saknaði þeirra bara voðalega mikið og langaði mest af öllu að hlaupa á Ölstofuna og fá mér einn öllara með þeim eins og í sumar. Æ þær eru alveg, þessar stelpur.

Góða nótt (eða Bon nuit eins og ég held að maður segi í France)

Ég held að ég sé komin með einhverja veiki í hendurnar. Svona "hella niður, brjóta eitthvað hendi". Kannski hafa þær bara öðlast sjálfstæðan vilja og leika sér að því að gera mig vandræðalega með því að brjóta eitthvað "óvart" eða hella einhverju "óvart" niður. Allavega hef ég sjaldan hellt jafn miklu niður og brotið jafn mikið á jafn stuttum tíma.

Ég var að skoða geisladiskana sem Lækjarbrekka á og eru stundum í spilun. Þar mátti meðal annars finna:

The most requested Love sings of '93
The synthesizers moods ásamt fleiri diskum úr þessari seríu, t.d.
The piano moods, The guitar moods, The pan pipe moods og er enginn þeirra spilaður á hljóðfærið sjálft heldur hljóðgervil
The twilight orchestra plays Phil Colins
The twilight orchestra plays Whitney Huston
Kenny G

Ég veit ekki um ykkur en mér fannst þetta ekki alveg málið

Mig langar rosalega til þess að vera í hljómsveit. Helst rokkhljómsveit. Mig langar líka til þess að vera í svona 3-5 manna píkupopphljómsveit sem dansar samhæfða dansa í næstum því eins fötum (ég og Steini ræddum einu sinni um stofnun slíkrar hljómsveitar en ekkert varð af því). Svo langar mig líka að syngja í bigbandi og djazz með lítilli hljómsveit. Og mig langar að vera í svona 12 radda acapella raddsveit sem flytur allskonar hittara. En mest samt í rokkhjómsveit.

Ef ég réði öllu...
... þá væri ég í rokkhljómsveit, bigbandi, lítilri djazzsveit, stórri acapella sveit og píkupoppshljómsveit.

Og svo langar mig að starta nýjum lið. Mér finnst fastir liðir mjög skemmtilegir, hef t.d mjög gaman að beygingarmynd dagsins hjá Unu sem og fávísa útlendingnum hjá Steinari. Þegar mér finnst tilefni til þá ætla ég að útnefna Snillinga. Hefst nú útnefning.

Snillingur eitt
Nafna mín Gröndal. Ég var að kaupa diskinn hennar og hún er bara alger snillingur. Ég fer næstum því að gráta af hrifningu í hvert skipti sem ég hlusta. Þetta er bara eitthvað óeðlilegt.

Snillingur tvö
Jakob sem er einlægasti strákur í heimi. Ég hugsa stundum í alvöru að hann sé með of stórt hjarta. Ef ég mætti ráða myndi ég minnka hann og geyma hann í vasanum mínum og ef ég væri leið þá myndi ég taka hann upp og þá færi ég að brosa.

(Snillingar er bara vinnuheiti þar til að ég finn endanlegt nafn á þennan lið)

Góða nótt

Ætli karlmenn væru fallegri yfir höfuð ef það viðgengist að þeir notuðu maskara?

Ruglumbull í draumalandi

Í nótt dreymdi mig að nýji ríkistjóri Kaliforníu, Arnold Schwarzenegger, væri úti að borða hjá mér. Af einhverjum ástæðum þvertók ég fyrir að þjóna honum en var neydd til þess að yfirþjóninum. Svo kveikti ég óvart í honum þegar ég opnaði rauðvínsflösku sem var ónýt. Og þegar ég náði í nýja þá skaust korktappinn í augað á honum. Samt tipsaði hann mig geðveikt mikið. Þá vaknaði ég.

Að gefnu tilefni langar mig að birta hér blogg sem að ég birti fyrir einu ári og einum degi síðan. Þetta blogg er einmitt svona smá sýnishorn af bókinni sem ég er að skrifi sem ber vinnutitlana "Listin að vera góður viðskiptavinur" og "Dining Out For Dummies".

10 reglur þegar borðað er í hlaðborði

1. Það á alltaf að vera til nóg af mat þannig að enginn þarf að örvænta að koma síðastur og þá verði allt búið. Þetta kerfi kallast áfyllingar.
2. Það á ekki, ég endurtek, alls ekki að fara aftur að borðinu fyrr en allir hafa farið einu sinni. Þetta kerfi kallast kurteisi. Einnig er ekki ráðlagt að allir fari í einu. Séu t.d. 78 manns saman í jólahlaðborði þá þýðir það einfaldlega að fólk bíður í langri röð í langan tíma. Best er að 5-7 manns séu við hlaðborðið hverju sinni.
3. Ef það er súpa í boði þá er hún nær alltaf til þess að borða fyrst, ekki síðast á eftir öllu.
4. Það er nóg að taka 2-3 tegundir á diskinn í hvert skipti en ekki graflax, nautatungu, kalkún, rauðvínssósu, eplaköku, rúgbrauð, súpu, skinku, grænar baunir, síld, grjónagraut, kartöflusalat, brauð, andalundir, berneisósu, hreindýrakjöt, purusteik, vanillusósu og ost og hræra öllu saman. Í hlaðborði er ætlast til þess að fólk sé á stöðugu rápi fram og til baka úr hlaðborðinu í þó nokkurn tíma.
5. Ef að búið er að klára allan mat á disknum og þess er óskað að diskurinn sér fjarlægður þá er tvennt hægt að gera í stöðunni:
a) Láta hnífapörin vísa á kl. 3
b) Leggja hnífapörin á servéttuna
Hins vegar skal taka fram að það er ekki bráðnausynlegt að fá sér nýjan disk. Hafi t.d. eitt laufabrauð verið snætt af disknum þá má nota hann aftur.
6. Ef tvenn sett af hnífapörum eru þegar lögð á borðið skal muna að taka hnífapörin af disknum ef aðeins eitt sett er eftir og áframhaldandi át er á dagskrá. Hinsvegar er sjálfsagt að útvega ný hnífapör er hinn notuðu eru kámug og ógeðsleg.
7. Sé önnur ferð áætluð í hlaðborðið og diskurinn hefur enn ekki verið fjarlægður þá á að vera nóg að standa upp frá borðinu. Það er ekki æskilegt að taka diskinn með og leita þjóninn uppi til þess að afhenda honum óhreina diskinn. Það er þó enginn regla sem segir að diskurinn skuli aðeins notast einu sinni.
8. Öllum ber að njóta þess að borða góðan mat. Það á því helst að borða hann hægt og rólega en ekki skófla öllu í sig með skeiðinni sem fylgdi súpuskálinni.
9. Öllum ber að njóta þess að drekka gott borðvín. Borðvín er kallað borðvín vegna þess að það er til þess að skola niður mat og gefa annað og öðruvísi eftirbragð, örva bragðlaukana til þess að njóta matarins betur. Borðvín á því ekki að svolgra af stút um leið og flaskan kemur á borðið. Borðvín er ekki landi. Þetta virðist vera algengur miskilningur hérlendis
10. Ávallt skal sýna þjóninum mikla virðingu. Hann er viðkvæm sál. Í langflestum tilfellum má rekja dónalega og leiðinlega þjónstu til þess að viðskiptavinurinn er dónalegur og leiðinlegur.

Takk fyrir.

Ég geri eins og Atli Bollason og mæli með pólitíska áttavitanum. Hins vegar kann ég ekki að birta myndina af áttavitanum sjálfum en hún var nú ekkert ólík Atla mynd. Ég er s.s.

Economic Left/Right: -5.62
Libertarian/Authoritarian: -4.31

Já já, gaman að þessu. Annars er lífið bara þó nokkuð gott þessa dagana.

Af hinu og þessu

Ég bjó til nýyrði um daginn. Það er eiginlega ekki nýyrði heldur frekar hugtak eða orðasamband. Að vera gargandi fullur þýðir að vera í því áfengisástandi að öskra allt sem maður segir. Þetta er heldur leiðigjarnt ástand.
Þetta er tileinkað Sillu og Korku og samræðum okkar síðasta föstudagskvöld á Dillon

Á meðan Anna át Boxy strokleðrið sitt át ég ónýtt jógúrt. Uppúr sex eða sjö á miðvikudagsmorguninn vaknaði ég ákaflega svöng og ákvað að fá mér jógúrt til að geta sofið meira. Ég var svo þreytt að ég nennti ekki að opna augun almennilega. Ég gerði það reyndar þegar ég hafi tekið fyrstu skeiðina af jógúrtinu, ónýta jógúrtinu. Og ég glaðvaknaði og svaf ekki mikið meira, skiljanlega.

Bless, farin að framkalla og stækka subbumyndir af Elínu og Atla. Þær verða skondnar.

Mamma mín

Um daginn þurfti mamma mín að hringja í móður eins nemanda síns. Ekki veit ég hvert erindið var né hvað móðirin eða sonurinn/nemandinn hétu. Köllum þau bara Rósu og Gunnar. Samtalið byrjaði víst á þessa leið:

Mamma mín: "Sæl Rósa, ég heiti Steinunn og er mamma hans Gunnars"
Rósa: "Já, komdu sæl"

Þessi (freudísku?) mismæli uppgötuðust ekki fyrr en mamma (mín þá) var búin að leggja á og samkennari hennar benti henni þá þetta. Eitthvað fær mig um að efast um að Rósa hafi í alvöru verið að hlusta.

Internetið stækkar

Ég bætti við nýjum sem og gömlum bloggurum á linkalistann. Þeir eru allir úr MH og fá smá umsögn í tilefni dagsins (fyrir þá sem ekki vita þá er mánudagur)

Í Hall of Fame fara:
- Níels Garlakall sem er í Rússlandi og á eitt skemmtilegast blogg í heimi. Ég fer alltaf að hlægja þegar ég les það. Gaman gaman
- Steini Tík sem er uppáhalds skáldið mitt. Hann hefur reyndar ekki gefið út bók en hann samdi t.d. einu sinni ljóð um fluguna sem dó og hitti Guð. Meira gaman gaman!

Í Gott blogg fara:
- Edda Kentish sem er orðheppin ung hnáta sem dansar mikið á milli þess sem hún málar auglýsingar
- Halldóra fiðlustelpa sem er af Nesinu. Við spiluðum saman á fiðlu í mörg ár og ég man helst eftir því þegar ég hjólaði heiman frá henni, um 6 ára aldurinn, á bleiku þríhjóli sem var allt of lítið fyrir mig.
- Inga Rolla sem er skáti með mikið krullað hár og spilar á gítar. Það lýsir henni best
- Orri gítarstrákur sem er merkilegur maður. Einu sinni klippti ég á honum hárið og honum fannst það svo ljótt að hann fór aftur í klippingu hjá alvöru klippikonu.
- Þura Pura sem er í einhverju flóknu námi í Háskólanum. Ég á sönnun á því að hún gæti verið lifandi eftirmynd Gretu Garbo ef rétt er horft á hana.

Megi bloggið ykkar lifa vel og lengi!

Tími fyrir meira mas

Um helgina reyndi ég með erfiði að rifja upp restina af vísunni "Grýla píla". Það tókst að lokum en nú get ég ómögulega munað hvernig leikurinn við vísuna er. Er einhver sem man?

Annars heyrði ég skondna sögu um helgina. Vouge var að taka myndir hér í sumar uppi á jökli og ljósmyndarinn og stílistinn (báðir ákaflega miklar hommsur) voru klæddir í nýjustu tísku (lesist: voru illa klæddir fyrir íslenskt veður). Þeir héldu sig víst inni í bíl alla tökuna, með miðstöðina í fullt og gáfu skipanir í gegnum ofurlitla rifu á glugganum. Skipanir stílistans voru á þessa leið: "Darling, the less you wear the more I care" sem og "The higher heel, the better I feel"

P.S. Fyrir þá sem ekki muna
"Grýla píla, appelsína/skítafýla
missti skóinn, ofaní sjóinn
þegar hann koma að landi, var skórinn fullur af sandi/hlandi
vaknaðu Grýla píla, appelsína/skítafýla"

Í dag er ár liðið frá því að Ragnheiður kom sem hlýr vorblær um miðjan vetur inn í líf lesandans. Það er nokkuð augljóst að fögur fyrirheit mín um að mitt daglega mas myndi minnka með tilkomu þessa bloggs hafa ekki staðist. Ef eitthvað er þá held ég að mitt daglega mas hafi aukist eilítið.

En, ég á allavega platafmæli í dag svo að nú mega allir kyssa tölvuskjáinn bloggsíðunni til heiðurs.

Að panta pítsu

Ef maður á heima í blokk og pantar pítsu, hvort lætur maður þá pítsasendilinn hlaupa upp með pítsuna eða hleypur niður og sækir pítsuna?

Víkend

Helgin er búin að vera nokkuð skrautleg. Ég lenti í því, í þriðja skitpið á jafn mörgum mánuðum, að keyra í bíl með sprungnu dekki. Reyndar var þetta ekki minn bíll eins og í hin tvö skiptin (og ber að taka fram að í fyrra skiptið þá skipti ég á dekkinu á meðan Andrarnir tveir horfðu á.. þeir hjálpuðu bara ofurlítið til). Bíllinn var í eigu yfirþjónsins míns sem var að skutla mér heim. Ekkert var vandamálið þar sem við vorum báðar þrautþjálfar í að skipta um dekk. Okkur var hrósað mikið af nokkrum leigubílstjórum sem söguðst núna trúa á konur og yfirþjónninn hótaði þreumur fullum unglingum með felgulykli því að þeir ætluðu sér inn í bílinn. Allavega kom smá babb í bátinn, bílinn nýr, dekkinn fest á á verkstæði og dekkið vildi ekki af. Voða læti, löggann kom og við vorum litar vitlausar stúlkukindur í þeirra augum.

Á laugardaginn var hið margumtalaða kórpartý. Allt byrjaði vel og skemmtunin var mikil. Ég var ákaflega hress. Svo hress að ég var heldur leiðinleg við alt og alta. Þær áttu nú atriðið alveg skilið en ég missti mig svolítið mikið eftir aðtriðið (Skördí, friðurinn sem við unnum svo hart að í fyrra var brotinn í fyrsta kórpartý vetrarins, því miður af þínum röddum). En núna held ég að við séum kvittar og ég gef öltum skotleyfi á mig í næsta partýi. Ég verð glöð ef atriðið fjallar bara um mig. Núna er ég að vinna í "The Black list of alcohol". Þar eru efstir drykkirnir Sambvuca (skamm Skúli, ég versla bara bjór fyrir þig héðan í frá), freyðivín og hot'n'sweet.

Það var ákaflega lítið að gera á Brekkunni í gær svo að starfsmennirnir eyddu kvöldinu í að grína. Ógeðsdrykkurinn "Kúkablesi" var búin til handa öllum starfsmönnum, Baileys-Amarettokakó, kokkarnir voru sendir fram með mat handa viðskiptavinunum, yfirkokkurinn bjó til karakterinn Hreggvið, sem var með plömmer, rangeyður og smámæltur og reyndi við alla starfsmennina. Skemmtilegast þótti okkur stelpunum þó sæti Ameríkaninn og ég verð hissa ef drengurinn var ekki ánægður með þjónustuna. Húns snérist nefnilega eingönu um hann á tímabili. Eftir vaktina fengum við okkur öll sjeik og súkkulaðiköku (sem ég mæli einstaklega með, því hefur jafnvel verið haldið fram að hún sé betri en kynlíf) og sönnuðu þar með kokkarnir hjartagæsku sína.

Þá er þessi færsla búin, hún var heldur lúinn, enda helgin afar snúinn...

Að verða fullorðinn

Síðustu tvo morgna hef ég verið að passa litla strákinn á efri hæðinni. Hann er sjö ára og við erum búin að leika okkur mjög mikið. Mér finnst mjög gaman að leika mér og er í raun ekkert góð barnapía því að ég svindla þegar við erum að spila og við fáum okkur stundum nammi áður en við borðum mat. Í morgun gerðist samt nokkuð merkilegt þar sem ég sat og las Morgunblaðið.

"Ragnheiður, lestu oft Morgunblaðið?"
"Já, eiginlega alla morgna sko"
"Horfirðu á fréttirnar líka?"
"Já stundum"
"En drekkurðu kaffi?"
"Já ég drekk kaffi"
"Oj ömurlegt. Aumingja þú."
"Nú, afhverju?"
"Afþví að þú ert orðin fullorðinn"

Það liggur afar myrk framtíð fyrir mér ef marka má svipinn á drengnum og tóninn í röddinni. Ömurlegt líf fyrir mig.

ahbú í bili

Af líffræði og æðri endunum

Ég er búin í 2/3 af líffræðiprófinu. Restin er á mánudagsmorguninn. Það er svosem ekkert merkilegt um það að segja, gekk ágætlega (og þá er það bara Mörtu og DerX að þakka, þau kommentuðu, þið hin eruð bara ömurlegt pakk).

Það er hinsvegar gaman að segja frá því að í líffræðibókinni minni er setning sem hljóðar svo, sé hún beinþýdd "Þvag er aðalútflutningvara mannslíkamans". Ég er að hugsa um að stofa litla búð í Englandi sem heitir "First Class Urine" og svo undir skiltinu stendur "Produce with the finest water around, pure Icelandic water, and clean fresh air".
Í prófinu sjálfu, sem fór fram úti í skúr í MH, ákvað prófdómarinn (sem var nafnlaus eldri latínukennar) aðeins að ganga fram. Hann gerði sér hinsvegar ekki grein fyrir því að það bergmálaði um allan skúrinn þegar hann prumpaði, hátt og sjallt, þrisvar sinnum. Æ já barnalegt en fyndið engu að síður.

Bless

Ég er búin að vera alveg ótrúlega dugleg að öllu, nema læra. Bara í dag er ég t.d. búin að klára að skanna inn 118 myndir frá Filippseyjum, setja þær allar inn á netið, raða þeim í rétta röð og skíra þær allar. Er ég ekki dugleg? Endilega segiði mér hvað ykkur finnst um myndirnar. Það mun hjálpa mér í gegnum líffræðiprófið, ég er viss um það!

Til Sindra

Ég tek áskoruninni aðeins gegn því að þú semjir fyrstu tvær línurnar uppá nýtt og hafir nú stuðla og höfuðstafi (sjá t.d. ljóðasíðu Skúlafs). Þá skal ég svo sannarlega taka mér lærdómspásu og yrkja aðeins fyrir þig!

Annars vil ég lýsa yfir ánægju minni með árangur verðandi eiginmanns míns á MTV verðlaununum í gær. Einnig var þetta alveg frábært með Sigurrós.

Takk fyrir og góða nótt

Ágæti lesandi

Frá og með deginum i dag er ég farin í bloggpásu fram til 17. nóvember. Eitthvað gæti birst hér á síðunni en það verður þá eins þurrt og leiðinlegt og síðustu færslur.

Góðar stundir
Ragnheiður

Alhliða ráðgjöf - vandamálalausnir tvö

Kæra Ragnheiður!
Ég held ég sé farinn að sjá illa. Það er alltaf erfiðara og erfiðara að lesa af tölvuskjánum, og bara lesa yfirhöfuð. Ég sofna oftast yfir bíómyndum og bókum og grunar að það stafi af verri sjón en fyrr. Hvað leggurðu til ráða?!
Ungur maður á þrítugsaldri

Kæri ungi maður á þrítugsaldri

ó jú, þetta er algengt vandamál. Þannig er það nú að sjónin á oft til með að versna þegar aldurinn færist yfir mann. Ég hef rannsakað bakgrunn þinn rækilega og komist að því að þú þarft engar áhyggjur að hafa. Þú ert í raun ekki á þrítugsaldri. Þú ert vel kominn á sextugsaldurinn (staðreynd sem foreldrar þínir hafa haldið frá þér allt frá ættleiðingu). Þess vegna þarftu engar áhyggjur að hafa af því að sjónin versnandi fer. Farðu bara til augnlæknis og fáðu þér gleraugu.

Gangi þér vel!
Ragnheiður

Þetta er alveg merkilegt. Í kvöld var maður sem kallaði mig "alvöru hörku kvennsu" og "rokkkonu af besta klassa" vegna þess að ég er ekki í viðskiptafræði né lögfræði. Það er þó allavega betra en humarsamlíkingin (þó að ég hafi alls ekkert á móti stelpum í viðskiptafræði eða lögfræði).

Af endajöxlunum er flest hið sama að frétta. Ég held reyndar að ég sé eitthvað undarleg vegna þess að fólk tekur andköf þegar ég segi að þeir hafi allir verið fjarlægðir í einu, verður hissa þegar ég segi að það hafi ekki verið vont og það hafi ekki bólgnað mikið (ég leit bara út eins og ég hefði bætt á mig smá kílóum og heldur mér því frá nammi og kóki) og trúir mér ekki þegar ég segi að það hafti tekið 5 min. Annars hef ég það bara fínt. Fæ reyndar pínu harðsperrur í munninn ef ég tala of mikið og er þess vegna alltaf með pínu harðsperrur. Það hlaut reyndar að koma að því einhvern daginn að ég fengi harðsperrur (er þetta skrifað svona?) í munnin af tali.


A major - you love to live life to the full. You
have a vibrant social life and are not afraid
to take life as it comes. You are content,
bright and often spontaneous.


what key signature are you?
brought to you by Quizilla

Já, ég er bara eins og flest allir aðrir.

Í kvöld var maður sem gaf mér undir fótinn með því að líkja mér við humar. Ekki veit ég hvernig honum datt í hug að það myndi hrífa mig (kannski var það vegna rauðvínsflöskunnar sem hann var búinn með) en það er allavega nokkuð ljóst að hrósið virkaði ekki sem skildi. Mér finnst humar ekki "exteremly beautiful".

Annars er það helst að frétta að ég er minni manneskja en áður. Ég er fjórum tönnum fátækari og á nú einungis 28 tennur í stað 32. Reyndar kom tannlæknirinn fram með endajaxlana í litlu glæru boxi og spurði hvort að ég vildi eiga þá. Ég vildi það ekki.